Τί σημαίνει “κούρεμα” του Ελληνικού Δημοσίου

Η Ελλάδα, δηλ οι Τράπεζές της, θα λάβουν από 30 δισ. ευρώ έως 45 δις για το PSI, θα τα λάβουν διακριτικώς και “εν τη παλάμη”. Τα ομόλογα συνολικής ονομαστικής αξίας περίπου 200 δισ. Ευρώ, τα οποία αποτελούν εν πολλοίς το μεγαλύτερο μέρος του “χρέους”, το οποίο βρίσκεται σε χέρια ιδιωτών-πιστωτών, θα υποστούν «κούρεμα» 50% στην ονομαστική τους αξία. Μετά το «κούρεμα» θα εκδοθούν νέα ομόλογα ώστε να καλύψουν το υπόλοιπο 50% του χρέους. Κάθε ένα ευρώ που θα ανταλλάσσεται για τα νέα «κουρεμένα» ομόλογα ο πιστωτής θα παίρνει 30 λεπτά σε ομόλογα του EFSF (προσωρινού μηχανισμού διάσωσης της ευρωζώνης), και τα υπόλοιπα 70 λεπτά σε νέα ελληνικά ομόλογα, αποπληρωτέα σε 30 χρόνια με μέσο επιτόκιο 3.7% και "ρήτρα εξάρτησης" !!!
Το ποσό των 30 ή 45 δισ. ευρώ το οποίο θα δανειστεί η χώρα μας και θα ξεπληρώσει ο Έλλην πολίτης, θα καλύψει τη συμμετοχή του EFSF στο περιβόητο πλέον PSI.
Ακόμη θα δοθούν επιπλέον 35 δισ. ευρώ στίς Τράπεζες, για όσο διάστημα διαρκέσει η ανταλλαγή των ομολόγων, ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών. Οπως κατέστησε σαφές η Standart&Poors, προχθές, με το που η Ελλάδα θα θεσπίσει με νόμο τις ρήτρες συλλογικής δράσης (Collective Action Clauses), κάτι που πρέπει να αναμένεται ακόμη και εντός της εβδομάδας, τα ελληνικά ομόλογα θα υποβαθμιστούν σε καθεστώς selective default, «μπλοκάροντας» τη δυνατότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να κρατά και να δέχεται ελληνικά ομόλογα.
Με άλλα λόγια για το διάστημα που η χώρα θα είναι σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας τα ελληνικά ομόλογα δεν θα μπορούν να είναι χρηματοδοτούμενα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία θα χρησιμοποιήσει αυτό το ποσό των 35 δισ. (Credit Enhancement) για να μπορεί να τα δέχεται και να τα κρατά, διασφαλίζοντας την ομαλή λειτουργία (σ.σ την ομαλή λειτουργία του Ελληνικού κράτους πότε θα διασφαλίσουν είμαι περίεργος να δώ) του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, τα οποία όμως πάλι θα ξεπληρώσει η χώρα μας και θα πληρώσει ο Έλλην πολίτης.
Θα δοθούν 5,7 δισ. ευρώ για την αποπληρωμή δεδουλευμένων τόκων των ελληνικών ομολόγων που θα οφείλονται μέχρι να ανταλλαγούν τα ομόλογα αυτά.
Το PSI, όπως προκύπτει μετά από σχετική έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, θα αφορά σε ομόλογα περίπου 200 δισ. ευρώ. Με τις διατάξεις του ήδη ψηφισμένου νόμου απο την πλειοψηφία των 199, ρυθμίζεται επίσης και η κάλυψη των ζημιών που θα υποστούν τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία από το PSI, με τη σύσταση ειδικού ταμείου για το σκοπό αυτό, ενώ διευκρινίζεται πως οι διοικήσεις απαλλάσσονται από κάθε είδους ποινική και αστική ευθύνη για την απόφαση συμμετοχής τους στο “κούρεμα”!!!
Από τις συμβάσεις που επικυρώθηκαν προχθες από τη Βουλή προκύπτει επίσης πως για τα νέα δάνεια που θα λάβει η Ελλάδα από το EFSF για το PSI για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, παραιτείται από κάθε είδους ασυλία, που ήδη έχει ή μπορεί να δικαιούται έναντι δικαστικών ενεργειών, όπως αγωγών, δικαστικών αποφάσεων ή ασφαλιστικών μέτρων στο μέτρο που αυτό δεν απαγορεύεται από αναγκαστικό νόμο.
Ο υπουργός Οικονομικών κ. Ε. Βενιζέλος προειδοποίησε, ότι πρέπει πάση θυσία το Δημόσιο να εκκινήσει επίσημα τη διαδικασία ανταλλαγής ομολόγων, για να έχει ολοκληρωθεί έως τις 5 Μαρτίου 2012, ώστε τεχνικά να είναι εφικτή η διευθέτηση των ομολόγων αξίας 14,4 δισ. ευρώ που λήγουν μεταξύ 14 - 20 Μαρτίου και τα οποία εάν δεν πληρωθούν η χώρα πτωχεύει.!!! Για να μπορέσει να ενεργοποιηθεί το PSI, για το οποίο το IIF εμφανίζεται αισιόδοξο πως θα καταστεί εφικτό να συγκεντρώσει υψηλά ποσοστά συμμετοχής ιδιωτών σε εθελοντική βάση (όλοι της γής ομολογιούχοι …...ενωθείτε !!!), πρέπει πρώτα να δοθεί έγκριση από το Eurogroup, το οποίο συνεδριάζει την επόμενη Δευτέρα, εκτός απροόπτου.
Χωρίς την καταβολή μετρητών, αλλά μόνο με νέα ομόλογα, τα οποία θα συνδέονται με το ελληνικό ΑΕΠ με ρήτρα εξάρτησης (έχω γράψει για αυτήν την ρήτρα εξάρτησης, σε προηγούμενο άρθρο μου), από κάποιο έτος και μετά, ενώ θα υπάγονται στο βρετανικό δίκαιο, που σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι η όποια μελλοντική αντιδικία που θα ανακύψει με τους πιστωτές θα εκδικάζεται στα δικαστήρια του Λουξεμβούργου, και κατʼαυτόν τον τρόπο θα εκτελεστεί το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους.
Οπως προβλέπει το νομοσχέδιο, οι τράπεζες θα αντλήσουν τα απαιτούμενα κεφάλαια, για να εξασφαλίσουν δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας 9%, τόσο από την αγορά (με αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου) όσο και από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), αφού υπάρξουν αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο που το διέπει. Το ποιός θα πληρώσει αυτά τα δάνεικά, θεωρείται αυτονόητα δεδομένο(!), φυσικά ο Έλλην πολίτης, το σύνηθες “υποζύγιο”.
Παράλληλα ενισχύεται και το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων Επενδύσεων (ΤΕΚΕ) σε ό,τι αφορά τον κλάδο των καταθέσεων. Συγκεκριμένα αναφέρεται στο νόμο ο οποίος ψηφίστηκε την κυριακή:
Θα δοθεί χρόνος στις τράπεζες να συγκεντρώσουν κεφάλαιο στην αγορά. Το ύψος αυτών των κεφαλαίων θα ανακοινωθεί από την ΤτΕ, στην κάθε τράπεζα μέχρι το τέλος Απριλίου. Και μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί οι αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου.
Με ομόλογα του EFSF ύψους 30 έως 45 δισ. ευρώ θα χρηματοδοτηθεί το «κούρεμα» των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου. Θα εκδοθούν νέοι τίτλοι και για κάθε 1 ευρώ που θα ανταλλάσσεται οι ομολογιούχοι θα εισπράττουν 30 λεπτά σε ομόλογο του EFSF και τα άλλα 70 λεπτά σε ελληνικά ομόλογα.
Θα διατεθούν 35 δισ. ευρώ -σε ομόλογα του EFSF- στην ελληνική κυβέρνηση, η οποία θα τα δώσει στην ΕΚΤ για την εξασφάλιση της ομαλής χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών το επόμενο δίμηνο. Διότι από τη στιγμή που θα ψηφιστούν οι ρήτρες συλλογικής δράσης (CACs) από την ελληνική Βουλή, τα ελληνικά ομόλογα θα τοποθετηθούν στην κατηγορία του selective default (επιλεκτική χρεοκοπία) και δεν θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ενέχυρα.

Continue Reading

Εκτόξευση του δημόσιου χρέους στα 360,3 δισ ευρώ

Νέο άλμα στα 360,379 δισ. ευρώ έκανε το δημόσιο χρέος στο τέλος Σεπτεμβρίου από 353,693 δισ. ευρώ τρεις μήνες νωρίτερα, στα τέλη Ιουνίου. Τα στοιχεία που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα το υπουργείο Οικονομικών δείχνουν ότι τα δάνεια από το Μηχανισμό Στήριξης φτάνουν τα 65,166 δισ. ευρώ, ενώ 276,308 δισ. ευρώ χρέους είναι εκπεφρασμένα σε ομόλογα και βραχυπρόθεσμους τίτλους.
Ποσοστό 37% του δημοσίου χρέους έχει διάρκεια μικρότερη του ενός έτους, ποσοστό 28,6% διάρκεια μικρότερη ή ίση με τρία χρόνια και ποσοστό 34,4% του χρέους αφορά σε διάρκειες άνω των 5 ετών. Πέραν του ύψους του δημοσίου χρέους που υποδηλώνει αδυναμία διαχείρισής του, το πρόβλημα βιωσιμότητας γίνεται περισσότερο ευκρινές από τις λήξεις ομολόγων τις οποίες θα πρέπει να καλύψει το δημόσιο την ερχόμενη τετραετία. Συγκεκριμένα, από τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών προκύπτει ότι το 2012 λήγουν ομόλογα ύψους 35,1 δισ. ευρώ και έντοκα ύψους 4,6 δισ. ευρώ, το 2013 οι λήξεις ομολόγων φτάνουν τα 37,6 δισ. ευρώ, το 2014 τα 60,2 δις ευρώ και το 2015 τα 45,3 δισ. ευρώ διαμορφώνοντας το «λογαριασμό» σε 182,2 δισ. ευρώ και υποδεικνύοντας το «κούρεμα» ως μόνη λύση.

Continue Reading

Διπλή «έκτακτη» εισφορά θα πληρώσουμε το 2012

Με το εκκαθαριστικό σημείωμα της φορολογικής δήλωσης του 2012 οι φορολογούμενοι θα πληρώσουν μέχρι το τέλος του επόμενου έτους και την εισφορά αλληλεγγύης για τα εισοδήματα που απέκτησαν το 2011. Η εισφορά για τα εισοδήματα του 2012 θα παρακρατείται κάθε μήνα από τους μισθούς και τις συντάξεις.
Νέο διπλό φορο-σοκ σε εκατομμύρια μισθωτούς και συνταξιούχους προκαλεί το υπουργείο Οικονομικών με τροπολογία που θα κατατεθεί σήμερα στη Βουλή. Μισθωτοί και συνταξιούχοι θα κληθούν το 2012 να πληρώσουν διπλή «έκτακτη» εισφορά αλληλεγγύης, καθώς θα καταβάλλουν την εισφορά τόσο για τα εισοδήματα του 2011 όσο και για τα εισοδήματα του 2012.
Μάλιστα, η εισφορά για τα εισοδήματα του 2012 θα παρακρατείται κάθε μήνα από τους μισθούς και τις συντάξεις. Δηλαδή το υπουργείο Οικονομικών για να αντιμετωπίσει τα φαινόμενα «Δεν πληρώνω», από τον Ιανουάριο και κάθε μήνα θα εισπράττει την «έκτακτη» εισφορά μέσω της παρακράτησης φόρου, συμπιέζοντας ακόμη περισσότερο τις ήδη «ψαλιδισμένες» αποδοχές των φορολογούμενων. Μαζί με την εισφορά αλληλεγγύης ο φόρος που θα παρακρατείται από τον Ιανουάριο και κάθε μήνα από τους μισθωτούς και συνταξιούχους θα είναι αυξημένος έως και 74%.
Με το εκκαθαριστικό σημείωμα της φορολογικής δήλωσης του 2012 οι φορολογούμενοι θα πληρώσουν μέχρι το τέλος του επόμενου έτους και την εισφορά αλληλεγγύης για τα εισοδήματα που απέκτησαν το 2011.
Την αλλαγή του τρόπου είσπραξης της εισφοράς αλληλεγγύης προανήγγειλε χθες από τη Βουλή ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγ. Βενιζέλος, δηλώνοντας ότι «η εισφορά αλληλεγγύης, η οποία τώρα επιβλήθηκε αναδρομικά και έχει ταλαιπωρήσει διάφορους συμπολίτες μας, ιδίως αυτούς που καταβάλουν ένα σεβαστό ποσό, ενώ τώρα αυτό θα εισπράττεται σταδιακά μέσα από την παρακράτηση του φόρου. Και αυτό, όμως, δεν συνιστά καμιά περαιτέρω επιβάρυνση, είναι τα ποσά τα οποία έχουν ψηφισθεί και ισχύουν, απλώς είναι η τεχνική μέθοδος της μηνιαίας καταβολής του ποσού».
Αφορολόγητο
Την ίδια ώρα, με άλλη τροπολογία, οι φορολογούμενοι ηλικίας έως 30 ετών και συνταξιούχοι άνω των 65 ετών που έχουν εισοδήματα άνω των 9.000 ευρώ «χάνουν» το ειδικό αφορολόγητο όριο των 9.000 ευρώ και θα φορολογούνται με βάση το «κουτσουρεμένο» αφορολόγητο όριο των 5.000 ευρώ.
Μετά τη μείωση του αφορολογήτου ορίου από τις 12.000 ευρώ στις 5.000 ευρώ και την περικοπή κατά 50% των φοροαπαλλαγών, ο φορολογικός «λογαριασμός» φουσκώνει ακόμη περισσότερο για εκατομμύρια φορολογούμενους με δύο τροπολογίες που εντάσσονται στο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών.
Ειδικότερα:
1. Από την 1η Ιανουαρίου 2012 η εισφορά αλληλεγγύης που κυμαίνεται από 1% έως 4% θα παρακρατείται κάθε μήνα από τους μισθούς και τις συντάξεις. Η καταβολή της εισφοράς μέσω της αύξησης του παρακρατούμενου φόρου αυτόματα θα επιφέρει μείωση των καθαρών μηνιαίων αποδοχών από την 1-1-2012, ενώ πρόσθετες απώλειες θα έχουν μισθωτοί και συνταξιούχοι από την πληρωμή της εισφοράς για τα εισοδήματα του 2011. Η εισφορά επιβάλλεται στους φορολογούμενους με εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ και επιβάλλεται με συντελεστές:
1% για εισοδήματα από 12.000 - 20.000 ευρώ.
2% για εισοδήματα από 20.000 - 50.000 ευρώ
3% για εισοδήματα από 50.000 - 100.000 ευρώ.
4% για εισοδήματα άνω των 100.000 ευρώ.
Οι μισθωτοί και συνταξιούχοι που αποκτούν και εισοδήματα και από άλλες πηγές (π.χ. ενοίκια από εκμίσθωση ακινήτων) θα πληρώσουν την εισφορά αλληλεγγύης για τα εισοδήματα αυτά το 2013 με την εκκαθάριση της φορολογικής τους δήλωσης.
2. Οι υπόλοιποι φορολογούμενοι (ελεύθεροι επαγγελματίες, αγρότες, εισοδηματίες, μικρομεσαίοι), λόγω του γεγονότος ότι δεν είναι δυνατή η παρακράτηση της εισφοράς στις μηνιαίες αποδοχές τους, το επόμενο έτος θα πληρώσουν μόνο την εισφορά για τα φετινά εισοδήματα και το 2013 θα καταβάλουν την εισφορά του 2012.
3. Μειώνεται στις 5.000 ευρώ το ειδικό αφορολόγητο όριο των 9.000 ευρώ που ισχύει για τους νέους ηλικίας έως 30 ετών και συνταξιούχους άνω των 65 ετών εφόσον το ετήσιο εισόδημά τους (πραγματικό ή τεκμαρτό) υπερβαίνει τις 9.000 ευρώ. Έτσι, συνταξιούχος με εισόδημα 9.500 ευρώ αντί να φορολογηθεί με αφορολόγητο όριο 9.000 ευρώ και να πληρώσει φόρο 50 ευρώ θα φορολογηθεί με αφορολόγητο 5.000 ευρώ και θα πληρώσει φόρο 450 ευρώ, δηλαδή θα επιβαρυνθεί με έξτρα φόρο 400 ευρώ.

Continue Reading

Μια χώρα πνιγμένη στα χρέη και την ανασφάλεια

ΜΙΑ ΑΤΕΡΜΟΝΗ ΑΛΥΣΙΔΑ χρεών απλώνεται σε όλη τη χώρα, με τους πολίτες να δοκιμάζουν τα όρια της αντοχής τους μέσα σε πρωτόγνωρες συνθήκες οικονομικής ασφυξίας. Ο επαναπροσδιορισμός των προτεραιοτήτων μοιάζει συχνά να μην αποτελεί μια κάποια λύση. Ο οικογενειακός προγραμματισμός συνεχώς τελεί υπό αναθεώρηση, χωρίς να υπάρχουν διαθέσιμες εύκολες λύσεις, όταν ο ένας χρωστάει στον άλλον. Οι επιχειρήσεις στους εργαζόμενους και στο κράτος, το Δημόσιο στα ταμεία, οι φορείς στους προμηθευτές... Και όλοι στους δανειστές της χώρας. Αποτέλεσμα; .....
Διπλασιάστηκε το ποσοστό όσων καθυστερούν την πληρωμή του ενοικίου τους και όσων αλλάζουν σπίτι, αφήνοντας απλήρωτους λογαριασμούς του ρεύματος και της ύδρευσης στους ιδιοκτήτες. Ενας στους δέκα αδυνατεί να πληρώσει τα φροντιστήρια των παιδιών του. Επτά στις 10 μηνυτήριες αναφορές στην επιθεώρηση εργασίας αφορούν καθυστερήσεις της καταβολής των δεδουλευμένων. Περί τις 40.000 επιχειρήσεις εκτιμάται ότι θα βρεθούν σε αδυναμία τακτοποίησης των ασφαλιστικών τους υποχρεώσεων προς τα δημόσια ταμεία. Ο δείκτης των ανασφάλιστων αυτοκινήτων έχει αυξηθεί κατά 50% την τελευταία τριετία.
Οι ακάλυπτες επιταγές έχουν εκτοξευθεί στα ύψη, τα δάνεια στις τράπεζες χτυπάνε κόκκινο και τα επιπλέον έσοδα του κράτους εξακολουθούν να αποτελούν άπιαστους στόχους, που απλώς αναγράφονται στα χαρτιά...
ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Γονείς και φρονιστήρια σε νευρική κρίση
Στα φροντιστήρια, κατά την προηγούμενη σχολική χρονιά, σχεδόν ένας στους 10 γονείς επικαλέστηκαν αδυναμία πληρωμής των διδάκτρων λόγω οικονομικής αδυναμίας. «Λόγω απόλυσης στον ιδιωτικό τομέα ή περικοπής μισθών στο Δημόσιο», εξηγεί ο Κ. Πετρόπουλος, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος. «Είδαμε με κατανόηση το πρόβλημα, ήρθαμε σε διακανονισμό, ακόμη και στη συνέχιση δωρεάν των μαθημάτων», απαντά.
Ο ίδιος συμπληρώνει ότι παράλληλα εμφανίστηκε ένα άλλο μεγάλο ποσοστό (7% έως 8%), που μάλλον υποκριτικά δήλωναν αδυναμία πληρωμής, αγνοώντας εντελώς οποιαδήποτε προσπάθεια αποπληρωμής ή διακανονισμού. Ανακατατάξεις παρατηρούνται και στη νέα χρονιά. Στην Γ' λυκείου, σε ποσοστό 30% έως 40% όσοι έκαναν ιδιαίτερα μαθήματα πλέον γράφονται σε τμήματα φροντιστηρίων. Της ίδιας τάξης μεγέθους είναι μειωμένο το ποσοστό όσων δεν θα παρακολουθήσουν κανένα φροντιστήριο, καθώς επιλογή τους είναι να πάρουν απλώς απολυτήριο λυκείου (σ.σ.: με το νέο σύστημα δεν είναι πλέον απαραίτητη η συμμετοχή σε πανελλήνιες εξετάσεις). Συγκρατημένοι είναι οι γονείς τα παιδιά των οποίων είναι στη Β' λυκείου. Φέτος, ελάχιστοι έχουν αποφασίσει τι θα κάνουν, πιεζόμενοι από την οικονομική συγκυρία.
Μείωση κατά 10% καταγράφεται φέτος και στις εγγραφές σε ιδιωτικά γυμνάσια και λύκεια, σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Ιδρυτών Ελληνικών Ιδιωτικών Εκπαιδευτηρίων. Μικρότερες, όπως εκτιμούν, είναι οι απώλειες για τα ιδιωτικά νηπιαγωγεία και δημοτικά, που είναι της τάξης του 2%.
Συνολικά, φέτος τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια έχουν μείωση στις εγγραφές περί το 6% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, με τις απώλειες να ξεπερνούν το 10% την τελευταία διετία. «Η κρίση δεν έχει αγγίξει τόσο πολύ την ιδιωτική εκπαίδευση, όπως άλλους κλάδους της οικονομίας», διαπιστώνει ο Αθ. Ζαχόπουλος, πρόεδρος του συνδέσμου.
ΔΑΝΕΙΑ
Στο «κόκκινο» οι επισφάλειες
Οι 22 στους 100 δεν αποπληρώνουν τα καταναλωτικά τους δάνεια. Το 1 στα 10 επιχειρηματικά δάνεια είναι στο κόκκινο ενώ ο δείκτης των μη εξυπηρετούμενων στεγαστικών δανείων έχει ήδη φτάσει στο 10,7%. Κι όλα αυτά, παρά το γεγονός ότι οι τράπεζες έχουν ήδη αναχρηματοδοτήσει περί τα 680.000 δάνεια σε μια προσπάθεια, μέσα από τη «διευκόλυνση» των δανειοληπτών, να συγκρατήσουν τις επισφάλειες στους ισολογισμούς τους.
Τα ποσοστά των δανείων σε καθυστέρηση που αναφέρθηκαν, αφορούν το πρώτο τρίμηνο του 2011 και είναι τα πλέον πρόσφατα της ΤτΕ. Οι πάντες περιμένουν περαιτέρω επιδείνωση, καθώς η ύφεση το 2011 εξαπλώνεται. Αν μάλιστα γίνει αναγωγή των ποσοστών της ΤτΕ σε απόλυτους αριθμούς, προκύπτει ότι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των νοικοκυριών διαμορφώνονται στα 16 δισεκατομμύρια ευρώ και των επιχειρήσεων περίπου στα 12 δισεκατομμύρια ευρώ.
Τα τμήματα των τραπεζών που ασχολούνται με τις αναχρηματοδοτήσεις των δανείων έχουν πολύ δουλειά το τελευταίο διάστημα. Τουλάχιστον 680.000 Ελληνες, σύμφωνα με στοιχεία που ανακοίνωσε στη Βουλή ο Βασίλης Ράπανος, πρόεδρος της Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών, έχουν ζητήσει διευκολύνσεις προκειμένου να σταματήσουν να πληρώσουν. Ειδικά στα καταναλωτικά, οι τράπεζες δεν διστάζουν να διαγράψουν ακόμη και τμήμα του κεφαλαίου, ειδικά αν απέναντί τους έχουν έναν δανειολήπτη χωρίς περιουσιακά στοιχεία.
Η σπουδή των τραπεζών να προχωρούν μαζικά πλέον στην αναχρηματοδότηση των δανείων οφείλεται και στην ψήφιση του νόμου για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές των νοικοκυριών. Ηδη οι προσφυγές στα δικαστήρια ιδιωτών με στόχο τη διαγραφή χρεών έχουν προσεγγίσει τις 5.000, ενώ περισσότεροι από 10.000 έχουν καταφύγει στις καταναλωτικές ενώσεις με στόχο να ζητήσουν -εξωδικαστικώς- μείωση των χρεών τους. Οι τράπεζες, προκειμένου να αποφύγουν μακροχρόνιες δικαστικές διενέξεις (πόσο μάλλον όταν οι πρώτες αποφάσεις που έχουν εκδοθεί είναι υπέρ των δανειοληπτών), καταφεύγουν σε απευθείας διαπραγματεύσεις με τους δανειολήπτες.
ΕΠΙΤΑΓΕΣ
Στα 2 δισ. ευρώ οι ακάλυπτες
Μέσα στους πρώτους επτά μήνες του έτους «έσκασαν» επιταγές συνολικού ύψους 1,4 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η χρονιά θα κλείσει με τις ακάλυπτες να ξεπερνούν τα δύο δισεκατομμύρια ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι η φετινή θα είναι η δεύτερη πιο «μαύρη» χρονιά της τελευταίας δεκαετίας (το πρώτο αρνητικό ρεκόρ κρατάει από το 2009, όταν το «σοκ» της παγκόσμιας ύφεσης προκάλεσε και το σκάσιμο επιταγών συνολικού ύψους τριών δισεκατομμυρίων ευρώ).
Οι ακάλυπτες επιταγές έχουν γίνει φόβος και τρόμος στην αγορά. Οι λήπτες από τη μια δεν μπορούν να εισπράξουν και από την άλλη υποχρεούνται να καταβάλλουν ΦΠΑ και φόρο εισοδήματος. Οι επιταγές αντικατάστασης (νέες επιταγές που εκδίδονται με στόχο να αντικαταστήσουν άλλες που λήγουν) δίνουν και παίρνουν, ενώ ο μέσος χρόνος εξόφλησης έχει ξεπεράσει του οκτώ μήνες.
Ο εφιαλτικότερος μήνας του χρόνου ήταν ο Ιούλιος, με την Τειρεσίας Α.Ε. να καταγράφει και μεγάλα κανόνια. Από τα 392 εκατομμύρια ευρώ των ακάλυπτων επιταγών του Ιουλίου, τα 208 εκατομμύρια αφορούσαν μόλις 156 επιταγές, οι οποίες προφανώς προήλθαν από μεγάλες εταιρείες.
ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΑ
50% αύξηση στα ανασφάλιστα Ι.Χ.
Η οικονομική κρίση έχει οδηγήσει πολλά νοικοκυριά σε αδυναμία κάλυψης των ασφαλιστήριων που είχαν σε ιδιωτικές εταιρείες. Από το 2000 έως και το 2009 ο κλάδος της ιδιωτικής ασφαλιστικής αγοράς κινούνταν με αυξητικό ρυθμό 4%-5% κάθε χρόνο. Τα δύο τελευταία χρόνια υποχωρεί σε αντίστοιχα ποσοστά.
Στον κλάδο αυτοκινήτου, ο δείκτης των ανασφάλιστων έχει εκτοξευτεί κατά 50% την τελευταία τριετία και εκτιμάται ότι τα οχήματα που είναι ανασφάλιστα ανέρχονται σε 1,5 με 1,6 εκατ., ποσοστό 15%-16% του συνόλου των οχημάτων από 10% που ήταν την προηγούμενη δεκαετία. Οπως επισημαίνει από την Ενωση Ασφαλιστικών Εταιρειών ο Κ. Μπερτσιάς, «μεταξύ των ανασφάλιστων οχημάτων είναι και επαγγελματικά αλλά ακόμα και αγροτικά».
Σε υποχώρηση βρίσκεται και ο κλάδος ασφάλισης ζωής-σύνταξης, που είναι ο δεύτερος κρίσιμος δείκτης για την πορεία των ασφαλιστικών εταιρειών. Από τη μείωση του κύκλου εργασιών που εμφάνισαν πέρυσι οι εταιρείες (γύρω στο 5%) και από τα στοιχεία του πρώτου εξαμήνου φέτος, που δείχνουν ανάλογη υποχώρηση, φαίνεται ότι ο αριθμός των συμβολαίων έχει μειωθεί γύρω στο 10%.
Στελέχη του κλάδου τονίζουν ότι πολλοί ασφαλισμένοι ζητούν διευκολύνσεις πληρωμής, ενώ καθυστερήσεις διαπιστώνονται και στη μεταβίβαση των ασφαλίστρων από τους ανταποκριτές και τους πράκτορες. Η αλυσίδα αυτών των καθυστερήσεων καθιστά δύσκολη την εκκαθάριση των συμβολαίων. Πάντως, εκτιμάται ότι οι εξαγορές θα ξεπεράσουν κάθε προηγούμενο, αφού για πολλούς ασφαλισμένους οι ασφαλιστικοί λογαριασμοί αποτελούν την τελευταία δυνατότητα που έχουν να αντλήσουν ρευστό.
Πιέσεις υπάρχουν και στον κλάδο των επαγγελματικών και εταιρικών ασφαλίσεων, με αναπροσαρμογή των ασφαλίστρων και αντίστοιχη μείωση των προβλεπόμενων παροχών.
ΕΦΟΡΙΑ
Ληξιπρόθεσμες οφειλές 42 δισ. ευρώ
Με αλλεπάλληλες ρυθμίσεις και απειλές για κατασχέσεις, ακόμη και φυλακίσεις, προσπαθεί να ανακόψει το υπουργείο Οικονομικών το κύμα «δεν μπορώ να πληρώσω» που έχει πλήξει και τις εφορίες. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έχουν ξεπεράσει και τα 42 δισεκατομμύρια ευρώ, καθώς ειδικά στον ΦΠΑ οι εταιρείες προτιμούν να πληρώσουν τις προσαυξήσεις παρά να θυσιάσουν τα όποια μετρητά έχουν απομείνει στο ταμείο τους.
Για να μαζέψει χρήματα, το υπουργείο Οικονομικών κάνει τη μία ρύθμιση μετά την άλλη. Αναβίωσε η ευεργετική διάταξη για όσους έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές, μια διάταξη που επιτρέπει σε όσους χρωστούν, να αποπληρώσουν ακόμη και ύστερα από τρία χρόνια, γλιτώνοντας ταυτόχρονα και από ένα μεγάλο μέρος των προσαυξήσεων. Για τον ΦΠΑ, έχει ήδη ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός καταβολής σε τρεις δόσεις.
Την προηγούμενη εβδομάδα, το υπουργείο Οικονομικών αποφάσισε τελικά να δώσει τα ονόματα των οφειλετών σε μια προσπάθεια να λειτουργήσει η δημοσίευση των ονομάτων ως μοχλός πίεσης. Η αρχή έγινε με τα νομικά πρόσωπα, ενώ για να ακολουθήσουν τα φυσικά πρόσωπα, πρέπει να συμφωνήσει η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.
Στην Καραγιώργη Σερβίας, δεν κρύβουν την αγωνία τους για το πώς θα ανταποκριθούν οι φορολογούμενοι με το που θα παραλάβουν τα πολυεκκαθαριστικά μέσω των οποίων πρέπει να εισπραχτούν 1,8 δισ. ευρώ. Πόσω μάλλον όταν αυτό θα είναι το πρώτο από τα «χτυπήματα» που θα δεχτούν οι φορολογούμενοι μέχρι το τέλος του έτους, καθώς ακολουθούν και άλλοι φόροι.
Προωθείται ο συμψηφισμός του ποσού που πρέπει να πληρώσουμε μέσω του πολυεκκαθαριστικού, με τα ποσά επιστροφής φόρου που έχουν να λαμβάνουν 500.000 φορολογούμενοι. Με αυτό τον τρόπο το υπουργείο θα εισπράξει εφάπαξ το ποσό του πολυεκκαθαριστικού, ψαλιδίζοντας ταυτόχρονα τα χρήματα που πρέπει να εκταμιεύσει για να καλύψει τα πιστωτικά εκκαθαριστικά.
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Μπαράζ καθυστερήσεων στην καταβολή δεδουλευμένων
Θεαματική αύξηση, που αγγίζει το 40%, εμφανίζουν στο πρώτο εξάμηνο της χρονιάς σε σχέση με το αντίστοιχο του 2009 οι μηνυτήριες αναφορές προς την επιθεώρηση εργασίας. Συνολικά, 7 στις 10 περιπτώσεις αφορούν καθυστέρηση της καταβολής των δεδουλευμένων από τις επιχειρήσεις, που είναι μεταξύ των κυριότερων παραβάσεων που διαπιστώνουν οι κοινωνικοί επιθεωρητές του ΣΕΠΕ.
Η καθυστέρηση πληρωμών αφορά κυρίως εμπορικά καταστήματα, αλλά δεν είναι το μόνο: απολύσεις χωρίς αποζημίωση, οφειλές επιδομάτων αδείας, άρνηση χορήγησης αναλυτικών εκκαθαριστικών σημειωμάτων σε μισθωτούς, εξαναγκασμός σε υπογραφή εξοφλητικών αποδείξεων με μικρότερα ποσά αποδοχών, παραβίαση ωραρίου (ιδιαίτερα συχνά σε τράπεζες, οι οποίες επικαλούνται δήθεν ταμειακό λάθος)...
Αξιοσημείωτο είναι και το ποσοστό αύξησης των εργατικών διαφορών. Το πρώτο εξάμηνο φέτος ήταν περισσότερες κατά 8,9% σε σχέση με το αντίστοιχο του 2009 και κατά 2,76% την ίδια περίοδο το 2010. Ωστόσο, το 53% των περιπτώσεων επιλύεται, απαλλάσσοντας έτσι εργαζόμενους και εργοδότες από τις δικαστικές αντιδικίες. Οπως καταγράφεται στα στατιστικά στοιχεία, ολοένα και περισσότερο φαίνεται να επιλέγεται η οδός της συμφιλίωσης σε σχέση με προηγούμενες χρονιές. Ισως γιατί σε περίοδο κρίσης όλο και περισσότεροι έχουν μεγαλύτερη ανάγκη να καλύψουν τρέχουσες ανάγκες, παρά να προσβλέπουν στη δικαίωσή τους μέσω χρονοβόρων δικαστικών διεκδικήσεων.
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ
Ερχεται και η νέα γενιά οφειλετών
Την ώρα που τα ασφαλιστικά ταμεία καταφεύγουν στο μέτρο της αναγκαστικής είσπραξης των παλαιών οφειλών, μπροστά τους έχουν τον κίνδυνο μιας νέας γενιάς οφειλετών. Στη δυσχερέστερη θέση βρίσκονται ο κλάδος των κατασκευών και της μεταποίησης, που εμφανίζουν τη μεγαλύτερη πτώση, και ακολουθούν οι μικρές εμπορικές και βιοτεχνικές επιχειρήσεις.
Το ασφαλιστικό σύστημα εμφάνισε το πρώτο εξάμηνο υστέρηση εσόδων 5% από τις προβλέψεις, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην τρόικα. Ωστόσο και οι προβλέψεις ήταν χαμηλότερες σε σχέση με πέρυσι κατά 5% και ανάλογα αναμένεται να διαμορφωθούν οι προβλέψεις για το 2012. Το ΙΚΑ προϋπολογίζει για φέτος εισφορές 9 δισ. ευρώ, πλην όμως αυτή η πρόβλεψη θεωρείται παρακινδυνευμένη, καθώς η αύξηση της ανεργίας και η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων μειώνουν τις εισροές. Η μεγαλύτερη μείωση καταγράφεται στον κλάδο των κατασκευών. Τον Ιούνιο του 2009 συνεισέφερε στο ΙΚΑ 134 εκατ. ευρώ, ενώ τον Ιούνιο του 2011 μόλις 45 εκατ. ευρώ.
Για τους παλαιούς οφειλέτες, περίπου 300.000 επιχειρήσεις, η διοίκηση του ΙΚΑ έχει κινήσει διαδικασίες αναγκαστικής είσπραξης και προϋπολογίζει ότι στον ισολογισμό του τρέχοντος οικονομικού έτους θα εγγράψει έσοδα στο 1 δισ. ευρώ. Και πάλι όμως είναι αμφίβολο εάν θα εισπραχθούν. Καλύτερη ήταν το πρώτο εξάμηνο η εικόνα του ΟΑΕΕ, πλην όμως, σύμφωνα με τις έρευνες της ΓΣΒΕΕ και της Ομοσπονδίας Εμπορίου, στο επόμενο διάστημα 40.000 επιχειρήσεις θα βρεθούν σε αδυναμία τακτοποίησης των ασφαλιστικών τους υποχρεώσεων. Ηδη, πάντως, η υστέρηση των εσόδων έχει συνέπειες στην απονομή των συντάξεων και ο χρόνος αναμονής σε όλα τα ταμεία έχει αυξηθεί από δύο μήνες έως και ένα χρόνο, γι' αυτό και αποφασίστηκε από το υπουργείο Εργασίας η εισαγωγή της προσωρινής σύνταξης.
ΚΑΤΟΙΚΙΑ-ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΤΕΓΗ
Καθυστερήσεις σε ενοίκια και ΔΕΚΟ
Εκρηξη στις καθυστερήσεις καταβολής των ενοικίων διαπιστώνουν από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων. Σύμφωνα με τον πρόεδρο των ιδιοκτητών Στρ. Παραδιά, το πρόβλημα έχει δύο πτυχές:
Η πρώτη αφορά σε εκείνους που λόγω της οικονομικής κρίσης δικαιολογημένα καθυστερούν τις πληρωμές τους. Η δεύτερη έχει να κάνει με όσους, εκμεταλλευόμενοι τη δυσλειτουργία της δικαιοσύνης, συνειδητά δεν πληρώνουν και από χρονιά σε χρονιά μεταφέρονται σε άλλο σπίτι.
Οι τελευταίοι αφήνουν μεγάλα φέσια στους ιδιοκτήτες, που δεν περιορίζονται μόνο σε απλήρωτους λογαριασμούς κοινοχρήστων, αλλά αφορούν κυρίως λογαριασμούς ύδρευσης, οι οποίοι είναι πάντα στο όνομα του ιδιοκτήτη, αλλά και τη ΔΕΗ, για την οποία τα ανείσπρακτα τέλη ο δήμος καλεί εκ των υστέρων να πληρώσει ο ιδιοκτήτης.
«Οι ιδιοκτήτες δείχνουν κατανόηση και ανοχή σε ενοικιαστές που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα», απαντά ο κ. Παραδιάς, ωστόσο το κύριο πρόβλημα είναι με όσους εκμεταλλεύονται τα κενά της νομοθεσίας και επιλέγουν να μην πληρώνουν. Συνολικά, σύμφωνα με τον ίδιο, τα κρούσματα έχουν διπλασιαστεί μέσα στην τελευταία τριετία.

Continue Reading

Μεγάλη η λίστα των μεγαλοοφειλετών...

Tα στοιχεία 6.000 νομικών προσώπων κερδοσκοπικού χαρακτήρα με ληξιπρόθεσμες οφειλές μεγαλύτερες από 150.000 ευρώ ανάρτησε στο Διαδίκτυο το υπουργείο Οικονομικών. Το σύνολο των οφειλών που περιλαμβάνονται στον πίνακα ξεπερνά τα 30 δισ. ευρώ, από τα 42 δισ. ευρώ συνολικά των ληξιπροθέσμων οφειλών. Διαβάστε τη λίστα με τους μεγαλο-οφειλέτες.
H λίστα δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων και μπορείτε να την διαβάσετε κάνοντας κλικ εδώ
http://www.gsis.gr/debtors/kerdoskopika-np.html
Θα ακολουθήσει η ανάρτηση των ληξιπροθέσμων οφειλών φυσικών προσώπων μετά την ολοκλήρωση της υπό εξέλιξη διαδικασίας με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, την επιτάχυνση της οποίας έχει ζητήσει το υπουργείο Οικονομικών.
Στα αξιοπερίεργα ότι «πρωταθλητής» ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο είναι Οργανισμός του Δημοσίου! Ο ΟΣΕ συγκεκριμένα που χρωστά 1,2 δις ευρώ ! Εξέχουσα θέση στους οφειλέτες έχει και ο Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών, όπως επίσης και η υπό δημόσιο έλεγχο μέχρι πριν λίγα χρόνια Ολυμπιακή Αεροπορία. Στον πίνακα υπάρχουν επίσης εταιρείες που έχουν διακόψει τη λειτουργία τους εδώ και χρόνια, όπως π.χ. η Τράπεζα Κρήτης και η Πειραϊκή Πατραϊκή.
Το σύνολο των οφειλών που περιλαμβάνονται στον πίνακα ξεπερνά τα € 30 δισ. από τα € 42 δισ. συνολικά των ληξιπροθέσμων οφειλών. Θα ακολουθήσει η ανάρτηση των ληξιπροθέσμων οφειλών φυσικών προσώπων μετά την ολοκλήρωση της υπό εξέλιξη διαδικασίας με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, την επιτάχυνση της οποίας έχει ζητήσει το Υπουργείο Οικονομικών.
Η άντληση των στοιχείων, πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τα στοιχεία των βάσεων δεδομένων TAXIS/ICIS της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων όπως αυτά ενημερώνονται και τηρούνται από τις Δ.Ο.Υ. και τα Τελωνεία.
To Υπουργείο Οικονομικών αναφέρει πάντως ότι «σε περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο η ενημέρωση των βάσεων δεδομένων των Πληροφοριακών Συστημάτων TAXIS/ICIS από τις ΔΟΥ/Τελωνεία κατά την ημέρα άντλησης δεν ταυτίζεται με τα διαθέσιμα στις υπηρεσίες αυτές στοιχεία, τότε ενδεχομένως να μην υπάρχει ορθή αποτύπωση των ανά οφειλέτη αντλούμενων στοιχείων ληξιπρόθεσμων οφειλών. Η αποκατάσταση των περιπτώσεων αυτών θα γίνει το ταχύτερο».

Continue Reading

Η παγκόσμια κρίση του χρέους: Πώς φτάσαμε σε αυτήν και πώς θα βγούμε

Aπό: Ellen Brown,Truthout
Σήμερα οι χώρες παντού αντιμετωπίζουν μια κρίση χρέους, που επιταχύνθηκε από την πιστωτική κατάρρευση του 2008. Έτσι, δημόσιες υπηρεσίες περικόπτονται και κρατικές περιουσίες πωλούνται στα ανοικτά σε μια μάταιη προσπάθεια να ισοσκελίσουν τους προϋπολογισμούς που δεν μπορούν πια να είναι ισορροπημένοι, διότι η προσφορά χρήματος (money supply) έχει συρρικνωθεί.
Οι κυβερνήσεις συνήθως παίρνουν την ευθύνη για τις υπερβολικές δαπάνες, αλλά οι κυβερνήσεις δεν ξεκίνησαν την κρίση.
Η κατάρρευση ήταν στο τραπεζικό σύστημα και στην πίστωση που δημιούργησαν και στη διατήρηση της. Σε αντίθεση με δημοφιλή πεποίθηση, τα περισσότερα από τα χρήματά μας σήμερα δεν δημιουργούνται από τις κυβερνήσεις. Δημιουργούνται από ιδιωτικές τράπεζες ως δάνεια. Το ιδιωτικό σύστημα δημιουργίας χρήματος έχει γίνει τόσο ισχυρό στο πέρασμα των αιώνων που έχει έρθει να εξουσιάσει τις κυβερνήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Το σύστημα, όμως, περιέχει τους σπόρους των δικής του καταστροφής του. Η πηγή της δύναμής του είναι επίσης ένα μοιραίο ελάττωμα σχεδιασμού. Το μειονέκτημα είναι ότι οι τράπεζες, αποδίδουν "τραπεζική πίστωση" που πρέπει να επιστραφεί με τόκο, συνεχώς απαιτώντας περισσότερα χρήματα που πρέπει να επιστραφούν από ό,τι δημιουργήθηκαν ως δάνεια. Και ο μόνος τρόπος για να πάρετε επιπλέον χρήματα από το ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα είναι να πάρετε ακόμα περισσότερα δάνεια, με επιτόκιο. Το σύστημα είναι, στην πραγματικότητα, μια πυραμίδα. Όταν οι τράπεζες εξαντλήσουν τους πιθανούς δανειολήπτες για την υποστήριξη της πυραμίδας, αυτή θα πρέπει να καταρρεύσει. Και πλησιάζουμε σε αυτό το σημείο σήμερα. Υπάρχουν πιο βιώσιμος τρόπος για να λειτουργήσει ένα τραπεζικό σύστημα με πίστωση και θα το παρουσιάσουμε.
Πώς Τράπεζες Δημιουργούν τα Χρήματα
Η διαδικασία με την οποία οι τράπεζες δημιουργούν χρήμα εξηγείται από τη Chicago Federal Reserve σε ένα φυλλάδιο που ονομάζεται "Modern Money Mechanics".
Αναφέρει:
"Η διαδικασία της δημιουργίας χρήματος διεξάγεται κυρίως στις τράπεζες."
[Οι Τράπεζες] πραγματικά δεν πληρώνουν δάνεια από τα χρήματα που λαμβάνουν ως καταθέσεις. Αν το έκαναν αυτό, δεν θα δημιουργούνται επιπλέον χρήματα.
Αυτό που κάνουν όταν δίνουν δάνεια, είναι να δεχθούν γραμμάτια σε αντάλλαγμα για τις πιστώσεις στους λογαριασμούς των οφειλετών».
Δάνεια (ενεργητικό τράπεζας) και καταθέσεις (παθητικό) και τα δύο ανεβαίνουν [κατά το ίδιο ποσό]."
«Με μια ενιαία υποχρέωση τήρησης ελάχιστων αποθεματικών 10 τοις εκατό, $ 1 σε αύξηση των αποθεμάτων θα υποστήριζε 10 δολάρια πρόσθετων λογαριασμών συναλλαγών."
Μια κατάθεση $ 100 υποστηρίζει ένα δάνειο 90 δολαρίων, που γίνεται 90 δολάρια καταθέσεων σε άλλη τράπεζα, η οποία υποστηρίζει 81 δολάρια δάνειο κλπ. Αυτό είναι το συμβατικό μοντέλο, αλλά οι τράπεζες δημιουργούν πραγματικά τα δάνεια .
ΠΡΩΤΑ. Βρίσκουν τις καταθέσεις για την κάλυψη των υποχρεωτικών ελάχιστων αποθεματικών αργότερα. Οι τράπεζες δημιουργούν χρήμα, από τα δάνεια, τα οποία γίνονται επιταγές, τα οποία κατατίθενται σε άλλες τράπεζες. Στη συνέχεια, αν χρειαστεί για να καλύψουν τις επιταγές, δανείζονται τα χρήματα πίσω από άλλες τράπεζες. Στην πραγματικότητα, δανείζονται τα χρήματα που μόλις δημιούργησαν, τσεπώνοντας τη διαφορά των επιτοκίων ως το κέρδος τους. Το ύψος επιτοκίου με τον οποίο οι τράπεζες μπορούν να δανειστούν τις ΗΠΑ σήμερα – (το ποσοστό της FED) - είναι ένα εξαιρετικά χαμηλό 0,2 τοις εκατό.
Πώς εξελίχτηκε το σύστημα
Το σημερινό σύστημα της ιδιωτικής έκδοσης του χρήματος ανιχνεύεται στο"Modern Money Mechanics", στους χρυσοχόους του 17ου αιώνα. Οι άνθρωποι έδιναν το χρυσό τους για φύλαξη (στους χρυσοχόους) και έπαιρναν μια απόδειξη σε χαρτί, που το ονόμαζαν "τραπεζογραμμάτια". Πολλοί άνθρωποι που ήθελαν να δανειστούν χρήματα ήταν ευτυχείς να δεχτούν τραπεζογραμμάτια (χαρτί στη θέση του χρυσού), δεδομένου ότι το χαρτονόμισμα ήταν ασφαλέστερο και πιο βολικό να το μεταφέρει κάποιος.
Η ταχυδακτυλουργία μπήκε όταν ο χρυσοχόος ανακάλυψε ότι οι άνθρωποι που θα έρθουν για την ανάληψη του χρυσού τους, περίπου κατά το 10 τοις εκατό. Αυτό σημαίνει ότι έως και δέκα φορές παραπάνω τραπεζογραμμάτια θα μπορούσαν να τυπωθούν και να δανείζονται από τον χρυσοχοείο σε σχέση με το αντίκρισμα που είχε σε χρυσό. Ενενήντα τοις εκατό (90%) των χαρτονομισμάτων ήταν βασικά προϊόν παραχάραξης. (ή αέρας)
Το σύστημα αυτό ονομάζεται κλασματικό αποθεματικό» των τραπεζών και θεσμοθετήθηκε, όταν η Τράπεζα της Αγγλίας, ιδρύθηκε το 1694. Η τράπεζα είχε τη δυνατότητα να δίνει τα δικά της τραπεζογραμμάτια προς την κυβέρνηση και να δημιουργεί το εθνικό χρηματικό απόθεμα. Μόνο οι τόκοι των δανείων έπρεπε να καταβληθούν. Το χρέος ήταν μεταφερθεί επ'αόριστον. Αυτό εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα. Το αμερικανικό ομοσπονδιακό χρέος δεν μπορεί να αποπληρωθεί ποτέ , και θα συνεχίζει να αυξάνεται και θα αποτελεί το χρηματικό απόθεμα στις ΗΠΑ.
Η Εναλλακτική για τις Δημόσιες Τράπεζες
Υπάρχουν και άλλοι τρόποι για τη δημιουργία ενός τραπεζικού συστήματος, με τρόπους που θα εξαλείψει αυτό το καθεστώς της παραπλάνησης και θα καταστεί το σύστημα βιώσιμο. Μια λύση είναι να κάνουμε τα δάνεια άτοκα,αλλά για τις δυτικές οικονομίες σήμερα, αυτή η μετάβαση θα είναι δύσκολη.Μια άλλη εναλλακτική λύση είναι για τις τράπεζες να ανήκουν στο δημόσιο. Αν ο λαός είχε δική του συλλογικά την τράπεζα, οι τόκοι και τα κέρδη πάνε πίσω στην κυβέρνηση και τον λαό, που επωφελούνται από μείωση φόρων, αύξηση των δημόσιων υπηρεσιών και φθηνότερες δημόσιες υποδομές. Η αποκοπή των τόκων έχει δείξει ότι μειώνει το κόστος των δημοσίων έργων κατά 30-50%.Στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτό το σύστημα των κρατικών τραπεζών πηγαίνει πίσω στους Αμερικάνους αποίκους. Το καλύτερο μοντέλο ήταν αποικία του Benjamin Franklin της Πενσυλβάνια, όπου η κυβέρνηση εφάρμοσε μια«τράπεζα Γης».
Τα χρήματα τα τύπωναν και τα δάνειζαν στην κοινότητα. Τα χρήματα τα ανακύκλωνε εκ νέου η κυβέρνηση και μπορούσε να τα ξανά δανείσει στη κοινότητα. Το σύστημα ήταν μαθηματικά σωστό, επειδή οι τόκοι και τα κέρδη επέστρεφαν στην κυβέρνηση, η οποία τα περνούσε στη συνέχεια τα χρήματα πίσω στην οικονομία, σε αντικατάσταση των φόρων. Οι ιδιωτικές τράπεζες, αντιθέτως, δανείζουν συνήθως τα κέρδη τους στην οικονομία, ή τα επενδύουν σε ιδιωτικές επενδύσεις και αναμένουν περισσότερα σε τόκους από ότι αρχικά επένδυσαν.Κατά τη διάρκεια της περιόδου που είχε η Pennsylvania αυτό το σύστημα, οι άποικοι δεν κατέβαλαν φόρους, πλην των ειδικών φόρων κατανάλωσης, οι τιμές δεν φουσκώνουν (χωρίς πληθωρισμό) και δεν υπήρχε δημόσιο χρέος.
Πώς τα ιδιωτικά τραπεζογραμμάτια έγιναν το εθνικό αμερικανικό νόμισμα
Το πιστωτικό σύστημα της Πενσιλβανίας ήταν βιώσιμο, αλλά μερικές πρόωρες αμερικανικές κυβερνήσεις στις αποικίες, άπλα εκτύπωναν και ξόδευαν,διογκώνοντας το χρηματικό απόθεμα και εξασθένησαν την αξία του νομίσματος. Οι Βρετανοί έμποροι διαμαρτυρήθηκαν, με αποτέλεσμα ο βασιλιάς Γεώργιος Β να απαγορεύσει στους αποίκους να εκδίδουν δικά τους χρήματα. Οι φόροι έπρεπε να δοθούν στην Αγγλία σε χρυσό. Αυτό σήμαινε, να υπεισέλθουν χρέος προς τους Άγγλους τραπεζίτες. Το αποτέλεσμα ήταν μια τεράστια ύφεση. Οι άποικοι τελικά επαναστάτησαν και πήγαν πάλι πίσω στην έκδοση των δικών τους χρημάτων, οδηγώντας στην Αμερικανική Επανάσταση.Επιπλέον, οι άποικοι χρηματοδότησαν ένα πόλεμο ενάντια μια μεγάλη δύναμημε άπλα τραπεζογραμμάτια, δική τους έκδοσης και κέρδισαν. Αλλά οι Βρετανοί πέρασαν στην αντεπίθεση και διεξήγαγαν έναν νομισματικό πόλεμο, με την μαζική παραχάραξη του χαρτονομίσματος των αποίκων, σε μια εποχή που αυτόήταν εύκολο να γίνει. Μέχρι το τέλος του πολέμου, το χαρτονόμισμα ήτανουσιαστικά άνευ αξίας. Αφού έχασε την αξία του, οι άποικοι ήταν τόσο απογοητευμένοι με το χαρτονόμισμα που άφησαν τη δύναμη της έκδοσης, έκτοςτου Συντάγματος των ΗΠΑ.
Εν τω μεταξύ, ο Αλέξανδρος Χάμιλτον, ο πρώτος γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, βρέθηκε αντιμέτωπος με τεράστια χρέη του πολέμου και δεν είχε χρήματα για να πληρώσει. Αυτός, ως εκ τούτου, κατέφυγε στο τέχνασμα που χρησιμοποιείται στην Αγγλία (γνωστό ωςκλασματικό τραπεζικό αποθεματικό). Το 1791, ο Χάμιλτον βοήθησε στην σύσταση της πρώτης αμερικανικής τράπεζας, κατά ένα μεγάλο μέρος ιδιωτικής τράπεζας που θα εκτύπωνε τραπεζογραμμάτια με υποστήριξη από χρυσό και έτσι θα δάνειζαν την κυβέρνηση.
Η διαδικασία έπιασε: τα νέα χαρτονομίσματα διεύρυναν την προσφορά του χρήματος, τα χρέη πληρώθηκαν και η οικονομία άνθησε. Αλλά ήταν η αρχή ενός συστήματος διακυβέρνησης που χρηματοδοτείται από το χρέος σε ιδιώτες τραπεζίτες, οι οποίοι δανείζουν χρήματα μόνο ονομαστικά, που υποστηρίζεται ελάχιστα από χρυσό (αντίκρισμα).
Κατά τη διάρκεια του αμερικανικού εμφύλιου πολέμου, ο Πρόεδρος Λίνκολν απέφυγε ένα τεράστιο χρέος από τον πόλεμο με την επιστροφή στο σύστηματης διακυβέρνησης-της έκδοσης χρήματος, όπως έκαναν και οι Αμερικανοί άποικοι. Έκοψε χαρτονόμισμα των ΗΠΑ από το Υπουργείο Οικονομικών που ονομάστηκε "Γκριν Μπακ" (Greenbacks) και που δεν προέρχονταν από τον δανεισμό μέσω τοκογλυφικών επιτοκίων. Ο Λίνκολν δολοφονήθηκε και έτσι η έκδοση Greenback διακόπηκε.Το 1913, ιδρύθηκε η ιδιόκτητη Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (FED) και είχετην εξουσία να εκδίδει τα δικά της Federal Reserve χαρτονομίσματα ως εθνικό νόμισμα. Τα χρήματα αυτά στη συνέχεια υπό μορφή δανείων δίδονται στη κυβέρνηση, εξαλείφοντας τη δύναμή της κυβέρνησης να εκδίδει χρήμα (με εξαίρεση τα κέρματα). Η Federal Reserve ιδρύθηκε και για την πρόληψη τραπεζικών επιδρομών, αλλά 20 χρόνια αργότερα, είχαμε τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση στην ιστορία. Ο Robert H. Hemphill, διευθυντής πίστωσης της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Ατλάντα, έγραψε το 1934: "Είμαστε πλήρως εξαρτημένοι από τις εμπορικές τράπεζες ."
Κάποιος πρέπει να δανειστεί κάθε δολάριο που έχουμε στην κυκλοφορία, μετρητά ή σε πίστωση.Εάν οι τράπεζες δημιουργήσουν άφθονα συνθετικά χρήματα τότε έχουμε ευημερία, αν όχι, θα λιμοκτονήσουμε."Για τους τραπεζίτες, όμως, ήταν ένα καλό σύστημα. Τους έδωσε τον έλεγχο.
Η τοποθέτηση της παγκόσμιας παγίδας χρέους
Ο Καθ. Carroll Quigley ήταν ένας εκ των έσω, με σχέσεις στους διεθνείς τραπεζίτες. Έγραψε στο "Τραγωδία και Ελπίδα" το 1966: «Οι εξουσίες του οικονομικού καπιταλισμού έχουν ένα άλλο εκτεταμένο στόχο,τίποτα λιγότερο από τη δημιουργία ενός παγκόσμιου συστήματος οικονομικού ελέγχου σε ιδιωτικά χέρια, με δυνατότητα να κυριαρχήσουν στο πολιτικό σύστημα της κάθε χώρας και της οικονομίας του κόσμου στο σύνολό του.«Η κορυφή του συστήματος θα ήταν η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών [BIS]στη Βασιλεία της Ελβετίας, μια ιδιωτική τράπεζα που ανήκει και ελέγχεται από τις κεντρικές τράπεζες του κόσμου οποίες είναι οι ίδιες, ιδιωτικές εταιρείες.
Κάθε κεντρική τράπεζα ... επιδιώκει να κυριαρχήσει στην κυβέρνησή της από την ικανότητά της να ελέγχει τα δάνεια του Δημοσίου ...."Η παγίδα του χρέους ορίστηκε σε σειρά βημάτων. Το 1971, το δολάριο απελευθερώθηκε διεθνώς από τον κανόνα χρυσού. Τα νομίσματα δεν είχαν εξάρτηση από τον χρυσό και αφέθηκαν να "επιπλέουν" στις αγορές συναλλάγματος, και να ανταγωνίζονται με άλλα νομίσματα, καθιστώντας τα ευάλωτα στην κερδοσκοπία και χειραγώγηση.
Το 1973, μια μυστική συμφωνία συνήφθη κατά την οποία οι χώρες του ΟΠΕΚ θα πωλούν το πετρέλαιο μόνο σε δολάρια και η τιμή του πετρελαίου αυξήθηκε δραματικά. Μέχρι το 1974, οι τιμές του πετρελαίου είχαν αυξηθεί κατά 400 τοις εκατό από τα επίπεδα του 1971. Χώρες που στερούνται του πετρελαίου αναγκάστηκαν να δανειστούν δολάρια από αμερικανικές τράπεζες.
Το 1981, το επιτόκιο της FED αυξήθηκε στα 20 τοις εκατό. Στα 20% επιτόκιο, το χρέος θα διπλασιαστεί εντός τεσσάρων ετών. Ως αποτέλεσμα, το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, επλήγη σοβαρά από το χρέος. Μέχρι το 2001, αναπτυσσόμενα έθνη είχαν επιστρέψει το κεφάλαιο που αρχικά όφειλαν για τα χρέη τους έξι φορές πάνω, αλλά το συνολικό χρέος τους είχε ήδη τετραπλασιαστεί, λόγω της αποπληρωμής τόκων.Όταν το κράτος οφειλέτης δεν μπορούσε να πληρώσει τις τράπεζες, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) επενέβη με δάνεια – άλλα με δεσμεύσεις

Continue Reading

Μπράβο Αντώνη ΟΧΙ στους παγκόσμιους τοκογλύφους

Ο Σαμαράς σήμερα έκανε το σωστό να επιμείνει στην στάση του να μην συναινέσει για το νέο μνημόνιο και την περεταίρω ξευτίλα των Ελλήνων από τους Ευρωπαϊκούς και Παγκόσμιους τοκογλύφους.Μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των Ελλήνων , τα γνωστά «αρπακτικά» με τα εξαπτέρυγα τους στεναχωρήθηκαν με αυτή την απόφαση του Αντώνη Σαμαρά που έχουν μάθει να γλύφουν μια ζωή μπρός στην καλοπέραση τους και χωρίς να τους νοιάζει πως ζουν οι άλλοι. Ο πρόεδρος της ΝΔ στο Ζάππειο 2 είπε ότι είμαστε «Έλληνες» μην το ξεχνάμε και
θα περάσουμε τις δυσκολίες άλλωστε δεν σκύψαμε ποτέ το κεφάλι μια χούφτα άνθρωποι σε κανέναν διότι πάνω από όλα είμαστε υπερήφανοι και ικανοί κάτι που γνωρίζουν όλα τα κέντρα και παράκεντρα των τοκογλύφων της Γής.
Αν θα χρειαστεί να κάνουμε θυσίες θα τις κάνομε άλλωστε το έχει η μοίρα μας τόσα χρόνια, τώρα ίσως να είναι η δική μας γενιά που θα υψώσει το ανάστημα της στο πολιτισμό του Άουσβιτς, την μπότα της κατοχής και στους παγκόσμιους τοκογλύφους που έχουν ονομαστεί «Αγορές»…
Αν ο Σαμαράς αντέξει και τους πάρει με τις πέτρες θα ακολουθήσουν και άλλοι κάτι που θα τον κάνει Παγκόσμιο Ηγέτη και σε αυτήν την ενέργεια έχει πολλούς ανθρώπους μαζί του, βέβαια ευτυχώς που δεν μας υπολογίζει το MEGA όπως και τότε..
Ψηλά το κεφάλι όχι άλλη σημαία που την «πείρε ο αέρας» όπως είπαν (Πάγκαλος) τότε για τα Ίμια όχι άλλη ξευτίλα στο βωμό της εικονικής.. καλοπέρασης

Continue Reading

Τι σηματοδοτεί το Λουξεμβούργο

του Νίκου Στεριανού
Και να που βρισκόμαστε πάλι στην αρχή. Ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του μνημονίου και την επιβολή της τρόικας ως υπερκυβέρνησης της χώρας όλα μοιάζουν να ξεκινούν από την αρχή. Η επιβεβαίωση αυτής της διαπίστωσης ήρθε να επισφραγιστεί με την μυστική σύνοδο του Λουξεμβούργου το βράδυ της Παρασκευής όπου το κύριο δεν ήταν το δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού SPIEGEL ότι η Ελλάδα με δική της αίτηση βγαίνει από την ευρωζώνη αλλά η σύσκεψη αυτή καθ’ αυτή που είχε εντελώς άλλο περιεχόμενο. «Θεωρούμε ότι η Ελλάδα χρειάζεται ένα επιπλέον πρόγραμμα προσαρμογής. Αυτό θα συζητηθεί λεπτομερώς», δήλωσε στο BLOOMBERG, μετά τη σύσκεψη ο επικεφαλής του Eurogroup, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό θα μας του πουν οι εφημερίδες του Σαββατοκύριακου 7 και 8 του μηνός. Ας τις παρακολουθήσουμε:
Το Λουξεμβούργο στον Τύπο
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ του Σαββάτου 7/5, στο βασικό της θέμα γράφει: «Λύση στο πρόβλημα του χρέους ζήτησε η Ελλάδα στη χθεσινοβραδινή συνάντηση των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης που συμμετέχουν στο G20, στην οποία εκτάκτως και με απόλυτη μυστικότητα μετείχε και ο υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου… Σύμφωνα με πληροφορίες, στη σύσκεψη συζητήθηκε η επιμήκυνση των ομολόγων που λήγουν φέτος και του χρόνου συνολικής αξίας περίπου 65 δισ. ευρώ, που θα δώσει μια ανάσα στη χώρα, καθώς ο χρόνος εξόδου στις αγορές είναι άγνωστος».
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ την ίδιας ημέρας στο βασικό της θέμα ανέφερε: «Η επιμήκυνση του ελληνικού χρέους ταυτόχρονα με την παράταση κατά δύο έως τέσσερα χρόνια της περιόδου για τη μείωση του ελλείμματος, ώστε να ανακάμψει ταχύτερα η ελληνική οικονομία, φέρεται ότι συζητήθηκε χθες σε συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών των ισχυρότερων κρατών- μελών της Ευρωζώνης και της Ελλάδας. Η συνεδρίαση επιχειρήθηκε να κρατηθεί μυστική, αλλά έγινε γνωστή με δημοσίευμα στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού Der Spiegel. Η πρόταση που φέρεται να έχει υποβάλει η Γερμανία αφορά την επιμήκυνση των ομολόγων ύψους 27 δισ. ευρώ που λήγουν το 2012 σε εθελοντική βάση. Ωστόσο η επιμήκυνση δεν επιλύει το ταμειακό πρόβλημα που ενδέχεται νααντιμετωπίσει φέτος η Ελλάδα, καθώς σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της τρόικας το έλλειμμα είναι πιθανό να υπερβεί τον στόχο κατά 5 δισ. ευρώ ή 2% του ΑΕΠ, ή ακόμη και περισσότερο. Όπως δήλωσε ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Ζαν- Κλοντ Γιουνκέρ μετά τη σύσκεψη, το πρόγραμμα χρηματοδότησης της Ελλάδας χρειάζεται προσαρμογή, που θα συζητηθεί στο επόμενο Eurogroupστις 16 Μαΐου».
Το ΚΕΡΔΟΣ (7/5) στο δικό του βασικό θέμα σημειώνει: «Μια βραδινή άτυπη συνάντηση υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης χθες στο Λουξεμβούργο ήταν αρκετή για να δώσει αφορμή σε ένα ακόμη άγριο κερδοσκοπικό παιχνίδι σε βάρος της Ελλάδας… Πληροφορίες ανέφεραν ότι η συνάντηση πράγματι έλαβε χώρα, αλλά με θέμα τα δανειακά προγράμματα της Πορτογαλίας και της Ελλάδας. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η Αθήνα κατέβαλε προσπάθειες για τη βελτίωση των όρων του δανείου των 110 δισ. ευρώ».
Στα ΝΕΑ του Σαββατοκύριακου, στο βασικό τους θέμα διαβάζουμε: «Μυστικές διαπραγματεύσεις για ένα πακέτο λύσης στο πρόβλημα χρέους της Ελλάδας διεξαγόταν χθες στο Λουξεμβούργο, σε συνάντηση του Γ. Παπακωνσταντίνου με τους ομολόγους του της Γερμανίας και της Γαλλίας, τον πρόεδρο της ευρωζώνης Ζ. Κ. Γιούνκερ και τον επίτροπο Όλι Ρεν. Στόχος η επιμήκυνση αποπληρωμής του ελληνικού χρέους και η παράταση για μείωση του ελλείμματος. Ανακοινώσεις αναμένονται σήμερα».
Τέλος η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ του Σαββάτου στο βασικό της θέμα σημείωνε: «Νυχτερινό θρίλερ γύρω από την οικονομία της Ελλάδας εκτυλίχθηκε χθες, με αφορμή την έκτακτη σύσκεψη του Eurogroup, που συγκάλεσε ο πρόεδρός του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, όπως και οι άλλοι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης, κλήθηκαν εκτάκτως να συμμετάσχουν σε συνάντηση όπου έγινε ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τις οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές συζητείται η περαιτέρω επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των 110 δισ. ευρώ, αλλά ακόμα και η χορήγηση νέου δανείου, στα πλαίσια της τρόικας».

Continue Reading

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 300 ΕΤΩΝ...

Με νέο δάνειο από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ ή από τον προσωρινό Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Οικονομικής Σταθερότητας θα λυθεί το ελληνικό χρηματοδοτικό πρόβλημα του 2012 και η (αναπόφευκτη) αναδιάρθρωση του χρέους με «κούρεμα» πιστωτών θα αφεθεί για αργότερα, μέσα στο 2013, εκτιμούν οι αναλυτές της γαλλικής τράπεζας BNP-Paribas, σε μια ανάλυση σαφώς πιο «ψύχραιμη» από τις αντίστοιχες των αγγλοσαξονικών τραπεζών.
Η κορυφαία γαλλική τράπεζα χαράσσει στην ανάλυσή της μια ευρωπαϊκή… «γραμμή Μαζινό» (ελπίζοντας, βέβαια, να μην έχει την τραγική κατάληξη της ιστορικής γραμμής Μαζινό…) στα σενάρια άμεσης αναδιάρθρωσης του χρέους, η οποία έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε αυτή την φάση, καθώς οι αγγλοσάξονες αναλυτές και αρκετοί αναλυτές και κυβερνητικά στελέχη από το Βερολίνο μοιάζουν να συναγωνίζονται σε μια ιδιότυπη κούρσα, για το ποιος θα προβλέψει την πιο γρήγορη αναδιάρθρωση.
Τα βασικά συμπεράσματα του σημειώματος που μοίρασε στους πελάτες της στις 21 Απριλίου η γαλλική τράπεζα, η οποία, σημειωτέον, έχει αρκετά υψηλή έκθεση σε ελληνικό χρέος, έχουν ως εξής:
- Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Σόιμπλε, σε ρήξη με την επίσημη γραμμή, υπαινίχθηκε το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του χρέους πριν από το 2013. Βασικές αρχές ενισχύουν το συμπέρασμα της αγοράς ότι η αναδιάρθρωση είναι δυνατόν να συμβεί σε κάποιο χρονικό σημείο. Αν συμβεί αυτό θεωρούμε ότι είναι απίθανη πριν από το 2013.
- Το κόστος μιας τέτοιας επιλογής, συμπεριλαμβανομένης της ενδεχόμενης επίπτωσης σε άλλα περιφερειακά κράτη και στον τραπεζικό τομέα της ευρωζώνης, υπερβαίνει κατά πολύ τα οφέλη της σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα. Η υπόθεση της εθελοντικής αναδιάρθρωση του χρέους είναι πιο ελκυστική, αλλά έχει κάποια μειονεκτήματα.
- Ως εκ τούτου, αν και δεν μπορεί να αποκλειστεί η αναδιάρθρωση, τελικά βλέπουμε ακόμα ως πιο πιθανή λύση για τα χρηματοδοτικά ελλείμματα στην Ελλάδα το 2012 μια επιπλέον ενίσχυση από την ΕΕ και το ΔΝΤ και/ή αγορά ομολόγων από το EFSF.
Οι αναλυτές της BNP τονίζουν ότι η χαλαρή δημόσια συζήτηση για το ελληνικό χρέος επιβαρύνει την κατάσταση στις αγορές, την ώρα μάλιστα που την ανασφάλεια ενισχύει η εκλογική επιτυχία του φινλανδικού ευρωσκεπτικιστικού κόμματος «Αληθινοί Φινλανδοί». Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, μιλώντας στην Die Welt έσπασε για πρώτη φορά την επίσημη γραμμή, ότι η αναδιάρθρωση του χρέους δεν αποτελεί βιώσιμη επιλογή. Αντίθετα, άφησε να εννοηθεί ότι είναι δυνατή και θα μπορούσε να συμβεί πριν από την εισαγωγή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, το 2013, έστω και σε εθελοντική βάση.
Σύμφωνα με τη γαλλικής προέλευσης ανάλυση, η αγορά πιστεύει στην αναγκαιότητα αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους εδώ και πολύ καιρό και αυτή η πεποίθηση ενισχύεται από τα συμπεράσματα των αναλυτών της BNP. «Η δημοσιονομική προσπάθεια που απαιτείται για να φέρει πίσω το χρέος σε βιώσιμη πορεία η Ελλάδα είναι υπερβολική και μη βιώσιμη σε κοινωνικό επίπεδο», τονίζουν.
«Πράγματι», επισημαίνουν, «οι εκτιμήσεις μας δείχνουν ότι, προκειμένου να μειωθεί το δημόσιο χρέος στο 80% του ΑΕΠ μέχρι το 2030, σύμφωνα με σχετικά ήπιες παραδοχές για το ρυθμό αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ και των επιτοκίων, η Ελλάδα θα χρειαστεί κατά μέσο όρο πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 6% του ΑΕΠ για την επόμενη εικοσαετία. Αυτό είναι πολύ δύσκολο, κάτι που προκύπτει κοιτάζοντας πίσω στην ιστορία. Μόνο ένας περιορισμένος αριθμός οικονομιών (και κυρίως πλούσιες σε φυσικούς πόρους χώρες) μπόρεσαν να διατηρήσουν μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα του προϋπολογισμού για περισσότερα από τέσσερα χρόνια». Σε σχετικό πίνακα της έκθεσης βλέπουμε ότι από τις ευρωπαϊκές χώρες μόνο η Νορβηγία πέτυχε τόσο υψηλά πλεονάσματα για μια περίοδο έξι ετών (2004-9), βασιζόμενη όμως στα τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου της Βόρειας Θάλασσας.
Ενόψει της βάσιμης εκτίμησης ότι είναι απίθανο στο μέλλον το ελληνικό χρέος να χρηματοδοτηθεί με μεταβιβάσεις πόρων από τις πλούσιες χώρες της ευρωζώνης, οι αναλυτές της BNP συμπεραίνουν ότι το πιθανότερο σενάριο για την Ελλάδα είναι να χρειασθεί στο μέλλον ένα «κούρεμα» του χρέους, ώστε να γίνει βιώσιμο.
Όμως, η αναδιάρθρωση του χρέους δεν είναι πιθανό να γίνει πριν από το 2013, παρότι υπέρ αυτού του σεναρίου διατυπώνονται αρκετά επιχειρήματα: θα τελειώσει γρήγορα το «κεφάλαιο Ελλάδα» για τις αγορές και θα υποχωρήσει η αβεβαιότητα, ενώ θα πάψουν να έχουν ιδιαίτερη σημασία οι σχεδόν βέβαιες αποτυχίες στην εφαρμογή του μνημονίου. Άλλωστε, η Ελλάδα είναι απίθανο το 2012 να βρει πρόσβαση στην αγορά για να δανεισθεί τα 40 δισ. ευρώ που θα χρειασθεί για να αποφύγει τη χρεοκοπία, δεδομένου ότι από τις συνολικές δανειακές ανάγκες των 66,6 δισ. ευρώ μόνο 24 δισ. ευρώ καλύπτονται από το διεθνές δάνειο των 110 δισ. ευρώ και άλλα 3 δισ. ευρώ προβλέπεται να αντληθούν από ιδιωτικοποιήσεις.

Continue Reading

Διεθνές συνέδριο στην Αθήνα ζητά την διαγραφή του ελληνικού χρέους

Αν τη Νομική σχολή καταλάμβαναν λαθρομετανάστες θα γινόταν πρώτη είδηση σε χρόνο μηδέν. Αυτή τη φορά όμως δεν πρόκειται για λαθρομετανάστες, αλλά για διεθνή αποστολή ειδικών επιστημόνων και προσωπικοτήτων απ' όλο τον κόσμο που θα συνεδριάσουν στην Νομική Σχολή των Αθηνών για να διερευνήσουν το ελληνικό χρέος και να επικοινωνήσουν από την Αθήνα σε όλο τον κόσμο την διαγραφή του ως παράνομο και απεχθές. Γι' αυτό το λόγο κανένα ΜΜΕ στην Ελλάδα δεν πρόκειται να ασχοληθεί μαζί τους.
Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της υποκρισίας, της διαφθοράς και της κουκούλας που βασιλεύει στην χώρα, αυτό που απασχολεί εκατοντάδες ειδικούς επιστήμονες, πολιτικούς, οικονομολόγους, καλλιτέχνες, κ.α. σε όλον τον κόσμο -διαγραφή του ελληνικού χρέους- ακόμα δεν έχει συζητηθεί στη Βουλή των Ελλήνων (είναι μονίμως απασχολημένη με το κουκούλωμα των σκανδάλων και δεν περισσεύει χρόνος).

ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ: Η Επιτροπή Ελέγχου Χρέους στο Εκουαδόρ ανακάλυψε ότι το 70% του χρέους της χώρας οφείλεται σε αδιαφανείς συμβάσεις και πολιτική διαφθορά
Από την Αθήνα σε όλον τον κόσμο
Ωστόσο, η Ελληνική Πρωτοβουλία για τη συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) του ελληνικού δημόσιου χρέους, με το διεθνές συνέδριο που διοργανώνει στην Αθήνα για τις 6,7 και 8 Μαΐου επιδιώκει να διαμορφώσει την «Διακήρυξη των Αθηνών» με την συμμετοχή πολιτικών προσωπικοτήτων, ειδικών επιστημόνων, συνδικαλιστών, μέλη κινημάτων και καλλιτεχνών από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Με στόχο να οργανωθεί η κοινή δράση των κινημάτων, σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, ώστε να υπάρξει συντονισμός δράσης για τον έλεγχο και την διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους σε κάθε χώρα της περιφέρειας της Ευρωζώνης.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα μέτρα λιτότητας με τα οποία μαστιγώνει τον ελληνικό λαό η κυβέρνηση, λαμβάνονται σύμφωνα με το σημερινό ύψος του δημοσίου χρέους. Αν επιτευχθεί η διαγραφή μέρους αυτού ως παράνομο και απεχθές, η Ελλάδα δεν θα χρειασθεί να πουλήσει πλουτοπαραγωγικές πηγές της ή άλλη δημόσια περιουσία
Κατά το τριήμερο της συνάντησης στη Νομική θα υπάρχουν κύκλοι συζητήσεων με τους εξής άξονες:-Η πραγματικότητα της κρίσης στην Ελλάδα,-Το χρέος στην Ευρώπη: βασικοί παράγοντες και η τρέχουσα πολιτική,-Το παγκόσμιο πρόβλημα του χρέους: Οι κρίσεις χρέους στο Νότο,-Εναλλακτικές λύσεις στην αντιμετώπιση του χρέους - διεθνή διδάγματα,-Εμπειρίες Επιτροπών Ελέγχου του Χρέους από όλο τον κόσμο,-Οι επιπτώσεις του χρέους σε διαφορετικές χώρες της Ευρωζώνης, Αιτήματα και κινήματα για μια δίκαιη λύση στο πρόβλημα του χρέους.

Συμμετοχές απ' όλον τον κόσμο
Ήδη έχουν δηλώσει συμμετοχή προσωπικότητες από την Ευρώπη, από χώρες της Λατινικής Αμερικής , αλλά και την Αφρική και την Ασία. Μεταξύ αυτών είναι οι κ.κ. Ερίκ Τουσέν (Βέλγιο) από την Επιτροπή για την Κατάργηση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου, Αντι Στόρεϊ (Ιρλανδία) - καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου, Αντρέ Χούνκο (Γερμανία)-βουλευτής του Die Linke, Ντενί Ντιράν (Γαλλία) - γ.γ. της Ομοσπονδίας Γάλλων Τραπεζοϋπαλλήλων της CGT, Ντάριους Ζαλέγκα (Πολωνία) - συνδικαλιστής και δημοσιογράφος της Le Monde Diplomatique, Νικ Ντίαρντεν (Ηνωμένο Βασίλειο) από την Jubilee Debt Campaign, Οσκαρ Ουγκαρτέτσε, σύμβουλος Κεντρικών Τραπεζών Νικαράγουας -Βολιβίας στην αναδιάρθρωση του χρέους, Αλαν Σίμπιλς ( Αργεντινή), οικονομολόγος, ερευνητής, ειδικός στη σχέση Αργεντινής-ΔΝΤ, Κλαούντιο Λοσάνο βουλευτής από την Αργεντινή, Μ. Ραχμάνι (Μαρόκο) και Φάτι Τσαμκί (Τυνησία), οι οποίοι είναι μέλη των επιτροπών για την κατάργηση του χρέους στον Τρίτο Κόσμο και της Attac, Φάνγουελ Μποκόσι από το Αφρικανικό Δίκτυο και το Φόρουμ για το Χρέος και την Ανάπτυξη και οι κυρίες Μαρία-Λουσία Φατορέλι (Βραζιλία) από την Επιτροπή Ελέγχου του Χρέους, Λίντι Νασπίλ, από την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου των Φιλιππίνων.
Από την Ελλάδα θα συμμετάσχουν, μεταξύ άλλων, οι βουλευτές κ. Π. Λαφαζάνης και κυρία Σοφία Σακοράφα, ο οικονομολόγος κ. Λ. Βατικιώτης, η συγγραφέας κυρία Ν. Βαλαβάνη, ο συνδικαλιστής κ. Ν. Γουρλάς, ο καθηγητής εργατικού δικαίου κ. Αρις Καζάκος, ο συνταγματολόγος - πανεπιστημιακός κ. Γ. Κατρούγκαλος , ο καθηγητής οικονομικών κ. Κ. Λαπαβίτσας, ο πανεπιστημιακός κ. Ν. Μαριάς, ο ακτιβιστής κ. Γ. Μητραλιάς (CADTM Ελλάδας) , το μέλος του ΔΣ της ΑΔΕΔΥ κυρία Δέσποινα Σπανού, ο πανεπιστημιακός κ. Π. Σωτήρης, ο οικονομολόγος κ. Γ. Τόλιος, μέλη των κινημάτων "Δεν Πληρώνω", όπως ο κ. Γ. Θεοδωρόπουλος από τη Θεσσαλονίκη , δήμαρχοι, όπως ο κ. Π. Φιλίππου (Σαρωνικού), αγρότες συνδικαλιστές, όπως ο κ. Β. Γκανής από τη Φθιώτιδα.

Continue Reading

Υπό κατοχή...με την βούλα των κυβερνώντων

Αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτηθήκαμε από την ασυλία της εθνικής κυριαρχίας- Δεσμεύονται όλες οι περιοχές της ελληνικής επικράτειας που χρησιμεύουν για την άμυνα της χώρας και όλες οι πηγές πλούτουH ημερίδα αυτή είναι ιστορική, γιατί αποτελεί το πρώτο βήμα χρέους της πνευματικής ηγεσίας της χώρας απέναντι στον λαό που αγωνιά, απέναντι στον λαό που τη γέννησε και την ανέθρεψε.
Η ημερίδα αυτή είναι ιστορική, γιατί αποτελεί το πρώτο βήμα ευαισθησίας της πανεπιστημιακής κοινότητας, η οποία, από το ανώτατο επίπεδο της γνώσης, σκύβει και ακούει τους παλμούς αγωνίας του Ελληνικού Λαού, που βιώνει καθημερινά το δυσβάστακτο βάρος της κρίσης.
Η μεγάλη κοινωνικοπολιτική κρίση είναι στον τρίτο της χρόνο και η επιβολή των σκληρών όρων του δανεισμού της χώρας μας στον δεύτερο χρόνο. Η αγωνία του Ελληνικού Λαού όλο αυτό το χρονικό διάστημα ήταν πνιγμένη μέσα σε μια απέραντη ένοχη σιωπή. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, η πολιτική ηγεσία του τόπου και το τεράστιο σύστημα καιροσκόπων, που παραλύει τις δυνάμεις της κοινωνίας, σιωπούσαν. Τα πολιτικά κόμματα και η εθνική αντιπροσωπεία απολάμβαναν την εξουσία και ψιθύριζαν λόγια που, αντί να αποκαλύπτουν την αλήθεια, τη νόθευαν ή την κάλυπταν. Εν τω μεταξύ, οι απλοί πολίτες ρωτούσαν πού είναι η πνευματική μας ηγεσία.
Σήμερα, χάρη στους οργανωτές της ημερίδας, γίνεται αυτό το πρώτο βήμα από το αρχαιότερο πανεπιστήμιο της Ελλάδας, του οποίου η ιστορία είναι στενά δεμένη με την ιστορία της νεώτερης Ελλάδας και πλούσια σε αγώνες ιδεών του πνεύματος και της Δημοκρατίας.
Ο τίτλος της ημερίδας, «Η ελληνική κρίση», είναι εύγλωττος. Η θεματική της δεν απεικονίζει απλώς την περιγραφή κάποιων τομέων της ελληνικής ζωής που έπληξε η κρίση. Η περιγραφή του στόχου της ημερίδας στο δεύτερο μέρος του τίτλου, «Για μια νέα θεσμική μεταπολίτευση», δεν περιορίζεται μόνο σε κάποιες προτάσεις συνταγματικής αναθεώρησης και νομοθετικής μεταρρύθμισης. Οι επιστημονικοί προβληματισμοί του υπότιτλου της ημερίδας δεν αναφέρονται σε κοινά προβλήματα της καθημερινής διακυβέρνησης της χώρας. Η λέξη-κλειδί του τίτλου της ημερίδας, «μεταπολίτευση», εκφράζει και παραπέμπει σε μια πολύ βαθύτερη ανάγκη και σε έναν πολύ βαθύτερο στόχο της εποχής μας. Ο στόχος της ημερίδας μας, είτε αυτό το έχουν συνειδητοποιήσει οι οργανωτές της είτε όχι, είτε όλοι εδώ, εισηγητές και ακροατές, το θέλουμε είτε όχι, απεικονίζει και διαλαλεί την πραγματικότητα δύο επιπέδων: Του εθνικού μας επιπέδου, ότι η πολιτική ηγεσία και η πολιτική εκπροσώπηση του ελληνικού λαού ουσιαστικά και οριστικά έχουν σήμερα ξοφλήσει. Του ευρωπαϊκού και του παγκόσμιου επιπέδου, ότι η κρίση δεν είναι απλώς κρίση οικονομική: Είναι κρίση ολόκληρου του κοινωνικοπολιτικού συστήματος και των αξιών του πολιτισμού μας. Πρέπει, επίσης, να προσθέσω ότι η σημερινή ημερίδα δεν είναι απλώς επιστημονική. Είναι βαθύτατα πολιτική. Και επειδή ο σημερινός άνθρωπος, κάτω από τη βαθιά πολιτική κρίση που περνά η ανθρωπότητα, άρχισε να φοβάται, όταν ακούει τη λέξη πολιτική, διευκρινίζω ότι όλοι μας εδώ σήμερα ασκούμε πολιτική. Αλλά ασκούμε την πολιτική που δίδαξε ο Αριστοτέλης για το ευ ζην της δημοκρατίας και όχι για την πολιτική του ηγεμόνα, που δίδαξε ο Μακιαβέλι και που εφαρμόζεται σήμερα. Αυτά, κυρίες και κύριοι, εκφράζει ο όρος «μεταπολίτευση». Αν αυτός ο στόχος δεν συνειδητοποιηθεί και δεν διαμορφώσει και δεν εμπεδώσει στη συνείδησή μας αυτήν την κατεύθυνση και αυτό το πνεύμα προβληματισμού και αυτήν την αγωνιστική έννοια της πολιτικής, η σημερινή ημερίδα δεν θα έχει επιτύχει.

Το κύριο θέμα

1. Οι Συμβάσεις Δανεισμού

Δεν θα σας καταπονήσω με τις λεπτομέρειες των ατελεύτητων παραβιάσεων υπερκείμενων κανόνων δικαίου που ενέχουν οι Συμβάσεις Δανεισμού της χώρας μας. Θα θέλαμε, άλλωστε, μακράς διάρκειας σεμινάρια για να αναλυθούν όλοι οι αθέμιτοι όροι των πολυσέλιδων και ιδιόρρυθμης διατύπωσης κειμένων των εν λόγω Συμβάσεων. Θα αναφερθώ μόνο, με σύντομη περιγραφή, στις τρεις βασικές κατηγορίες των όρων που παραβιάζουν υπερκείμενο δίκαιο και, στη συνέχεια, θα σας απασχολήσω σε γενικές γραμμές με τη διαδικασία σύναψης και εφαρμογής αυτών των Συμβάσεων.

Όταν λέγω «Συμβάσεις Δανεισμού», εννοώ τις τρεις βασικές συμβάσεις, στην αγγλική και στην ελληνική, που περιλαμβάνονται σε ενιαίο πακέτο στο κατατεθειμένο στη Βουλή σχέδιο νόμου με ημερομηνία 3 Ιουνίου 2010 και με τίτλο «Κύρωση της από 8 Μαΐου 2010 Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης μεταξύ αφ’ ενός της Ελληνικής Δημοκρατίας ως δανειολήπτη (στο εξής: Δανειολήπτης) και αφ’ ετέρου των λοιπών δεκαέξι κρατών-μελών της Ευρωζώνης ως δανειστών (στο εξής: Δανειστές)», καθώς και του από 10 Μαΐου 2010 «Διακανονισμού χρηματοδότησης αμέσου ετοιμότητας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – Συμμετοχή της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης». Συγκεκριμένα, είναι οι εξής Συμβάσεις: α) η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης» μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των κρατών-μελών της Ευρωζώνης της 8.5.2010, 80.000.000.000 ευρώ (πρόκειται για το ποσόν που ανέλαβαν να καταβάλουν τα δεκαέξι κράτη μέλη της Ευρωζώνης, εκτός από τα 30.000.000 ευρώ του ΔΝΤ), με επτά Παραρτήματα· β) το «Μνημόνιο Συνεννόησης» μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που ενεργεί για λογαριασμό των κρατών-μελών της Ευρωζώνης, της 3.5.2010, το οποίο περιλαμβάνει: το Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής, το Μνημόνιο στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής και το Τεχνικό Μνημόνιο Συνεννόησης· 3) η Συμφωνία μεταξύ Ελληνικής Δημοκρατίας και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), με την οποία το ΔΝΤ εγκρίνει τους όρους των παραπάνω Συμβάσεων Δανεισμού και τον από 10 Μαΐου 2010 διακανονισμό χρηματοδότησης αμέσου ετοιμότητας και τη Συμμετοχή της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης Έγκρισης. Στις τρεις αυτές Συμβάσεις περιλαμβάνεται, επίσης, για κύρωση (!) και η «Συμφωνία μεταξύ των πιστωτών» με πέντε Παραρτήματα, με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των δεκαέξι δανειστών, την οποία Συμφωνία αποδέχεται η Ελλάδα με το άρθρο 4 παρ. 1 της βασικής Σύμβασης, χωρίς να συμμετέχει στη διαπραγμάτευση και να είναι υπογραφέας της.

2. Οι βασικές κατηγορίες των παραβιάσεων
Οι κατηγορίες των παραβιάσεων του υπερκείμενου δικαίου (όταν λέγω «υπερκείμενο δίκαιο» εννοώ: το Σύνταγμα, το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Διεθνές Δίκαιο, στο οποίο περιλαμβάνεται και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου) είναι τρεις.
α. Αρχίζοντας από την πρώτη πρέπει να πω ότι αποτελεί την πιο σοβαρή και την πιο επονείδιστη κατηγορία των παραβιάσεων. Η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης», όπως κατ’ ευφημισμόν ονομάζεται η βασική Σύμβαση των Συμβάσεων Δανεισμού, από την ισχύ της οποίας εξαρτώνται όλες οι άλλες, περιλαμβάνει τον όρο με τον οποίο η Ελλάδα παραιτείται «αμετάκλητα και άνευ όρων» από όλες τις ενστάσεις εθνικής κυριαρχίας και από κάθε άλλη ένσταση ασυλίας απέναντι στους δανειστές της. Το κείμενο του άρθρου 14 παρ. 5 της Σύμβασης, που περιέχει αυτόν τον όρο, ορίζει, επί λέξει, τα εξής: «Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος».
Η διατύπωση του όρου «ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία» καλύπτει, αναμφίβολα, όλες τις ασυλίες – και τις ασυλίες εθνικής κυριαρχίας, και κάθε άλλη ασυλία που έχει το κρατος, το ίδιο και η περιουσία του. Αυτός, άλλωστε, ο «δικολάβος» του Λονδίνου –στην ουσία, όπως θα δούμε, πρόκειται για δικηγορικό γραφείο με νοοτροπία δικολάβου άλλων εποχών– ο οποίος συνέταξε τη Σύμβαση, μη γνωρίζοντας, προφανώς, πολύ καλά το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο, το επεξηγεί –για να το καταλάβουν όλοι– στο υπόδειγμα Νομικής Γνωμοδότησης που επισυνάπτεται στη Σύμβαση και υπογράφουν, όπως έχει, δύο νομικοί σύμβουλοι του κράτους.
Διευκρινίζομε δε ότι το κείμενο αυτό του υποδείγματος γνωμοδότησης αποτελεί αναπόσπαστο δεσμευτικό μέρος της Σύμβασης. Η εν λόγω επεξήγηση έχει ως εξής: «Ούτε ο Δανειολήπτης ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας ή διαφορετικά (στο αγγλικό κείμενο: «are immune on the grounds of sovereignty or otherwise»), λόγω δικαιοδοσίας, κατάσχεσης –συντηρητικής ή αναγκαστικής– ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιαδήποτε ενέργεια ή διαδικασία σχετικά με τη Σύμβαση».

Όταν διάβαζα για πρώτη φορά το κείμενο του όρου, ανέπνευσα προ στιγμήν, όταν είδα το κείμενο να καταλήγει στη φράση «στον βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος» (στο αγγλικό κείμενο χρησιμοποιείται για τη φράση «αναγκαστικός νόμος»: «mandatory law»). Η στιγμιαία ανακούφισή μου ήταν πολύ σύντομη. Η φράση «αναγκαστικός νόμος», στην ελληνική της διατύπωση, δεν αποτελεί ισχύοντα νομικό όρο. Παλαιά, αναγκαστικός νόμος ήταν εκείνος που, αντισυνταγματικά, ετίθετο σε ισχύ από την εκτελεστική εξουσία. Στην αγγλική της διατύπωση, διαπίστωσα ότι η χρησιμοποιούμενη λέξη δεν αποτελεί όρο του Διεθνούς Δικαίου και της πρακτικής των διεθνών συμβάσεων.
Για τη γνωστή έννοια του jus cogens, η παραβίαση κανόνων του οποίου καθιστά άκυρες τις διεθνείς συμβάσεις, χρησιμοποιείται στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο, όπως μας πληροφορεί ο Χρήστος Ροζάκης, ο αγγλικός όρος «peremptory» και ο γαλλικός «imperatif». Βεβαίως, αν είχε την έννοια του jus cogens, θα εκμηδενιζόταν ολόκληρος ο όρος, ο οποίος, ούτως ή άλλως, ως αντίθετος στο jus cogens, είναι άκυρος. Πρέπει επίσης να σημειώσω ότι στο ερώτημα που έθεσα προς την κυβέρνηση και την επιστημονική κοινότητα, με τη μελέτη μου που δημοσίευσε και κυκλοφόρησε δωρεάν ο ΔΣΑ, για μια ερμηνεία που θα μπορούσε να βοηθήσει στον μετριασμό του πρωτοφανούς αυτού όρου, δεν έχω δει μέχρι στιγμής απάντηση.

Απλούστατα, γιατί δεν υπάρχει απάντηση. Ο σκοπός του όρου είναι η καθολική και ολοκληρωτική παραίτηση απέναντι στους δανειστές από τα δικαίωματα κυριαρχίας. Άλλωστε, από τους δύο νομικούς συμβούλους του κράτους βεβαιώνεται, με βάση το δεσμευτικό υπόδειγμα, ότι η παραίτηση είναι «έγκυρη, δεσμευτική και εκτελεστή». Από τη θέση αυτή αισθάνομαι υποχρεωμένος να εκφράσω τη βαθιά μου λύπη ότι βρέθηκαν έλληνες επιστήμονες και δημόσιοι λειτουργοί που βεβαίωσαν με την υπογραφή τους ότι οι Συμβάσεις αυτές –και ιδίως ο όρος παραίτησης από της ασυλίες της εθνικής κυριαρχίας– είναι «έγκυρες, δεσμευτικές και εκτελεστές».

Ο όρος γενικής παραίτησης απέναντι στους δανειστές από τα δικαιώματα της εθνικής κυριαρχίας –και μάλιστα «αμετάκλητα και άνευ όρων»– είναι πρωτοφανής, όσο, τουλάχιστον, μπορώ να γνωρίζω, στην πρακτική των διεθνών συμβάσεων δανεισμού από τότε που έχει η ανθρωπότητα συγκροτημένο Διεθνές Δίκαιο και ισχύει η αρχή σεβασμού της κυριαρχίας των κρατών.

β. Ερχόμαστε στη δεύτερη κατηγορία αθέμιτων και επαχθών όρων των Συμβάσεων Δανεισμού. Πρόκειται για το άρθρο 4 της «Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης» – ακούστε τη διευκόλυνση που μας κάνουν οι εταίροι μας της ΕΕ, δείχνοντας τον σεβασμό τους προς τη θεμελιώδη αρχή της αλληλεγγύης, που διέπει την Ένωση. Το εν λόγω άρθρο, με ένα πολύπλοκο, γνήσια δικολαβικό κείμενο, είναι τόσο εκτεταμένο και πολύπλοκο, ώστε δεν μπορεί, όχι να αναλυθεί, αλλά ούτε να αναγνωσθεί σε μια διάλεξη. Γι’ αυτό επιτρέψτε μου να αναλάβω την ευθύνη να σας μεταφέρω το συνολικό του νόημα με μία και μόνο φράση: Ορίζει, υπέρ των Δανειστών, την πλήρη δέσμευση ολόκληρης της περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου είτε αυτή είναι ακίνητη, κινητή, σε χρήμα και κάθε είδους αξιόγραφα και δικαιώματα, ή πήγες του –επίγειου, υπόγειου, θαλάσσιου και υποθαλάσσιου– εθνικού πλούτου, αφού απαγορεύει τη χορήγηση κάθε μορφής προτεραιότητας «σε οποιονδήποτε άλλο πιστωτή ή κάτοχο δημόσιου χρέους». Ακόμη και οι απαιτήσεις των εργαζομένων, των ασφαλισμένων και των εχόντων ομόλογα του Δημοσίου, έρχονται δεύτεροι, σύμφωνα με τον δικολαβικό όρο.
γ. Η τρίτη κατηγορία παραβιάσεων είναι εκείνη που περιλαμβάνει τις παραβιάσεις δικαιωμάτων του ανθρώπου και άλλων θεμελιωδών δικαιωμάτων κι αρχών που εγγυώνται στους έλληνες πολίτες το Σύνταγμα, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και το Διεθνές Δίκαιο.

Οι παραβιάσεις αυτές περιέχονται στο Μνημόνιο Συνεννόησης με τα Παραρτήματά του και στα «επικαιροποιημένα» Μνημόνια. Εδώ είναι οι περικοπές ήδη νομοθετικά προσδιορισμένων μισθών και συντάξεων, η επιβολή οικονομικών βαρών όλων των κατηγοριών, οι περικοπές δαπανών και οι κάθε είδους επεμβάσεις στον κρατικό μηχανισμό και, βεβαίως, και ο έλεγχος της εκτελεστικής εξουσίας από την «τρόικα».

Αυτές όλες οι παραβιάσεις είναι διάσπαρτες στο Μνημόνιο Συνεννόησης και στα Παραρτήματά του, καθώς και στα λεγόμενα «επικαιροποιημένα» Μνημόνια (τέσσερα μέχρι σήμερα), τα οποία, σύμφωνα με το προοίμιο του Μνημονίου Συνεννόησης, αποτελούν επίσης διεθνείς συμβάσεις και δεσμεύουν την Ελλάδα. Σημειώνεται ότι σ’ αυτήν την κατηγορία ανήκουν οι περικοπές των μισθών και των συντάξεων του Δημοσίου, τις οποίες επέβαλε ο ν. 3548/2010 και για την προσβολή των οποίων αναμένεται η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Continue Reading

Τα διδάγματα για την Ελλάδα από τις κρίσεις χρέους άλλων χωρών

Σε δύο "στρατόπεδα" έχουν χωριστεί αναλυτές, επενδυτές, fund managers, κεντρικοί τραπεζίτες και αρθρογράφοι σχετικά με τα οφέλη μίας πιθανής αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, την ώρα που τα σενάρια για την "προβληματική" Ελλάδα καταμέτρούνται τέσσερα.
Οι μεν πιέζουν για άμεση.. αναδιάρθρωση και οι δε κάνουν λόγο για επικείμενη καταστροφή σε περίπτωση που η ελληνική κυβέρνηση προχωρήσει προς αυτή την κατεύθυνση, την ώρα που το ελληνικό spread και τα 5ετή ελληνικά CDS σπάνε όλα τα "κοντέρ", με το πρώτο να "σκαρφαλώνει" στις 1.200 μβ και το δεύτερο στις 1.480 μβ, αντίστοιχα.
Bloomberg
"Aναδιαρθρώστε το χρέος όσο είναι καιρός", αναφέρει σημερινό δημοσίευμα του πρακτορείου Βlοomberg, την ώρα που η Ελλάδα κάθεται σε "αναμμένα κάρβουνα" περιμένοντας τα στοιχεία για το έλλειμμα του 2010, το οποίο η Eurostat το τοπουθετεί πάνω κάτω στο 10,5% του ΑΕΠ.Ειδικότερα, σύμφωνα με τον αρθρογράφο του Βloomberg, Μάθιου Λύν η Ελλάδα έχει ήδη καθυστερήσει να αναδιαρθρώσει το χρέος της και όσο πιο γρήγορα προχωρήσει προς αυτή την κατεύθυνση τόσο καλύτερο για την ελληνική οικονομία, τονίζοντας ότι η καλύτερη λύση θα ήταν ένα haircut της τάξεως του 50% με την επιβολή τριετούς αναστολής των πληρωμών τόκων για τα δάνεια που θα παραμείνουν σε εκκρεμότητα.
Ο ίδιος εκφράζει την παραπάνω άποψη επικαλούμενος την εκτίναξη των ελληνικών spread και CDS πάνω από τις 1000 μονάδες βάσης, γεγονός το οποίο αυξάνει τις πιθανότητες χρεοκοπίας της χώρας.«Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε γιορτάσει την επέτειο του πακέτου διάσωσης με διαφορετικό τρόπο - με την αναγγελία ότι θα αποχωριστεί μέρος των χρεών της», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Λυν. Όταν γίνει αποδεκτή η πρώτη πτώχευση στην Ευρωζώνη, τότε θα μπορεί να ξεκινήσει μια λογική συζήτηση για το πώς θα ισχυροποιηθεί το ενιαίο νόμισμα», αναφέρει ο αρθρογράφος του Bloomberg.

Ακόμη, υποστηρίζει ότι κατά τη διάρκεια της τελευταίας εβδομάδας οι τιμές στην αγορά κατέδειξαν ότι οι περισσότεροι επενδυτές έχουν ήδη καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ελληνική αναδιάρθρωση είναι τελειωμένη υπόθεση. Αναφερόμενος, δε, σε αξιωματούχους σε Αθήνα και Βρυξέλλες που αρνούνται την αναδιάρθρωση, τονίζοντας πως δεν αποτελεί επιλογή, ο Λυν υποστηρίζει πως «θα πρέπει να σταματήσουν να υποκρίνονται».
Kεντρικοί τραπεζίτες
Κανένα όφελος για την Ελλάδα δεν "βλέπουν" κεντρικοί τραπεζίτες από την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Σύμφωνα με τον κεντρικό τραπεζίτη της Φιλανδίας η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους δεν θα βοηθούσε τη χώρα να αποκτήσει την απαιτούμενη οικονομική ισχύ ή να δημιουργήσει πλεόνασμα, εκτιμά ο Κεντρικός Τραπεζίτης της Φινλανδίας, Erkki Liikanen.
Στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχώρησε στην γερμανική Frankfurter Allgemeine, ο Liikanen, που είναι επίσης μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ, δήλωσε ότι η πλειοψηφία των Φινλανδών στηρίζει το ευρώ, παρά την αντιπαράθεση γύρω από το ζήτημα χρηματοδότησης των πακέτων στήριξης που δίνονται σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης. Ο ίδιος πρόσθεσε πως η χώρα επεβίωσε πολλαπλών οικονομικών σοκ τη δεκαετία του '90.
Σταρκ
Μια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θα πυροδοτούσε τραπεζική κρίση που θα επισκίαζε ακόμα και αυτήν που έζησε η υφήλιος μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008, δήλωσε το Σάββατο ο επικεφαλής οικονομολόγος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Juergen Stark.

Σε δηλώσεις του που φιλοξενούνται στην ιστοσελίδα της γερμανικής κρατικής τηλεόρασης ZDF, ο Stark χρησιμοποίησε το παράδειγμα της Lehman Brothers για να υπογραμμίσει την αντίθεση της ΕΚΤ στο ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους.
"Μια αναδιάρθρωση θα ήταν κοντόφθαλμη επιλογή και θα είχε σημαντικά μειονεκτήματα", είπε. "Στη χειρότερη περίπτωση, η αναδιάρθρωση κράτους-μέλους της ευρωζώνης θα μπορούσε να επισκιάσει τις επιπτώσεις της κατάρρευσης της Lehman Brothers".
Η αναδιάρθρωση θα απέκλειε την Ελλάδα από τις αγορές για ένα απρόβλεπτα μακρύ χρονικό διάστημα, αναγκάζοντας τους εταίρους της να συνεχίζουν να τη στηρίζουν οικονομικά, και θα έσπρωχνε τις ελληνικές τράπεζες στα όρια της χρεωκοπίας, είπε ο Stark.
"Είναι αυταπάτη η αντίληψη ότι μια δημοσιονομική κρίση μπορεί να λυθεί απλά με περικοπή του χρέους". Σύμφωνα με τον Stark, η μόνη διέξοδος είναι η πιστή εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων για την εξ ολοκλήρου αποπληρωμή των χρεών. "Εύκολος και ανώδυνος δρόμος δεν υπάρχει".
Στην αντίθετη κατεύθυνση κινούνται οι δηλώσεις βουλευτών των Ελεύθερων Δημοκρατών (FDP), του μικρότερου εταίρου στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Bild, βουλευτές του κόμματος απαιτούν να ελεγχθεί η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους πριν καταβληθεί η επόμενη δόση του Ιουνίου από τα κεφάλαια διάσωσης που λαμβάνει η χώρα με βάση το μνημόνιο.
"Υπό τις τρέχουσες συνθήκες, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεπληρώσει τα δάνειά της", είπε στην Bild ο βουλευτής του FDP Oliver Luksic.
Γερμανία
Tην άποψη ότι η Ελλάδα πρέπει να αναδιαρθρώσει το χρέος της συντομότερα αντί για αργότερα εξέφρασε ένας εκ των οικονομικών σύμβούλων της Γερμανίδας καγκελαρίου, κυρίας Άνγκελα Μέρκελ, τονίζοντας ότι η αναδιάρθρωση για τη χώρα είναι έτσι και αλλιώς αναπόφευκτη.
«Δεν νομίζω ότι η Ελλάδα θα πετύχει στην στρατηγική που ακολουθεί χωρίς αναδιάρθρωση», δήλωσε κατηγορηματικά στην τηλεόραση του Bloomberg ο Lars Feld και συμπλήρωσε: «Νομίζω ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να αναδιαρθρώσει (το χρέος της) σύντομα αντί για αργότερα».
Tα τέσσερα σενάρια για την Ελλάδα
Εμμονή στο μνημόνιο, "εθελοντική" μετακύλιση χρέους, αναδιάρθρωση 'λάιτ' ή σκληρή αναδιάρθρωση του χρέους είναι τα τέσσερα σενάρια για την Ελλάδα, σύμφωνα με άρθρο του Reuters, το οποίο μάλιστα υποστηρίζει ότι η ζυγαριά γέρνει , με 50% πιθανότητα, προς την πλευρά της τρίτης επιλογής, δηλαδή της λάιτ αναδιάρθρωσης.Οπως σημειώνεται, η Ελλάδα χρειάζεται να αντλήσει 27 δις ευρώ από τις χρηματαγορές το 2012, αλλά με το χρέος της να φτάνει στο 153% του ΑΕΠ μάλλον θα δυσκολευτεί να το καταφέρει. Οι φορολογούμενοι πολίτες της ΕΕ ίσως αντισταθούν σε μία ακόμα διάσωση ή να απαιτήσουν συμμετοχή και των ιδιωτών ομολογιούχων σε αυτή. Οι πολιτικοί στην ευρωζώνη δεν έχουν και πολλές επιλογές.

Continue Reading

Η Αναδιάρθρωση και η τσέπη μας

Αμέσως μετά το φιάσκο της ευρωπαϊκής συνόδου της 25ης Μαρτίου, όπου η εγχώρια ελίτ είχε εναποθέσει της ελπίδες της διάσωσής της, είχαμε εγκαίρως επισημάνει με εμβόλιμο άρθρο, αναλύοντας τα αποτελέσματά της, ότι η αναδιάρθρωση του χρέους είναι ante portas. Τι σημαίνει όμως η αναδιάρθρωση για τις τσέπες των καθημερινών ανθρώπων και τι επιπτώσεις θα έχει στην πραγματική οικονομία; Όσοι πιστεύουν ... αφελώς ότι μια ελάφρυνση του χρέους θα ήταν προς όφελος της οικονομίας και της καθημερινότητας οφείλουν να αναθεωρήσουν. Γιατί ένα ‘’κούρεμα’’ της τάξης του 30 – 35% που σχεδιάζουν οι δανειστές μας, με τη συμμετοχή μάλιστα όλων των ιδιωτών, θα προκαλέσει το απόλυτο χάος, οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό, στην ήδη δοκιμαζόμενη χώρα μας. Οικονομικό Χάος – Κατάρρευση χρηματοπιστωτικού συστήματος Οι εγχώριες τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία, ως κάτοχοι μεγάλου μέρους του ελληνικού χρέους, θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημία. Τα μεν ταμεία θα είναι αδύνατον να ανταποκριθούν στις οφειλές τους και θα εξαρτώνται άμεσα από τον προϋπολογισμό του κράτους οι δε τράπεζες θα περάσουν σε προστάδιο εκκαθάρισης, απόλυτα εξαρτημένες από τις κρατικές εγγυήσεις. Το τελευταίο πακέτο των 30δις που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, ουσιαστικά ‘’ανακοινώνει’’ την αναδιάρθρωση του χρέους. Με το πακέτο αυτό αποφεύγεται η άμεση κατάρρευση των τραπεζών και μετατίθεται στο (κοντινό) μέλλον. Οι ελληνικές τράπεζες οφείλουν να αντλήσουν 53δις ρευστό μέσα στο 2011 προκειμένου να αποπληρώσουν τις οφειλές τους, χωρίς να υπολογιστούν απώλειες λόγω αναδιάρθρωσης. Αντιλαμβάνεστε. Συνέπειες για την τσέπη μας: Άμεσος κίνδυνος απώλειας των καταθέσεων, υποχρηματοδότηση οικονομίας –δεν θα παίρνουμε ούτε πιστωτική κάρτα- και ορατός έως σίγουρος κίνδυνος μετατροπής του τραπεζικού χρέους σε εθνικό (μέσω των εγγυήσεων), που σημαίνει νέα επώδυνα μέτρα. Κοινωνικό Χάος Οι οικονομικές συνέπειες που συνοδεύουν την επικείμενη αναδιάρθρωση θα προκαλέσουν τεράστια κοινωνική αναταραχή. Η χώρα μας, επισήμως αποκλεισμένη από τις αγορές, θα είναι απόλυτα εξαρτημένη από την Τρόϊκα, η οποία με αφορμή την αναδιάρθρωση, θα γίνει περισσότερο πιεστική και θα απαιτεί σκληρά μέτρα, όπως απολύσεις στο δημόσιο, νέες μειώσεις μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, εκποίηση δημόσιας περιουσίας και άμεση εκχώρηση ενέργειας, μεταφορών και οδικού δικτύου. Η ανεργία θα ανέβει σε νέα ιστορικά υψηλά (18% η επίσημη και περίπου 30% η πραγματική) και πάνω από το 1/3 του πληθυσμού θα αδυνατεί να διαβιώσει αξιοπρεπώς. Αν συνυπολογιστεί το μεταναστευτικό πρόβλημα, η κατάσταση στην Αθήνα θα κάνει το Κάιρο να θυμίζει παιδική παράσταση. Συνέπειες για την τσέπη μας: Σίγουρη μείωση εισοδήματος τόσο από μείωση του μισθού μας όσο και λόγω αύξησης της φορολογίας βασικών αγαθών (ρεύμα, πετρέλαιο, αέριο, τρόφιμα). Η εξεύρεση εργασίας θα γίνει αδύνατη και η προσδοκία μας να μη χάσουμε τη δουλειά μας θα αγγίξει τα όρια της μεταφυσικής αναζήτησης. Πολιτικό Χάος Όλα τα παραπάνω τα οποία θα πυροδοτήσει εντός μηνός η αναδιάρθρωση, θα πιέσουν ακόμα περισσότερο εκ των έσω την κυβερνητική πλειοψηφία. Καθώς οι βουλευτές θα γίνονται persona non grata στις εκλογικές τους περιφέρειες, θα μεταφέρουν στους υπουργούς τη δυσαρέσκεια του κόσμου. Η εκλογική επιρροή του ΠΑΣΟΚ θα περιοριστεί στον σκληρό πυρήνα των στελεχών του και όσων επωφελούνται οικονομικά από το κόμμα (συνδικαλιστές, εργολάβοι, λαμόγια), δηλαδή ένα ποσοστό 15 – 20%. Η δημοκρατική απονομιμοποίηση της κυβέρνησης θα είναι περισσότερο εμφανής από ότι σήμερα και μοιραία ο τόπος θα οδηγηθεί σε ακυβερνησία, καθώς οι υπουργοί θα σκέφτονται δύο φορές πριν νομοθετήσουν τα τροικανά διατάγματα. Συνέπειες για την τσέπη μας: Η παρατεταμένη ακυβερνησία, για όσο καιρό τουλάχιστον το ΠΑΣΟΚ αρνείται να αντιληφθεί το προφανές, θα συρρικνώνει την ήδη νεκρή αγορά και θα παρατείνει την ύφεση στο διηνεκές. Η ψυχολογία θα βρίσκεται στο ναδίρ και η οικονομική μας κατάσταση θα αγγίξει πάτο. Η κυβέρνηση ήξερε πάρα πολύ καλά τις παραπάνω συνέπειες και παρά τις πιέσεις των Γερμανών προσπάθησε να αποτρέψει την αναδιάρθρωση με κάθε μέσο, θεμιτό ή αθέμιτο, που διέθετε. Το μόνο που κέρδισε τελικά ήταν να πάρει μια –επώδυνη- παράταση. Σήμερα απομένει μόνο η επίσημη ανακοίνωση. Έπειτα από 2,5 χρόνια σκληρής ύφεσης, έχοντας γίνει όλοι σοφότεροι, βλέπουμε με καθαρή κρίση ότι η πολιτική που επέλεξε ο βασικός υπεύθυνος της καταστροφής, ο κ. Παπακωνσταντίνου, ήταν απόλυτα λανθασμένη και τρομακτικά επιζήμια για τη χώρα μας. Βλέπουμε τώρα με τη σοφία του χρόνου, ότι είχαν δίκιο όσοι (γραφικούς τους λέγαμε τότε) ζητούσαν την άρνηση πληρωμής του χρέους. Μέσα στο απόλυτο χάος υπάρχει ακόμα μια ελπίδα και ένα ισχυρό όπλο στα χέρια της επόμενης κυβέρνησης: Το χρέος μπορεί ακόμα να κηρυχθεί απεχθές και μη πληρωτέο, ακολουθώντας το παράδειγμα της Αργεντινής που προχώρησε σε ‘’κούρεμα’’ 75% Το νέο χρέος (110 δις) που ‘’κατάφερε’’ να μας φορτώσει ο αδαής υπουργός, βασίζεται σε μια σύμβαση ιδιαζόντως ειδεχθή, πρωτόγνωρη στα παγκόσμια χρονικά, η οποία δεν έχει καν κυρωθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο. Η εφαρμογή της βασίζεται σε μια αντισυνταγματική τροπολογία, η οποία δίνει το –μοναρχικό- δικαίωμα στον υπουργό οικονομικών να υπογράφει οποιεσδήποτε δανειακές συμβάσεις, που δεσμεύουν τη χώρα και τους πολίτες της για δεκαετίες. Είναι προφανές, ότι η συγκεκριμένη σύμβαση και μάλιστα με τον τρόπο που επεβλήθη στη χώρα μας, αποτελεί κουρελόχαρτο ενώπιον οποιουδήποτε εγχώριου ή διεθνούς δικαστηρίου. Κακοφωνίξ

Continue Reading

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ: ΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΕΧΟΥΝ...

Το σχέδιο ξεδιπλώνεται πλέον καταδεικνύοντας ότι όλα τα μέτρα που ελήφθησαν και ζημίωσαν τον Έλληνα πολίτη δεν απέδωσαν. Η Ελλάδα προχώρησε σε μια άκρως επιθετική μείωση ελλειμμάτων αλλά γνώριζε εκ των προτέρων πως θα εξελιχθούν τα πράγματα. Το σχέδιο ενορχηστρώθηκε περίτεχνα και πλέον σταδιακά αποκαλύπτεται.
Η Ελλάδα δεν θα σταματήσει μόνο στην επαναγορά χρέους θα υπάρξει και haircut στα ομόλογα.
Αυτό πλέον είναι μονόδρομος. Ωστόσο η διαδικασία επαναγοράς θα απαιτήσει moral hazard δηλαδή ηθικό κώδικα όπως επίσης και όταν θα ολοκληρωθεί το σχέδιο δηλαδή με το haircut.
Τα στάδια λοιπόν θα είναι 4 όπως έχει αποκαλύψει το www.bankingnews.gr .
Στάδιο πρώτο επιμήκυνση του νέου χρέους των 110 δις ευρώ κατά 10 χρόνια ενώ εξετάζεται ακόμη και η επιμήκυνση για 30 χρόνια. Με επιτόκιο όχι 5% αλλά 3,8% με 4%.
Στάδιο δεύτερο επιμήκυνση του παλαιού χρέους όχι όλων των εκδόσεων αλλά από 2 έως 10 χρόνια.
Στην διαδικασία αυτή θα συμπεριληφθεί και η επαναγορά χρέους.
Το ιδανικό σενάριο θα ήταν η Ελλάδα εφόσον διέθετε κεφάλαια να μπορούσε να επαναγοράσει μέρος του χρέους της.
Αν η Ελλάδα μπορούσε να αγοράσει 50 δις ευρώ το κέρδος που θα αποκόμιζε θα ήταν μέσος κόστος τρέχουσας αξίας 80 μονάδες βάσης μείον την τελική αξία δηλαδή 62,5 δις ευρώ συνολική αξία ομολόγων στην λήξη τους άρα κέρδος 12,5 δις ευρώ.
Με βάση το σχεδιασμό το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας θα δανείσει την Ελλάδα 50 δις ευρώ.
Το ελληνικός κράτος εν συνεχεία θα ζητήσει από τους σημερινούς κατόχους ομολόγων να
επαναγοράσει πριν την λήξη τους ομόλογα και αν καταφέρει να συγκεντρώσει σημαντικά κεφάλαια, τα ομόλογα που θα έχει συγκεντρώσει θα τα μεταβιβάσει στο Ταμείο το οποίο θα τα διαθέσει ως περιουσιακό στοιχείο.
Σε ποια τιμή το ελληνικό κράτος θα επαναγόραζε ελληνικός χρέος, ελληνικά ομόλογα;
Προφανώς σε αγοραίες τιμές, στις εκάστοτε τρέχουσες… Ωστόσο είναι προφανές ότι όταν το ελληνικό δημόσιο βγει στις αγορές να επαναγοράσει χρέος οι τιμές θα ανέβουν.
Π.χ. η 3ετία εμφανίζει τιμή 78 μονάδες βάσης. Αν ανακοινωθεί σχέδιο επαναγοράς οι τιμές θα πάνε στο 85 ή 88 μονάδες βάσης καθώς οι πωλητές θα θελήσουν να καταγράψουν την μικρότερη δυνατή απώλεια. Όμως είναι ξεκάθαρο ότι θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις με ξένους πιστωτές ώστε να υπάρξουν συμφωνίες. Προφανώς με κάθε κάτοχο ομολόγων Ελλάδος θα υπάρχουν διαπραγματεύσεις.
Πως λειτουργούν τα ομόλογα;
Αν ένας επενδυτής έχει τοποθετήσει 10 εκατ ευρώ σε ελληνικό χρέος σε ομόλογα δηλαδή αυτά στην τρέχουσα συγκυρία έχουν μειωθεί στα 8 εκατ.
Ένα ομόλογο εκδίδεται στις 100 μονάδες βάσης. Πάνω από 100 μονάδες βάσης π.χ. 102 μονάδες βάσης είναι κέρδος αν πουληθεί πριν την λήξη. Δηλαδή στα 10 εκατ ευρώ είναι 10,2 εκατ δηλαδή κέρδος 200 χιλ ευρώ.
Αν το ομόλογο έχει υποχωρήσει στις 80 μονάδες βάσης όπως εν προκειμένω τα περισσότερα στην Ελλάδα σημαίνει ότι τα 10 εκατ ευρώ θα έχουν μειωθεί στα 8 εκατ δηλαδή ζημία 2 εκατ ευρώ.
Ποιοι θα πωλήσουν ελληνικό χρέος;
Ο αγοραστής ενός ομολόγου όταν έχει τοποθετήσει 10 εκατ ευρώ και αποτιμάται στις 80 μονάδες βάσης σημαίνει ότι τα 10 εκατ αποτιμώνται σε 8 εκατ άρα απώλεια 2 εκατ ευρώ.
Θεωρητικά ξένες τράπεζες καθώς στελέχη ελληνικών τραπεζών δηλώνουν ότι αν το ελληνικό κράτος αποφάσιζε να αγοράσει χρέος οι ελληνικές τράπεζες θα έχαναν ένα αξιόλογο μέρος του αρχικώς επενδεδυμένου κεφαλαίου, άρα δεν θα συμμετείχαν….
Πρακτικά θα μπορούσαν να πωλήσουν ελληνικά ομόλογα όσοι έχουν εγγράψει τις ζημίες από την νέα αποτίμηση των ελληνικών ομολόγων στους ισολογισμούς τους.
Π.χ. αν η Commerzbank που κατέχει 2,9 δις ευρώ ελληνικό χρέος το 1 δις ευρώ το έχει αποτιμήσει σε τρέχουσες τιμές άρα έχει εγγράψει ήδη την ζημία στον ισολογισμό της θα έχει κίνητρο να το πουλήσει στην Ελλάδα.
Γιατί οι ελληνικές τράπεζες θα έχουν πρόβλημα να πωλήσουν;
Οι Ελληνικές τράπεζες για να προστατέψουν τους ισολογισμούς τους από την έκθεση σε ελληνικά ομόλογα ύψους 55 δις ευρώ τι έκαναν προχώρησαν σε μια ριζική αναδιάρθρωση των χαρτοφυλακίων τους.
Στο παρελθόν οι τράπεζες και ορθά βεβαίως για να προστατεύσουν τα κεφάλαια τους και τα αποτελέσματα τους μετέφεραν σχεδόν εξολοκλήρου τα ομόλογα που κατέχουν συνολικά 55 δις ευρώ από το εμπορικό χαρτοφυλάκιο το trading και το διαθέσιμο προς πώληση AFS στα ΗΤΜ και LAR δηλαδή διακράτηση μέχρι την λήξη.
Τα HTM και τα δάνεια LaR αποτιμώνται στις τιμές κτήσης και δεν επηρεάζουν κεφάλαια οι αποτελέσματα.
Το trading επιδρά καθημερινά στα αποτελέσματα και το AFS αποτιμάται κάθε τρίμηνο σε αγοραίες τιμές και επηρεάζει τα κεφάλαια όχι τα αποτελέσματα.
Έτσι βρέθηκαν οι τράπεζες σε αυτή την συγκυρία να διαθέτουν 1,5 δις ευρώ ομόλογα σε σύνολο 55 δις ευρώ στο trading.
Θεωρητικά οι τράπεζες θα μπορούσαν να επιστρέψουν αυτά τα 1,5 δις ευρώ στο ελληνικό κράτος. Οι ελληνικές τράπεζες διαθέτουν και 8 δις AFS δηλαδή ομόλογα που αποτιμώνται κάθε τρίμηνο. Θεωρητικά και αυτά θα μπορούσαν να επιστραφούν.
Όμως 45 δις ευρώ βρίσκονται στο HTM και Lar δηλαδή σε χαρτοφυλάκια που αποτιμώνται σε τιμές κτήσης και αυτά δεν μπορούν να τα πωλήσουν στο κράτος καθώς θα χάσουν.
Μόνο αν το ελληνικός κράτος κάνει για ορισμένα εξ αυτών μια καλή προσφορά.

Continue Reading

Νταβός: Αναδιάρθρωση (ή μη) του χρέους μας

Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός άνοιξε τις «πύλες» του και ήδη τη δεύτερη ημέρα, η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να λείπει από τα σχόλια πολύ σημαντικών ανθρώπων της αγοράς, καθώς πρωτοστάτησε στην κρίση κρατικού χρέους που μαστίζει την Ευρωζώνη.
Το ζήτημα που κυριαρχεί είναι η πιθανότητα αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, η ανάγκη υλοποίησης μίας τόσο αμφιλεγόμενης κίνησης και οι επιπτώσεις που εν τέλει θα έχει η εξέλιξη του ελληνικού ζητήματος τόσο για τις υπόλοιπες υπερχρεωμένες χώρες-μέλη, όσο και για το σύνολο της Ευρωζώνης και το μέλλον του ευρώ.
Επικεφαλής διεθνών οργανισμών, επιχειρηματικοί ηγέτες και παγκόσμιοι επενδυτές δίνουν τη δική τους οπτική,ι προτείνουν λύσεις και προβλέπουν τις εξελίξεις, «αγγίζοντας» ένα πολύ ευαίσθητο και περίπλοκο ζήτημα για την Ελλάδα.
Soros: Η Ελλάδα θα πρέπει να προβεί σε αναδιάρθρωση χρέους
Ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία, δεν μπορούν να περιμένουν έως το 2013 για να προβούν σε αναδιάρθρωση του χρέους, δήλωσε ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής, George Soros, μιλώντας στην τηλεόραση του Bloomberg, κατά τη διάρκεια των εργασιών του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας. Νωρίτερα ο Soros είχε επαναλάβει τα απαισιόδοξα σενάρια που περιτριγυρίζουν το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξαιτίας των «αδύναμων κρίκων».
Στο ραδιόφωνο του BBC ο Soros δήλωσε πως η δημοσιονομική κρίση της Ευρωζώνης θα μπορούσε να οδηγήσει στον κατακερματισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. «Την ώρα που η κρίση του ευρώ οδεύει προς την επίλυσή της» μέσω της στενότερης συνεργασίας των κρατών για τα θέματα δημοσιονομικής πολιτικής και την δημιουργία ενός μόνιμου ταμείου έκτακτης στήριξης, οι πολιτικές συνέπειες της κρίσης είναι πιθανό να διαρκέσουν περισσότερο, είπε.
Χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία που πρέπει να εξοφλήσουν τεράστια ποσά χρέους, είναι πιθανό να καταγράψουν πολύ χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε σχέση με άλλες οικονομίες της Ευρωζώνης. Σε αυτό το σημείο ο Soros επανέλαβε τις απόψεις του περί Ευρώπης δύο ταχυτήτων.
«Έχεις δύο Ευρώπες, την έχουσα και την μη έχουσα», είπε. «Θα έχεις μια ήπειρο δύο ταχυτήτων, πολιτικά μη βιώσιμη. Εγκυμονεί μεγάλος κίνδυνος πως το κοινό νόμισμα θα επιφέρει πολιτικές αναταραχές στην Ε.Ε. Η κρίση θα μπορούσε να βάλει σε τέτοια δοκιμασία τις χώρες της χαμηλής ταχύτητας που δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο αποσύνθεσης της Ένωσης.
Trichet: Δεν έχουμε κρίση του ευρώ
Δεν έχουμε κρίση του ευρώ, αν και ορισμένες χώρες της ζώνης του ευρώ αντιμετωπίζουν προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν, δήλωσε ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, από το Νταβός της Ελβετίας, όπου διεξάγεται το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ.
«Αντιμετωπίζουμε πρόβλημα με ορισμένες συμβάσεις, όχι με τη σύμβαση του ευρώ στο σύνολό της», δήλωσε ο Trichet στο πλαίσιο συζήτησης σε πάνελ που συμμετέχει μαζί με τον Έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και τον αξιωματούχο της βρετανικής κυβέρνησης, Nick Clegg.
«Δεν πρόκειται για κρίση του ευρώ, αυτό είναι προφανές».
Ξεχωριστά ο Trichet υπογράμμισε ότι στα δώδεκα χρόνια ύπαρξης της Ευρωζώνης ο πληθωρισμός κινείται κάτω και πλησίον του 2%, συνάδοντας απόλυτα με το στόχο. Οι ρυθμιστικές αρχές -τόνισε- θα κάνουν ό,τι χρειάζεται για να συγκρατήσουν τον πληθωρισμό, ενώ η αξιοπιστία της ΕΚΤ στο ζήτημα της σταθερότητας των τιμών παραμένει ανέπαφη.
«Η αλήθεια είναι ότι αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα όσον αφορά τις δημοσιονομικές πολιτικές και τα στοιχεία αστάθειας του χρηματοπιστωτικού συστήματος», παραδέχτηκε ο πρόεδρος της ΕΚΤ. Τέλος, ο Trichet τόνισε ότι ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσουμε την κρίση και να εξέλθουμε αυτής είναι η βελτίωση της διακυβέρνησης μέσω δύο πυλώνων, της ενίσχυσης της σταθερότητας και της αξιοπιστίας.
Gurria: Πιθανή η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους
Πιθανή «βλέπει» την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους ο επικεφαλής του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη, τονίζοντας παράλληλα ότι δεν ανησυχεί για την Ισπανία και την Πορτογαλία, σύμφωνα με όσα μεταδίδουν ξένα μέσα ενημέρωσης.
«Μία χώρα είναι πιθανό να χρειαστεί αναδιάρθρωση και αυτή είναι η Ελλάδα. Δεν ανησυχώ για την Ισπανία και την Πορτογαλία, καθώς αντιμετωπίζονται διαφορετικά από τις αγορές», δήλωσε ο Gurria στην τηλεόραση του Reuters στο περιθώριο των συναντήσεων του ετήσιου Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ.
Σημείωσε δε, ότι η Ισπανία και η Πορτογαλία δεν αναμένεται να χρειαστούν αναδιάρθρωση του χρέους, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης των ισπανικών τραπεζών cajas ενδέχεται να έχει αποτέλεσμα.
Αναφορικά με την Ιαπωνία, ο Gurria πρόσθεσε ότι τα προβλήματα με το χρέος της δεν είναι καινούρια και μία υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας επιδεινώνει την κατάσταση.
CEO της JPMorgan: Επικίνδυνο το σενάριο της αναδιάρθρωσης για χώρα της Ε.Ε.
Η αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους σε μια από τις χώρες της Ευρωζώνης θα ήταν μια εξαιρετικά επικίνδυνη επιλογή, σύμφωνα με δηλώσεις του επικεφαλής της αμερικανικής τράπεζας JPMorgan Chase στο Παγκόσμιο Οικονομικό Forum που λαμβάνει χώρα στο Davos της Ελβετίας.
Ειδικότερα, ερωτώμενος για την κρίση χρέους στην Ελλάδα, Jamie Dimon, δήλωσε: «Μια ισχυρότερη, καλύτερη προσέγγιση στο θέμα θα ήταν να δράσουμε άμεσα. Δεν συμφωνώ όμως με την αναδιάρθρωση του χρέους».
Ο ίδιος συνέχισε υποστηρίζοντας τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στην κρίση χρέους λέγοντας χαρακτηριστικά «Νομίζω ότι η Ευρώπη έκανε το καλύτερο δυνατό για να ξεπεράσουμε την κρίση. Οποιαδήποτε αναδιάρθρωση η οποία θα ανάγκαζε τις τράπεζες να απορροφήσουν μέρος των ζημιών θα ήταν πολύ επικίνδυνη».
Η αναδιάρθρωση του χρέους σε μια από τις χώρες της Ευρωζώνης θα έπληττε τις τράπεζες οι οποίες έχουν στην κατοχή τους σημαντικό αριθμό ομολόγων αυτών των χωρών, οδηγώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στην παρέμβαση των κυβερνήσεων για την διάσωσή τους, πρόσθεσε ο Dimon.

Continue Reading