Μετατίθεται η αργία της Πρωτομαγιάς, καθώς φέτος «πέφτει» Κυριακή. Η σχετική απόφαση του υπουργείου Εργασίας που δημοσιεύτηκε σήμερα. Ειδικότερα, με απόφαση του υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Κωστή Χατζηδάκη, η υποχρεωτική αργία της 1ης Μαΐου 2022, λόγω του ότι συμπίπτει με Κυριακή, μετατίθεται για τη Δευτέρα 2 Μαΐου 2022.

Πέμπτη 21 Μαΐου 2026

Συνταξιούχοι δύο ταχυτήτων στην Ελλάδα με χαμηλές αποδοχές, μεγάλες ηλικίες προκαλεί ανισότητες

Συνταξιούχοι δύο ταχυτήτων στην Ελλάδα με χαμηλές αποδοχές, μεγάλες ηλικίες προκαλεί ανισότητες

 


Η εικόνα του σημερινού συνταξιούχου στην Ελλάδα μοιάζει όλο και περισσότερο με έναν διαρκή αγώνα επιβίωσης απέναντι στην ακρίβεια. Με τη σύνταξη να τελειώνει πριν βγει ο μήνας, χιλιάδες ηλικιωμένοι προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα σε λογαριασμούς, φάρμακα, σούπερ μάρκετ και αυξανόμενα έξοδα διαβίωσης, σε μια περίοδο όπου το κόστος ζωής ανεβαίνει ταχύτερα από τα εισοδήματά τους.

Τα στοιχεία της έκθεσης «Ήλιος» για τον Αύγουστο αποτυπώνουν μια σκληρή πραγματικότητα: η πλειονότητα των κύριων συντάξεων παραμένει καθηλωμένη κάτω από τα 1.000 ευρώ, την ώρα που οι περισσότεροι συνταξιούχοι βρίσκονται πλέον σε ιδιαίτερα προχωρημένες ηλικίες.

Το προφίλ του μέσου συνταξιούχου είναι αρκετά συγκεκριμένο. Πρόκειται κυρίως για άνδρα ηλικίας από 66 έως 80 ετών, που κατοικεί κατά κανόνα στην Αττική ή στην Κεντρική Μακεδονία και λαμβάνει κύρια σύνταξη μεταξύ 500 και 1.000 ευρώ. Για πολλούς, αυτό το ποσό αποτελεί τη μοναδική σταθερή πηγή εισοδήματος μέσα στον μήνα.

Η μεγάλη εικόνα δείχνει ότι οι χαμηλές συντάξεις εξακολουθούν να κυριαρχούν. Σχεδόν έξι στις δέκα κύριες συντάξεις γήρατος – ποσοστό 57,32% – παραμένουν κάτω από το όριο των 1.000 ευρώ. Αντίθετα, μόνο τέσσερις στις δέκα ξεπερνούν αυτό το επίπεδο, γεγονός που αποτυπώνει τις έντονες πιέσεις που αντιμετωπίζει η μεγάλη μάζα των συνταξιούχων.

Η μέση κύρια σύνταξη διαμορφώνεται στα 865 ευρώ, ενώ η μέση επικουρική μόλις στα 196 ευρώ. Ακόμη και αν συνυπολογιστούν όλα τα είδη συντάξεων –γήρατος, θανάτου ή αναπηρίας– το συνολικό μέσο εισόδημα από συντάξεις φτάνει περίπου στα 1.041 ευρώ μικτά, ποσό που σε πολλές περιπτώσεις δεν επαρκεί για να καλύψει βασικές ανάγκες.

Πίσω από τους αριθμούς κρύβεται και μια έντονη δημογραφική πραγματικότητα. Η Ελλάδα των συνταξιούχων γερνάει ταχύτατα. Πάνω από ένας στους τέσσερις συνταξιούχους είναι πλέον άνω των 81 ετών, ενώ το μεγαλύτερο κομμάτι βρίσκεται μεταξύ 71 και 80 ετών. Οι ηλικίες αυτές συγκεντρώνουν και τη μεγαλύτερη ανάγκη για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, υποστήριξη και αυξημένες καθημερινές δαπάνες.

Ευρώ

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 36,31% των συνταξιούχων είναι ηλικίας 71 έως 80 ετών, ενώ άλλο ένα 27,13% έχει ήδη περάσει το 81ο έτος της ηλικίας του. Αντίθετα, οι νεότεροι συνταξιούχοι αποτελούν πλέον ελάχιστη μειοψηφία.

Παράλληλα, τα στοιχεία αναδεικνύουν και τις ανισότητες ανάμεσα στις ηλικιακές ομάδες. Οι συνταξιούχοι ηλικίας 66 έως 70 ετών εμφανίζουν τις υψηλότερες αποδοχές, με μέσο εισόδημα από συντάξεις που ξεπερνά τα 1.130 ευρώ μικτά. Ακολουθούν οι ηλικίες 71 έως 75 ετών με μέσο ποσό κοντά στα 1.100 ευρώ.

Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι όσο περνούν τα χρόνια και οι παλαιότερες γενιές συνταξιούχων αντικαθίστανται από νεότερους ασφαλισμένους με διαφορετικά εργασιακά δεδομένα και εισφορές, δημιουργείται μια νέα «γεωγραφία» συντάξεων. Οι παλαιότεροι συνταξιούχοι, που σε αρκετές περιπτώσεις είχαν περισσότερα έτη ασφάλισης και υψηλότερες αποδοχές, εξακολουθούν να λαμβάνουν καλύτερες συντάξεις από πολλούς νεότερους δικαιούχους.

Το μεγαλύτερο βάρος των συντάξεων εξακολουθεί να συγκεντρώνεται στα μεγάλα αστικά κέντρα. Η Αττική παραμένει μακράν η περιφέρεια με τον μεγαλύτερο αριθμό καταβαλλόμενων συντάξεων, ξεπερνώντας τα 1,7 εκατομμύρια. Ακολουθεί η Κεντρική Μακεδονία με περισσότερες από 764 χιλιάδες συντάξεις, ενώ σημαντικοί αριθμοί καταγράφονται και στη Θεσσαλία και τη Δυτική Ελλάδα.

Συνολικά, οι συνταξιούχοι της χώρας ξεπερνούν πλέον τα 2,53 εκατομμύρια άτομα, αριθμός που αυξήθηκε ακόμη περισσότερο μέσα σε έναν μήνα. Το στοιχείο αυτό αναδεικνύει και τη διαρκή πίεση που δέχεται το ασφαλιστικό σύστημα, καθώς οι συνταξιοδοτήσεις συνεχίζονται με σταθερό ρυθμό.

Μόνο τον Απρίλιο εκδόθηκαν περισσότερες από 28.800 νέες συντάξεις, με τη σχετική δαπάνη να ξεπερνά τα 17 εκατ. ευρώ. Ταυτόχρονα καταβλήθηκαν αναδρομικά άνω των 85 εκατ. ευρώ για εκκρεμείς συντάξεις, δείχνοντας ότι παρά τη βελτίωση των ρυθμών απονομής, οι καθυστερήσεις εξακολουθούν να αφήνουν ισχυρό δημοσιονομικό αποτύπωμα.

Το βασικό συμπέρασμα, πάντως, παραμένει αμετάβλητο: η πλειονότητα των συνταξιούχων συνεχίζει να ζει με αποδοχές που δύσκολα συμβαδίζουν με τις σημερινές ανάγκες. Και όσο η ακρίβεια πιέζει το διαθέσιμο εισόδημα, η συζήτηση για τις πραγματικές αντοχές των συντάξεων θα επιστρέφει όλο και πιο έντονα στο προσκήνιο.

Τετάρτη 20 Μαΐου 2026

 Φτωχοί εργαζόμενοι με άδεια πορτοφόλια – Τελευταίοι στην Ευρώπη σε ποιότητα ζωής οι Έλληνες

Φτωχοί εργαζόμενοι με άδεια πορτοφόλια – Τελευταίοι στην Ευρώπη σε ποιότητα ζωής οι Έλληνες


Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τη μείωση της ανεργίας, τα ποσοστά απασχόλησης και την «ανθεκτικότητα» της οικονομίας. Μόνο που έξω από τις παρουσιάσεις και τα κυβερνητικά power point, η πραγματική αγορά εργασίας μοιάζει πολύ διαφορετική. Για χιλιάδες εργαζόμενους, η δουλειά δεν αρκεί πλέον ούτε για τα βασικά.

Η νέα έρευνα του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ έρχεται να χαλάσει το success story της οικονομικής κανονικότητας, καταγράφοντας μια κοινωνία όπου οι μισθοί εξαντλούνται πριν τελειώσει ο μήνας και η καθημερινότητα μετατρέπεται σε άσκηση επιβίωσης.

Πίσω από τους αριθμούς της ανάπτυξης και της αποκλιμάκωσης της ανεργίας, η Ελλάδα εξακολουθεί να φιγουράρει στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης σε ό,τι αφορά την ποιότητα ζωής των εργαζόμενων. Και αυτό δεν αφορά μόνο τους ανέργους ή τις πιο ευάλωτες ομάδες. Αφορά πλέον ανθρώπους που εργάζονται κανονικά αλλά αδυνατούν να ζήσουν αξιοπρεπώς.

Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Σχεδόν ένας στους δέκα μισθωτούς στην Ελλάδα βρίσκεται σε συνθήκες σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης. Η χώρα καταγράφει τη δεύτερη χειρότερη επίδοση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πίσω μόνο από τη Βουλγαρία.

Και το πιο ανησυχητικό είναι ότι η εικόνα όχι μόνο δεν βελτιώνεται, αλλά χειροτερεύει. Το 2024 οι δείκτες επιδείνωσης αυξήθηκαν σχεδόν σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, αποτυπώνοντας τη βίαιη σύγκρουση των εισοδημάτων με την ακρίβεια.

Γιατί μπορεί οι μισθοί να αυξήθηκαν ονομαστικά τα τελευταία χρόνια, όμως στην πράξη τα χρήματα εξαφανίζονται μέσα σε ενοίκια, σούπερ μάρκετ, λογαριασμούς ρεύματος και βασικές υποχρεώσεις. Η αγοραστική δύναμη συνεχίζει να καταρρέει και η «ανάπτυξη» δεν φτάνει ποτέ στο πορτοφόλι των περισσότερων.

Η έρευνα δείχνει ότι σχεδόν τρεις στους δέκα εργαζόμενους δεν μπορούν να διαθέσουν ούτε ένα μικρό ποσό μέσα στην εβδομάδα για προσωπικές ανάγκες ή στοιχειώδη ψυχαγωγία. Ούτε έναν καφέ, ούτε μια έξοδο, ούτε μια μικρή ανάσα από την πίεση της καθημερινότητας.

Το ποσοστό αυτό είναι το υψηλότερο σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και απέχει περισσότερο από 20 ποσοστιαίες μονάδες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Με απλά λόγια, οι Έλληνες εργαζόμενοι δουλεύουν περισσότερο για να ζουν χειρότερα.

Ακόμη πιο σκληρή είναι η πραγματικότητα για όσους βρίσκονται εκτός σταθερής μισθωτής εργασίας. Μεταξύ των υπόλοιπων εργαζόμενων, πάνω από το 31% δηλώνει ότι δεν έχει τη δυνατότητα να καλύψει ούτε στοιχειώδεις προσωπικές ανάγκες.

Για τους ανέργους, η κατάσταση παίρνει πλέον διαστάσεις κοινωνικής ασφυξίας. Έξι στους δέκα δηλώνουν ότι αδυνατούν να διαθέσουν ακόμη και ένα μικρό ποσό για τον εαυτό τους, με το ποσοστό να είναι σχεδόν διπλάσιο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η έρευνα αποτυπώνει και τη διάλυση της κοινωνικής ζωής. Το 23,5% των εργαζόμενων δηλώνει ότι δεν μπορεί να συμμετέχει σε δραστηριότητες αναψυχής ή κοινωνικής συμμετοχής. Η Ελλάδα καταγράφει ξανά τη χειρότερη επίδοση στην Ευρώπη.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας δεν στερείται μόνο χρήματα, αλλά και χρόνο, ξεκούραση, κοινωνική επαφή και ποιότητα ζωής. Η φτώχεια δεν αφορά πλέον μόνο το ψυγείο ή το ενοίκιο. Αφορά συνολικά τον τρόπο ζωής.

Η εικόνα είναι αντίστοιχα πιεστική και για τους συνταξιούχους. Σχεδόν τρεις στους δέκα δυσκολεύονται να καλύψουν ακόμη και βασικές προσωπικές ανάγκες, παρά τις αλλεπάλληλες κυβερνητικές εξαγγελίες περί στήριξης εισοδημάτων.

Κάπως έτσι, η Ελλάδα καταφέρνει το εξής παράδοξο: να εμφανίζει καλύτερους μακροοικονομικούς δείκτες, αλλά ολοένα πιο πιεσμένη κοινωνία. Οι αριθμοί μπορεί να «ευημερούν», όμως οι πολίτες συνεχίζουν να μετρούν το κόστος ζωής μέχρι και στο τελευταίο ευρώ.

Και πίσω από τις θριαμβολογίες για την ανεργία, η πραγματικότητα παραμένει αμείλικτη: στην Ελλάδα του 2026, η εργασία δεν εγγυάται πλέον ούτε αξιοπρεπή διαβίωση ούτε κοινωνική ασφάλεια. Για πολλούς εργαζόμενους, απλώς εγγυάται ότι θα συνεχίσουν να δυσκολεύονται… δουλεύοντας.

Τρίτη 19 Μαΐου 2026

ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΔΕΡΦΟΣ της Εφορίας σατώνοντας ποσά καταθέσεων και περιουσίας για οφειλέτες της εφορίας:

ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΔΕΡΦΟΣ της Εφορίας σατώνοντας ποσά καταθέσεων και περιουσίας για οφειλέτες της εφορίας:

 


Με καταθέσεις, ακίνητα, τραπεζικές κινήσεις και φορολογική συμπεριφορά στο «μικροσκόπιο», η ΑΑΔΕ ενεργοποιεί ένα νέο μοντέλο ψηφιακής παρακολούθησης για εκατομμύρια οφειλέτες του Δημοσίου.

Τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς την Εφορία έχουν πλέον φτάσει στα 114,5 δισ. ευρώ, ενώ σχεδόν 4,8 εκατομμύρια φορολογούμενοι εμφανίζονται με οφειλές προς το Δημόσιο και μόλις περίπου 5 δισ. ευρώ βρίσκονται σήμερα σε ενεργές ρυθμίσεις. Μέσα από το σύστημα PARE, η Εφορία θα αξιολογεί πλέον σε πραγματικό χρόνο ποιοι έχουν δυνατότητα πληρωμής, ποιοι διατηρούν ρυθμίσεις και ποιοι μπαίνουν πρώτοι στο στόχαστρο ηλεκτρονικών κατασχέσεων.

Στην «καρδιά» του νέου μοντέλου βρίσκεται το σύστημα PARE, το οποίο έχει ήδη ενσωματωθεί στο πληροφοριακό σύστημα Eispraxis και λειτουργεί ως ένας μηχανισμός συνεχούς «βαθμολόγησης» των οφειλετών. Μέσα από την επεξεργασία οικονομικών στοιχείων, τραπεζικών κινήσεων, περιουσιακών δεδομένων αλλά και της συνολικής φορολογικής συμπεριφοράς, η ΑΑΔΕ αποκτά πλέον πλήρη εικόνα για τη δυνατότητα αποπληρωμής κάθε φορολογούμενου.

Το ακρωνύμιο PARE προέρχεται από τις λέξεις Payment capacity, Attitude, Recency και Event και στηρίζεται σε τέσσερις βασικούς άξονες αξιολόγησης.

Ο πρώτος αφορά τη φοροδοτική ικανότητα του οφειλέτη, δηλαδή εισοδήματα, καταθέσεις, ακίνητη περιουσία και συνολική οικονομική εικόνα.

Ο δεύτερος εξετάζει τη στάση του απέναντι στις φορολογικές του υποχρεώσεις, καταγράφοντας αν είναι συνεπής στις δηλώσεις και στις πληρωμές ή αν αγνοεί ειδοποιήσεις και ελέγχους.

Ο τρίτος παράγοντας σχετίζεται με την παλαιότητα των χρεών και τη συχνότητα καθυστερήσεων ή απώλειας ρυθμίσεων, ενώ ο τέταρτος λαμβάνει υπόψη ειδικά οικονομικά ή προσωπικά γεγονότα που ενδεχομένως επηρέασαν την ικανότητα εξυπηρέτησης των οφειλών, όπως απώλεια εισοδήματος, δικαστικές εμπλοκές ή πτώχευση.

Με βάση το «προφίλ» που θα δημιουργείται για κάθε οφειλέτη, η ΑΑΔΕ θα κατευθύνει τους φορολογούμενους προς συγκεκριμένες λύσεις ρύθμισης, είτε μέσω της πάγιας ρύθμισης είτε μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού. Ωστόσο, για όσους απορρίπτουν ή αγνοούν τις προτάσεις συμμόρφωσης, το επόμενο βήμα θα είναι η ενεργοποίηση μέτρων αναγκαστικής είσπραξης, με ηλεκτρονικές κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων.

Παράλληλα, η φορολογική διοίκηση επενδύει πλέον σε εργαλεία επιχειρησιακής νοημοσύνης και ανάλυσης δεδομένων, αναπτύσσοντας προγνωστικά μοντέλα που θα εντοπίζουν εγκαίρως τους οφειλέτες με υψηλή πιθανότητα αθέτησης πληρωμών. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η επέκταση του ηλεκτρονικού κατασχετηρίου εις χείρας τρίτων, καθώς και η ενίσχυση των διασταυρώσεων με φορολογικές αρχές του εξωτερικού μέσω μηχανισμών διεθνούς διοικητικής συνεργασίας.

Το επιχειρησιακό σχέδιο της ΑΑΔΕ για το 2026 προβλέπει εισπράξεις τουλάχιστον 3,2 δισ. ευρώ από παλαιές ληξιπρόθεσμες οφειλές, εκ των οποίων περίπου 1,5 δισ. ευρώ θα πρέπει να προέλθουν μόνο από χρέη ΦΠΑ. Παράλληλα, η Επιχειρησιακή Μονάδα Είσπραξης (ΕΜΕΙΣ) αναλαμβάνει στοχευμένες δράσεις για μεγάλους οφειλέτες με στόχο εισπράξεις 850 εκατ. ευρώ, ενώ ο πήχης για την εισπραξιμότητα των νέων ληξιπρόθεσμων οφειλών ανεβαίνει πλέον στο 35%.

Στους σχεδιασμούς περιλαμβάνονται ακόμη μαζικές ηλεκτρονικές ειδοποιήσεις προς οφειλέτες για τη διατήρηση των ρυθμίσεων, υπενθυμίσεις για παλαιά χρέη αλλά και πιλοτικές «συμπεριφορικές» παρεμβάσεις με τη συνδρομή εμπειρογνωμόνων του ΟΟΣΑ, με στόχο την αύξηση της φορολογικής συμμόρφωσης πριν ενεργοποιηθούν μέτρα κατασχέσεων και αναγκαστικής είσπραξης.

Δευτέρα 18 Μαΐου 2026

ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΟΔΗΓΗΣΗΣ ΜΕ ΑΝΑΕΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΞΤΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΑ 65

ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΟΔΗΓΗΣΗΣ ΜΕ ΑΝΑΕΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΞΤΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΑ 65


 Κανείς δεν μπορεί να αφήσει εύκολα στην άκρη τα κλειδιά του αυτοκινήτου του, ωστόσο ορισμένες φυσιολογικές βιολογικές αλλαγές επιδεινώνουν τις ικανότητες που απαιτεί η ασφαλής οδήγηση.

Παρόλο που η μεγάλη ηλικία δεν αποτελεί απαγορευτικό παράγοντα στην οδήγηση, κάθε οδηγός υποχρεούται να είναι ικανός να αντιδράσει σε ξαφνικά συμβάντα, να έχει ορθή κρίση, να πληροί ορισμένα κριτήρια υγείας, και να είναι συνολικά έτοιμος για κάθε πιθανή εξέλιξη.

Στην Ελλάδα, μολονότι το δίπλωμα οδήγησης έχει ημερομηνία λήξης, ο οδηγός έχει τη δυνατότητα να ανανεώνει την ισχύ του. Με τη συμπλήρωση του 65ού έτους της ηλικίας του η ανανέωση πρέπει να γίνεται ανά 3ετία, ενώ απαιτούνται ιατρικές εξετάσεις. Εφόσον οι γιατροί δώσουν το «πράσινο» φως, ο ηλικιωμένος οδηγός μπορεί να κάθεται κανονικά πίσω από το τιμόνι.

BUY NOW

Ακόμα, ωστόσο, και αν υπάρχει θετική γνωμοδότηση από τους γιατρούς, υπάρχουν κάποια σημάδια που εφόσον γίνουν αντιληπτά από τον οδηγό, αυτός καλό είναι να… πετάξει το δίπλωμά του και να ξεχάσει το αυτοκίνητό του. Ας δούμε ποια είναι αυτά παρακάτω.

Προβλήματα όρασης

Η όραση είναι η πιο σημαντική αίσθηση κατά την οδήγηση, καθώς το 90% των πληροφοριών που χρειάζεται ένας οδηγός φτάνει μέσω των ματιών. Ακόμα και αν έχουμε λάβει το «πράσινο φως» από τον οφθαλμίατρο, όταν αισθανόμαστε ότι τα μάτια μας μάς προδίδουν (π.χ. δεν μπορούμε να διακρίνουμε τα μηνύματα των πινακίδων οδικής σήμανσης) καλό είναι να ξεχάσουμε τη συμβίωση με το αυτοκίνητό μας.

Προβλήματα ακοής

Καθοριστικό ρόλο στην οδήγηση διαδραματίζουν και τα ακουστικά ερεθίσματα, όπως είναι μία κόρνα, ο ήχος από μία μοτοσικλέτα, ένα τρένο κ.α. Δεν ακούμε πλέον αυτούς τους ήχους; Όχι, οι οδηγοί δεν σταμάτησαν να πατούν τις κόρνες, αλλά τα αυτιά μας μάς προδίδουν.

Πολλές ζημιές στο αυτοκίνητο

Σίγουρα, όταν κινούμαστε καθημερινά στην αστική ζούγκλα, τις μικροζημιές πρέπει να τις περιμένουμε. Σε περίπτωση, όμως, που βλέπουμε ότι οι ζημιές έχουν αρχίσει να πολλαπλασιάζονται καλό είναι να αναζητήσουμε περαιτέρω τους λόγους που συμβαίνει αυτό.

«Βροχή» οι κλήσεις από την Τροχαία

Ελάχιστοι είναι οι πολίτες που έχουν καταφέρει, κατά την οδηγική ζωή τους, να μη δουν ούτε μια κλήση από την Τροχαία. Εφόσον, όμως, τα «ραβασάκια» σκάνε… βροχή, τότε αυτό ίσως σημαίνει ότι υπονομεύουμε την οδική ασφάλεια και έτσι καλό είναι να δώσουμε τα κλειδιά του αυτοκινήτου σε ένα οικογενειακό μας πρόσωπο.

Αποπροσανατολισμός

Πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι ένα ή δύο στα 10 άτομα άνω των 65 ετών μπορεί να έχουν ήπια γνωστική έκπτωση (mild cognitive impairment, MCI), ένα από τα συμπτώματα της οποίας είναι ο αποπροσανατολισμός. Όπως είναι κατανοητό, η σύγχυση σχετικά με το χρόνο και το μέρος στο οποίο βρισκόμαστε μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική όταν βρισκόμαστε πίσω από το τιμόνι, καθώς δεν αποκλείεται να οδηγήσει στην πρόκληση σοβαρού τροχαίου ατυχήματος.

Πόνοι

Έρευνες από τα Κέντρα Ελέγχου Νοσημάτων (CDC) έχουν δείξει ότι σχεδόν το 50% των ανθρώπων 65 ετών και άνω πάσχουν από αρθρίτιδα. Πρόκειται για την ασθένια της Τρίτης Ηλικίας που αφορά στην προοδευτική αλλοίωση και φλεγμονή των χόνδρων των αρθρώσεων. Πολλές φορές εκδηλώνεται με πόνους στον αυχένα, στη ράχη ή στην οσφυϊκή χώρα, οι οποίοι, φυσικά, δεν αποτελούν καλό σύμμαχό μας όταν καθόμαστε πίσω από το τιμόνι.

Έντονη ανησυχία της οικογένειας

Με δεδομένο ότι τα οικογενειακά μας πρόσωπα νοιάζονται πραγματικά για εμάς, καλό είναι να συμμεριζόμαστε τη γνώμη τους. Σίγουρα, η γνώμη τους δεν γίνεται να είναι πάντα σωστή. Εφόσον, ωστόσο, κάθε μέλος της οικογένειάς μας επιμένει ότι πρέπει να σταματήσουμε να οδηγούμε, τότε μάλλον πρέπει να τους ακούσουμε.

carandmotor.gr

Κυριακή 17 Μαΐου 2026

Πόσα δις χρωστάνε στο Δημόσιο νοικοκυριά και επιχειρήσεις

Πόσα δις χρωστάνε στο Δημόσιο νοικοκυριά και επιχειρήσεις

 


Απλήρωτοι φόροι 2,8 δισ. ευρώ στο πρώτο τρίμηνο του 2026. Με χρέη στο Δημόσιο 4.797.755 φορολογούμενοι.

Έκρηξη σημείωσε τον Μάρτιο ο αριθμός των φορολογούμενων που άφησαν απλήρωτους φόρους. Συγκεκριμένα, τα στοιχεία της ΑΑΔΕ δείχνουν ότι τον Μάρτιο, μήνα κατά τον οποίο καταβάλλεται η πρώτη δόση του ΕΝΦΙΑ, οι φόροι που δεν πληρώθηκαν ανήλθαν σε 840 εκατ. ευρώ, ανεβάζοντας το ύψος των νέων «κόκκινων» φορολογικών οφειλών στα 2,819 δισ. ευρώ το πρώτο τρίμηνο του έτους.

Τον ίδιο μήνα ο αριθμός των οφειλετών αυξήθηκε κατά 30,31% και έφθασε σε 4.797.755 φυσικά και νομικά πρόσωπα από 3.681.752 που ήταν το Φεβρουάριο του 2026. Τα στοιχεία της ΑΑΔΕ για το πρώτο τρίμηνο του έτους δείχνουν ότι τα «φρέσκα» ληξιπρόθεσμα χρέη έφθασαν σε 3,023 δισ. ευρώ εκ των οποίων 2,819 δισ. ευρώ είναι φόροι.

 

Συνολικά, τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο έχουν ανέλθει σε 114,516 δισ. ευρώ, εκ των οποίων 35,264 δισ. ευρώ είναι ανεπίδεκτα είσπραξης με αποτέλεσμα το καθαρό χρέος να διαμορφώνεται σε 79,252 δισ. ευρώ.

Από τους 4.797.755 οφειλέτες, οι 2.300.333 είναι ανοιχτοί σε κατασχέσεις καταθέσεων και περιουσιακών στοιχείων ενώ για 1.684.592 οφειλέτες έχουν επιβληθεί αναγκαστικά μέτρα είσπραξης οφειλών.

Σάββατο 16 Μαΐου 2026

Αγορά ακινήτων: οΙ παγίδες και τα μυστικά που πρέπει να προσέξουν νοικοκυριά και επενδυτές

Αγορά ακινήτων: οΙ παγίδες και τα μυστικά που πρέπει να προσέξουν νοικοκυριά και επενδυτές

 


Η αγορά ακινήτων στην Ελλάδα συνεχίζει να κινείται σε υψηλούς ρυθμούς, με το ενδιαφέρον τόσο από εγχώριους όσο και από ξένους επενδυτές να παραμένει έντονο.

Ωστόσο, πίσω από τις αυξημένες συναλλαγές, τις ανακαινίσεις και την αναζήτηση ευκαιριών, κρύβεται πλέον μια αγορά αρκετά πιο σύνθετη σε σχέση με το παρελθόν.

Νέο περιβάλλον στην αγορά ακινήτων

Η άνοδος των τιμών, το αυξημένο κόστος κατασκευής και χρηματοδότησης, οι νέες ενεργειακές απαιτήσεις αλλά και οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης διαμορφώνουν ένα νέο περιβάλλον, όπου η σωστή αξιολόγηση κινδύνου αποκτά κομβικό ρόλο για κάθε αγορά ή επένδυση.

Με αφορμή την 6η Premium Real Estate Expo 2026, που θα πραγματοποιηθεί από τις 15 έως τις 17 Μαΐου 2026 στο Metropolitan Expo, ο Δημήτρης Καραγιώργος, Founder & CEO της Magna Estate, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αναφέρεται στους βασικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν σήμερα οι αγοραστές και οι επενδυτές ακινήτων, αλλά και στα συχνότερα λάθη που εξακολουθούν να γίνονται στην αγορά.

Όπως επισημαίνει, ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους σήμερα είναι η λανθασμένη αξιολόγηση της ίδιας της επένδυσης και η υπερεκτίμηση της μελλοντικής ανόδου της αγοράς. Σε αρκετές περιπτώσεις, αγοραστές και επενδυτές βασίζονται αποκλειστικά στην αίσθηση ότι οι τιμές θα συνεχίσουν να αυξάνονται, χωρίς να εξετάζουν σε βάθος όλα τα δεδομένα που επηρεάζουν την πραγματική αξία ενός ακινήτου.

Ο ίδιος τονίζει ότι ιδιαίτερα σημαντικός παραμένει ο νομικός και τεχνικός έλεγχος πριν από οποιαδήποτε συμφωνία. Όπως αναφέρει, στην ελληνική αγορά εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά ακίνητα με νομικές, πολεοδομικές ή τεχνικές εκκρεμότητες, οι οποίες συχνά δεν είναι άμεσα εμφανείς στον αγοραστή. Αυθαίρετες κατασκευές, προβλήματα στους τίτλους ιδιοκτησίας, ελλιπή έγγραφα ή πολεοδομικές παραβάσεις μπορεί να οδηγήσουν είτε σε καθυστερήσεις είτε ακόμη και σε αδυναμία ολοκλήρωσης της μεταβίβασης.

Παράλληλα, ο τεχνικός έλεγχος αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία, ειδικά στα παλαιότερα ακίνητα. Στατικά προβλήματα, φθορές, ανάγκες ανακαίνισης και ενεργειακής αναβάθμισης μπορούν να αυξήσουν σημαντικά το πραγματικό κόστος μιας επένδυσης, ανατρέποντας πολλές φορές τον αρχικό οικονομικό σχεδιασμό του αγοραστή.

Ο Δημήτρης Καραγιώργος σημειώνει επίσης ότι η αγορά ακινήτων δεν βασίζεται πλέον μόνο στην τοποθεσία και την τιμή. Όπως εξηγεί, η αξιολόγηση κινδύνου έχει γίνει πλέον απολύτως απαραίτητη, καθώς προστίθενται συνεχώς νέοι παράγοντες που επηρεάζουν τη βιωσιμότητα και τη μελλοντική αξία ενός ακινήτου.

Σύμφωνα με τον ίδιο, τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί σημαντικά οι κίνδυνοι που σχετίζονται με φυσικά φαινόμενα, όπως οι πλημμύρες και οι πυρκαγιές, παράγοντες που στο παρελθόν δεν επηρέαζαν στον ίδιο βαθμό τις αποφάσεις αγοράς. Την ίδια στιγμή, οι διεθνείς οικονομικές και γεωπολιτικές εξελίξεις, ο πληθωρισμός αλλά και η αύξηση του κόστους κατασκευής και χρηματοδότησης δημιουργούν νέα δεδομένα στην αγορά.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει και στις νέες ευρωπαϊκές απαιτήσεις για την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων. Όπως επισημαίνει, η ενεργειακή απόδοση ενός ακινήτου επηρεάζει πλέον άμεσα τόσο την εμπορική του αξία όσο και τη δυνατότητα αξιοποίησής του στο μέλλον. Σε πολλές περιπτώσεις, ένα ακίνητο με χαμηλή ενεργειακή κλάση μπορεί να απαιτεί υψηλές δαπάνες προκειμένου να παραμείνει ανταγωνιστικό ή να μπορέσει να αξιοποιηθεί επενδυτικά.

Αναφερόμενος στα συχνότερα λάθη που κάνουν σήμερα οι αγοραστές και οι επενδυτές, ο Δημήτρης Καραγιώργος ξεχωρίζει κυρίως δύο. Το πρώτο αφορά την ελλιπή αξιολόγηση του ίδιου του ακινήτου πριν από την αγορά. Όπως αναφέρει, αρκετοί επικεντρώνονται αποκλειστικά στην τιμή ή στην περιοχή, χωρίς να εξετάζουν πιθανούς νομικούς κινδύνους, τεχνικά προβλήματα, αυθαιρεσίες ή το πραγματικό κόστος ανακαίνισης και ενεργειακής αναβάθμισης.

Το δεύτερο, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η απουσία ξεκάθαρης επενδυτικής στρατηγικής. Όπως εξηγεί, διαφορετική προσέγγιση απαιτεί ένα ακίνητο που προορίζεται για ιδιοκατοίκηση και διαφορετική ένα ακίνητο που αγοράζεται για εκμετάλλευση μέσω ενοικίασης ή για μεταπώληση μετά από ανακαίνιση. Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία έχει και το λεγόμενο «exit plan», δηλαδή ο τρόπος και ο χρόνος με τον οποίο ένας επενδυτής σχεδιάζει να αξιοποιήσει ή να ρευστοποιήσει την επένδυσή του στο μέλλον.

Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι σήμερα περισσότερο από ποτέ, μια επιτυχημένη επένδυση στην αγορά ακινήτων απαιτεί πλήρη προετοιμασία, σωστή αξιολόγηση κινδύνου και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό από την πρώτη στιγμή.

Αναφερόμενος στα νοικοκυριά που προχωρούν στην αγορά πρώτης κατοικίας ή σε μικρές επενδύσεις, ο Δημήτρης Καραγιώργος σημειώνει ότι το σημαντικότερο βήμα είναι η συνεργασία με σωστούς και αξιόπιστους επαγγελματίες. Όπως αναφέρει, ένας ρεαλιστικός προϋπολογισμός δεν πρέπει να περιλαμβάνει μόνο την τιμή αγοράς, αλλά και όλα τα επιπλέον κόστη, όπως φόρους, έξοδα μεταβίβασης, πιθανή ανακαίνιση, ενεργειακή αναβάθμιση και μελλοντικά έξοδα συντήρησης.

Παράλληλα, κάθε αγοραστής πρέπει να καθορίζει εξαρχής τις πραγματικές του ανάγκες, καθώς διαφορετικά κριτήρια έχει μια οικογένεια με παιδιά και διαφορετικά ένας εργένης ή ένα ζευγάρι συνταξιούχων. Σε κάθε περίπτωση, όπως τονίζει, ο πλήρης νομικός και τεχνικός έλεγχος πριν από την τελική απόφαση αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αποφυγή μελλοντικών προβλημάτων και απρόβλεπτων εξόδων.

Η αγορά ακινήτου, καταλήγει, παραμένει μία από τις σημαντικότερες οικονομικές αποφάσεις για κάθε νοικοκυριό ή επενδυτή και για αυτό απαιτεί σωστή ενημέρωση, ρεαλισμό και μακροπρόθεσμη στρατηγική.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρασκευή 15 Μαΐου 2026

Πανελλαδικές: «Ένα σύστημα αδιάβλητο, όχι όμως και δίκαιο» στην Ελλάδα του σήμερα

Πανελλαδικές: «Ένα σύστημα αδιάβλητο, όχι όμως και δίκαιο» στην Ελλάδα του σήμερα


 «Είναι ΟΚ να μη σπουδάσεις»: Πόσο δίκαιο σύστημα είναι οι Πανελλαδικές, γιατί η Ελλάδα «διψά» για γιατρούς και δικηγόρους -Ο Στρατηγάκης απαντά

Δύο εβδομάδες απομένουν περίπου για την «πρεμιέρα» των Πανελλαδικών εξετάσεων για το 2026. Ένα σύστημα που στην πάροδο των ετών έχει αλλάξει πάρα πολλές φορές, δίχως όμως να εκλείψει ποτέ το ερώτημα – κλειδί: «Είναι δίκαιο ένα σύστημα που πιέζει τόσο τους εφήβους; Θα μπορούσαμε (να ζήσουμε) χωρίς τις Πανελλαδικές εξετάσεις;».

Ο Στράτος Στρατηγάκης, μαθηματικός – σύμβουλος σταδιοδρομίας, μελετά το σύστημα των Πανελλαδικών εξετάσεων εδώ και δεκαετίες. Κάθε χρόνο «ζυγίζει» μόρια και βάσεις, ενώ ταυτόχρονα είναι σε άμεση επαφή με υποψηφίους, καθηγητές, αλλά και γονείς.

Πανελλαδικές: «Ένα σύστημα αδιάβλητο, όχι όμως και δίκαιο»

«Οι Πανελλαδικές είναι ένα σύστημα το οποίο είναι αδιάβλητο. Στην Ελλάδα δεν έχουμε πάρα πολλά πράγματα τα οποία είναι αδιάβλητα. Γι’ αυτό το λόγο απολαμβάνει την εκτίμηση γονέων και υποψηφίων. Διότι πηγαίνοντας στις Πανελλαδικές δεν φοβούνται ότι κάποιος άλλος θα τους φάει τη θέση από το παράθυρο» εξηγεί ο κ. Στρατηγάκης, μιλώντας στο Orange Press Agency.

Όπως λέει όμως «το ότι είναι αδιάβλητο δεν σημαίνει ότι είναι και δίκαιο. Το σύστημα δεν είναι δίκαιο για πάρα πολλούς λόγους».

Ένας από αυτούς, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι «ότι παιδιά τα οποία διαγωνίζονται σε διαφορετικά μαθήματα κρίνονται ως προς το ποιο έγραψε καλύτερα απ’ όλα. […] Στα παιδαγωγικά αλλά και στα ΤΕΦΑΑ, αυτά ανήκουν σε περισσότερο από ένα πεδίο. Είναι κοινά τμήματα. Ένα παιδί από το 1ο πεδίο θα εξεταστεί σε αρχαία, ιστορία και λατινικά, ενώ ένα παιδί από το 2ο πεδίο για την ίδια σχολή θα εξεταστεί σε μαθηματικά, φυσική, χημεία. Μετά θα κρίνουν ποιος έγραψε καλύτερα. Μα δεν γίνεται να κρίνεις κάποιον που έγραψε αρχαία και να τον συγκρίνεις με κάποιον που έγραψε μαθηματικά. Αυτό είναι τελείως παράλογο».

Σύμφωνα με τον κ. Στρατηγάκη, πριν από 10 χρόνια οι κοινές σχολές αποτελούσαν το 27% των τμημάτων και σήμερα τώρα φτάνουν το 45%.

Αυτό σημαίνει ότι σχεδόν στα μισά τμήματα διεκδικούν θέσεις υποψήφιοι που εξετάστηκαν σε διαφορετικά μαθήματα.

«Αυτό είναι ο ορισμός της αδικίας και τινάζει στον αέρα όλο το σύστημα» σχολιάζει.

Μήπως είναι «μονόδρομος» οι Πανελλαδικές;

«Λένε πολλοί ότι το να κρίνεσαι με τέσσερα διαγωνίσματα δεν είναι σωστό γιατί είναι τέσσερις φωτογραφίες της στιγμής. Μπορεί λοιπόν ένα παιδί σε κάποια από αυτές τις φωτογραφίες να μην τα καταφέρει. Είναι πάρα πολύ λογικό το επιχείρημα» τονίζει.

Γιατί όμως δεν μετρούν οι βαθμοί του σχολείου; Ο κ. Στρατηγάκης απαντά:

«Δυστυχώς η ελληνική κοινωνία δεν εμπιστεύεται τους καθηγητές ότι θα βαθμολογήσουν αντικειμενικά. Αυτό το έχει δεχθεί και η ελληνική πολιτεία, διότι κάθε φορά που μέτραγαν οι προφορικοί βαθμοί υπήρχε η προσαρμογή του προφορικού βαθμού στο γραπτό. Αυτή η δικλείδα συνιστούσε την ομολογία ότι δεν τους εμπιστεύονται. Επιπλέον, αρκετοί γονείς δεν ανέχονται τα παιδιά τους να έχουν χαμηλή βαθμολογία και έτσι δημιουργούν φασαρίες στα σχολεία, μπουκάρουν στα γραφεία καθηγητών και κάνουν επεισόδια. Ενώ θα έπρεπε, αν ήμασταν μια κανονική χώρα, να μετρούν οι βαθμοί του Λυκείου, όλα αυτά μας κάνουν να βγάζουμε το συμπέρασμα ότι δεν μπορούν να μετρούν. […] Όλο αυτό γίνεται γιατί η κοινωνία μας δεν είναι ώριμη, δεν έχει εμπιστοσύνη. Η καχυποψία κυριαρχεί. Πολλές φορές οι γονείς δεν αποδέχονται τους βαθμούς και αυτό περνάει στο παιδί, που γίνεται βαθμοθήρας»

Η κοινωνική πίεση: 7 στους 10 περνάνε, αλλά ο φόβος παραμένει

«Τα παιδιά νιώθουν μια πίεση στη διάρκεια των πανελλαδικών, όχι γιατί οι εξετάσεις καθεαυτές είναι τόσο δύσκολες. Το ποσοστό επιτυχίας είναι 65-70%. Άρα περίπου 7 στους 10 περνάνε» εξηγεί ο Στράτος Στρατηγάκης.

Για εκείνον, είναι πολύ πιο «σκληρό» το σύστημα για τα Πρότυπα σχολεία:

«Πιο δύσκολες είναι οι εξετάσεις στην έκτη δημοτικού για τα Πρότυπα σχολεία, όπου το ποσοστό επιτυχίας είναι γύρω στο 15-20%. Και τα παιδιά είναι πάρα πολύ μικρά για να διαχειριστούν μια τέτοια αποτυχία. Πώς μπορείς σε ένα παιδί στο δημοτικό να του πεις ‘καλός είσαι αλλά δεν έφταναν οι θέσεις’; Δεν γίνεται».

«Ακούς γονείς να λένε ‘σήμερα δίνουμε Μαθηματικά’, έχουν συνδέσει τις Πανελλαδικές με την κοινωνική καταξίωση»

Η κακή διαχείριση, πολλές φορές, ξεκινά από την ίδια την κοινωνία ή και το σπίτι του υποψηφίου. «Στις Πανελλαδικές η πίεση δεν είναι τόσο μεγάλη αντικειμενικά ως προς τις θέσεις. Η πίεση είναι από την κοινωνία, από τις οικογένειες, από γνωστούς και φίλους. Έχουν συνδέσει την επιτυχία με την κοινωνική καταξίωση, κάτι που είναι πάρα πολύ μεγάλο λάθος» λέει ο κ. Στρατηγάκης.

Σε εκείνο το σημείο σχολιάζει το φαινόμενο με τον πρώτο πληθυντικό που ακούγεται συχνά από γονείς:

«Πάρα πολλές οικογένειες λένε ‘σήμερα δίνουμε μαθηματικά’. Δεν δίνουμε μαθηματικά. Το παιδί δίνει. Οι γονείς απλά συμπαραστέκονται. Έχουμε το παράδοξο να έχουμε 60.000 θέσεις και να εισάγονται 180.000, διότι εισάγεται ο υποψήφιος και οι δύο γονείς του. Τρία άτομα που καταλαμβάνουν την κάθε θέση».

Γιατί η Ελλάδα «διψά» για γιατρούς και δικηγόρους

Αναλύοντας τις ιστορικές ρίζες της πίεσης, ο κ. Στρατηγάκης εξηγεί ότι υπάρχουν και οικονομοτεχνικοί παράγοντες για τη «μυθική» αξία που έχουν λάβει οι Πανελλαδικές και η είσοδος στα ΑΕΙ της χώρας:

«Η Ελλάδα δεν είχε ποτέ βαριά βιομηχανία. Οι τεχνικοί που χρειάζονταν ήταν λίγοι, δεν είχαν υψηλές αποδοχές και δεν τύγχαναν κοινωνικής αναγνώρισης. Έτσι οι γονείς έστρεφαν τα παιδιά προς τις πανεπιστημιακές σπουδές. Εδώ και πάνω από 60 χρόνια υπάρχει η λογική του γιατρού, του μηχανικού και του δικηγόρου, η οποία δυστυχώς κατατρώει την ελληνική κοινωνία. Περισσότερη πίεση δημιουργεί το περιβάλλον παρά αυτές καθαυτές οι Πανελλαδικές. Τις έχουμε φορτώσει με πράγματα που δεν θα άξιζε να έχουν».

Όσο για τη διεθνή πραγματικότητα; «Σε όλες τις χώρες τα παιδιά δέχονται μια εξωτερική αξιολόγηση για το απολυτήριο. Είτε με εθνικές εξετάσεις, είτε σε επίπεδο περιφέρειας. Και εκεί δεν γίνεται αυτός ο πανικός που γίνεται εδώ, γιατί δεν υπάρχουν αυτές οι κοινωνικές συνθήκες» υπογραμμίζει.

«Είναι ΟΚ να μη σπουδάσεις»

Και τι θα απογίνουμε χωρίς τις Πανελλαδικές και τα ΑΕΙ;

«Ένα παιδί πρέπει να αποφασίσει το ίδιο κατά πόσον θέλει να δώσει πανελλαδικές και κατά πόσον θέλει να σπουδάσει. Δεν είναι απαραίτητο να σπουδάσουν όλοι.

Δεν πρέπει να οδηγούμε τα παιδιά στις πανελλαδικές θέλουν δεν θέλουν. Υπάρχουν παιδιά που δεν επιθυμούν να σπουδάσουν ή παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Τα παιδιά με δυσλεξία έχουν πρόβλημα με τις λέξεις, μπορεί να μη θέλουν τις σπουδές. Άλλα παιδιά θέλουν δουλειές που γίνονται με τα χέρια, είναι πρακτικοί τύποι.

Όλοι αυτοί δεν χρειάζεται να σπρώχνονται δια της βίας στις πανελλαδικές εξετάσεις. Είναι ΟΚ και να μην σπουδάσεις και να μην πας στα ΑΕΙ» λέει κλείνοντας ο Στράτος Στρατηγάκης.

in.gr

Πέμπτη 14 Μαΐου 2026

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ τα στοιχεία για τις αυτοκτονίες και τις απόπειρες στην Ελλάδα

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ τα στοιχεία για τις αυτοκτονίες και τις απόπειρες στην Ελλάδα

 


Αύξηση 11,2% στις αυτοκτονίες
(σύνολο 516 σε απόλυτο αριθμό) για το έτος 2022, σε σύγκριση με το 2021, καταγράφουν τα τελευταία επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) σχετικά με τις αιτίες θανάτου.

Τα στοιχεία αυτά, που επεξεργάστηκε το Παρατηρητήριο Αυτοκτονιών του Κέντρου Ημέρας για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας της ΚΛΙΜΑΚΑ, αναδεικνύουν τη σοβαρότητα του φαινομένου και την ανάγκη για άμεσες παρεμβάσεις πρόληψης.

Στην περίοδο 2012-2022, ο συνολικός αριθμός αυτοκτονιών στην Ελλάδα ανήλθε σε τουλάχιστον 5.686 περιστατικά. Ωστόσο, αυτός ο αριθμός δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική διάσταση του προβλήματος, καθώς η υποκαταγραφή των αυτοκτονιών αποτελεί παγκόσμια πρόκληση, όπως επισημαίνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ).

Εκτιμάται ότι για κάθε αυτοκτονία αντιστοιχούν 15-20 απόπειρες που δεν καταγράφονται επίσημα. Με βάση αυτή την αναλογία, οι 516 αυτοκτονίες του 2022 αντιστοιχούν σε σχεδόν 10.000 απόπειρες και περισσότερους από 6.000 ανθρώπους που βίωσαν την απώλεια ενός οικείου τους προσώπου, με σοβαρές ψυχοκοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις.

Η δυσκολία στην καταγραφή των αυτοκτονιών οφείλεται, μεταξύ άλλων, στην αδυναμία επιβεβαίωσης της πρόθεσης σε περιπτώσεις όπως:

  • Θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα
  • Πτώσεις από ύψος
  • Δηλητηριάσεις από φάρμακα ή αλκοόλ
  • Πνιγμοί άγνωστης αιτίας
  • Ηλεκτροπληξίες κ.α.

Επιπλέον, το κοινωνικό στίγμα και οι πολιτισμικές προκαταλήψεις συχνά οδηγούν σε λανθασμένες ταξινομήσεις. Σε πολλές περιπτώσεις, οι αυτοκτονίες καταγράφονται υπό διαφορετικές κωδικοποιήσεις του ICD-10 (Διεθνής Στατιστική Ταξινόμηση Νόσων), όπως «θάνατοι ακαθορίστου προθέσεως» (Y10-Y34), «άγνωστα αίτια θνησιμότητας» (R95-R99) ή «βίαιοι θάνατοι» (V01-Y89). Αυτό υποδηλώνει ότι ο πραγματικός αριθμός των αυτοκτονιών είναι πολύ υψηλότερος από τα επίσημα καταγεγραμμένα στοιχεία.

Η σημασία της αξιόπιστης καταγραφής και της πρόληψης

Η ακριβής καταγραφή των αυτοκτονιών αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την ανάπτυξη αποτελεσματικών στρατηγικών πρόληψης. Το Κέντρο Ημέρας για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας της ΚΛΙΜΑΚΑ έχει αναδείξει διαχρονικά το ζήτημα της υποκαταγραφής, καθώς η έλλειψη αξιόπιστων δεδομένων καθιστά δυσχερή την εφαρμογή παρεμβάσεων που ανταποκρίνονται στις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος.

Πρόσφατα το Παρατηρητήριο Αυτοκτονιών της ΚΛΙΜΑΚΑ εξέδωσε τα δεδομένα για το 2024, όπου συνολικά καταγράφηκαν 469 περιστατικά αυτοκτονίας στην Ελλάδα. Τα συγκεκριμένα στοιχεία, τα οποία καταγράφονται σε πραγματικό χρόνο από την ΚΛΙΜΑΚΑ, ώστε να μπορέσει να καλυφθεί το ερευνητικό κενό των δύο ετών που μεσολαβούν μεσοσταθμικά μέχρι την ανακοίνωση των σχετικών στοιχείων από την ΕΛ.ΣΤΑΤ, αποκαλύπτουν σημαντικές τάσεις, παρέχοντας μια πληρέστερη εικόνα του φαινομένου που σε σημαντικό βαθμό εξακολουθεί, να παραμένει δυσνόητο, λόγω της έντονης υποκαταγραφής, που αγγίζει το 15%-20%. Πρέπει να αναφέρουμε, ότι τα στοιχεία του Παρατηρητηρίου Αυτοκτονιών της ΚΛΙΜΑΚΑ, τα οποία συλλέγονται από την ειδησεογραφία αλλά και από δίκτυο ανθρώπων και φίλων του φορέα σε όλη την Ελλάδα, παρουσιάζουν μια σταθερή απόκλιση έως και 10% σε σχέση με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ, με μέση απόκλιση 8%, ως αποτέλεσμα πολλαπλών παραγόντων μεταξύ των οποίων η σημαντική υποκαταγραφή, όπως προαναφέρθηκε, η πιθανή καταγραφή αυτοκτονιών με άλλη κωδικοποίηση κ.α.

Η ανάγκη για:

  • Ακριβή πιστοποίηση των αιτιών θανάτου από αρμόδιους επιστήμονες
  • Συστηματική ανάλυση των εξωτερικών παραγόντων κάθε περίπτωσης
  • Δημιουργία αξιόπιστων βάσεων δεδομένων είναι κρίσιμη για τη διαμόρφωση στρατηγικών με ουσιαστικά αποτελέσματα στην πρόληψη της αυτοκτονίας.

Αναγκαίες παρεμβάσεις και Εθνική Στρατηγική Πρόληψης

Η πρόληψη της αυτοκτονίας απαιτεί μια ολιστική και διεπιστημονική προσέγγιση πέρα από την ψυχιατρική φροντίδα. Κρίσιμες παρεμβάσεις περιλαμβάνουν:

  • Εξασφάλιση καθολικής πρόσβασης σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας
  • Εκπαίδευση επαγγελματιών πρώτης γραμμής (π.χ. γιατροί, εκπαιδευτικοί, σωφρονιστικοί υπάλληλοι)
  • Ενίσχυση προληπτικών υποδομών σε σημεία υψηλού κινδύνου (γέφυρες, σταθμοί μετρό)

Τέλος, η θεμελίωση μιας Εθνικής Στρατηγικής Πρόληψης της Αυτοκτονίας αποτελεί επιτακτική ανάγκη. Η αυτοκτονία είναι ένα ζήτημα δημόσιας υγείας, και η προστασία της ανθρώπινης ζωής απαιτεί συντονισμένες δράσεις από το κράτος, τους φορείς ψυχικής υγείας και την κοινωνία.

Καινοτόμες Προσεγγίσεις στην Πρόληψη της Αυτοκτονίας

Το Κέντρο για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας της ΚΛΙΜΑΚΑ εφαρμόζει καινοτόμες προσεγγίσεις βασισμένες στις σύγχρονες εξελίξεις της γενετικής και των νευροεπιστημών. Η γενετική, που μέχρι πρόσφατα δεν ήταν στο επίκεντρο της ψυχιατρικής, παίζει πλέον κεντρικό ρόλο στην κατανόηση και πρόληψη της αυτοκτονίας. Μέσω του προσυμπτωματικού ελέγχου και της πρώιμης παρέμβασης μπορούμε να ανιχνεύσουμε έγκαιρα τις ψυχικές ευαλωτότητες και να παρέμβουμε με εξειδικευμένες στρατηγικές.

Ακολουθείται η λογική της ιατρικής ακριβείας, όπως αυτή εφαρμόζεται στις παθολογικές παθήσεις, προσαρμόζοντας τις θεραπευτικές προσεγγίσεις στην ατομική γενετική και νευροβιολογική κατάσταση του κάθε ατόμου. Αυτή η στρατηγική επιτρέπει την πιο στοχευμένη και αποτελεσματική παρέμβαση στην ψυχική υγεία, εναρμονισμένη με τις διεθνείς στρατηγικές που ακολουθούνται στην ιατρική.

Επιπλέον, οι νέες τεχνολογίες, όπως η πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης (AI) για την εκτίμηση κινδύνου αυτοκτονίας και η διερεύνηση νέων τεχνολογιών, όπως η εικονική πραγματικότητα (VR), για την ενίσχυση της κατανόησης κρίσιμων καταστάσεων και την υποστήριξη στην ψυχική υγεία συμβάλλουν σημαντικά στην πρόληψη.

iefimerida.gr

Τετάρτη 13 Μαΐου 2026

8 στους δέκα εργαζόμενους βιώνουν έντονη πίεση στον χώρο εργασίας στην Ελλάδα

8 στους δέκα εργαζόμενους βιώνουν έντονη πίεση στον χώρο εργασίας στην Ελλάδα

 


Οκτώ στους δέκα εργαζόμενους βιώνουν έντονη πίεση στον χώρο εργασίας, σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, η οποία καταγράφει ένα ιδιαίτερα επιβαρυμένο εργασιακό περιβάλλον, με τις συνέπειες να επεκτείνονται τόσο στην προσωπική όσο και στην κοινωνική ζωή των εργαζομένων.

Χιλιάδες εργαζόμενοι σε καθημερινή βάση βιώνουν ένα εργασιακό περιβάλλον με έντονο άγχος, αυξημένη ψυχολογική πίεση, φαινόμενα εκφοβισμού και σεξουαλικής παρενόχλησης.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι το 73% εργάζεται υπό αυστηρά χρονοδιαγράμματα, ενώ το 87% αναφέρει πως βρίσκεται συχνά ή μόνιμα σε συνθήκες άγχους. Παράλληλα, περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους (51%) εκτιμούν ότι η ψυχολογική επιβάρυνση επηρεάζει αρνητικά την προσωπική και κοινωνική τους ζωή.

Έρευνα

Ανησυχητικά είναι και τα στοιχεία που αφορούν τη σεξουαλική παρενόχληση και τον εργασιακό εκφοβισμό

Τι έδειξε η έρευνα για τα ποσοστά άγχους

Ιδιαίτερα υψηλά εμφανίζονται τα ποσοστά άγχους σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Στους εργαζόμενους ηλικίας 17 έως 34 ετών, το 47% δηλώνει ότι βιώνει πίεση «πάντα» ή «τις περισσότερες φορές». Το ποσοστό αυξάνεται στο 50% για την ομάδα 35-54 ετών και φτάνει το 53% στους εργαζόμενους άνω των 55 ετών. Αντίστοιχα, το 57% των ατόμων ηλικίας 35-54 ετών και το 52% των άνω των 55 ετών αναφέρουν ότι η εργασιακή πίεση επηρεάζει ουσιαστικά τη ζωή τους εκτός εργασίας.

Ανησυχητικά είναι και τα στοιχεία που αφορούν τη σεξουαλική παρενόχληση και τον εργασιακό εκφοβισμό. Η έρευνα αναδεικνύει ότι τα φαινόμενα αυτά δεν περιορίζονται σε μεμονωμένες περιπτώσεις, αλλά συνδέονται με βαθύτερες κοινωνικές και εργασιακές ανισότητες. Ως βασικοί παράγοντες παρενόχλησης καταγράφονται η ηλικία (36%), το φύλο (27%), ο σεξουαλικός προσανατολισμός (10%) και η εθνικότητα (7%).

Στις γυναίκες, το φύλο αναφέρεται ως η βασική αιτία παρενόχλησης σε ποσοστό 42%, ενώ στους άνδρες κυριαρχεί η ηλικία με 35%. Σημαντικό είναι επίσης το ποσοστό των νέων εργαζομένων 17-34 ετών που δηλώνουν ότι έχουν δεχθεί παρενόχληση λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, το οποίο φτάνει το 10%, το υψηλότερο μεταξύ όλων των ηλικιακών ομάδων.

Τα υψηλότερα ποσοστά εντατικοποίησης της εργασίας εντοπίζονται στην εκπαίδευση (79%), στις επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες (77%), στη μεταποίηση (76%), καθώς και στους κλάδους της εστίασης και της φιλοξενίας (76%). Αυξημένη πίεση καταγράφεται επίσης στην υγεία, τις κατασκευές και το λιανεμπόριο.

Η έρευνα καταδεικνύει ακόμη ότι όσο μεγαλύτερη είναι μια επιχείρηση, τόσο αυξάνεται και η πίεση που βιώνουν οι εργαζόμενοι. Στις μικρές επιχειρήσεις το ποσοστό εργασιακής πίεσης φτάνει το 65%, ενώ στις επιχειρήσεις με περισσότερους από 250 εργαζόμενους αγγίζει το 84%. Παράλληλα, το 62% των εργαζομένων σε μεγάλες επιχειρήσεις δηλώνει ότι η εργασία επηρεάζει αρνητικά την προσωπική του ζωή.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η συνεχής εργασιακή επιβάρυνση μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές συνέπειες για τη σωματική και ψυχική υγεία, όπως επαγγελματική εξουθένωση, προβλήματα ύπνου, μειωμένη παραγωγικότητα, αυξημένα λάθη και περισσότερες απουσίες από την εργασία.

Οι επιπτώσεις αυτές μεταφέρονται τελικά και στα συστήματα υγείας και κοινωνικής ασφάλισης, επιβαρύνοντας συνολικά την οικονομία και την κοινωνία.

Πηγή: ot.gr