Ο Μιχαλολιάκος λέει ότι δεν είναι ναζιστής γιατί δεν είναι… Γερμανός Διαβάστε περισσότερα: http://24newslines.blogspot.com/2012/04/blog-post_7894.html#ixzz1tVVHrKYY

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

Ενεμφανίσθη ο Νίκος Μιχαλολιάκος στην ΕΤ1, για πρώτη φορά στο πλαίσιο της παρουσίασης των κομμάτων που διεκδικούν την ψήφο των πολιτών στις επικείμενες εκλογές.
Όπως ήταν φυσικό, ο κ. Μιχαλολιάκος ρωτήθηκε για τη χούντα του 1967 λέγοντας πως έχει μια... "ευμενώς κριτική διάθεση στο καθεστώς των συνταγματαρχών" αλλά και για τον ναζιστικό χαιρετισμό των μελών της Χρυσής Αυγής, όπου υποστήριξε πως όλα τα εθνικιστικά κόμματα σε όλον τον κόσμο τον ίδιο χαιρετισμό έχουν.
"Δεν είμαι φασίστας, ούτε ναζιστής, αφού δεν είμαι ούτε Ιταλός ούτε Γερμανός" είπε ο κ. Μιχαλολιάκος σε μια... κυριολεκτική ερμηνεία των όρων, επιμένοντας σε όλους τους τόνους ότι είναι εθνικιστής.
"Θέλουμε να είμαστε η φωνή του μέσου Έλληνα", είπε μεταξύ των άλλων ο γγ της Χρυσής Αυγής, ανατριχιάζοντας δημοσιογράφους και τηλεοπτικό κοινό, για το τι θα συνέβαινε αν όντως ο μέσος Έλληνας εκφραζόταν με τις ιδέες του κ. Μιχαλολιάκου...

ΣΟΚ therapy και δείτε την αλήθεια...

Το 1953 το χρέος της Ελλάδας ήταν περίπου 20.000.000.000 δις ευρώ. Ο Μαρκεζίνης ο μεγαλύτερος Έλληνας οικονομολόγος του εικοστού αιώνα ανέλαβε το 1953 να φτιάξει την οικονομία της Ελλάδας που είχε διαλυθεί από τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο και τον συμμοριτοπόλεμο. Έκοψε τα μηδενικά, ένας μισθός 100.000.000 δρχ. έγινε 100 δρχ. μόνο. Και φρόντισε να πάρει τα κατάλληλα μέτρα για να αυξηθεί η βιομηχανική παραγωγή, ο τουρισμός, η γεωργία, η ναυτιλία και παράλληλα τα έξοδα του κράτους να είναι μικρότερα από τα έσοδα.
Αποτέλεσμα το 1974 το χρέος της Ελλάδας να μειωθεί σε 350.000.000 εκατομμύρια ευρώ, από 20.000.000.000 δις ευρώ που ήταν το 1953. Το 1974 αναλαμβάνει την εξουσία ο θείος Καραμανλής, ο πρωθυπουργός που ανέλαβε την Ελλάδα στην καλύτερη οικονομική της κατάσταση από οποιοδήποτε άλλο κυβερνήτη της Ελλάδας..
από το 1830. Κι όμως ενώ όλα έδειχναν πολύ εύκολα για τον άνθρωπο αυτό. Αυτός δε κατάφερε να αναπτύξει την οικονομία ακόμα περισσότερο αλλά παρέδωσε χρέος το 1981 2.000.000.000 δις ευρώ. Το 1981 το ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνει την εξουσία και την παραδίδει το 1989 με χρέος 40.000.000.000 δις ευρώ. Η Ν.Δ. παραδίδει το 1993 50.000.000.000 δις ευρώ χρέος. Το ΠΑΣΟΚ παρέδωσε το 2004 στη Ν.Δ. 180.000.000.000 δις ευρώ. Η Ν.Δ. παρέδωσε το 2009 300.000.000.000 δις ευρώ στο ΠΑΣΟΚ. Και το ΠΑΣΟΚ έκανε νέο πανελλήνιο ρεκόρ μέσα σε δύο χρόνια τα 300.000.000.000 δις ευρώ έγιναν 360.000.000.000 δις ευρώ χρέος!!! Σήμερα με το επαχθές μνημόνιο 2 και το κούρεμα το χρέος μειώθηκε στα 260.000.000.000 δις ευρώ.
Όλα αυτά τα χρόνια ο Ελληνικός λαός πλήρωνε δυσβάσταχτους φόρους στο κράτος για να μπορεί με τη σειρά του να πληρώνει δισεκατομμύρια ευρώ τόκους στις τράπεζες.
Αυτά τα δάνεια που έπαιρναν η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ ισχυρίζονται ότι ωφέλησαν τον Ελληνικό λαό!!! Αλήθεια ποιός ωφελήθηκε ο Ελληνικός λαός που πλήρωνε και συνεχίζει να πληρώνει δισεκατομμύρια ευρώ τόκους ή οι τράπεζες που εισέπρατταν και θα συνεχίσουν για πολλά χρόνια ακόμα να εισπράττουν τους τόκους αυτούς;

Ούτε 2% δεν απέδωσαν τα εισπρακτικά μέτρα της τριετίας!

Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

Παρά το φορολογικό πογκρόμ, λεφτά δεν υπήρχαν!
Μέτρα χωρίς τέλος, αλλά αποτέλεσμα ουδέν! Περισσότερες από 1.000 φορολογικές διατάξεις –που για χωρέσουν χρειάστηκαν περισσότερες από 600 σελίδες Εφημερίδων της Κυβερνήσεως-...
... ψήφισε η ελληνική βουλή την τελευταία τριετία.

Όσους φόρους και αν βάλανε όμως, όσα εισπρακτικά μέτρα και αν πήραν οι κυβερνήσεις της εποχής της κρίσης από το 2009 ως σήμερα, περισσότερα λεφτά στα ταμεία δεν μπήκαν, αποδεικνύοντας εν τέλει και πως … «δεν υπήρχαν» (τουλάχιστον από φόρους). Το σοκ που προκάλεσαν τα ατελείωτα μέτρα πάγωσε την αγορά και όπως δείχνουν τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής , ενώ το ΑΕΠ της χώρας βούλιαζε, οι κρατικές εισπράξεις διατηρούνταν απλώς στα ίδια επίπεδα. Την ίδια ώρα όμως αυξάνονταν και οι τόκοι που πλήρωνε το κράτος, οι οποίοι «κατάπιαν» και τα όποια επιπλέον κονδύλια είχε εισπράξει δια των φόρων το κράτος.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελ.Στατ. την τελευταία τριετία οι εισπράξεις από φόρους αυξομειώνονταν «συν-πλην» 1% μόλις.
το 2009 που ίσχυαν τα εισπρακτικά μέτρα της τότε κυβέρνησης (ΝΔ) όπως πχ η έκτακτη εισφορά που πλήρωναν όσοι δήλωναν από 60.000 ευρώ και άνω, τα έσοδα φτάσανε στο 88,5 δισ. ευρώ. Μεταξύ άλλων εισπράχθηκαν από φόρους εισοδήματος 19,2 δισ. ευρώ.
Το 2010 εισπράχθηκαν 89,5 δισ. ευρώ από φόρους εν γένει (αύξηση μόλις 1,1% σε έναν χρόνο), εκ των οποίων τα 17,5 μόλις από φόρους εισοδήματος (μείωση 9%). Στο α΄ εξάμηνο της χρονιάς επιβλήθηκαν τα μέτρα Παπακωνσταντίνου και το δημόσιο εισέπραξε 42 δισ. ευρώ (έναντι 41,1 δισ. το α΄ εξάμηνο του 2009). Αντίστοιχα από φόρους εισοδήματος το δημόσιο εισέπραξε 8,1 δισ. (έναντι 9,1 δισ. στο α΄ εξάμηνο του 2009). Το Μάιο του 2010 μπήκε το Μνημόνιο στη ζωή μας. Με τα νέα μέτρα, στο εξάμηνο αυτό εισπράχθηκαν 47,5 δισ. ευρώ, έναντι 47,4 δισ. ευρώ το β΄ εξάμηνο του 2009. Από φόρους εισοδήματος κατάφερε να εισπράξει 9,4 δισ. ευρώ (έναντι 10 δισ. ευρώ στο β΄ εξάμηνο του 2009).
Το 2011 ήταν η τρίτη συνεχόμενη χρονιά βαθιάς ύφεσης και παρά τα «μισή ντουζίνα» νομοσχέδια της χρονιάς, οι εισπράξεις φόρων μειώθηκαν στα 88 δισ. Από φόρους εισοδήματος τα έσοδα έπεσαν στα 18 δισ. ευρώ.
Ενδεικτικό της αναποτελεσματικότητος και των «τυφλών» φοροεισπρακτικών κτυπημάτων είναι πως οι περισσότεροι φόροι εισοδήματος την περίοδο 1/1/2009-31/12/2011, εισπράχτηκαν στο τελευταίο τρίμηνο του 2011. Εισπράχθηκαν 6 δισ. ευρώ (σε όλα τα προηγούμενα τρίμηνα εισπράττονταν ποσά από 3,5 έως και 5,4 δισ. το πολύ), την ώρα ακριβώς που η ύφεση στη χώρα μας «κτύπαγε κόκκινο» σε επίπεδα της τάξεως του 7%!

Πωλούνται τα πάντα σχολεία, νοσοκομεία και φυλακές!

Οι Financial Times αποκαλύπτουν πως το 2011 υπερδιπλασιάστηκαν στην Ευρώπη οι πωλήσεις κτιρίων του Δημοσίου, με πρώτη την Ελλάδα, που πουλάει αεροδρόμια, διόδια, τον ιππόδρομο και περίπου 70.000 ακίνητα.
''Οι πωλήσεις κτιρίων του Δημοσίου υπερδιπλασιάστηκαν τον προηγούμενο χρόνο στην Ευρώπη, καθώς οι κυβερνήσεις αναζητούν ρευστότητα και παλεύουν να αποπληρώσουν τα χρέη τους διαθέτοντας το χαρτοφυλάκιο ακινήτων που διαθέτουν.

Οι πωλήσεις ακινήτων του Δημοσίου -όπου συμπεριλαμβάνονται σχολεία, νοσοκομεία και φυλακές- ενισχύθηκαν το 2011 στα 2,3 δισ. ευρώ, που είναι και το υψηλότερο επίπεδο από τότε όπου ξεκίνησε η χρηματοοικονομική κρίση, σύμφωνα με έρευνα της συμβουλευτικής CB Richard Ellis.
Οι πιέσεις για άντληση κεφαλαίων ανάγκασαν τις κυβερνήσεις ανά την Ευρώπη να εξετάσουν τη λύση της εκποίησης κρατικών περιουσιακών στοιχείων. Η εξέλιξη αυτή αφορά κυρίως χώρες που θεωρούνται λιγότερο επίφοβες από τους επενδυτές. Συγκεκριμένα, η Γερμανία, η Σουηδία, η Ρωσία και η Βρετανία αντιστοιχούν στα δύο τρίτα όλων των πωλήσεων στοιχείων του Δημοσίου της Γηραιάς Ηπείρου.
«Η μεγαλύτερη δραστηριότητα καταγράφηκε σε τέσσερις από τις ισχυρότερες ευρωπαϊκές αγορές, γεγονός που δείχνει ότι το 2012 και μετέπειτα οι χώρες που ήδη βρίσκονται σε ασταθή οικονομική θέση θα δυσκολευτούν ακόμη περισσότερο να εφαρμόσουν τα μεγάλα προγράμματα ιδιωτικοποιήσεων», αναφέρει ο Richard Holberton, επικεφαλής έρευνας για τις χώρες ΕΜΕΑ στη CBRE.
Αυτό που προκαλεί εντύπωση, όμως, είναι πως ακόμη και χώρες που θεωρούνται ασφαλείς από τους επενδυτές δυσκολεύονται να πουλήσουν οτιδήποτε άλλο εκτός από ακίνητα που χρησιμοποιούνται από το Δημόσιο, όπως φυλακές ή κυβερνητικά γραφεία, και τα οποία έχουν μακροπρόθεσμες αποδόσεις. «Ακόμη και εδώ, πάντως, οι υποβαθμίσεις στην πιστοληπτική αξιολόγηση αρκετών κυβερνήσεων γεννούν ερωτήματα ως προς την ποιότητα του αντισυμβαλλομένου που χρησιμοποιεί το ακίνητο», εξηγεί και ο κ. Holberton.
Αυτή η αβεβαιότητα, σε συνδυασμό με την ετοιμοθάνατη αγορά χρηματοδότησης για real estate, συνεπάγεται ότι ορισμένα περιουσιακά στοιχεία πωλούνται σε πολύ χαμηλές τιμές.
Ένα ακόμη θέμα που επιβραδύνει τη διαδικασία πώλησης ακινήτων του Δημοσίου είναι η έλλειψη αγοραστικού ενδιαφέροντος από μη ευρωπαϊκές χώρες. Η βάση αγοραστών για περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου στην Ευρώπη την τελευταία τετραετία ήταν 85% ευρωπαϊκή. Το 2011, το ποσοστό αυξήθηκε στο 90%.
Η τάση αυτή, όμως, έρχεται σε αντίθεση με όσα παρατηρούνται στην αγορά ιδιωτικών ακινήτων, όπου το μεγαλύτερο μέρος των συναλλαγών πραγματοποιείται με ξένους αγοραστές.
Παρά τις δυσκολίες στην πώληση ακινήτων, αρκετές χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας έχουν δημιουργήσει οχήματα γα την πώληση ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, σε μία ύστατη προσπάθεια άντλησης κεφαλαίων. Η πιο σημαντική απόπειρα είναι το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων της Ελλάδας, το οποίο αφορά την πώληση αεροδρομίων, διοδίων, του ιπποδρόμου και περίπου 70.000 ακίνητα. Το ταμείο σκοπεύει συνολικά σε άντληση 25 δισ. ευρώ.
Η Ιταλία εξετάζει το ενδεχόμενο δημιουργίας αντίστοιχου ταμείου για την πώληση των σχολείων, των δημαρχείων και των θεάτρων που ανήκουν στην τοπική αυτοδιοίκηση. Επίσης, δύο περιφέρειες της Ισπανίας, η Ανδαλουσία και η Καταλονία, έχουν οργανώσει δημοπρασίες για την πώληση ή την πώληση και επαναμίσθωση περιουσιακών στοιχείων''.

18 δισ σε 4 μεγάλες τράπεζες!

Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

ΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ 18 δισ. ευρώ μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στις τέσσερις μεγάλες εμπορικές τράπεζες ως ενδιάμεση λύση μέχρι την ανακεφαλαιοποίησή τους, ενέκρινε το Υπουργικό Συμβούλιο. Η χορήγηση του ποσού ενδέχεται να γίνει ακόμη και εντός της επόμενης εβδομάδας.
Την εισήγηση έκανε ο υπουργός Οικονομικών
Φίλιππος Σαχινίδης, ο οποίος αμέσως μετά αναχώρησε για προεκλογική περιοδεία στη Λάρισα.
ΣΥΜΦΩΝΑ με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου καθορίζεται το πλαίσιο για να καταβληθεί από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας το ποσό των 18 δισ. ευρώ από τα 25 που έχει ήδη στείλει για την ανακεφαλαιοποίηση το EFSF.
Την επόμενη εβδομάδα το Υπουργικό Συμβούλιο σε νέα συνεδρίαση, με απλή απόφασή του, θα προχωρήσει στην εκταμίευση του ανωτέρω ποσού.
ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ προβλέπει ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μέσω της αγοράς θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τον Σεπτέμβριο με στόχο οι τράπεζες να πετύχουν δείκτη κύριων βασικών ιδίων κεφαλαίων (Core Tier 1) 9%, ο αξιωματούχος όμως εκτίμησε ότι η διαδικασία πιθανόν να διαρκέσει μέχρι τον Δεκέμβριο.
Όπως εξηγούσε νωρίτερα στο Reuters κυβερνητικό στέλεχος «το υπουργικό συμβούλιο εξετάζει μία ενδιάμεση λύση μέχρι την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ένα bridge recapitalisation, το οποίο θα προβλέπει τη μεταβίβαση ομολόγων του EFSF από το ΤΧΣ στις τράπεζες».
«Αυτό θα μπορούσε να πάρει τη μορφή απόφασης νομοθετικού περιεχομένου. Θα απαιτηθεί ωστόσο η υπογραφή συμβάσεων μεταξύ της κάθε τράπεζας ξεχωριστά και του ΤΧΣ και θα απαιτηθεί και νέο υπουργικό συμβούλιο για να λάβει την τελική απόφαση», πρόσθεσε και προσδιόρισε την επόμενη συνεδρίαση του υπουργικού για την επόμενη εβδομάδα ή μετά τις εκλογές.
Στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου ελήφθη απόφαση για την έκδοση Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου για την επιστροφή αποδοθέντων ποσών από τη ΔΕΗ και τους εναλλακτικούς προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος και άλλες διατάξεις, την οποία εισηγήθηκαν οι υπουργοί Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Άννα Διαμαντοπούλου, Οικονομικών Φ. Σαχινίδης, Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γ. Παπακωνσταντίνου.
ΣΥΜΦΩΝΑ την ημερήσια διάταξη, ο κ. Παπαδήμος ενημέρωσε τα μέλη της κυβέρνησης για την πρόοδο της υλοποίησης δράσεων του δεύτερου Οικονομικού Προγράμματος μέχρι το τέλος Απριλίου 2012.
Τέλος, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Μάκης Βορίδης ενημέρωσε τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου σχετικά με την πρόοδο των διαπραγματεύσεων που αφορούν τις συμβάσεις παραχώρησης αυτοκινητοδρόμων.

«Οργιάζει» η ελαστική μορφή εργασίας

Εκτίναξη των ελαστικών μορφών εργασίας διαπιστώνει το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας, σύμφωνα με τα στοιχεία του πρώτου τριμήνου του 2012.
Χαρακτηριστικό είναι ότι το ποσοστό των συμβάσεων μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης στις νέες προσλήψεις, αντιστοιχεί πλέον στο 50,1% του συνόλου των συμβάσεων.
Το 2009 οι συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης αντιπροσώπευαν το 79% των νέων συμβάσεων, το 2011 αντιπροσώπευαν το 58,92% ενώ το α' τρίμηνο του έτους 2012 μόλις το 49,9%. Παράλληλα, η αναλογία των συμβάσεων μερικής απασχόλησης στο σύνολο των νέων συμβάσεων αυξήθηκε από 16,7% το 2009 σε 30,65% για το έτος 2011 και σε 38,1% για το α' τρίμηνο του 2012. Τέλος, οι συμβάσεις εκ περιτροπής εργασίας αντιπροσώπευαν το 4,3% του συνόλου των νέων συμβάσεων το 2009, το 8,95% των νέων συμβάσεων εργασίας κατά το έτος 2011 και το 12% για το α' τρίμηνο του 2012.
Επίσης, οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης που μετατράπηκαν σε εκ περιτροπής, με μονομερή απόφαση του εργοδότη ήταν αυξημένες κατά 156,62% σε σχέση με τις αντίστοιχες του 2011.
Ακόμη, το α’ τρίμηνο του 2012 προχώρησαν στη σύναψη νέων συμβάσεων οποιασδήποτε μορφής 11,04% λιγότερες επιχειρήσεις σε σχέση με το 2011.
Την ίδια περίοδο πρόδηλη είναι και η αύξηση κατά την ίδια χρονική περίοδο των ατομικών συμβάσεων εργασίας με μειώσεις έως και κατά 22%, κατά μέσο όρο, σε σχέση με την κλαδική σύμβαση, καθώς και η σύναψη επιχειρησιακών με ανάλογες μειώσεις.

Από την 1η Ιανουαρίου έως τις 31 Μαρτίου, 171 επιχειρήσεις που απασχολούν 4.533 εργαζομένους, προχώρησαν στη σύναψη επιχειρησιακών συμβάσεων με μειώσεις από 13,3% έως 31,36%.
Οι μεγαλύτερες μειώσεις εμφανίζονται στις περιοχές του Βορείου Αιγαίου, 35%, της Ηπείρου, 31,36%, της Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας, 22% και 26,36%, αντίστοιχα.

Επιμένουμε ευρωπαϊκά αλλά οι Ευρωπαίοι δεν αγοράζουν ελληνικά

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Την ελληνική αδυναμία, την ευρωπαϊκή απροθυμία, ή και τα δύο, για τόνωση της ελληνικής εξαγωγικής δραστηριότητας εντός της ΕΕ και κυρίως εντός της Ευρωζώνης αντικατοπτρίζουν και τα νέα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το πρώτο δίμηνο φέτος.
Οι εξαγωγές συνολικά (χωρίς να υπολογίζονται πετρελαιοειδή και πλοία) έφτασαν το διάστημα Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου τα 2,447 δισ. ευρώ, έναντι 2,417 το αντίστοιχο δίμηνο πέρυσι, σημειώνοντας οριακή αύξηση 1,2% στα 2,447 δισ. ευρώ.
Οι εξαγωγές προς χώρες εκτός ΕΕ «κάνουν το καθήκον τους» και παρουσιάζουν αύξηση 37% σε ένα έτος, στα 964,8 εκατ. ευρώ, αλλά την ίδια ώρα η δραστηριότητα εντός ΕΕ συρρικνώνεται κατά 13,5% στα 1,482 δισ. ευρώ.
Στο μέτωπο των εισαγωγών, αντίθετα, η Ελλάδα συνεχίζει να προτιμά τα ευρωπαϊκά προϊόντα. Το ίδιο διάστημα (πάντα χωρίς πετρελαιοειδή και πλοία) οι εισαγωγές από την ΕΕ μειώθηκαν μόνο κατά 10,9% στα 3,161 δισ. ευρώ, ενώ οι αντίστοιχες από τρίτες χώρες παρουσιάζουν διπλάσια μείωση, 22,8% στα 1,186 δισ. ευρώ. Ετσι, συνολικά οι εισαγωγές μειώθηκαν κατά 14,5% στα 34,347 δισ. ευρώ.
Αναλυτικά, όπως αναφέρει η ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ, η συνολική αξία των εισαγωγών - αφίξεων χωρίς πετρελαιοειδή το Φεβρουάριο ανήλθε σε 2.321,8 εκατ. ευρώ (3.061,0 εκατ. δολάρια) έναντι 2.721,3 εκατ. ευρώ (3.702,9 εκατ. δολάρια) κατά τον ίδιο μήνα του έτους 2011 παρουσιάζοντας μείωση, σε ευρώ, 14,7%.

Η συνολική αξία των εξαγωγών - αποστολών, χωρίς τα πετρελαιοειδή, κατά το μήνα Φεβρουάριο 2012 ανήλθε στο ποσό των 1.241,8 εκατ. ευρώ (1.647,2 εκατ. δολάρια) έναντι 1.233,7 εκατ. ευρώ (1.688,9 εκατ. δολάρια) κατά τον ίδιο μήνα του έτους 2011 παρουσιάζοντας αύξηση, σε ευρώ, 0,7%.
Το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου, χωρίς πετρελαιοειδή, κατά το μήνα Φεβρουάριο 2012 ανήλθε σε 1.080,0 εκατ. ευρώ (1.413,8 εκατ. δολάρια) έναντι 1.487,6 εκατ. ευρώ (2.014,0 εκατ.
δολάρια) κατά τον ίδιο μήνα του έτους 2011, παρουσιάζοντας μείωση, σε ευρώ, 27,4%.
Η συνολική αξία των εισαγωγών - αφίξεων, χωρίς πετρελαιοειδή, κατά το χρονικό διάστημα Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2012 ανήλθε στο ποσό των 4.562,1 εκατ. ευρώ (5.943,5 εκατ. δολάρια) έναντι 5.376,4 εκατ. ευρώ (7.239,2 εκατ. δολάρια) κατά το ίδιο διάστημα του έτους 2011, παρουσιάζοντας μείωση, σε ευρώ, 15,1%.
Η συνολική αξία των εξαγωγών - αποστολών, χωρίς πετρελαιοειδή, κατά το χρονικό διάστημα Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2012 ανήλθε στο ποσό των 2.452,7 εκατ. ευρώ (3.214,5 εκατ. δολάρια) έναντι 2.422,6 εκατ. ευρώ (3.281,9 εκατ. δολάρια) κατά το ίδιο διάστημα του έτους 2011, παρουσιάζοντας αύξηση, σε ευρώ, 1,2%.
Το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου, χωρίς πετρελαιοειδή, κατά το χρονικό διάστημα Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2012 ανήλθε σε 2.109,4 εκατ. ευρώ (2.729,0 εκατ. δολάρια) έναντι 2.953,8 εκατ. ευρώ (3.957,3 εκατ. δολάρια) κατά το ίδιο διάστημα του έτους 2011, παρουσιάζοντας μείωση, σε ευρώ, 28,6%.
Δεδομένου, ότι οι υψηλές αξίες των πλοίων ασκούν σημαντική επίδραση στις εισαγωγές, παρα-τίθενται στον Πίνακα 1 τα αντίστοιχα στοιχεία, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται οι αξίες των πλοίων.

Σε απόγνωση βρίσκονται οι επιχειρήσεις

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

Μια στις οκτώ καταγράφει «βουτιά» του τζίρου πάνω από 40%
Η πτωτική πορεία των πωλήσεων των επιχειρήσεων αναμένεται να συνεχιστεί και το 2012, αν και με χαμηλότερους ρυθμούς, αφού το 34% των επιχειρήσεων αναμένουν ότι ο τζίρος τους φέτος θα κυμανθεί στα περσινά επίπεδα.

Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία της εξαμηνιαίας έρευνας των «Τάσεων Πωλήσεων» του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (Εργαστήριο Ηλεκτρονικού Επιχειρείν) και του Ινστιτούτο Πωλήσεων Ελλάδος, στην οποία συμμετείχαν 185 ανώτερα και ανώτατα στελέχη πωλήσεων ελληνικών επιχειρήσεων. Σύμφωνα με την έρευνα, που επιμελήθηκε ο καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Γεώργιος Ι. Δουκίδης, το 2011 μόνο το 21% των επιχειρήσεων σημείωσαν αύξηση των πωλήσεων σε σχέση με το 2010, ενώ μία στις οκτώ εταιρίες είχαν δραματική μείωση των πωλήσεων τους πάνω από το 40%.
Όσον αφορά τον δείκτη επιχειρηματικής εμπιστοσύνης των διευθυντών πωλήσεων, αυτός είναι πολύ χαμηλός και σχεδόν στα ίδια επίπεδα για τα δύο τελευταία εξάμηνα (2.03 με άριστα το 7) με τους διευθυντές πωλήσεων να είναι ιδιαίτερα απαισιόδοξοι σε ό,τι αφορά το ευρύτερο οικονομικό- κοινωνικό περιβάλλον στην Ελλάδα.
Με βάση τις απόψεις των στελεχών πωλήσεων, η κρίση επέφερε τρεις μεγάλες αλλαγές στη διεύθυνση πωλήσεων το 2011:
- Νέες ευκαιρίες και καινοτομίες για ανάπτυξη (πχ. προσέγγιση νέων πελατών/ νέων αγορών: 77%, μεγαλύτερη αξιοποίηση του Internet: 69%, έμφαση στις εξαγωγές: 42%) που προσδιορίζουν την ανταγωνιστική μεσοπρόθεσμη στρατηγική της συγκεκριμένης διεύθυνσης στις επιχειρήσεις.
- Πρωτοβουλίες για καλυτέρευση της παραγωγικότητας και συνεργασιών (πχ. στενότερη συνεργασία με άλλες διευθύνσεις: 73%, αύξηση παραγωγικότητας των πωλήσεων: 48%, βελτίωση του τρόπου πληρωμών: 48%) που προσδιορίζουν τις άμεσες ενέργειες των στελεχών για ανταπόκριση στην κρίση.
- Σε λιγότερο βαθμό μειώσεις (πχ. αποδοχών: 45%, προσωπικού: 40%) που φέρουν όμως και τις μεγάλες αναταραχές στα στελέχη των επιχειρήσεων σε προσωπικό και οικογενειακό επίπεδο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα για τις στρατηγικές των διευθύνσεων πωλήσεων το 2012 για να επιβιώσουν οι ελληνικές επιχειρήσεις στην κρίση. Οι πελάτες αποδεικνύονται η πιο εμφανής στρατηγική με στόχο τη στενότερη σχέση μαζί τους (60%). Η αύξηση της παραγωγικότητας των πωλήσεων/ πωλητών (51%) καλυτερεύει τα κόστη και επαναπροσδιορίζει την απόδοση των πωλήσεων σε σχέση με τη γενικότερη «ευφορία και χαλαρότητα» της προηγούμενης δεκαετίας.
Η ανάπτυξη και εισαγωγή νέων προϊόντων/ υπηρεσιών (47%) είναι ένα θετικό δείγμα αναπτυξιακής στρατηγικής που ακόμη έχουν σημαντικές ελληνικές επιχειρήσεις και που προσδιορίζει τις πωλήσεις του μέλλοντος μέσω καινοτομίας για νέα προϊόντα/ υπηρεσίες, εξαγωγές και νέες αγορές. Η αξιοποίηση του διαδικτύου όχι μόνο για προώθηση αλλά και ως κανάλι πωλήσεων (38%) αποδεικνύεται πλέον ένα αναπόσπαστο μέρος της επιχειρηματικής στρατηγικής για την ευκολία συναλλαγών και συνεργασίας, τη φθηνή και προσωποποιημένη προώθηση, και την ανάδειξη νέων υπηρεσιών/ επιχειρηματικών μοντέλων.
Σημειώνεται οτι το Ινστιτούτο Πωλήσεων Ελλάδος (ΙΠΕ) είναι ο κύριος κλαδικός σύνδεσμος των Διευθυντών Πωλήσεων στην Ελλάδα και μέλη του είναι εκατοντάδες ανώτερα στελέχη πωλήσεων. Το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών λειτουργεί εδώ και τρία χρόνια το μοναδικό για την Ελλάδα ειδικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα πιστοποίησης στελεχών στις πωλήσεις. Το ΙΠΕ και το ΟΠΑ οργανώνουν κάθε χρόνο το Πανελλήνιο Συνέδριο Πωλήσεων, όπου για φέτος θα διεξαχθεί στις 28 Ιουνίου.

Όργιο» στο Twitter με τον «πράσινο» Πύρρο Δήμα!

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Η είδηση ότι ο Ολυμπιονίκης Πύρρος Δήμας βρίσκεται επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ προκάλεσε φρενήρη αντίδραση στο διαδίκτυο.
Δείτε τα καλύτερα «τιτιβίσματα» για τον Π. Δήμα στο Tweeter:
Στο ΠΑΣΟΚ ετοιμάζονται για το θρίαμβο. Ο Πύρρος θα σηκώσει στα χέρια τον Βενιζέλο το βράδυ των εκλογών.

Ο Πύρρος στο αρασέ σηκώνει Βενιζέλο και στο ζετέ Πάγκαλο.
Αντιντόπινγκ κοντρόλ, παίζει;
Κάτσε κάτω απο τον #beni
Ο Πύρρος Δήμας επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικράτειας του ΠΑΣΟΚ. Με το σπαθί του! Σήκωσε 1,5 Βενιζέλους στο αρασέ.
Π.Δήμας στη Βουλή:-Χαίρεται,είμαι καινούριος βουλευτής,που κάθομαι;-Κάτσε κάτω απ'τη Μπάρμπα.
Ο Πύρρος μπήκε για να «σηκώσει» τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ;
Πύρρος Δήμας και Φώφη επικεφαλής στο επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Αρνήθηκαν Μπομπ Σφουγγαράκης και Στρουμφίτα.
Ο Πύρρος Δήμας στο ΠΑΣΟΚ θα προσπαθήσει να σηκώσει τη μπάρα με τα πεσμένα ποσοστά του κόμματος. Στο ΛΑΟΣ θα πάρουν Μελισσανιδη για κωλοτούμπες
Δήμας,Δήμας,Παπαδήμος(τρίγωνο με τους Δήμες κάτω απ΄τη μπάρα)
Ο Πύρρος θα είναι ο μόνος από τους 300 που δεν θα κινδυνεύει να δεχτεί ποτέ επίθεση.
Να βάλει ο Σαμαράς στο επικρατείας τον Ιακώβου, και όταν θα σηκώνεται να μιλήσει στη βουλή ο Δήμας να του φωνάζει "κάτσε κάτω"
Υπάρχουν βέβαια και αρκετά αιχμηρά σχόλια για την επιλογή του Πύρρου Δήμα αλλά και του ΠΑΣΟΚ
Φαντάζομαι ότι ο Πύρρος Δήμας έχει παραιτηθεί από αξιωματικός Ε.Δ. Ας το τσεκάρει κάποιος.
Ο Πύρρος Δήμας στο ΠΑΣΟΚ συμβολίζει τους Ολυμπιακούς, δηλαδή την σπατάλη, τη φούσκα, το πάρτι για λίγους, τη ντόπα και την κουτοπονηριά
Πύρρος Δήμας επικεφαλής επικρατείας ΠΑΣΟΚ; Άλλη μια τεράστια πολιτική φυσιογνωμία επιστρατεύεται...
Τώρα που ο Πύρρος Δήμας θα βγει βουλευτής, θα πάρουμε 4 ολυμπιακά μνημόνια. Ή καλύτερα 3.
Πάντως θέλω να δω το γλωσσικό επίπεδο της Βουλής αν εκλεγούν αυτές οι ανυπέρβλητες προσωπικότητες: Μπάρμπα, Δήμας κτλ. ωραία θα περάσουμε!
Ο Δήμας, ο Κουίκ και ποιός ξέρει ποιός άλλος ακόμη, θα νομοθετούν από 7 Μαίου για λογαριασμό μου...Γαμώτο
Ο Πύρρος Δήμας πολιτεύεται με το ΠΑΣΟΚ....Ντροπή ρε Πύρρο
Πύρρος Δήμας στη 1η θέση στο Επικρατείας του ΠαΣΟΚ; ... Είναι πολλά τα κιλά Πύρρο. Ένας λαός έχει ήδη γονατίσει κάτω απ τη μπάρα τους.
Επικεφαλής του Επικρατείας του Πασόκ ο Δήμας: Με την τεχνογνωσία του θα ξεκινήσει ο Μπένι την προσπάθεια για υπέρβαση της Κρίσης.
Ο Πύρρος Δήμας γνώρισε ως τώρα την αποθέωση και τον θαυμασμό, τώρα επιθυμεί να γνωρίσει την απομυθοποίηση και τον αποτροπιασμό. Κρίμα
-Πύρρος Δήμας: Από το 100% της αποδοχής των Ελλήνων προτίμησε το 15-20% των οπαδών του ΠΑΣΟΚ...
και γω αν ήμουν δήμας και έπαιρνα μπόνους, επιχορηγήσεις και μια σταθερή θέση στο δημόσιο χωρίς να πατάω επί πασόκ εκεί θα πήγαινα..
Πρώτος στο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ ο Πύρρος Δήμας!!Και ο θεός βοηθός...
Με 2 Μάστερ και 1 Διδακτορικό, κάτσε ν' αποφασίζουν για σένα η Βάνα Μπάρμπα, ο Πύρος Δήμας κι οι υπόλοιποι...
Στο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ ο Πύρρος Δήμας...Αρχίζω να μετανιώνω που έχω πανηγυρίσει τα μετάλλιά του!!!
Ζω για την στιγμή που ο - αξιοσέβαστος κατά τ' άλλα - Πύρρος Δήμας, θα ανέβει στο βήμα να εισηγηθεί νομοσχέδιο
Ο Πύρρος Δήμας τι θα πει άραγε στους ψηφοφόρους; Μαζί τα πήραμε τα μετάλλια, μαζί θα τα σηκώσουμε τα βάρη;
Πύρρος Δήμας: "Θέλω κι εγώ να προσφέρω". Μπράβο! Τι θα προσφέρεις όμως;" (προσφορά με μισθό 6000 εύρο)... Έτσι και εγώ θέλω...
Πύρρος Δήμας: Από αρσιβαρίστας μεταπήδησε στην ενόργανη γυμναστική. Για την Ευρώπη ρε γαμώτο!
Ο Πύρρος Δήμας θα προσφέρει περισσότερα στην Ελληνική πολιτική σκηνή από τον Γιώργο Ανατολάκη;

Εκλογές - τομή στη ζωή όλων

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Στα δύο χρόνια του μνημονίου οι εργαζόμενοι έχουν χάσει το 1/3 του εισοδήματός τους, η ανεργία σκαρφάλωσε στο 21,8%, το ΔΝΤ προβλέπει ύφεση για τέταρτη συνεχή χρονιά, με το έλλειμμα στο 7,2% του ΑΕΠ.
Ζωτικής σημασίας για το βιοτικό επίπεδο εκατομμυρίων Ελλήνων θα είναι το αποτέλεσμα των πρόωρων βουλευτικών εκλογών της μεθεπόμενης Κυριακής. O κυρίαρχος λαός καλείται να...αποφασίσει αν επιθυμεί τη συνέχιση της εφαρμοζόμενης πολιτικής του μνημονίου, που τον εξοντώνει οικονομικά, ή αν τάσσεται υπέρ της ανατροπής της.
Το τίμημα θα είναι βαρύτατο σε οποιαδήποτε επιλογή.
Το δικαίωμα της επιλογής όμως ανήκει αποκλειστικά και κυρίαρχα στον ελληνικό λαό, ο οποίος άλλωστε θα υποστεί τις συνέπειες της απόφασής του.
Το σημαντικότερο πάντως είναι ότι τώρα το εκλογικό σώμα δεν δικαιούται να επικαλεστεί οιαδήποτε δικαιολογία άγνοιας.
Τα κόμματα έχουν χωριστεί καθαρά σε μνημονιακά (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, Ντόρα) και αντιμνημονιακά (όλα τα υπόλοιπα). Εχει υποστεί στο πετσί του ο ελληνικός λαός την πολιτική του μνημονίου. Κανείς δεν δικαιούται να ισχυριστεί ότι ξεγελάστηκε ως προς την ουσία, τους στόχους και τις συνέπειές της.
Ξέρει ότι αυτή η πολιτική τον φτωχαίνει ραγδαία. Τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ, αλλά και η ΕΕ και το ΔΝΤ του λένε ότι αν θέλει να συνεχίσει να έχει ως νόμισμα το ευρώ, δεν έχει άλλη επιλογή από το να αποδεχτεί να συνεχίσει να φτωχαίνει για πολλά χρόνια. Οι μισθοί έχασαν 15% κατά μέσο όρο το 2011. Φέτος υπολογίζεται ότι οι μισθοί θα χάσουν τουλάχιστον 20% επιπλέον. Μέσα σε δύο χρόνια, δηλαδή, οι εργαζόμενοι θα έχουν απολέσει το ένα τρίτο του εισοδήματός τους!
Τα στοιχεία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας δείχνουν μια δραματική τάση. Μέσα στο τελευταίο δίμηνο, και μόνο, έχουν υπογραφεί 58 επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας που προβλέπουν μειώσεις μισθών από 15% έως 35%.
Επίσης, περίπου 18.000 άτομα έχουν υπογράψει ατομικές συμβάσεις εργασίας με περικοπές από 20% έως και 38%. Μέσα στο δίμηνο πάντα, περίπου 15.000 εργαζόμενοι υποχρεώθηκαν να στραφούν από την πλήρη στη μερική απασχόληση, χάνοντας σχεδόν τον μισό μισθό τους.
Καλπάζει η ανεργία. Από 15,1% που ήταν τον Ιανουάριο του 2011, εκτοξεύθηκε στο 21,8% τον Ιανουάριο του 2012.
Οι άνεργοι έφτασαν το 1.100.000 άτομα. Τριπλασιάστηκαν (!) σε τρία χρόνια και σύντομα αναμένεται να ξεπεράσουν το ενάμισι εκατομμύριο.
Τραγική η κατάσταση στους πολύ νέους έως 24 ετών. Το ποσοστό ανεργίας σε αυτή την ηλικιακή ομάδα ξεπέρασε το... 50,8% (!!!) βάσει των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ από 37,1% που ήταν τον Ιανουάριο του 2011.
Η Ελλάδα στραγγαλίζει τους νέους της κατ' εντολήν του Μνημονίου. Λιγότεροι οι εργαζόμενοι πλέον στην Ελλάδα από όσους δεν δουλεύουν! Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά - και προέρχονται από την ΕΛΣΤΑΤ. Τον Ιανουάριο οι απασχολούμενοι Ελληνες ήταν 3,9 εκατομμύρια.
Ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός (αυτοί δηλαδή που δεν εργάζονται και δεν αναζητούν εργασία γιατί είναι μαθητές, φοιτητές, νοικοκυρές, συνταξιούχοι κ.λπ.) ανερχόταν σε 3,3 εκατομμύρια άτομα.
Αν στους τελευταίους προστεθούν και το 1,1 εκατομμύριο άνεργοι, έχουμε 3,9 εκ. που δουλεύουν και 4,4 εκατομμύρια που δεν δουλεύουν.
Μείωση του ΑΕΠ κατά 4,7% -δηλαδή βαθύτατη ύφεση- προβλέπει και για φέτος στη χώρα μας έκθεση του ΔΝΤ. Υφεση για τέταρτη συνεχή χρονιά. Μόνο σε εποχές πολέμων παρουσιάζονται τέτοια φαινόμενα. Ποτέ σε καιρό ειρήνης. Ανείπωτα βάσανα χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
Ελλειμμα 7,2% του ΑΕΠ θα έχουμε φέτος κατά το ΔΝΤ - και να σκεφθεί κανείς ότι στην αρχή η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου μας έλεγε ότι στο τέλος του 2011 το έλλειμμα θα είχε πέσει κάτω από το 3%!
Παραμύθι η πτώση τιμών. Το ΔΝΤ προβλέπει αρνητικό πληθωρισμό μόλις... -0,5% φέτος και -0,3% το 2013. Πρόκειται για απερίγραπτη οικονομική γελοιότητα. Οι μισθοί δηλαδή θα έχουν πέσει 40% ή και περισσότερο και οι τιμές προσδοκάται ότι θα πέσουν λιγότερο από... 1%! Ποιον κοροϊδεύουν;
Αυτό σημαίνει απλούστατα ότι οι Ελληνες θα γίνουν κατά 40% φτωχότεροι, τίποτε άλλο.

Μείωση μισθών 15% απαιτεί η ΕΕ στην τελευταία έκθεσή της - επιπλέον των μειώσεων που έχουν γίνει μέχρι τώρα!
Σαφέστατη η διατύπωση: «Οπως συμφωνήθηκε στο πλαίσιο του δεύτερου προγράμματος, τα μέτρα που θα απαιτηθούν για τη διόρθωση του κόστους εργασίας θα πρέπει... να έχουν ως στόχο τη μείωση του ονομαστικού κόστους εργασίας στον ιδιωτικό τομέα κατά 15% την περίοδο 2012-2014», αναφέρει η Κομισιόν επί λέξει. Απορίες δεν υπάρχουν.

Μόνη λύση να φύγει το Δ.Ν.Τ. από τις σάρκες της Ελλάδας

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Επειδή δυστυχώς υπάρχει ακόμα κόσμος που πιστεύει στις “βαρύγδουπες αναλύσεις” των μεγάλων καναλιών, στους πολιτικαντικους εκβιασμούς και τους κρατικοδίαιτους “ειδικούς” που δεν έχουν κολλήσει ούτε ένα ένσημο ενασχόλησης στην πραγματική οικονομία, οφείλουμε να το επαναλάβουμε: Ο μόνος τρόπος να παραμείνει η Ελλάδα στον σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης, είναι να καταγγείλει το συντομότερο την “συνεργασία” με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Όσο η χώρα παραμένει στην μέγγενη που...ήλθε ως αποτέλεσμα καταδολίευσης του κράτους από πολιτικούς, λειτουργούς και το εν λόγω χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, απομακρύνεται από την Ευρωπαϊκή της προοπτική.
Οτιδήποτε άλλο είναι υποκειμενική, ανόητη ή δόλια έκθεση ιδεών με προφανείς στόχους.
Τα γεγονότα και όχι οι “προσεγγίσεις” είναι ξεκάθαρα: Οποτεδήποτε και οπουδήποτε ενεπλάκει το ΔΝΤ καθ’ όλη την διάρκεια δράσης του, το κοινό στοιχείο ήταν η υποτίμηση του Εθνικού νομίσματος.
Δεν υπήρξε ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ μη κατάρρευσης του νομίσματος ως φυσική συνέπεια της περιβόητης “εσωτερικής υποτίμησης” με την κοινωνική εξαθλίωση, την μείωση μισθών, συντάξεων και πραγματικών αξιών.
Η υποτίμηση του νομίσματος ήταν και η ταφόπλακα της χώρας, αφού ακολουθούσε το πλιάτσικο της δημόσιας περιουσίας, όχι με όρους πραγματικής αγοράς αλλά -όλως τυχαίως- με την αποκλειστική δικαιοδοσία των “εταιρειών συμβούλων” που περιλαμβάνοντο στο εκάστοτε “μνημόνιο”.
Αυτά είναι τα αδιαμφισβήτητα, ιστορικά στοιχεία τα οποία επαναλαμβάνονται με …χειρουργική ακρίβεια και στην περίπτωση της Ελλάδας.
Έτσι, οποιοσδήποτε διεκδικεί δάφνες Ευρωπαϊσμού στηρίζοντας παράλληλα την τήρηση συνεργασίας με το ΔΝΤ, είναι το λιγότερο κωμικός.
Η υπαγωγή και μόνο της χώρας στο ΔΝΤ ήταν η χειρότερη, η απεχθέστερη αντευρωπαϊκή πράξη που έχει τελέσει κυβέρνηση του σκληρού Ευρωπαϊκού πυρήνα.
Η παραπληροφόρηση βέβαια στηρίζεται στην συνεχιζόμενη αγνωσία και ασχετοσύνη μεγάλης μερίδας πολιτών που εξακολουθούν να μολύνουν την νοημοσύνη τους παρακολουθώντας τους φορείς που διατυμπάνιζαν οικονομικά κακουργήματα όπως η “Πράσινη Ανάπτυξη”, το “Λεφτά Υπάρχουν” και τα “Μπιστόλια στο τραπέζι”.
Εδώ θα πρέπει και ο κάθε πολιτικός ως μονάδα ανεξαρτήτως κόμματος, να αναλάβει τις ευθύνες του, να επιμορφωθεί και να δράσει ανάλογα.
Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια.
Δεν μπορεί όλοι να είναι “στο κόλπο” της τιμολόγησης των Ελληνικών πετρελαίων και υδρογονανθράκων σε “ανίσχυρο νόμισμα”.
Δεν μπορεί αυτή η χώρα να έχει βγάλει τόσα καθάρματα μαζεμένα σε μία γενιά.

Πόσα θες για να ζήσεις μια μέρα στην Ελλάδα... Read more: http://tyxaiodenomizo.blogspot.com/2012/04/blog-post_3667.html#ixzz1slVnp1nr

Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

Τα αποτελέσματα θα σας εντυπωσιάσουν
Τελικά πόσο στοιχίζει να ζήσει κανείς μία μέρα στην Ελλάδα;

Στο ερώτημα αυτό προσπάθησε να απαντήσει... ο ανταποκριτής της γαλλικής εφημερίδας Liberation στη χώρα μας. Βγήκε, λοιπόν, μια μέρα στους δρόμους της Θεσσαλονίκης κάνοντας τα καθημερινά ψώνια και έβγαλε το... λογαριασμό της καθημερινής διαβίωσης στη χώρα μας.
10.20 π.μ. Ένα πακέτο τσιγάρα από το περίπτερο. Αξία 3 ευρώ
12.40 μ.μ. Ένα σουβλάκι με γύρο. Αξία 2,90 ευρώ.
1.30 μ.μ. Τα καθημερινά ψώνια.
* Ψωμί: 0,75 ευρώ
* Ελαιόλαδο (1λίτρο): 3,53 ευρώ
* 1 μελιτζάνα: 1,05 ευρώ
* 5 μπανάνες: 1,80 ευρώ
* Γάλα (1λίτρο): 1,29 ευρώ
* 1 σακουλάκι έτοιμη σαλάτα: 2,47 ευρώ
* 250 γρ. Τυρί σε φέτες: 2,65 ευρώ
* 1 βαζάκι πραλίνα φουντουκιού: 2,15 ευρώ
* 1 βαζάκι μέλι: 4,83 ευρώ
* Χαρτί υγείας (8 ρολά): 4,72 ευρώ

Σύνολο: 25,24 ευρώ
5.00 μ.μ.: Καφές με φίλους. Αξία 3,50 ευρώ.
6.45 μ.μ.: Επιστροφή στο σπίτι με μέσα μεταφοράς. Εισιτήριο 1,40 ευρώ.
10 μ.μ. Βενζίνη στο αυτοκίνητο. 10 λίτρα x 1,81 ευρώ/ λίτρο. Αξία: 18 ευρώ.
Σύνολο ημέρας: 48,14 ευρώ
Όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος «αν και οι τιμές είναι περίπου ίδιες με αυτές στη Γαλλία, οι αμοιβές δεν είναι. Πώς μπορεί κάποιος να ζήσει την οικογένεια του, να πληρώσει δάνεια, φάρμακα, σχολεία, τα δάνειά του με τα 700 ευρώ που κερδίζει το μήνα για 8 με 10 ώρες δουλειάς; Πώς μπορεί να ζήσει με 250 ευρώ που του δίνει μια ημιαπασχόληση;», διερωτάται.http://apokalupsi.blogspot.com

«Ηλεκτρονικό φακέλωμα» για όλες τις συναλλαγές

ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ Π. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΤΑΜΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ, ΔΕΚΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΕΩΣ ΤΙΣ 20 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΠΛΗΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΟΥ ΥΠ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
Προ των πυλών βρίσκεται πλέον ο «Μεγάλος Αδελφός» που θα παρακολουθεί κάθε συναλλαγή των Ελλήνων, καθώς το υπουργείο Οικονομικών, εν όψει του προωθούμενου καθολικού ηλεκτρονικού «πόθεν έσχες», ξεκινά... το «ηλεκτρονικό φακέλωμα» των πολιτών - και μάλιστα με αναδρομική ισχύ
.
Με απόφαση (ΠΟΛ.1077/ 26.3.2012) του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Παντελή Οικονόμου, η οποία δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, τράπεζες, ιδιωτικά και δημόσια νοσοκομεία, ασφαλιστικές εταιρίες, ταμεία κύριας και επικουρικής ασφάλισης, πάροχοι ηλεκτρικής ενέργειας, ύδρευσης και τηλεφωνίας (σταθερής και κινητής) υποχρεούνται να διαβιβάζουν στη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ) του υπουργείου Οικονομικών «αρχεία με στοιχεία οικονομικού και φορολογικού ενδιαφέροντος».
Τα αρχεία αυτά θα πρέπει να έχουν σταλεί σε ηλεκτρονική μορφή στο σύστημα ΤΑΧΙS έως τις 20 Αυγούστου και να αφορούν τη χρήση του 2011.
Ωστόσο, τα στοιχεία για τις πιστωτικές κάρτες που εκδόθηκαν εκτός Ελλάδος θα αφορούν και τη χρήση του 2010. Επιπλέον, τα στοιχεία των τραπεζών (για δάνεια, κίνηση λογαριασμών και πιστωτικών καρτών) και αυτά για το Χρηματιστήριο και τις ασφαλιστικές εταιρίες ορίζεται ότι «δύναται να αφορούν χρήσεις από το 2010 και εφεξής». Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, το υπουργείο Οικονομικών θα γνωρίζει πλέον λεπτομερώς την οικονομική συμπεριφορά και το καταναλωτικό προφίλ κάθε φορολογουμένου, διαθέτοντας πλήρη στοιχεία για δάνεια, πιστωτικές κάρτες, κινήσεις τραπεζικών λογαριασμών, δαπάνες υγείας και ασφάλισης, ακόμα και τα βασικά έξοδα του σπιτιού του. Από το «ηλεκτρονικό φακέλωμα» δεν θα γλιτώσουν επενδυτικά χαρτοφυλάκια που τυχόν διαθέτουν οι πολίτες, όπως αμοιβαία κεφάλαια, μετοχές, παράγωγα, ομόλογα, προϊόντα εφάπαξ καταβολής, επενδύσεις σε χρυσό, ασήμι κ.λπ., καθώς και πληροφορίες για αγορά χρυσών λιρών και ράβδων χρυσού. Τα στοιχεία θα διατηρούνται στη ΓΓΠΣ για έξι χρόνια.

Διασταυρώσεις

Η ογκώδης βάση δεδομένων που θα προκύψει δημιουργείται με το επιχείρημα ότι η ΓΓΠΣ θα μπορέσει έτσι να προχωρήσει σε μπαράζ διασταυρώσεων, από τις οποίες φιλοδοξεί να εντοπίσει περιπτώσεις φοροδιαφυγής, ώστε να επιβληθούν εν συνεχεία πρόσθετοι φόροι και πρόστιμα.
Για παράδειγμα, θα μπορούν πλέον εύκολα να εντοπιστούν ελεύθεροι επαγγελματίες οι οποίοι δηλώνουν χαμηλό εισόδημα αλλά πραγματοποιούν υψηλές δαπάνες, καθώς και φορολογούμενοι οι οποίοι δηλώνουν στη φορολογική τους δήλωση δαπάνες μεγαλύτερες από τις πραγματικές.
Ακολουθεί η λίστα με τους υπόχρεους αποστολής στοιχείων στη ΓΓΠΣ και τα ακριβή στοιχεία που θα πρέπει να μεταβιβάζουν στο σύστημα ΤΑΧΙS κάθε χρόνο (από την επόμενη χρονιά η σχετική προθεσμία θα είναι η 31η Μαρτίου του επόμενου έτους από το έτος αναφοράς, δηλαδή π.χ. 31/3/2013 για το 2012).
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ

Λίστα με τις εισφορές

ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ασφαλιστικές εταιρίες και ταμεία κύριας και επικουρικής ασφάλισης: Οι πρώτες υποχρεούνται να παρέχουν σε ηλεκτρονική κατάσταση το περιεχόμενο των βεβαιώσεων που εκδίδουν και αποστέλλουν στους πελάτες τους για φορολογική χρήση (για να τύχουν της ωφέλειας της μείωσης φόρου). Αντιστοίχως, τα δεύτερα πρέπει να διαβιβάζουν το περιεχόμενο των βεβαιώσεων που χορηγούν στους ασφαλισμένους τους για τις υποχρεωτικές εισφορές τους σε αυτά, καθώς και για τις προαιρετικές εισφορές τους.

ΤΗΛΕΦΩΝΙΑ, ΡΕΥΜΑ, ΝΕΡΟ

«Κοριός» στα τηλέφωνα και τα... ρολόγια
ΕΤΑΙΡΙΕΣ τηλεφωνίας (σταθερής και κινητής), ηλεκτρικού ρεύματος και ύδρευσης: Από αυτές το υπουργείο Οικονομικών ζητεί όλα τα στοιχεία που αφορούν αριθμούς παροχής, ετήσιο ύψος λογαριασμών, ποσά που καταβλήθηκαν από τους πελάτες τους, τον ΑΦΜ των πελατών κ.λπ. Πιο αναλυτικά:

α) Από τις εταιρίες τηλεφωνίας ζητούνται ΑΦΜ υπόχρεου συνδρομητή (ή αριθμός αστυνομικής ταυτότητας), ποσό ετήσιου τηλεπικοινωνιακού κόστους (καθαρή αξία λογαριασμού), ημερολογιακό έτος αναφοράς. Ορίζεται ότι δεν υπολογίζονται στο τηλεπικοινωνιακό κόστος οι φορολογικές επιβαρύνσεις και οι λοιπές επιβαρύνσεις υπέρ τρίτων, ενώ περιλαμβάνονται τα πάγια τέλη και τα τέλη χρήσης για συνδέσεις σταθερής και κινητής τηλεφωνίας ή σύνδεσης στο Διαδίκτυο μέσω σταθερής ή κινητής τηλεφωνίας, είτε μάλιστα αυτή γίνεται μέσω συμβολαίου είτε μέσω κάρτας.
β) Από τις εταιρίες παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας ζητούνται αριθμός παροχής, ΑΦΜ συνδρομητή (ή αριθμός αστυνομικής ταυτότητας), κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος σε κιλοβατώρες (ΚWh), κόστος ηλεκτρικού ρεύματος (καθαρή αξία λογαριασμού), περίοδος αναφοράς.
γ) Από τις εταιρίες ύδρευσης ζητούνται αριθμός παροχής, ΑΦΜ συνδρομητή (ή αριθμός αστυνομικής ταυτότητας), κατανάλωση νερού σε κυβικά μέτρα (m³), κόστος νερού (καθαρή αξία λογαριασμού), περίοδος αναφοράς.
Σε όλες τις περιπτώσεις το υπουργείο Οικονομικών θα μπορεί «να ζητεί και να λαμβάνει τα παραπάνω στοιχεία είτε για συγκεκριμένους ΑΦΜ ή συγκεκριμένους αριθμούς παροχής, είτε για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα και είτε για συγκεκριμένα όρια ετήσιας δαπάνης».

ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Ραπόρτο για δάνεια και καταθέσεις
ΤΡΑΠΕΖΕΣ, Χρηματιστήριο Αθηνών και επιχειρήσεις ιδιωτικής ασφάλισης: Πρέπει να αποστείλουν στοιχεία για:
α) Δάνεια προς νοικοκυριά και επιχειρήσεις (τριψήφιος κωδικός τράπεζας όπως ορίζεται από την Τράπεζα της Ελλάδος ή επίσημη επωνυμία χρηματοδοτικού ιδρύματος, ΑΦΜ του δανειολήπτη, ΑΔΤ ή αριθμός διαβατηρίου, ημερομηνία, τόπος γεννήσεως και διεύθυνση κατοικίας δανειολήπτη εφόσον δεν υπάρχει ΑΦΜ, είδος του δανείου, ημερομηνία χορήγησής του, νόμισμα τήρησης του δανείου σε ISO code 4217, υπόλοιπο δανείου στην αρχή της περιόδου του έτους αναφοράς, υπόλοιπο δανείου στο τέλος της περιόδου του έτους αναφοράς, σύνολο χρεώσεων που επιβαρύνουν το υπόλοιπο του δανείου κατά το έτος αναφοράς συμπεριλαμβανομένων των τόκων, σύνολο πιστώσεων που μειώνουν το υπόλοιπο του δανείου κατά το έτος αναφοράς, ένδειξη επιδότησης δανείων, ένδειξη δανείου α' κατοικίας).
β) Υπόλοιπο και κινήσεις λογαριασμών, ενεργών ή μη, που άνοιξαν ή έκλεισαν (τριψήφιος κωδικός τράπεζας όπως ορίζεται από την Τράπεζα της Ελλάδος ή επίσημη επωνυμία ιδρύματος πληρωμών, ονοματεπώνυμο πρώτου δικαιούχου και συνδικαιούχων του λογαριασμού, αριθμός λογαριασμού, υπόλοιπο λογαριασμού, κωδικός νομίσματος, σε ISO code 4217, ημερομηνία αναφοράς και επιπλέον για τις κινήσεις: ημερομηνία συναλλαγής, ονοματεπώνυμο και ΑΦΜ τρίτου -σε σχέση με το δικαιούχο και τους συνδικαιούχους του λογαριασμού- πληρωτή ή δικαιούχου, ποσό συναλλαγής).
γ) Κάθε άλλο στοιχείο αναγκαίο στις διαδικασίες βεβαίωσης και είσπραξης του φόρου, καθώς και στις διαδικασίες του ελέγχου και των διασταυρώσεων. Συγκεκριμένα, διαβιβάζονται: ύπαρξη επενδυτικών χαρτοφυλακίων (ενδεικτικά αναφέρονται: αμοιβαία, μετοχές, παράγωγα, ομόλογα, προϊόντα εφάπαξ καταβολής, επενδύσεις σε χρυσό ή ασήμι κ.λπ.), κίνηση επενδυτικών χαρτοφυλακίων (αμοιβαία, μετοχές, παράγωγα ομόλογα κ.λπ.), ύπαρξη θυρίδων, αγορά χρυσών λιρών και ράβδων χρυσού.

ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ
Δίνουν τα στοιχεία των γιατρών
ΙΔΙΩΤΙΚΑ και δημόσια νοσοκομεία, κλινικές των ταμείων ασφάλισης: Πρέπει να διαβιβάζουν τα ΑΦΜ των ιατρών που εκτέλεσαν ιατρικές πράξεις (π.χ. χειρουργικές επεμβάσεις), τις σχετικές ημερομηνίες και τον κωδικό κάθε ιατρικής πράξης, σύμφωνα με την Κωδικοποίηση Νόσων - Διαγνώσεων (ICD -10)/ιατρικών πράξεων. Επιπλέον, να υπάρχει ένδειξη έμμισθου ή συνεργαζόμενου ιατρού.

ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΚΑΡΤΕΣ

Καταγραφή συναλλαγών με πλαστικό χρήμα

ΕΤΑΙΡΙΕΣ πιστωτικών καρτών και εκκαθάρισης συναλλαγών πιστωτικών καρτών: Οφείλουν να δώσουν στοιχεία σχετικά με τις συναλλαγές καρτών που έχουν εκδοθεί τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Για τις συναλλαγές καρτών πληρωμών που έχουν εκδοθεί στο εξωτερικό από πιστωτικό ίδρυμα, με έδρα εκτός Ελλάδος, τα στοιχεία που διαβιβάζονται είναι: αριθμός κάρτας, ημερομηνία συναλλαγής, αξία συναλλαγών καρτών σε ευρώ για την περίοδο αναφοράς βάσει της ημερομηνίας επεξεργασίας της συναλλαγής, ΑΦΜ επιχείρησης (φορέα), τριψήφιος κωδικός τράπεζας όπως ορίζεται από την Τράπεζα της Ελλάδος ή επίσημη επωνυμία χρηματοδοτικού ιδρύματος/ιδρύματος πληρωμών. Στην αξία των συναλλαγών αφαιρούνται τα ποσά των επιστροφών/ακυρώσεων από τα ποσά των αγορών (net balance), ενώ καταγράφεται το σύνολο του ποσού της αγοράς σε περιπτώσεις δόσεων (και όχι το ποσό της δόσης).

Έφυγαν 32 δισ. ευρώ μόνο από τις μεγάλες τράπεζες...

Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

Κεφάλαια ύψους 32,7 δισ. ευρώ έχασαν από τις καταθέσεις τους οι τέσσερις μεγαλύτερες τράπεζες
( Eθνική 8,5, Alpha Bank 8,9 δισ. ευρώ, Εurobank 8,7 δισ. ευρώ και Τράπεζα Πειραιώς 6,6 δισ. ευρώ ) αποτυπώνοντας με τον καλύτερο τρόπο την κατάσταση των χειμαζόμενων ελληνικών νοικοκυριών – που τρώνε από τα «έτοιμα» για να αποπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.

Κι αυτό διότι από τα 32 δισ. ευρώ που έφυγαν από τις τράπεζες δεν είναι μόνο τα χρήματα που φυγάδευσαν οι μεγαλοκεφαλαιούχοι στο εξωτερικό, αλλά ένα μεγάλο μέρος – ίσως και το μισό ποσό σύμφωνα με ορισμένους τραπεζίτες – έχει χαθεί εξαιτίας των καθημερινών αναγκών για τις πληρωμές φόρων, λογαριασμών. Βεβαίως, και το μεγαλύτερο «κομμάτι» αποτελούν τα κεφάλαια που έφυγαν σε προορισμούς όπως Ελβετία, Λονδίνο, Χονγκ- Κονγκ ακόμη και στην
Ευρώπη, καθώς ευρωπαϊκές τράπεζες συλλέγουν καταθέσεις στην Ελλάδα με υψηλό επιτόκιο και τις προσμετρούν στο ενεργητικό τους στην μητρική χώρα.
Πολλοί καταθέτες φυγαδεύουν τα χρήματα στο εξωτερικό και από τον συνεχή τονισμό από μέρους της κυβέρνησης ( για ελέγχους των καταθέσεων από την εφορία κα ). Συμπερασματικά, όμως, οι λόγοι για τους οποίους συνεχίζεται η εκροή καταθέσεων είναι οι υψηλές καθημερινές ανάγκες για τα νοικοκυριά, αλλά και το ανηλεές κυνηγητό από πλευράς της κυβέρνησης. Αν μάλιστα το καλοσκεφθεί κανείς αναρωτιέται γιατί η ελληνική κυβέρνηση δεν προχωρεί άμεσα
σε αμνήστευση των κεφαλαίων από την Ελβετία ( αφού καταβληθεί ο σχετικός φόρος ). Διότι δεν έχει καμία οικονομική λογική σε μια χώρα με ύφεση πάνω από 7% να μειώνονται περαιτέρω οι καταθέσεις με λάθος της ίδιας της κυβέρνησης.
Εθνική Τράπεζα : Μείωση 8,5 δισ. ευρώ
Απώλειες 8,5 δισ. ευρώ εμφάνισε στις καταθέσεις η Εθνική Τράπεζα το 2011, καθώς στα τέλη του 2011, υπήρχαν καταθέσεις 59,5 δισ. Ευρώ έναντι 68 δισ. ευρώ του 2010, σημειώνοντας πτώση 12%.
Το δανειακό χαρτοφυλάκιο μειώθηκε στα 72,4 δισ. ευρώ έναντι 75,1 δις. ευρώ καταγράφοντας πτώση 4%.
Ο δείκτης δανείων προς καταθέσεις του Ομίλου παραμένει στα υγιή επίπεδα του 109%, ενώ στην Ελλάδα ο δείκτης βρίσκεται στο 106%, παρά την μείωση των καταθέσεων στην Ελλάδα κατά 30% σωρευτικά από τα τέλη του 2009. Ο όμιλος της Εθνικής Τράπεζας εντός των τελευταίων 20 μηνών πέτυχε να συγκεντρώσει περίπου 3,5 δις. ευρώ πρόσθετα εποπτικά κεφάλαια.
Αlpha Bank : Μείωση 8,9 δισ. στις καταθέσεις – περαιτέρω απομόχλευση
Στα 29, 3 δισ. ευρώ ανήλθαν οι καταθέσεις της Alpha Bank στα τέλη του 2011, έναντι 38,2 δις. ευρώ καταγράφοντας μείωση 8,9 δισ. ευρώ ή μείωση της τάξεως του 23,2%.
Οι καταθέσεις της Alpha Bank στη Νοτιοανατολική Ευρώπη σημείωσαν επίσης πτώση φθάνοντας τα 5,3 δισ. ευρώ από 6,8 δισ. ευρώ του 2010, καταγράφοντας πτώση 22,2%
Η Τράπεζα το 2011 αύξησε την χρηματοδότηση της από τις κεντρικές τράπεζες κατά 7,7 δις. ευρώ, φθάνοντας τα 21,9 δισ. ευρώ, ενώ το περιθώριο άντλησης περαιτέρω ρευστότητας υπερβαίνει τα 6 δισ. ευρώ, στα τέλη του Δεκεμβρίου του 2011
Σε ό, τι αφορά τις χορηγήσεις. στα τέλη του Δεκεμβρίου του 2011, ανήλθαν σε 49,7 δις. ευρώ, από 51,5 δισ. ευρώ του 2010. Σε ετήσια βάση, η μείωση της μόχλευσης του ισολογισμού έφθασε το 1,8 δισ. ευρώ.
Εurobank : Μείωση 8,7 δισ. στις καταθέσεις – Στα 51, 4 δισ. ευρώ το δανειακό χαρτοφυλάκιο.
Απώλειες 8,7 δισ. ευρώ εμφάνισε στις καταθέσεις η Eurobank, καθώς στα τέλη του 2010 διέθετε 41,17 δις. ευρώ, ενώ στο τέλος του περασμένου χρόνου συρρικνώθηκαν στα 32,45 δισ. ευρώ. Αντίθετα, με την Ελλάδα, οι καταθέσεις στη Νοτιοανατολική Ευρώπη κατέγραψαν μικρή αύξηση σε σύγκριση το 2011.
Στην πλευρά των δανείων, η Eurobank μείωσε το συνολικό χαρτοφυλάκιο της σε 51,4 δισ. ευρώ, από 53,4 δισ. ευρώ, εμφανίζοντας μια ετήσια μείωση της τάξεως του 3,6%. Η μείωση αυτή είναι χαμηλότερη της μείωσης των καταθέσεων, γεγονός που αποδεικνύει την στήριξη της τράπεζας προς τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά.

Μειώσεις μισθών σε εμπόριο, ξενοδοχεία και εστίαση

Σε πρόωρη επαναδιαπραγμάτευση ακόμη και των κλαδικών συμβάσεων εργασίας που ισχύουν και θα έληγαν στα τέλη του 2012 ή στις αρχές του 2013 προχωρούν οι εργοδοτικές οργανώσεις, ζητώντας την υπογραφή συλλογικών συμφωνιών με τα συνδικάτα για μειώσεις μισθών και επιδομάτων «λόγω αλλαγής των συνθηκών» και «επιδείνωσης της κατάστασης των επιχειρήσεων».
Το πρώτο βήμα έκαναν χθες η ΕΣΕΕ και η ΓΣΕΒΕΕ για τους απασχολούμενους στο εμπόριο και στις υπηρεσίες, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων για τους ξενοδοχοϋπαλλήλους (ενόψει της θερινής περιόδου) και οι Ομοσπονδίες των Εστιατορίων, των Ζαχαροπλαστών και των Καφεπωλών για τους εργαζόμενους στα εργαστήρια και τα καταστήματα.
Πρόωρη καταγγελία
Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων προχώρησε απευθείας στην καταγγελία της κλαδικής σύμβασης (σε αντίθεση με τις άλλες εργοδοτικές οργανώσεις που ξεκίνησαν τις διαβουλεύσεις χωρίς να καταγγείλουν τις συμβάσεις οι οποίες κανονικά λήγουν στα τέλη του 2012 και τις αρχές του 2013). Και αυτό προκειμένου να αρχίσει να «τρέχει» το τρίμηνο μέσα στο οποίο είτε θα υπογραφεί (αν υπάρξει συμφωνία) νέα κλαδική σύμβαση είτε θα γίνουν οι μειώσεις με το νέο καθεστώς μέσω ατομικών συμβάσεων και με τη διατήρηση του βασικού μισθού της προηγούμενης κλαδικής + λιγότερων επιδομάτων (προϋπηρεσίας, τέκνων, σπουδών και επικίνδυνης εργασίας, όπου υπάρχει) στον κλάδο του τουρισμού.
Με δεδομένο ότι η καταγγελία της σύμβασης έγινε χθες, το τρίμηνο λήγει για τα ξενοδοχεία στις 18 Ιουλίου. Η Ομοσπονδία των ξενοδόχων επικαλείται «την αλλαγή των συνθηκών από το χρόνο υπογραφής της κλαδικής σύμβασης» που είχε γίνει το 2010, τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στο ξενοδοχειακό κλάδο, την κατάρρευση του εσωτερικού τουρισμού, τις δυσκολίες των επιχειρήσεων να καλύψουν τα κόστη λειτουργίας κ.α.
Οπως ανακοίνωσε η Ομοσπονδία των εργαζομένων, η εργοδοτική πλευρά ζητεί μείωση των βασικών μισθών (χωρίς να ορίζεται συγκεκριμένο ποσοστό), επαναπροσδιορισμό των καταβαλλόμενων επιδομάτων, νέα ρύθμιση για τις προϋποθέσεις της υποχρεωτικής επαναπρόσληψης των εποχιακά απασχολούμενων και πιο ευέλικτη διαχείριση του χρόνου εργασίας.
Προθεσμία ενός μηνός
Οι υπόλοιπες εργοδοτικές οργανώσεις, όπως εμμέσως είπαν χθες στους εκπροσώπους της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων στη διάρκεια της πρώτης συνάντησης οι πρόεδροι της ΓΣΕΒΕΕ Δ. Ασημακόπουλος και της ΕΣΕΕ Β. Κορκίδης, δίνουν προθεσμία ενός μηνός (έως τις 18 Μαΐου) προκειμένου να υπάρξει συμφωνία και να μην καταγγελθεί η κλαδική σύμβαση. Το πλαίσιο της συμφωνίας που περιγράφτηκε προβλέπει μειώσεις βασικών μισθών περί το 8% - 9% κατά πληροφορίες, με διατήρηση της καταβολής του 13ου και του 14ου μισθού, καθώς και ορισμένων από τα καταβαλλόμενα σήμερα επιδόματα. Στη συνάντηση τονίστηκαν ιδιαίτερα δύο ζητήματα:
Πρώτον, η ανάγκη «να γίνουν οι αναγκαίες προσαρμογές έτσι ώστε οι επιχειρήσεις να μπορούν να? πληρώνουν και οι εργαζόμενοι να μην υποστούν μεγάλες μειώσεις που ζητεί η αγορά».
Δεύτερον, η απόφαση να προβάλλονται οι επιχειρήσεις που θα απασχολούν και θα αμείβουν το προσωπικό τους με βάση τη νέα κλαδική σύμβαση εφόσον υπάρξει συμφωνία (η οποία δεν μπορεί να επιβληθεί στους μη συνδικαλισμένους μέσω της επέκτασης ισχύος όπως συνέβαινε στο παρελθόν). Οι επιχειρήσεις θα φέρουν σήμα στις προθήκες των καταστημάτων ότι «εφαρμόζουν συλλογική σύμβαση»

Ποιους δεν θα ψηφίσω

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

Λίγες μέρες πριν τις εκλογές και είμαστε το κέντρο του κόσμου. Έχουμε γεμίσει με προτάσεις για το ποιους πρέπει να ψηφίσουμε. Δεν μπορώ να σου πω ποιον να ψηφίσεις αλλα θα σου πω ποιους δεν θα ψηφίσω.
Δεν θα ψηφίσω αυτούς που μου υπόσχονται ότι θα μου δώσουν έστω και ένα ευρώ παραπάνω. Εκτός του προφανές ότι δεν υπάρχει πλέον ούτε ένα ευρώ περίσσευμα, η χώρα έφτασε εδώ που έφτασε γιατί μάθαμε να μετράμε τα πάντα με χρήματα. Και όσο υπήρχαν τα δανεικά δεν μας ένοιαζε η κατάσταση της παιδείας, της υγείας, η λειτουργία του κράτους κτλ. Νομίζαμε ότι τα χρήματα θα κάλυπταν όλη την ασχήμια μας ως κράτος εσαεί.
Δεν θα ψηφίσω όλους αυτούς που μου λένε να καταψηφίσω τους άλλους. Δεν θα ψηφίσω όσους στηρίζονται στο θυμικό μου και στην άρνηση. Δεν θα ψηφίσω αυτούς που μη έχοντας μια ουσιαστική και ρεαλιστική πρόταση για το μέλλον της χώρας μου, θεωρούν ότι πρέπει να τους ψηφίσω για να μην ψηφίσω τους άλλους.
Δεν θα ψηφίσω όσους δεν μου περιγράψουν τι πρέπει να αλλάξει στη χώρα. Δεν θα ψηφίσω όμως και αυτούς που θα μου μιλήσουν για θεωρητικές λύσεις χωρίς συγκεκριμένους στόχους και μέτρα. Για τους θεσμούς και τις δομές αυτού του κράτους που είναι οι πρώτοι που χρεοκόπησαν και αν δεν αλλάξουν αυτοί, όσα δάνεια και να πάρουμε δεν πρόκειται να ορθοποδήσουμε ποτέ.
Δεν θα ψηφίσω όσους η ρητορική τους αναλώνεται μεταξύ συνομωσιολογίας και ευχολογίων. Όσους θεωρούν ότι φτάσαμε ως εδώ λόγω κάποιων σκοτεινών παγκόσμιων κέντρων και θα γλιτώσουμε με μαγικές λύσεις χωρίς αιτιολόγηση. Αρκεί να τους ακολουθήσουμε τυφλά και σωθήκαμε.
Δεν θα ψηφίσω αυτούς που μοιράζουν μίσος για τους συνανθρώπους μου είτε αυτοί είναι από άλλη χώρα είτε πιστεύουν σε άλλο Θεό, είτε δεν μας μοιάζουν αρκετά. Δεν θα ψηφίσω αυτούς που θεωρούν ότι για να προχωρήσουμε ως έθνος πρέπει να απομονωθούμε από τον υπόλοιπο κόσμο. Δεν θα ψηφίσω όλους αυτούς που μας θεωρούν ένα έθνος ευλογημένο από τον Θεό λες και τα υπόλοιπα έθνη είναι κατώτερα.
Δεν θα ψηφίσω την άρνηση, το μίσος, τη μιζέρια, την απαισιοδοξία, το ψεύτικο, το αλαζονικό, το εύκολο.”

Χώρα πενήτων, γερόντων και ξενιτεμένων

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Όχι, λυπηθείτε μας, δεν αντέχουμε άλλη ανάπτυξη. Όχι άλλο κάρβουνο, όχι άλλη σπέκουλα πάνω σε μια οικονομία που εκτελέσατε στα τρία μέτρα. Βροχή οι προεκλογικές υποσχέσεις των δύο αιώνιων (;) νταβατζήδων της κυβερνητικής εξουσίας, του απερχόμενου ΠΑΣΟΚ
και της (μάλλον) επερχόμενης Ν.Δ., οι οποίοι υπόσχονται ό,τι τους είναι εύκαιρο και πρόχειρο. Με κορωνίδα όλων την αλλαγή των μνημονίων και την... ανάπτυξη, η οποία υποτίθεται ότι θα φέρει την έξοδο από την κρίση.
Εντάξει, ο καθένας αντιλαμβάνεται, περισσότερο ή λιγότερο εύκολα, ότι τα περί ανάπτυξης δεν είναι παρά ένας φερετζές, ο οποίος αδυνατεί να κρύψει πίσω του την... αρκούδα – αυτήν της συνεχιζόμενης ύφεσης, της βίαιης εκπτώχευσης ολόκληρου του ελληνικού λαού πλην εκλεκτών, του πλήρους ξεπουλήματος της χώρας και της διάλυσης της οικονομίας.
Μπορεί ο Βενιζέλος και ο Σαμαράς, με τη... «φιλική» συνδρομή του Μπαρόζο, να έχουν απόλυτη ανάγκη για συγκάλυψη της κοινωνικής και εθνικής καταστροφής, η διαδικασία της οποίας θα ενταθεί τρομακτικά αμέσως μετά τις εκλογές, αλλά η πραγματικότητα είναι εδώ, παρούσα και απολύτως αισθητή από τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων.
Μπαρόζο, ο ευεργέτης
Ο Βενιζέλος ήδη έστειλε επιστολή στον πρόεδρο της Κομισιόν ζητώντας μέτρα – και, φυσικά, κονδύλια – για «ανάπτυξη». Η απάντηση του Μπαρόζο όμως, όπως τουλάχιστον προαναγγέλλει έγγραφο που αποκάλυψε η Wall Street Journal, είναι απλή και αποστομωτική: Αν η Ελλάδα εφαρμόσει τις συμφωνημένες «μεταρρυθμίσεις», δεν θα χρειαστεί νέα κονδύλια. Μεταξύ των «μεταρρυθμίσεων» περιλαμβάνεται η εξαφάνιση των συμβάσεων εργασίας.
Μόνο που η εφαρμογή των... «μεταρρυθμίσεων» προβλέπει επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα το 2013 και το 2014 για να φέρει – κατά τον... Μπαρόζο πάντα – το χρέος στον στόχο του 117% του ΑΕΠ το 2020.
Επιπλέον, κατά τον ίδιο αυτόν Μπαρόζο, η Ελλάδα έλαβε λιγότερα από τα μισά από τα 20 δισ. ευρώ των ευρωπαϊκών κονδυλίων για την περίοδο 2007-2013. «Το γεγονός αυτό συνεπάγεται μια αρκετά μεγάλη ανεκμετάλλευτη δυνατότητα για την τόνωση της ζήτησης και των επενδύσεων και της δημιουργίας θέσεων εργασίας βραχυπρόθεσμα, ταυτόχρονα με τη δημιουργία θεμελίων για βιώσιμη ανάπτυξη στο μέλλον».
Με απλά λόγια, η Κομισιόν υπόσχεται ότι, με λίγο περισσότερα από 10 δισ., η Ελλάδα θα καταφέρει να περάσει στην... ανάπτυξη, η οποία μάλιστα είναι σαφώς προσδιορισμένη: οδικοί άξονες, τουρισμός και εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης. Δηλαδή κυρίως εθνικοί εργολάβοι και ξενοδόχοι, αφού η δημόσια διοίκηση είναι άγνωστο πώς θα επωφεληθεί την ώρα που το Δημόσιο καταρρέει μαζί με τις κοινωνικές και παραγωγικές του υπηρεσίες.
Τώρα όποιος καταφέρει να μιλάει για... ανάπτυξη με αυτούς τους όρους και αυτά τα χρήματα, χαλάλι του. Ούτε ο Χουντίνι τέτοια μαγικά.
Και δύο ακόμη παρατηρήσεις στα παραπάνω:
1. Μπορεί ο Μπαρόζο να εξακολουθεί να μιλάει για στόχο χρέους στο 117% του ΑΕΠ το 2020, αλλά το ΔΝΤ ήδη, στη νέα έκθεσή του, κάνει λόγο για χρέος
● 153,2% του ΑΕΠ το 2012,

● 160,9% του ΑΕΠ το 2013,

● 158,1% του ΑΕΠ το 2014,

● 150,9% του ΑΕΠ το 2015,

● 143,7% του ΑΕΠ το 2016 και

● 136,8% του ΑΕΠ το 2017.
Υπό τη γουστόζικη προϋπόθεση βεβαίως ότι η Ελλάδα θα καταφέρει να έχει συνεχώς πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 4% του ΑΕΠ της από το 2014 και μετά...
2. Επιπλέον το ΔΝΤ υποστηρίζει ότι, λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, για να καταφέρει η Ελλάδα να περιορίσει το χρέος της στο 60% του ΑΕΠ έως το 2030, θα πρέπει να λάβει μέτρα «προσαρμογής» 7,3% του ΑΕΠ έως το 2020 (15-16 δισ. ευρώ) και συνολικά 10,7% του ΑΕΠ έως το 2030, δηλαδή περίπου 24 δισ. ευρώ.
Με απλά λόγια το ΔΝΤ προαναγγέλλει ότι μια χώρα γερόντων θα πρέπει να παίρνει διαρκώς μέτρα λιτότητας και φορολογικού εφιάλτη μέχρι το 2030. Αυτό περίπου περιγράφουν οι μόνιμοι «εταίροι» (και «εταίρες») της εξουσίας ως... ανάπτυξη.

Μειωμένη η σύνταξη Μαϊου για πάνω από 500.000 συνταξιούχους

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Περισσότεροι από 500.000 συνταξιούχοι θα δουν τα χρήματα από τη σύνταξης τους να μειώνονται από τις 22 Απριλίου. Από την 1η Μαΐου τίθενται σε εφαρμογή οι μειώσεις κύριων και επικουρικών συντάξεων, όπως προβλέπεται από το 2ο Μνημόνιο.
Συγκεκριμένα οι συντάξεις των 451.000 συνταξιούχων που λαμβάνουν σύνταξη μεγαλύτερη από 1.300 ευρώ θα μειωθούν κατά τις 12%, ενώ μειωμένη σύνταξη κατά 7%, θα πάρουν και οι 71.538 συνταξιούχοι του ΝΑΤ.
Οι περικοπές, θα έχουν αναδρομική ισχύ από την 1η Ιανουαρίου του 2012, και θα παρακρατηθούν σε 8 ισόποσες μηνιαίες δόσεις, δηλαδή μία δόση για κάθε μήνα του υπολοίπου του 2012.
Η παρακράτηση σε συντάξεις που υπερβαίνουν τα 1.300 ευρώ θα υπολογιστεί αφού πρώτα αφαιρεθούν οι προηγούμενες περικοπές της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΚΑΣ) και της επιπλέον εισφοράς.
Σύμφωνα με την εγκύκλιο του υπουργείου Εργασίας, το ποσό της σύνταξης, μετά τη μείωση, δεν μπορεί να υπολείπεται των 1.300 ευρώ, ενώ αν καταβάλλονται στο ίδιο πρόσωπο περισσότερες από μία κύριες συντάξεις ως ποσό σύνταξης νοείται το άθροισμα αυτών των συντάξεων. Η μείωση γίνεται από τον φορέα (Δημόσιο ή ασφαλιστικό ταμείο) που χορηγεί το μεγαλύτερο ποσό κύριας σύνταξης.
Οι περικοπές στις επικουρικές, αφορούν έναν στους δυο συνταξιούχους που λαμβάνουν ποσά μεγαλύτερα των 200 ευρώ, ενώ το ποσοστό της μείωσης κυμαίνεται από 10% έως 20%, ανάλογα με το ύψος της καταβαλλόμενης σύνταξης.

ΔΥΟ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Στοιχεία για την εξέλιξη των μακροοικονομικών μεγεθών της Ελλάδας - σύμφωνα με τα οποία το δημοσιονομικό έλλειμμα το 2012 αναμένεται στο 7,2% του ΑΕΠ, το 2013 στο 4,6% και το 2013 στο 2,1% του ΑΕΠ- αναμένεται να... δημοσιοποιήσει σήμερα το ΔΝΤ. Ταυτόχρονα, ο επικεφαλής της Task force Χορστ Ράιχενμπαχ βρίσκεται και πάλι στην Αθήνα, ενόψει του κειμένου εργασίας που θα ανακοινώσει την Τετάρτη στο Στρασβούργο ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζοζέ Μπαρόζο, για τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας. Ο Μπαρόζο αναμένεται να παρουσιάσει αναλυτικά τα επόμενα βήματα που απαιτούνται και τα οποία, εάν η Ελλάδα ακολουθήσει πιστά έως το 2015, θα καταφέρει να επιστρέψει στις αγορές. Πάντως ο πρόεδρος της Κομισιόν δε θα ανακοινώσει πρόσθετα χρηματικά ποσά για την Ελλάδα, αλλά θα επιχειρήσει να πείσει ότι τα περίπου 12 δισ. ευρώ που η Ελλάδα έχει λαμβάνειν από τα κοινοτικά ταμεία βάσει του ΕΣΠΑ, αν αξιοποιηθούν έξυπνα και σωστά, θα μπορούσαν να έχουν σημαντικότερα αποτελέσματα και να οδηγήσουν σε ταχύτερη έξοδο της χώρας από την κρίση. Τέλος, επαφές στην Ουάσινγκτον ξεκινά τις επόμενες ώρες ο έλληνας υπουργός Οικονομικών, Φίλιππος Σαχινίδης, με αντικείμενο συζήτησης τα δημοσιονομικά μέτρα της περιόδου 2013- 2014, τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών. Ο υπουργός Οικονομικών θα μεταβεί στην αμερικανική πρωτεύουσα για την Εαρινή Συνοδό του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας στις 20 με 22 Απριλίου και θα έχει συναντήσεις με τους επικεφαλής του ΔΝΤ

Διφορούμενα μηνύματα για την Ευρωζώνη;

Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Κοντά στο τέλος της χειρότερης φάσης της κρίσης χρέους φτάνει η ευρωζώνη, δήλωσε ο διαμορφωτής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Γεργκ Άσμουσεν στην εφημερίδα The Wall Street Journal. «Την μπάλα την έχουν οι κυβερνήσεις, πρέπει να αναλάβουν δράση», είπε χαρακτηριστικά. Εντωμεταξύ, τα επιτόκια των δεκαετών ομολόγων της Ισπανίας αυξάνονται στο 6% αλλά ο κ. Άσμουσεν θεωρεί ότι θα υπάρξει μια σταθεροποίηση των χρηματαγορών. «Το χειρότερο μέρος της κρίσης μοιάζει να έχει τελειώσει, αλλά η κρίση του κρατικού χρέους και του χρέους των ιδιωτών σε ορισμένες χώρες της περιοχής του ευρώ ξεκάθαρα δεν έχει τελειώσει», επισήμανε.
Όσον αφορά την εκτόξευση του πληθωρισμού λόγω της αύξησης της τιμής του πετρελαίου, ο κ. Άσμουσεν εκτίμησε πως ο κίνδυνος να έχει περιοριστεί προς το παρόν: «Αναμένουμε ότι ο πληθωρισμός θα μειωθεί κάτω από το 2% την επόμενη χρονιά», πρόσθεσε. «Ως τώρα δεν βλέπουμε ενδείξεις περαιτέρω συνεπειών από τις υψηλότερες τιμές του πετρελαίου».
Σε δηλώσεις του, πάντως, ο διοικητής της Αυστριακής Κεντρικής Τράπεζας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Εβαλντ Νοβότνι, ανέφερε ότι η κρίση δημόσιου χρέους δεν έχει ξεπεραστεί και πως η Ελλάδα εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο. Ο κ. Νοβότνι δεν παρέλειψε να τονίσει τη σπουδαιότητα των βουλευτικών εκλογών που θα διεξαχθούν στις αρχές Μαΐου στην Ελλάδα, αφού θα καθορίσουν τη συνέχιση του οικονομικού προγράμματος. Για την την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, ο διοικητής της Αυστριακής Κεντρικής Τράπεζας ανέφερε ότι υπήρξε βελτίωση, ενώ στην Ιταλία και στην Ισπανία έχουν γίνει οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και που χρειάζονται ένα χρονικό περιθώριο για να αποδώσουν.

Ένα βήμα πριν την χρεωκοπία είναι η ΔΕΗ

Οι αυξήσεις στους λογαριασμούς της ΔΕΗ εκτίναξαν τις ανεξόφλητες οφειλές, καθώς οι οικιακοί καταναλωτές όλο και περισσότερο, αδυνατούν να τους πληρώσουν. Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Καθημερινή», το Δεκέμβριο του 2010 οι οφειλές συνολικά έφταναν τα 820 εκατομμύρια ευρώ και στο τέλος Μαρτίου εκτοξεύτηκαν στα 1,160 δισ. ευρώ, με...
το υπουργείο Οικονομικών να εξετάζει την παρακράτηση 200 εκατομμυρίων ευρώ από τα έσοδα του Ειδικού Τέλους Ακινήτων για τρεις μήνες, προκειμένου να ενισχυθεί η ρευστότητα της επιχείρησης.
Η ΔΕΗ υποστηρίζει ότι η άνοδος οφείλεται στις κυβερνητικές αποφάσεις για το χαράτσι στα ακίνητα, το οποίο πληρώνεται μέσω του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος και στη μετάθεση της ημερομηνίας της αποπληρωμής από τις 80 ημέρες στις 120. Ένας άλλος παράγοντας ήταν και η απαγόρευση που επιβλήθηκε στη ΔΕΗ, να διακόπτει την παροχή ρεύματος σε απλήρωτους λογαριασμούς.

Liberation: Πώς ζουν οι Έλληνες με αυτούς τους μισθούς;

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2012

Το ημερήσιο κόστος ζωής στην Ελλάδα προσπάθησε να υπολογίσει μια 21χρονη φοιτήτρια που λειτούργησε σαν «ανταποκρίτρια» για το blog της γαλλικής εφημερίδας Liberation, καταγράφοντας ευρώ προς ευρώ τα έξοδα της ημέρας. Η ίδια έζησε για αρκετούς μήνες στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο του προγράμματος Erasmus.
Και ιδού ο λογαριασμός:
10.20 πμ: Στο δρόμο για το πανεπιστήμιο, ένα 25άρι πακέτο τσιγάρα από το περίπτερο. Αξία 3 ευρώ.
12.40 μμ: Ένα σουβλάκι με γύρο μετά το μάθημα. Αξία 2,90 ευρώ.
01.30 μμ: Τα καθημερινά ψώνια για μια φοιτήτρια:
Ψωμί: 0,75 ευρώ
Ελαιόλαδο (1 λίτρο): 3,53 ευρώ
1 μελιτζάνα: 1,05 ευρώ
5 μπανάνες: 1,80 ευρώ
Γάλα (1 λίτρο): 1,29 ευρώ
1 σακουλάκι έτοιμη σαλάτα: 2,47 ευρώ
Τυρί σε φέτες: 2,65 ευρώ
1 βαζάκι πραλίνα φουντουκιού: 2,15 ευρώ
1 βαζάκι μέλι: 4,83 ευρώ
Χαρτί υγείας (8 ρολά): 4,72 ευρώ
Σύνολο: 25,24 ευρώ
05.00 μμ: Καφές με φίλους. Αξία 3,50 ευρώ.
06.45 μμ: Επιστροφή στο σπίτι με μέσα μεταφοράς. Εισιτήριο λεωφορείου 0,90 ευρώ (σ.σ. εκείνη την εποχή).
07.00 μμ: Φαγητό με φίλους σε συνοικιακό ταβερνάκι. Σαλάτες, φέτα, πατάτες, κρέας. Ο λογαριασμός: 10 ευρώ ανά άτομο.
10.00 μμ: Βενζίνη στο αυτοκίνητο για τη συγκάτοικο. Γέμισμα. Τιμή: 1,819 ευρώ/ λίτρο.
10.35 μμ: Μία μπύρα σε ένα μπαρ, 3 ευρώ για 33cl, όσο και ένα ποτήρι κρασί.
Σύνολο ημέρας: 48,54 ευρώ (χωρίς τη βενζίνη που δεν πλήρωσε η ίδια).
Όπως αναφέρει «αν και οι τιμές είναι περίπου ίδιες στη Γαλλία, οι μισθοί δεν είναι».
Πώς μπορεί, λοιπόν, κάποιος να ζήσει την οικογένεια του, να πληρώσει ενοίκιο, φόρους, φάρμακα, σχολεία, βενζίνη και δάνεια με 700 ευρώ/μήνα δουλεύοντας 8 με 10 ώρες την ημέρα;
Πώς μπορεί να ζήσει με 250 ευρώ που του δίνει μια ημιαπασχόληση;, διερωτάται.
Πώς μπορεί να ζήσει ως άνεργος, αν η οικογένειά του δεν μπορεί να τον στηρίξει;
Αυτά, όπως λέει, είναι ερωτήματα που αντιμετωπίζει καθημερινά ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΤΙΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

Σταθερή παραμένει τους τελευταίους μήνες η έξοδος κεφαλαίων από την εγχώρια αγορά ακινήτων με προορισμό τις αγορές του εξωτερικού και κυρίως τη Γερμανία. Ωστόσο, όπως σημειώνουν παράγοντες της αγοράς, αν και το ενδιαφέρον και η ζήτηση είναι σαφώς πιο υψηλά από το πρόσφατο παρελθόν, οι...επενδυτικές συμφωνίες παραμένουν συγκριτικά λιγότερες, κυρίως λόγω της μεγαλύτερης επιφυλακτικότητας των ενδιαφερόμενων επενδυτών, απόρροια της γενικότερης αβεβαιότητας.
Σύμφωνα με τον κ. Κωνσταντίνο Φόλλμπαχ, σύμβουλο ακινήτων της ImmoConsult, η ζήτηση για απόκτηση ακινήτων στη Γερμανία είναι έντονη από όλες τις περιοχές της Ελλάδας. «Πρόκειται για ανθρώπους οι οποίοι επιθυμούν να τοποθετηθούν σε εκεί ακίνητα, τα οποία φορολογούνται λιγότερο και αποδίδουν περισσότερο από τα εγχώρια. Είναι εργαζόμενοι για πολλά χρόνια (όχι συνταξιούχοι), που έχουν συγκεντρώσει κάποιες οικονομίες κι εκτιμούν ότι η γερμανική αγορά ακινήτων είναι ασφαλέστερη απ’ ό,τι η ελληνική», τονίζει στην «Κ».
Το σημαντικό πρόβλημα
Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, προκύπτει ένα σημαντικό πρόβλημα, που περιορίζει τελικά τον αριθμό των επενδύσεων που πραγματοποιούνται. Οι περισσότεροι από τους ενδιαφερομένους θέλουν να πωλήσουν κάποιο ακίνητο στην Ελλάδα (συνήθως οικόπεδο, κατοικία ή κατάστημα), ώστε να χρηματοδοτήσουν την απόκτηση του νέου. Διαπιστώνουν όμως πως είτε δεν υπάρχει αγοραστικό ενδιαφέρον είτε η προσφερόμενη τιμή είναι σαφώς χαμηλότερη από την προσδοκώμενη.
«Οι περισσότεροι επενδυτές, πάντως, διαθέτουν ποσά της τάξεως των 250.000 – 300.000 ευρώ κι εφόσον κρίνεται απαραίτητο, συμπληρώνουν το υπόλοιπο απαιτούμενο κεφάλαιο για μια επένδυση, μέσω τραπεζικού δανεισμού. Κατά κανόνα, το ενδιαφέρον αφορά κατοικίες και καταστήματα ή συνδυασμό των δύο (ακίνητα μεικτής χρήσης), αποφεύγουν τα γραφεία, ενώ η προτιμώμενη πόλη είναι το Βερολίνο, καθώς οι τιμές είναι σχετικά χαμηλές σε σχέση με άλλες πόλεις υψηλής ζήτησης, όπως η Φρανκφούρτη», επισημαίνει ο κ. Φόλλμπαχ.
Στα πλεονεκτήματα της γερμανικής αγοράς περιλαμβάνεται και η ευκολία χρηματοδότησης από τις γερμανικές τράπεζες, οι οποίες γενικά χορηγούν δάνεια προς τους ξένους, τα οποία καλύπτουν έως και το 50% της αξίας της επένδυσης, ανάλογα με την ποιότητα του ακινήτου. «Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει βέβαια να γνωρίζουν ότι οι τράπεζες της Γερμανίας είναι ιδιαίτερα αυστηρές σε ό,τι αφορά την πηγή προέλευσης των κεφαλαίων και εξετάζουν ενδελεχώς την πιθανότητα να είναι προϊόν φοροδιαφυγής ή παράνομων δραστηριοτήτων», τονίζει.
Είναι, πάντως, σαφές ότι από την αρχή της κρίσης, στα μέσα του 2010, η ροή κεφαλαίων προς αγορές ακινήτων του εξωτερικού πολλαπλασιάστηκε. Μόνο το 2011, υπολογίζεται ότι επενδύθηκαν πάνω από 130 εκατ. ευρώ από Ελληνες για την αγορά κατοικιών στο Λονδίνο.
Το παραδοσιακό Λονδίνο
Παραδοσιακά, το Λονδίνο αποτελούσε την κορυφαία προτίμηση των Ελλήνων επενδυτών, και για λόγους αίγλης, αλλά κι επειδή είναι μια πόλη που οι περισσότεροι γνωρίζουν αρκετά καλά. Επιπρόσθετο δέλεαρ αποτελεί και η πολύ ευνοϊκή φορολογία, πέραν της δεδομένης επενδυτικής ασφάλειας που προσφέρει η πόλη. Οι Ελληνες αγοραστές στο Λονδίνο συνιστούν μια από τις σημαντικές ομάδες επενδυτών, αποτελώντας περίπου το 3% του συνόλου (μεταξύ των ξένων αγοραστών).
Εσχάτως βέβαια, η τάση αυτή φαίνεται να διαφοροποιείται υπέρ άλλων προορισμών, όπου η οικονομική ανάπτυξη είναι σαφώς πιο εγγυημένη και οι τιμές χαμηλότερες. Οι τιμές στο Λονδίνο έχουν επιστρέψει σε υψηλά επίπεδα και αναμένεται σημαντική διόρθωση μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, κυρίως λόγω της οικονομικής επιβράδυνσης που θα προκύψει. Ετσι, αρκετοί Ελληνες επενδυτές κινούνται προς την έξοδό τους από τη βρετανική αγορά και την είσοδό τους σε άλλες ανεπτυγμένες, όπως η γαλλική, η γερμανική και η ελβετική, ενώ λόγω εγγύτητας και χαμηλών αξιών, ενδιαφέρον παρουσιάζει και η τουρκική αγορά.
Πτωτικά οι αποδόσεις στην Ελλάδα
Οι αποδόσεις που προσφέρει η εκμετάλλευση μιας κατοικίας στην ελληνική αγορά έχουν πλέον υποχωρήσει σε ιδιαίτερα χαμηλό επίπεδο, κυρίως λόγω της εκτόξευσης του φορολογικού κόστους την τελευταία διετία. Σύμφωνα με φορείς της αγοράς, ένα υφιστάμενο διαμέρισμα δεν αποδίδει παρά μόλις 2–3% σε ετήσια βάση, κάτι που σημαίνει ότι όσο χαμηλό και αν είναι το τίμημα αγοράς του, θα χρειαστούν κάποιες δεκαετίες έως ότου γίνει απόσβεση της επένδυσης. Στον αντίποδα, οι αποδόσεις των κατοικιών στη γερμανική αγορά κατοικίας προσέγγισαν το 6–7% κατά μέσον όρο το 2011, δείγμα της ελκυστικότητας της εν λόγω επένδυσης, κάτι που εξηγεί και τη στροφή περισσότερων Ελλήνων στη συγκεκριμένη αγορά. Η τάση αυτή είναι ανεξάρτητη από τις απόψεις που μπορεί να έχουν κάποιοι εκ των ενδιαφερόμενων επενδυτών για την ασκούμενη πολιτική της ηγεσίας της Γερμανίας και τις ευθύνες της αναφορικά με την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη. Αλλο οι επενδύσεις, άλλο η πολιτική

Έπαιρναν δάνεια... με το κιλό!

Κυριακή, 15 Απριλίου 2012

Ιδού ποιοι έχουν το θράσος να διεκδικούν να μας κυβερνήσουν εκ νέου (ακόμα και να συγκυβερνήσουν έτσι όπως το πάνε...) και να διαχειριστούν τα τίμια χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων και, κυρίως, να μας "σώσουν" από τη χρεοκοπία! Αυτοί που δεν ήταν ικανοί τόσα χρόνια να κάνουν ένα κουμάντο της προκοπής στα δικά τους οικονομικά, εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι μπορούν να βάλουν σε τάξη τα οικονομικά ολόκληρης της χώρας.
Ειδικότερα: Δάνεια από τράπεζες που λάμβαναν τα δύο μεγάλα κόμματα για να καλύψουν μεταξύ άλλων παλαιότερα δάνεια, διαφημιστικές δαπάνες και προεκλογικές....
μετακινήσεις στελεχών και ψηφοφόρων, προκύπτουν από την ανάλυση των ισολογισμών των δύο κομμάτων που δημοσιεύει η "Καθημερινή" του Μ. Σαββάτου – Κυριακής του Πάσχα.
Όπως φαίνεται, ειδικά για τις χρονιές διεξαγωγής βουλευτικών εκλογών οι «μαύρες τρύπες» στα οικονομικά των κομμάτων ήταν τεράστιες με το όργιο σπατάλης που έκαναν στις πλάτες των ίδιων των ψηφοφόρων τους.
Χαρακτηριστικά (και απλώς... ενδεικτικά και μόνο) το 2002 το ΠΑΣΟΚ παίρνει δάνεια 16, 8 εκατ. ευρώ για να εξοφλήσει παλαιότερα δάνεια 16 εκατ. Η ΝΔ παίρνει 31 εκατ. για να εξοφλήσει 26,5 εκατ.
Το 2004 το ΠΑΣΟΚ έχει εισπραχθέντα έσοδα με την εκλογική χρηματοδότηση 29 εκατ. ευρώ και παίρνει δάνεια που αγγίζουν τα 47. Η ΝΔ παίρνει 57 εκατ. ευρώ δάνεια για να αποπληρώσει 30.
Την ίδια χρονιά και τα δύο κόμματα φαίνεται να εισπράττουν από εισφορές φίλων (κυρίως μαύρα λεφτά από επιχειρήσεις) από 2,5 εκατ. ευρώ. Τονίζεται ότι 1,3 εκατ. δίνει ο Χριστοφοράκος.
Το 2007 η ΝΔ συγκεντρώνει 1,1 εκατ. ευρώ και στο τέλος του χρόνου το έλλειμμά της, που εμφανίζεται ως υπόλοιπο δανείου, έχει αυξηθεί κατά 50% φτάνοντας τα 74 εκατ.
Το ΠΑΣΟΚ, το 2009, χρονιά που ήρθε στην εξουσία, μάζεψε 2,8 εκατ. ευρω σε ενισχύσεις, με έσοδα 35,5 εκατ. ευρώ και δάνεια 46,8 εκατ. ευρώ. Οι λειτουργικές του δαπάνες φτάνουν τα 42 εκατ. και οι εκλογικές τα 24 εκατ. Η εξυπηρέτηση των δανείων έχει ξεπεράσει την τακτική χρηματοδότηση κατά 6 εκατ. ευρώ (28 εκατ. η εξυπηρέτηση, 22 η τακτική επιχορήγηση). Παρόλα αυτά, προχωρά σε νέο δανεισμό, που ξεπερνά κατά 18 εκατ. το ποσό που πρέπει να αποπληρώσει. Και ούτω καθεξής... Το φαγοπότι συνεχίζεται στον ίδιο ρυθμό...
Εμπρός, ας τους ξαναψηφίσουμε λοιπόν, για να αφανίσουν ό,τι έχει και δεν έχει απομείνει, επιτρέποντάς τους μάλιστα να παριστάνουν τους "εθνοσωτήρες".

Συναγερμός για τα ασφαλιστικά Ταμεία

Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

Από το κακό στο χειρότερο οδεύουν τα ασφαλιστικά ταμεία εξαιτίας της πολύ μεγάλης μείωσης που σημειώνεται στο μέτωπο των εισφορών και της μεγάλης πληγής στα αποθεματικά τους
Πολύ μεγάλη μείωση σημειώνεται το τελευταίο διάστημα στο μέτωπο των εισφορών των ασφαλιστικών ταμείων. Το γεγονός, σε συνδυασμό με την μεγάλη πληγή που δημιουργήθηκε στα αποθεματικά του
ς, εξαιτίας της εφαρμογής του PSI έχει ως συνέπεια η οικονομική τους θέση να οδεύει από το κακό στο χειρότερο. Δεν είναι τυχαίο ότι για την επόμενη μέρα τους άρχισε να ανησυχεί πλέον και το ΔΝΤ, το οποίο επισταμένως ζητά την λήψη μέτρων για την αποφυγή των χειρότερων.
Συγκεκριμένα, αρμόδια στελέχη του Ταμείου επιμένουν για την αναγκαία άμεση αναδιάρθρωση του μηχανισμού είσπραξης των οφειλόμενων εισφορών, οι οποίες καθυστερούν ακόμα και χρόνια και παρά τις ρυθμίσεις που κατά καιρούς ανακοινώνονται παραμένουν ανείσπρακτες.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι για το σκοπό, προσεχώς, πρόκειται να έρθει στην Ελλάδα ειδικό κλιμάκιο, το οποίο θα ασχοληθεί αποκλειστικά με το συγκεκριμένο θέμα, το οποίο θεωρείται και είναι μείζον. Γιατί με την αύξηση της ανεργίας και την συνεπακόλουθη μείωση των εισφορών, αν κι αυτές δεν καταβάλλονται, τότε το μέλλον των ταμείων και κατ? επέκταση της ασφάλισης στην Ελλάδα, διαγράφεται ζοφερό.

50 εκατ. ευρώ θα δώσουμε σε εκλογικά επιδόματα!

Οι δικαιούχοι θα λάβουν 500 ευρώ ενώ το 2009 είχαν λάβει 800 (!!) όμως σε περίοδο κρίσης είναι άλλο ένα μεγάλο έξοδο!
Όχι φυσικά πως τα 500 ευρώ είναι λίγα... Απεναντίας είναι εξωφρενικά μεγάλο ποσό, τη στιγμή που εξαιτίας των άθλιων που μας κυβερνούν, άνθρωποι καλούνται να ζήσουν με 300 ευρώ το μήνα!!
Μπορεί λεφτά να μην έχουμε για να δώσουμε σε άνεργους, σε συντάξεις και σε μισθούς όμως λεφτά για εκλογικά επιδόματα έχουμε!
Και μάλιστα...αρκετά! Στα 50 εκατ. ευρώ ανέρχεται η δαπάνη διεξαγωγής των εκλογών, ενώ το εκλογικό επίδομα μειώνεται στα επίπεδα του 2002 και διαμορφώνεται στα 500 ευρώ (μεικτά).
Σημειώνεται πως το εκλογικό επίδομα στις εθνικές εκλογές του 2009 ήταν 800 ευρώ, στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 7ης και 14ης Νοεμβρίου 2010 600 ευρώ και στις επικείμενες εθνικές εκλογές θα είναι στα 500 ευρώ, δηλαδή όσο ήταν στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2002.
Το εκλογικό επίδομα θα το λάβουν περισσότεροι από 70.000 δικαστικοί, δικαστικοί υπάλληλοι με βαθμό Α' και Β', δικηγόροι, αστυνομικοί, λιμενικοί και υπάλληλοι των υπουργείων Εσωτερικών, Οικονομικών και Δικαιοσύνης. Σημειώνεται πως το 2009 για τις εθνικές εκλογές δαπανήθηκαν 130 εκατ. ευρώ περίπου!

Έλλειμμα – μαμούθ παραδίδει η κυβέρνηση Παπαδήμου

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

Στα 7.302 εκατ. ευρώ ανήλθε το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού, ενώ στα 365 εκατ. ευρώ διαμορφώθηκε το πρωτογενές έλλειμμα, σύμφωνα με τα προσωρινά..
στοιχεία εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού για το τρίμηνο Ιανουαρίου - Μαρτίου 2012.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το ΥΠΟΙΚ, μειωμένα κατά 167 εκατ. ευρώ, έναντι του στόχου των 12.975 εκατ. ευρώ, εμφανίζονται τα καθαρά έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού την ίδια περίοδο.

Συγκεκριμένα, τα καθαρά έσοδα για το τρίμηνο ανήλθαν στα 12.808 εκατ. ευρώ. Ειδικότερα, το ύψος των καθαρών εσόδων του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθε σε 11.437 εκατ. ευρώ το διάστημα Ιανουαρίου - Μαρτίου 2012, παρουσιάζοντας μικρή υστέρηση κατά 166 εκατ. έναντι του στόχου (11.603 εκατ. ευρώ) του συμπληρωματικού προϋπολογισμού για το 2012.
Σύμφωνα με το ΥΠΟΙΚ, η υστέρηση αυτή οφείλεται στη μείωση των εσόδων του Ε.Φ.Κ. ενεργειακών προϊόντων, κυρίως λόγω μεγαλύτερης της αναμενόμενης μείωσης στην κατανάλωση πετρελαιοειδών προϊόντων, και κυρίως της βενζίνης, και στη μείωση των εσόδων από το Φ.Π.Α. εξαιτίας του περιορισμού της εγχώριας ζήτησης. Παράλληλα, σε 1.371 εκατ. ευρώ έναντι στόχου για 1.372 εκατ. ευρώ, διαμορφώθηκαν τα Έσοδα του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

Όπως σημειώνει πάντως το ΥΠΟΙΚ, σημαντική πρόοδος σημειώθηκε «στη συλλογή ληξιπρόθεσμων οφειλών μέσω της εντατικοποίησης των σχετικών ελέγχων καθώς και στις εισπράξεις από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης καπνού».
Την ίδια ώρα, μειωμένες κατά 1.461 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου (21.571 εκατ. ευρώ) του συμπληρωματικού προϋπολογισμού 2012 είναι οι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού για το πρώτο τρίμηνο, οι οποίες ανήλθαν στα 20.110 εκατ. ευρώ
Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται, σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών, κυρίως στον περιορισμό των δαπανών τακτικού προϋπολογισμού (μειωμένες 999 εκατ. ευρώ σε σχέση με το στόχο) «που είναι αποτέλεσμα του αυστηρού ελέγχου των πρωτογενών δαπανών ύψους 12.222 εκατ. ευρώ- 593 εκατ. ευρώ χαμηλότερες του στόχου». Σημειώνεται ότι σε χαμηλότερα επίπεδα, σε σχέση με τις προβλέψεις του συμπληρωματικού προϋπολογισμού, κινήθηκαν τόσο οι δαπάνες για εξοπλιστικά προγράμματα (116 εκατ. ευρώ χαμηλότερες του στόχου), όσο και η δαπάνη για τόκους σε καθαρή βάση (260 εκατ. ευρώ χαμηλότερη από το στόχο).
Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων επίσης περιορίστηκαν σε σχέση με το στόχο των 950 εκατ. ευρώ, στη διάρκεια του πρώτου τριμήνου, φτάνοντας τα επίπεδα των 488 εκατ. ευρώ.
Οι δαπάνες κρατικού προϋπολογισμού έως το Μάρτιο 2012 παρουσίασαν αύξηση της τάξης των 3.597 εκατ. ευρώ σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους.

Τράπεζες:θέλουν να τους πληρώνουμε τη χασούρα αλλά να μοιράζονται τα κέρδη

του Γ. Βαρουφάκη
Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχαν ιδιωτικές τράπεζες που λειτουργούσαν ως κανονικές επιχειρήσεις. Που έπαιρναν δηλαδή ρίσκο και είτε, εφόσον τους «έβγαινε», κέρδιζαν είτε, όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν «κατ’ ευχήν», διακινδύνευαν την ύπαρξή τους. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.
Τέτοιες τράπεζες σήμερα δεν υπάρχουν.
Σήμερα οι «ιδιωτικές» τράπεζες...παγκοσμίως, αποτελούν έναν παραπλανητικό ευφημισμό. Ιδίως μετά το Κραχ του 2008, οι τράπεζες λειτουργούν ως μορφώματα που συνδυάζουν τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, αποτελώντας έτσι βαρίδια που τραβάνε τις κοινωνίες και τις αγορές μαζί τους στον πυθμένα ενός ωκεανού ζημιών και χρέους.
Αυτές τις μέρες, που μια υπό προθεσμία (και υπό αμφιλεγόμενη νομιμοποίηση) κυβέρνηση «διαπραγματεύεται» την λεγόμενη επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, καλό είναι να θυμηθούμε τι εστί τράπεζα την σήμερον. Για να το θυμηθούμε όμως αυτό, χρειαζόμαστε μια αναδρομή στο ιστορικό του πώς φτάσαμε εδώ που είμαστε.
Όταν οι τράπεζες λειτουργούσαν ως επιχειρήσεις
Στις αρχές του 19ου αιώνα, οι κραταιές τράπεζες (π.χ. του Λονδίνου) λειτουργούσαν ως ιδιωτικές εταιρείες απεριόριστης ευθύνης. Οι ιδιοκτήτες τους, οι οποίοι τις διεύθυναν κιόλας (ή τουλάχιστον επέβλεπαν τον τρόπο διοίκησης), διέτρεχαν τον κίνδυνο να χάσουν και το σπίτι τους ακόμα αν η τράπεζα δεν μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες (σε ρευστό) των καταθετών της ή να ανταποκριθεί στα δάνεια που είχε η ίδια συνάψει με πιστωτές. Στην προσπάθειά τους να περιοριστεί αυτός ο κίνδυνος, οι τραπεζίτες κρατούσαν στα ταμεία τους, για να έχουν «καβάτζα», την δική τους χρηματική περιουσία (σε ρευστό, μετοχές ή ομολογίες) και δεν δάνειζαν ποτέ πάνω από το 50% των συνολικών τους κεφαλαίων (δηλαδή του αθροίσματος των χρημάτων που είτε κατέθεταν στην τράπεζα οι πελάτες της είτε κατέθεταν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες).
Από τα μέσα του 19ου αιώνα, τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν για αντικειμενικούς λόγους. Κατ’ αρχάς, καθώς ο καπιταλισμός απογειωνόταν, με την δημιουργία νέων, πανάκριβων αλλά και, παράλληλα, υπερκερδοφόρων δικτύων (π.χ. σιδηροδρομικά, τηλεγραφικά, ηλεκτροφόρα δίκτυα), οι επιχειρήσεις είχαν ανάγκη τεράστιων δανείων – για τα οποία ήταν έτοιμες να καταβάλουν αντίστοιχα τεράστιους τόκους. Έτσι, σιγά-σιγά οι τράπεζες «αναγκάστηκαν» να αποποιηθούν τον εγγενή συντηρητισμό τους. Το πρώτο βήμα έγινε το 1826 στο Λονδίνο. Έως τότε, καμία τράπεζα δεν είχε το δικαίωμα να έχει πάνω από έξι μετόχους. Αυτός ο περιορισμός ήταν ο πρώτος που υπέκυψε στις νέες ανάγκες για μεγαλύτερη δανειοδοτική δυνατότητα: ξάφνου, ο αριθμός των μετόχων πολλαπλασιάστηκε, τα κεφάλαια που διέθεσαν οι νέοι μέτοχοι πέρασαν στα βιβλία των τραπεζών και, έτσι, οι τράπεζες μπόρεσαν να χρηματοδοτήσουν την Β’ Βιομηχανική Επανάσταση (μέσα του 19ου αιώνα και μετέπειτα). Πάντως, παρά αυτά τα ανοίγματα, οι μέτοχοι (αν και πιο πολλοί) παρέμειναν υπό την απειλή της προσωπικής πτώχευσης, σε περίπτωση του η τράπεζα παρέπαιε. Αυτή η απειλή αρκούσε ώστε οι ιδιοκτήτες των τραπεζών, οι τραπεζίτες, να κρατάνε σφικτά τα ηνία των διευθυντών τους, στους οποίους δεν επέτρεπαν να διακινδυνεύσουν την περιουσία τους.
Ο περιορισμός της ευθύνης των μετόχων-ιδιοκτητών των τραπεζών νομοθετήθηκε το 1855-6. Έχει ενδιαφέρον ότι οι τραπεζίτες, αντί να αδράξουν την ευκαιρία να αποποιηθούν τον κίνδυνο της προσωπικής πτώχευσης, αντιστάθηκαν στον νέο νόμο – προσπάθησαν, για δεκαετίες, να κρατήσουν το καθεστώς της απεριόριστης ευθύνης διατυμπανίζοντας ότι επέλεγαν να επενδύσουν το προσωπικό τους ρίσκο στην τράπεζά τους ως τίτλο τιμής, ως μέρος του συμβολαίου με τους καταθέτες (του στυλ: «αν πτωχεύσει η τράπεζά μας, να ξέρετε ότι θα καταστραφούμε κι εμείς»). Χρειάστηκε να έρθει η Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930, με τις πολλαπλές πτωχεύσεις τραπεζιτών, για να πειστούν οι τραπεζίτες (δηλαδή οι ιδιοκτήτες των τραπεζών) να «περιορίσουν την ευθύνη τους», κόβοντας τον ομφάλιο λώρο που συνέδεε τις τύχες της τράπεζάς τους με την τύχη της προσωπικής τους περιουσίας.
Το τέρας της μόχλευσης (leverage)
Στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν οι τράπεζες αρχίζουν να μεταλλάσσονται σε κάτι που σιγά-σιγά παύει να θυμίζει τις υπόλοιπες επιχειρήσεις, το σύνολο του ενεργητικού όλων των τραπεζών (δηλαδή, των δανείων που δίνουν και των κεφαλαίων που διακρατούν ως «καβάτζα») κυμαινόταν γύρω το 50% του ΑΕΠ μιας αναπτυγμένης χώρας (π.χ. Βρετανίας, Γαλλίας κλπ). Σήμερα, κυμαίνεται μεταξύ του 300% και του 500% του ΑΕΠ. Μια τράπεζα, όπως η Deutsche Bank ή η BNP, μπορεί να έχει ενεργητικό μεγαλύτερο του ΑΕΠ της χώρας στην οποία εδρεύει.
Πώς συνέβη αυτό; Η απάντηση, μονολεκτική: Μόχλευση. Τι είναι αυτό το φρούτο; Κάτι που όλοι γνωρίζουμε με άλλο, απλούστερο, όρο: Χρέος (ή, για την ακρίβεια, ο λόγος του χρέους). Αν σας πω ότι για κάθε €10 που έχω, δανείστηκα €120, θα με περάσετε για τρελό. Όμως αν είμαι τραπεζίτης, και έχω κάνει το ίδιο πράγμα, δεν θα πω ποτέ ότι δανείστηκα. Θα πω απλώς ότι ο συντελεστής μόχλευσης της τράπεζάς μου είναι 12 (δηλαδή, €120 χρέους για κάθε €10 κεφαλαίων που διαθέτει το ταμείο μου). Όχι μόνο ακούγεται καλύτερο και πιο «τεχνοκρατικό» αυτό αλλά, δεδομένης της κατάστασης στο τραπεζικό σύστημα σήμερα, θα θεωρηθεί και ιδιαίτερα συντηρητικός συντελεστής μόχλευσης!
Ποια η σημασία του συντελεστή μόχλευσης; Αποτελεί το μυστικό του αμύθητου πλούτου των τραπεζιτών στις εποχές των παχιών αγελάδων και της βαθιάς τους πτώχευσης σήμερα. Έστω μια τράπεζα που κερδίζει ένα ποσοστό 1% επί των κεφαλαίων που διαθέτει ή διαχειρίζεται (εκ μέρους καταθετών, πελατών κλπ). Επιλέγοντας όμως έναν συντελεστή μόχλευσης ίσο με, π.χ., το δώδεκα, η καλή τράπεζα δωδεκαπλασιάζει τα κέρδη της χωρίς ιδρώτα ή κόπο. Αυτόματα, δωδεκαπλασιάζονται τα μερίσματα των μετόχων, τα bonus των διευθυντών, οι μισθοί των μεγαλο-υπαλλήλων κλπ κλπ. Αν σκεφτείτε μάλιστα ότι το 2008, λίγο πριν την κατάρρευση ολόκληρου του τραπεζικού οικοδομήματος, ο συντελεστής μόχλευσης των ευρωπαϊκών τραπεζών είχε φτάσει το ιλιγγιώδες 50 προς 1, καταλαβαίνουμε τι είχε συμβεί: γιατί οι αποδοχές των διοικούντων έφτασαν την στρατόσφαιρα, οι τιμές των τραπεζικών μετοχών ήταν η «ατμομηχανή» των χρηματιστηρίων, το χρηματοπιστωτικό σύστημα έριχνε την σκιά του στην «πραγματική» οικονομία.
Μετά την Άνοδο, η Πτώση
Για να κινδυνεύσει να πτωχεύσει μια τράπεζα με συντελεστή μόχλευσης 2 προς 1, χρειάζεται να έχει ζημίες ίσες με το μισό (το 50%) των δανείων που έχει παράσχει και των τοποθετήσεων που έχει επιλέξει. Όταν όμως ο συντελεστής μόχλευσης φτάσει στο 20 προς 1 (ένα μέγεθος που χαρακτήριζε τις ελληνικές τράπεζες προ της Κρίσης), τότε αρκούν για να πτωχεύσει ζημίες της τάξης του 5%. Κι όταν ο συντελεστής μόχλευσης φτάσει στο επίπεδο που ισχύει στην περίπτωση (για να φέρω ως παράδειγμα μια «κραταιά» τράπεζα που όλοι γνωρίζουμε) μιας Deutsche Bank (περί το 50 προς 1), αν μόλις το 1,25% των δανείων που έχει διαθέσει «ατυχήσουν» (π.χ. οικογένειες που λόγω ανεργίας δεν μπορούν να αποπληρώσουν το στεγαστικό τους ή επιχειρήσεις που κλείνουν) ξάφνου η καλή τράπεζα, με την βούλα του νόμου, φαλίρισε. Να γιατί, παρά τα αμύθητα κέρδη των τραπεζών προ του 2008, σήμερα είναι όλες του πτωχευμένες. Το μόνο που χρειάστηκε για να πάνε οι ελληνικές τράπεζες από τον Παράδεισο στην Κόλαση ήταν ζημίες της τάξης του 5% - κάτι απόλυτα φυσιολογικό σε μια υφεσιακή οικονομία.
Αυτά έχει το μαγικό ραβδί της μόχλευσης: όσο πιο ψηλά σε εκσφεντονίζει στην περίοδο της «Ακμής», τόσο πιο μεγάλη και τραυματική η πτώση στην περίοδο της «Ύφεσης» που ακολουθεί.
Καλά, δεν πρόσεχαν;
Αυτό δεν το είχαν σκεφτεί οι καλοί οικονομολόγοι που προσλάμβαναν οι τράπεζες να τους συμβουλεύουν (και οι οποίοι, σήμερα, συμβουλεύουν τον πρωθυπουργό μας); Δεν το είχαν σκεφτεί οι Κεντρικές Τράπεζες; Γιατί δεν τους έβαζαν χέρι; Οι λόγοι είναι δύο, ο εξής ένας: το χρήμα έρεε τόσο καταρρακτωδώς που όποιος τόλμαγε να πει κάτι, να κρούσει κάποιον κώδωνα κινδύνου, είτε συνειδητοποιούσε ότι την φωνή του την έπνιγε ο αχός του εκκολαπτόμενου κέρδους είτε (στις σπάνιες περιπτώσεις που φώναζε αρκετά δυνατά για να ακουστεί) αγνοείτο επιδεικτικά, έχανε την δουλειά του, χαρακτηριζόταν «παλιομοδίτης», «εκκεντρικός», «συντηρητικός, «αριστερός» κλπ. Τόσο απλά.
Υπάρχει κι άλλος ένας λόγος, περισσότερο στην σφαίρα της θεωρίας, ο οποίος παρουσιαζόταν ως απάντηση σε τέτοιου είδους ερωτήματα από Κεντρικούς Τραπεζίτες (καλή ώρα από τον κ. Παπαδήμο): Η πεποίθηση των (καθεστωτικών) οικονομολόγων ότι η αγορά έχει τον τρόπο της να αυτο-ρυθμίζεται. Π.χ. μπορεί οι τραπεζίτες να μην φοβούνται την πτώχευση της τράπεζάς τους (από τότε που οι τράπεζες έγιναν εταιρείες περιορισμένης ευθύνης) όμως, σκεφτόταν ο θιασώτης της αγοράς, οι πιστωτές των τραπεζών, οι οποίοι κινδυνεύουν να χάσουν τα χρήματά τους (σε περίπτωση που πτωχεύσουν), θα ασκούν de facto έλεγχο στις πρακτικές των τραπεζιτών. Πώς; Αρνούμενοι να δανείσουν τραπεζίτες που το «παρακάνουν» με την μόχλευση. Πού τέτοια τύχη; Αυτό μπορεί να συνέβαινε μέχρι το 1929-1933. Μετά την τραυματική εμπειρία των μαζικών λουκέτων στις τράπεζες, όλοι γνώριζαν ότι το κράτος, η Κεντρική Τράπεζα, δεν θα αφήσει ποτέ τις τράπεζες να κλείσουν ή, το ίδιο είναι, να αφήσουν απλήρωτους τους πιστωτές τους. (Δεν βλέπετε με τι μανία επιμένει σήμερα η ΕΚΤ ότι οι ιρλανδοί φορολογούμενοι, που δεν έφταιξαν σε απολύτως τίποτα, πρέπει να αποπληρώνουν για τα επόμενα 20 χρόνια τα χρέη των πτωχευμένων ιδιωτικών τραπεζών;) Έτσι, λοιπόν, οι τραπεζίτες, ανεξέλεγκτοι τόσο από τους μετόχους τους όσο και από τους πιστωτές τους, είχαν κάθε λόγο να δανείζονται με τρόπο που ούτε το ελληνικό δημόσιο δεν έχει κάνει...
Χαμένοι και κερδισμένοι
Την εποχή της φούσκας, οι διευθύνοντες τις τράπεζες όχι μόνο δεν αντιμετώπιζαν την κριτική και τον έλεγχο των μετόχων και των πιστωτών τους αλλά, κι εδώ είναι η ουσία, μέτοχοι και πιστωτές τους χειροκροτούσαν περισσότερο όσο πιο μεγάλο συντελεστή μόχλευσης επέλεγαν. Επρόκειτο για ένα απίστευτο φαγοπότι άνευ ρίσκου (τουλάχιστον για τους συμμετέχοντες σε αυτό). Όσο τα πράγματα πήγαιναν καλά (η φούσκα καλά κρατούσε), μεγαλύτερος συντελεστής μόχλευσης σήμαινε μεγαλύτερα κέρδη, ελκυστικότερα μερίσματα, παχυλότερους υπερ-μισθούς. Κι αν ερχόταν η Πτώση (όπως και ήρθε), ούτε γάτα ούτε ζημιά: Ο λογαριασμός θα πληρωνόταν από το γκουβέρνο (δηλαδή τον ταλαίπωρο τον φορολογούμενο) και από την Κεντρική Τράπεζα.
Εν ολίγοις, αν κάποιος διάβολος ήθελε να σχεδιάσει ένα τραπεζικό σύστημα ταγμένο στο να δημιουργήσει συνθήκες τεράστιας Κρίσης, δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι καλύτερο από αυτό το οποίο, ψευδεπίγραφα, χαρακτηρίζεται «σύγχρονο σύστημα ιδιωτικών τραπεζών»... Ποιος κερδίζει από αυτό; Ποιος χάνει; Είναι προφανές ότι χάνει η κοινωνία στο σύνολό της. Ποιοι κερδίζουν; Δύο είναι οι συνομοταξίες των κερδισμένων από αυτό το αλισβερίσι ιδιωτικής και δημόσιας διαφθοράς:
Πρώτον, οι βραχυπρόθεσμοι επενδυτές σε τραπεζικά (όχι κρατικά) ομόλογα και μετοχές. Τα τελευταία είκοσι χρόνια, έχει εκλείψει το είδος των μακροπρόθεσμων μετόχων. Ως επί το πλείστον, οι μετοχές των τραπεζών πωλούνται το πολύ μερικούς μήνες (συνήθως μερικές μέρες) αφού αγοραστούν. Ένα ολόκληρο παρατραπεζικό σύστημα έχει στηθεί στην βάση των πολύ βραχυπρόθεσμων αγορών και πωλήσεων τραπεζικών μετοχών, τα λεγόμενα hedge funds (τα οποία κερδοσκοπούν στοιχηματίζοντας στις μικρές αυξομειώσεις των τιμών των μετοχών, ιδίως του τραπεζικού τομέα). Κάτι αντίστοιχο «παίζεται» και με τα ομόλογα έκδοσης των ιδιωτικών τραπεζών. Για να το πω απλά, η αυξημένη μόχλευση φέρνει και αυξημένες διακυμάνσεις στις τιμές των μετοχών και των ομολόγων των τραπεζών. Αυτές οι διακυμάνσεις είναι το ψωμοτύρι των hedge funds.
Δεύτερον, οι μεγαλο-μέτοχοι των τραπεζών που ελέγχουν την διοίκηση απομυζώντας όχι τόσο πολύ μεγάλα μερίσματα αλλά υπερ-μισθούς που οι ίδιοι δίνουν στους εαυτούς τους και τα λοιπά «οφέλη» που, εξ ορισμού, γεύεται όποιος διαχειρίζεται την «ροή του χρήματος».

Και τώρα; Η επίσημη έκφανση
Αυτές τις μέρες κλείνει από την κυβέρνηση Παπαδήμου το μέγα θέμα της επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Επισήμως, το θέμα τίθεται ως εξής: Το ελληνικό δημόσιο αθέτησε τις υποχρεώσεις του προς τις τράπεζες. Αναγκάζοντάς τις να κουρέψουν το 53% της ονομαστικής αξίας των δανείων τους προς το δημόσιο, τις έφερε σε δύσκολη θέση. Έτσι ώστε να μην φαλιρίσουν, και να δώσουν και κανένα δάνειο σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά (αναστέλλοντας την στάση δανείων που έχει «στεγνώσει» την αγορά), το κράτος μας θα δανειστεί από το EFSF, αυξάνοντας έτσι το δημόσιο χρέος κι άλλο, για να τα δώσει στις τράπεζες. Κι επειδή είναι παράνομο να δώσει κεφάλαια στις τράπεζες χωρίς αντάλλαγμα κάποια περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών (καθώς το κράτος δεν δικαιούται, τουλάχιστον επισήμως, να δωρίζει αμύθητες περιουσίες σε ανώνυμες εταιρείες), θα πρέπει να λάβει μετοχές των τραπεζών. Όμως αυτό συνεπάγεται μερική κρατικοποίηση. Κι επειδή, λέγεται, η κρατικοποίηση των τραπεζών είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί, ο κ. Παπαδήμος και οι σύμβουλοί του (με βασικό σύμβουλο ως πρότινος έμμισθο σύμβουλο μίας εκ των πτωχευμένων, υπό ανακεφαλαιοποίηση, τραπεζών) πασχίζουν να βρουν μια φόρμουλα έτσι ώστε οι μετοχές που θα πάρει το δημόσιο ως αντάλλαγμα για τα νέα χρέη που φορτώνει στην πλάτη του φορολογούμενου εκ μέρους των τραπεζών δεν θα δίνουν στο δημόσιο δικαίωμα συμμετοχής στην διοίκηση. Με απλά λόγια, το δημόσιο θα πάρει μετοχές που τελικά δεν θα είναι ακριβώς... μετοχές.

Δεν υπάρχει λύση χωρίς κόστος

Πέμπτη, 12 Απριλίου 2012

«Θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση στην ιστορία της οικονομικής θεωρίας και της οικονομικής εξέλιξης των χωρών να λέγαμε ότι έχουμε τρεις διαφορετικές κρίσεις αυτού του μεγέθους, οι οποίες συνέπεσαν χρονικά, είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά και ήταν όλες μέσα στο σύστημα του ευρώ, αλλά δεν είχαν σχέση με το ευρώ. Θα επρόκειτο για μία από τις μεγαλύτερες συμπτώσεις και μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις ανάλυσης για τους οικονομικούς ιστορικούς»
«Το ευρώ με τη σημερινή του μορφή δεν θα διατηρηθεί”

«Θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση στην ιστορία της οικονομικής θεωρίας και της οικονομικής εξέλιξης των χωρών να λέγαμε ότι έχουμε τρεις διαφορετικές κρίσεις αυτού του μεγέθους, οι οποίες συνέπεσαν χρονικά, είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά και ήταν όλες μέσα στο σύστημα του ευρώ, αλλά δεν είχαν σχέση με το ευρώ. Θα επρόκειτο για μία από τις μεγαλύτερες συμπτώσεις και μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις ανάλυσης για τους οικονομικούς ιστορικούς»
«Το νερό που έχει χυθεί δεν γυρίζει στο δοχείο», λέει μια παλιά ιαπωνική παροιμία. Διανύοντας τον πέμπτο χρόνο ύφεσης η οικονομία της Ελλάδας αναζητεί τον τρόπο που θα την ξαναβάλει στην κοίτη της ανάπτυξης. «Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω», λέει η αντίστοιχη ελληνική παροιμία. Σε ποιο χρόνο θα γυρίσει η Ελλάδα μετά τις αποφάσεις για την εφαρμογή του νέου μνημονίου; Ο Κώστας Λαπαβίτσας είναι καθηγητής Οικονομικών στη διεθνούς φήμης Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Μελετών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της μαρξιστικής πολιτικής οικονομίας στον αγγλοσαξονικό ακαδημαϊκό κόσμο. Έχει διδάξει μεταξύ άλλων σε πανεπιστήμια της Ιαπωνίας και της Τουρκίας, μελέτες του έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά, ενώ ο ίδιος μιλάει και γράφει ιαπωνικά.
Στις 21 Φεβρουαρίου, το Eurogroup ανακοίνωσε την παροχή ενός δεύτερου πακέτου στήριξης προς την Ελλάδα, το οποίο προβλέπει μείωση του χρέους στο 120% του ΑΕΠ έως το 2020, μέσω νέου δανεισμού, ενός προγράμματος ανταλλαγής κρατικών ομολόγων και σαρωτικών αλλαγών στην ελληνική οικονομία. Χαμένη στη μετάφραση των όρων του νέου μνημονίου, η Ελλάδα παλεύει να μην γυρίσει στο 1999 της δραχμής με την ελπίδα ότι θα επιστρέψει στο 2009 με το ευρώ. Συναντήσαμε τον Κώστα Λαπαβίτσα στο κέντρο της Αθήνας με φόντο «την αβεβαιότητα που αναζητεί να γίνει περηφάνια» και μιλήσαμε μαζί του για τις δύο όψεις του νομίσματος.
– Ποιος φταίει για την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας; Φταίμε εμείς;
Οι απόψεις ότι «φταίμε εμείς και η συμπεριφορά μας», «φταίει η νοοτροπία μας και η ελαττωματική ηθική μας» είναι ιδεολογήματα που δεν πρέπει να ακούγονται. Βεβαίως, οι Έλληνες έχουν ελαττώματα και προτερήματα, όπως έχουν όλοι οι άλλοι λαοί. Δεν πηγάζει το πρόβλημα της Ελλάδας απ’ αυτό όμως και συχνά είναι εκ του πονηρού να λέγεται ότι φταίμε εμείς γι’ αυτό που μας συμβαίνει. Όπως, επίσης, δεν πρέπει να λέγεται εύκολα ότι φταίνε οι ξένοι, οι άλλοι που μάς φέραν εδώ που μας φέρανε. Βεβαίως κι αυτοί έχουν μέρος της ευθύνης, αλλά δεν είναι οι ξένοι που μας έφεραν εδώ που είμαστε. Το πρόβλημα έχει να κάνει με τις δομές της ελληνικής οικονομίας και κυρίως με το διεθνές πλαίσιο στο οποίο διάλεξε να ανήκει.
- Θα μπορούσαμε να το αποφύγουμε;
- Αν δεν είχαμε μπει στην νομισματική ένωση, σίγουρα δεν θα είχαμε την κρίση με την μορφή που έχει σήμερα και πιθανώς με την οξύτητα και τον τραγικό χαρακτήρα που έχει σήμερα. Δεν λέω ότι θα ‘χαμε αποφύγει τα φαινόμενα της κρίσης του 2007-9, δεν ξέρει κανείς ποια πορεία θα είχε ακολουθήσει η Ελλάδα. Αλλά σίγουρα δεν θα είχαμε τη μορφή κρίσης που έχουμε τώρα. Θα είχαμε καταρχήν τον έλεγχο των εργαλείων οικονομικής πολιτικής, δεν θα ήμασταν παραδομένοι στην εξωτερική και ολόπλευρη πίεση του ευρώ.
- Ήταν το ευρώ μια λανθασμένη επιλογή;
Το ευρώ είναι αντιφατικός μηχανισμός που αποδείχθηκε πολύ διαφορετικός από αυτό που νόμιζαν οι διαπρύσιοι υποστηρικτές του στην Ελλάδα. Το ευρώ δεν έχει μέσα του σχέσεις αλληλεγγύης. Είναι ένας μηχανισμός ιεραρχικός, ο οποίος δημιουργεί σημαντικές διαφορές ανάμεσα στο κέντρο και την περιφέρεια, είναι υπέρ των συμφερόντων των μεγάλων βιομηχανικών κεφαλαίων και των τραπεζών του κέντρου. Ως εκ τούτου οι χώρες της περιφέρειας μέσα στη νομισματική ένωση βρίσκονται σε εξαιρετικά αδύναμη θέση. Είναι το ευρώ που έχει αποτύχει.
Το ευρώ με τη μορφή που έχει σήμερα δεν μπορεί να διατηρηθεί. Και δεν θα διατηρηθεί.
- Ολοένα και περισσότερο γίνεται λόγος για χάσμα ανάμεσα στον ευρωπαϊκό Νότο και τον ευρωπαϊκό Βορρά που μπορεί να οδηγήσει σε διάσπαση της ευρωζώνης, γίνεται λόγος ακόμα και για την πιθανότητα δημιουργίας ενός «ευρώ του Νότου». Τι σενάρια είναι αυτά;
Επιστημονικής φαντασίας. Τα νομίσματα δεν φτιάχνονται στο πόδι. Δεν φτιάχνονται επειδή μερικές χώρες έφυγαν από μια νομισματική ένωση και σπεύδουν να ιδρύσουν μία άλλη, ή δεν φτιάχνονται για να αντισταθούν ορισμένες χώρες σε άλλες. Οι νομισματικές ενώσεις είναι δύσκολα πράγματα, πολύπλοκα, απαιτούν θεσμική προετοιμασία και οργάνωση.
- Υπάρχουν ιστορικά προηγούμενα αποτυχημένων νομισματικών ενώσεων;
Ένα σωρό. Οι νομισματικές ενώσεις κατά κανόνα έχουν περιορισμένη διάρκεια ζωής. Η ευρωπαϊκή νομισματική ένωση θα είναι μια απ’ αυτές που θα αποτύχουν στην αρχική της μορφή. Δεν λέω ότι θα εξαφανιστεί τελείως. Αλλά στην μορφή με την οποία τη γνωρίζουμε σήμερα μπορούμε να τη θεωρούμε ήδη αποτυχημένη. Τώρα, να φτιάξουν μια άλλη νομισματική ένωση οι χώρες του Νότου είναι κάτι που ίσως να λέγεται από μερικούς που δεν έχουν σκεφτεί τι σημαίνει αυτό. Είναι πολύ πιθανότερο να υπάρξει επιμέρους και ατομική αντίδραση των χωρών του Νότου, ή των περιφερειακών χωρών, στην κρίση που τις μαστίζει.
Να σας υπενθυμίσω ότι από την αρχή της κρίσης, κάθε φορά που οξυνόταν η κρίση οι σχέσεις ανάμεσα στις χώρες της περιφέρειας γίνονταν όλο και χειρότερες. Αντί να έχουμε σύσφιγξη των σχέσεων ανάμεσα στους αδύναμους, παρατηρούσαμε μεγαλύτερη ένταση. Ο λόγος είναι απλός. Η άρχουσα τάξη σε κάθε μία από τις χώρες της περιφέρειας θεωρεί ότι η παραμονή της στο ευρώ είναι διαβατήριο για τις μεγάλες καπιταλιστικές ολοκληρώσεις της εποχής μας. Απόδειξη ότι έχει οικονομία «πρώτης κατηγορίας», όπως έλεγαν και δικοί μας υπουργοί Οικονομικών. Άρα κάθε μία αγωνίζεται να πείσει ότι δεν είναι σαν τις άλλες προβληματικές – η Πορτογαλία δεν είναι σαν την Ελλάδα, η Ισπανία δεν είναι σαν την Πορτογαλία, κ.ο.κ.
- Το επιχείρημα που λέγεται κατά κόρον, ότι το ευρώ θα επιβιώσει γιατί είναι μια γεωπολιτική επιλογή, στέκει σε επίπεδο χρηματοοικονομικής θεωρίας;
Αυτά είναι πολύ ενδιαφέροντα θέματα και είναι καλό να τα συζητάνε οι πολιτικοί επιστήμονες και όσοι ασχολούνται με την γεωπολιτική και βεβαίως πρέπει κανείς να τα λαμβάνει υπόψη του. Αλλά στη βάση του το ευρώ είναι μια νομισματική ένωση. Εάν δεν λειτουργεί η οικονομική διάσταση, η ένωση δεν είναι βιώσιμη. Αυτό είναι καιρός να το αντιληφθούν όλοι όσοι βγαίνουν και λένε ότι το ευρώ το φτιάξανε οι πολιτικοί και θα το σώσουν οι πολιτικοί. Οι πολιτικοί μπορεί να λένε ότι θέλουν, αλλά αν δεν γίνεται, δεν θα σώσουν τίποτε.
Η Συμφωνία του Μπρέτον Γουντς ήταν ακόμη σημαντικότερη από την ΟΝΕ, οι ΗΠΑ επανειλημμένως προσπάθησαν να τη διασώσουν, αλλά στο τέλος κατέρρευσε. Υπάρχει, ξέρετε, ένας έμφυτος συντηρητισμός στην πολιτική ζωή που κάνει τους «εντός» να νομίζουν ότι τα ελέγχουν όλα, ιδίως όταν τα λαϊκά στρώματα είναι σιωπηλά. Πρόκειται περί πλάνης. Οι πολιτικοί τελικά κινούνται μέσα σε ένα πλαίσιο που θέτει η πραγματική ζωή. Χωρίς ουσιαστικές δομικές αλλαγές, το ευρώ δεν είναι βιώσιμο.
- Ποιες θα ήταν αυτές οι αλλαγές;
Θα μπορούσε για παράδειγμα να υιοθετηθεί κάποια από τις προτάσεις που έχουν καταθέσει οικονομολόγοι της ευρωπαϊστικής αριστεράς, οι οποίοι προτείνουν να σχηματιστεί μηχανισμός νομισματικών μεταβιβάσεων που θα εδράζεται σε κάποια μορφή κρατικής ένωσης. Θα μπαίναμε ίσως σε μια διαδικασία σχηματισμού των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης κατά το παράδειγμα των ΗΠΑ.
Αν γινόταν αυτό, θα μπορούσε η Ε.Ε. να αποκτήσει κι αυτή ένα βιώσιμο νόμισμα, όπως έχουν και οι ΗΠΑ. Κατά τη γνώμη μου όμως δεν πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο. Πρώτον, διότι δεν υπάρχει ενιαία αγορά εργασίας στην Ε.Ε. – δεν μπορεί εύκολα ο Πορτογάλος άνεργος να πουλήσει το σπίτι του και να εγκατασταθεί σε μια αυστριακή κωμόπολη, για παράδειγμα. Σε τελική ανάλυση αυτό επίσης σημαίνει ότι δεν υπάρχει ευρωπαϊκός «δήμος». Δεύτερον, διότι οι υφιστάμενοι μηχανισμοί του ευρώ εξυπηρετούν μια χαρά τα συμφέροντα των μεγάλων κεφαλαίων και τραπεζών του κέντρου.
- Αυτό αποτελεί μια αυτοκρατορική δομή;
Η δομή του ευρώ είναι βεβαίως αυτοκρατορική, ή για να το πούμε με παλιομοδίτικους όρους, ιμπεριαλιστική. Το κέντρο κυριαρχεί επί της περιφέρειας οικονομικά, πολιτικά και διπλωματικά. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα πλέον αναφέρεται συχνά ως αποικία της Ε.Ε. στον διεθνή τύπο.
- Γίνεται διαρκώς όμως λόγος για την ιδιαιτερότητα της Ελλάδας, ότι δηλαδή δεν είμαστε η περίπτωση της Ιρλανδίας όπου εκεί το χρέος ήταν των τραπεζών, ότι δεν μοιάζουμε με την Ισλανδία κ.ο.κ..
Με την Ισλανδία βεβαίως δεν μοιάζουμε, γιατί η Ισλανδία δεν είναι δεμένη χειροπόδαρα μέσα στο σύστημα του ευρώ. Αυτός είναι ένας βασικός λόγος που η χώρα μπόρεσε να ανακάμψει γρήγορα μετά την αθέτηση πληρωμών στο χρέος της. Τώρα, όσον αφορά τις άλλες περιφερειακές χώρες, έχω να παρατηρήσω το εξής: θα ήταν μια ενδιαφέρουσα περίπτωση στην ιστορία της οικονομικής θεωρίας και της οικονομικής εξέλιξης των χωρών να λέγαμε ότι έχουμε τρεις διαφορετικές κρίσεις αυτού του μεγέθους – δηλαδή Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία- οι οποίες συνέπεσαν χρονικά, είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά και ήταν όλες μέσα στο σύστημα του ευρώ, αλλά δεν είχαν σχέση με το ευρώ. Αυτό θα ήταν μία από τις μεγαλύτερες συμπτώσεις και μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις ανάλυσης για τους οικονομικούς ιστορικούς.
Το λογικό και προφανές είναι ότι και οι τρεις αυτές κρίσεις έχουν να κάνουν με την ευρωζώνη. Η συσσώρευση του χρέους παρατηρείται και στις τρεις διότι έχασαν ανταγωνιστικότητα ως προς τη Γερμανία. Δεν αληθεύει ότι στην Ελλάδα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά διότι το δημόσιο χρέος είναι αναλογικά μεγαλύτερο. Το χρέος που γιγαντώθηκε στη χώρα μας την τελευταία δεκαετία ήταν το ιδιωτικό, όπως και στην Πορτογαλία, την Ιρλανδία, και την Ισπανία. Εκεί βέβαια κράτησαν το δημόσιο χρέος χαμηλότερα.
- Είναι, επομένως, το ελληνικό δημόσιο που κατέστρεψε τις τράπεζες στην Ελλάδα.
Φαντάζομαι ότι το λέτε αυτό γιατί οι τράπεζες αγόρασαν κρατικά ομόλογα. Ας μην τα αγόραζαν, είναι η απάντηση. Ήταν επιχειρηματική η τοποθέτηση αυτή, η οποία όσο συνέβαινε ήταν εξαιρετικά προσοδοφόρα. Διότι οι ελληνικές τράπεζες δανείζονταν με πολύ χαμηλό επιτόκιο από την ΕΚΤ και δάνειζαν στο κράτος με σαφώς υψηλότερο επιτόκιο νομίζοντας ότι δεν υπάρχει επιχειρηματικός κίνδυνος. Προφανώς έκαναν λάθος και στην καπιταλιστική οικονομία υποτίθεται ότι τα λάθη πληρώνονται. Αυτό όμως που βλέπουμε τώρα είναι ότι καλείται να πληρώσει ο ελληνικός λαός.
Εκτός αυτού, οι τράπεζες έχουν και τεράστιες επισφάλειες από ιδιωτικά δάνεια τις οποίες και πάλι καλείται να πληρώσει ο ελληνικός λαός.
- Δηλαδή, ισχύει το δόγμα περί «ιδιωτικοποίησης των κερδών / κοινωνικοποίησης των ζημιών»;
Περί αυτού πρόκειται. Το ελληνικό κράτος θα δανειστεί με το νέο μνημόνιο ίσως και 50 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία θα τα διαθέσει στις τράπεζες για να γίνει ανακεφαλαιοποίηση χωρίς όμως να έχει ουσιαστικό λόγο στην μετέπειτα λειτουργία τους. Και ας μην πει κανείς ότι δεν μπορεί το αποτυχημένο δημόσιο να αναλάβει τις τράπεζες, οι ιδιοκτήτες και οι μάνατζερ των τραπεζών είναι αυταπόδεικτα αποτυχημένοι και δεν θα υπήρχαν χωρίς το κράτος.
- Τι εμποδίζει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να «τυπώσει χρήμα» προς τα κράτη της ευρωζώνης; Είναι θέμα ιδεολογίας; Είναι απλώς θέμα καταστατικού;
Καταρχήν δεν της το επιτρέπει το καταστατικό της, αλλά έχουμε μάθει πλέον ότι τα καταστατικά του χρηματοπιστωτικού τομέα είναι για να παραβιάζονται. Ο ουσιαστικός λόγος είναι αυτός για τον οποίο δεν έχουμε και δημοσιονομικές μεταβιβάσεις, δηλαδή ότι δεν υπάρχει ενιαίο ή ομοσπονδιακό κράτος στην ευρωζώνη. Δεν υπάρχει μία κρατική οντότητα η οποία θα στηρίζει το νόμισμα, θα στηρίζει την κεντρική τράπεζα και θα στέκεται πίσω από τις δημοσιονομικές μεταβιβάσεις. Έχουμε ένα σύμφυρμα κρατών, τα οποία μετέχουν αναλογικά στο κεφάλαιο της κεντρικής τράπεζας και στις δημοσιονομικές παροχές της ευρωζώνης. Άρα τα κράτη αυτά θα πρέπει να μοιραστούν και τις οποιεσδήποτε ζημίες προκύψουν. Σε τελική ανάλυση, ποιος θα σηκώσει την πιθανή ζημία από τον κρατικό δανεισμό που θα κάνει η ΕΚΤ; Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, κυρίως η Γερμανία. Και για ποιο λόγο να θελήσει η γερμανική άρχουσα τάξη να επωμιστεί τις ζημίες από τις πράξεις τις ελληνικής ή της πορτογαλικής;
- Μπορεί κανείς να πει ότι, επιβάλλοντας αυτά τα μέτρα, η Γερμανία κερδίζει χρόνο; Κάποια στιγμή θα αναγκαστεί να επωμιστεί το βάρος μιας διαφορετικής πολιτικής.
Δεν είναι σίγουρο ότι θα αναγκαστεί να το κάνει, διότι η Γερμανία και οι χώρες του πυρήνα με την πολιτική που ακολουθούν συστηματικά μεταβιβάζουν το κόστος της κρίσης στα κράτη της περιφέρειας. Δέχονται τώρα με το PSI κι αυτές ένα κόστος – είναι αλήθεια – το οποίο επιβάλουν σε τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και ιδιώτες κατόχους ομολόγων. Ο κύριος όμως όγκος του κόστους μεταβιβάζεται στα λαϊκά και εργατικά στρώματα της περιφέρειας και αυτό ήταν πολιτική των χωρών του πυρήνα εξαρχής.
- Έχει νόημα να λέγεται ότι με αυτήν την πολιτική η Γερμανία στην ουσία χρηματοδοτεί τις τράπεζές της;
Θα έλεγα ότι στηρίζει τις τράπεζές της. Ο δανεισμός που δέχτηκαν οι χώρες της περιφέρειας, στην αρχή τουλάχιστον, ήταν τέτοιος ώστε να μην προβούν εσπευσμένα σε στάση πληρωμών και άρα χτυπηθούν οι τράπεζες του κέντρου. Ήταν στην ουσία έμμεση χρηματοδότηση των τραπεζών του κέντρου. Οι τράπεζες έχουν τώρα ισχυροποιηθεί λόγω συστηματικών διαγραφών χρέους και κρατικής στήριξης τη διετία που πέρασε, άρα οι χώρες του κέντρου αποφάσισαν να μεταβιβάσουν μέρος του κόστους, όχι μεγάλο, και στις δικές τους τράπεζες, γι’ αυτό έχουμε και το PSI.
«Ο ευρωπαϊκός χαρακτήρας μας δεν εξαρτάται από το ευρώ.»

«Δεν μπορεί να βγει η νέα δραχμή και να κυριαρχήσει παντού μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο. Ο καταλύτης θα είναι η λειτουργία του κράτους. Αν το κράτος επιμείνει να πληρώνει και να πληρώνεται στη νέα δραχμή και να μην δέχεται τίποτα άλλο, το νέο νόμισμα θα επιβληθεί σε διάστημα μηνών»
- Στάση πληρωμών και χρεοκοπία είναι το ίδιο πράγμα;
Χρεοκοπία δεν υπάρχει ως όρος για τα κυρίαρχα κράτη. Τα κράτη δεν χρεοκοπούν όπως οι επιχειρήσεις, ή τα άτομα. Δεν υπάρχει παγκόσμιος μηχανισμός ο οποίος θα επιληφθεί των υποθέσεων κάποιου κράτους που δεν μπορεί να αποπληρώσει τα χρέη του και θα προβεί σε διασπορά των περιουσιακών του στοιχείων στους πιστωτές. Εξάλλου, δεν σταματά η ύπαρξη των κρατών, όσο συνεχίζουν να υφίστανται οι αυθύπαρκτες κοινωνίες που τα στηρίζουν. Τα κράτη, λοιπόν, κάνουν αθέτηση πληρωμών – έχουν ορισμένες υποχρεώσεις και δυστυχώς τις αθετούν. Αυτό ακριβώς είναι και το PSI, να τονίσω, αλλά με εθελοντικό μανδύα.
Η στάση πληρωμών είναι ένα βήμα της αθέτησης πληρωμών. Δηλαδή, η Ελλάδα δηλώνειαδυναμία να συνεχίσει τις πληρωμές, αρνείται να δεχτεί τόκους υπερημερίας και παύει να κυνηγάει την ουρά της για να λάβει την επόμενη δόση και να κάνει την επόμενη πληρωμή. Προφανώς μετά θα μπει σε διαδικασία διαπραγμάτευσης για να τακτοποιηθεί το χρέος της.
- Αυτό σημαίνει αυτόματα έξοδο από την ευρωζώνη;
Αν μου ζητάτε εκτίμηση των πιθανών εξελίξεων θα σας πω ότι διαδικασία αυτόματης εξόδου, ή αποβολής της Ελλάδας από την ευρωζώνη δεν υπάρχει. Για να κινηθούν διαδικασίες αποβολής από την πλευρά του πυρήνα, τότε θα πρέπει να εφευρεθούν, πράγμα που βεβαίως μπορεί να γίνει. Αν όμως με ρωτάτε για το τί πρέπει να γίνει πιστεύω ότι, αν η Ελλάδα προχωρήσει σε αθέτηση πληρωμών με δική της πρωτοβουλία, τότε θα είναι παράλογο να μείνει μέσα στην ευρωζώνη, διότι δεν θα έχει τα οφέλη που θα προκύψουν από την έξοδο. Δεδομένου μάλιστα ότι με το PSI αλλάζει και το νομικό καθεστώς και η σύνθεση του ελληνικού χρέους, η αθέτηση πληρωμών θα φέρει την Ελλάδα σε μετωπική σύγκρουση με άλλες χώρες της ευρωζώνης αλλά και το ΔΝΤ.

 
 
 

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

 
Copyright © Ellinas Blog