Το παραμύθι των πολιτικών: Γιατί ο τουρισμός και οι εξαγωγές χωρίς ευημερία στους πολίτες

 

Στους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς καταγράφονται τα ρεκόρ στον τουρισμό και τις εξαγωγές καθημερινά… την ίδια ώρα όμως η πραγματικότητα για τα νοικοκυριά είναι εντελώς διαφορετική: αφού τα νούμερα ευημερούν, αλλά πλούτος στη χώρα δεν μένει.

Άλλωστε πίσω από τις εντυπωσιακές ανακοινώσεις κρύβεται μια δομική παγίδα της ελληνικής οικονομίας: για να παράγουμε ή να φιλοξενήσουμε τουρίστες, εισάγουμε σχεδόν τα πάντα. Έτσι, τα δισεκατομμύρια που μπαίνουν στη χώρα «πετούν» αμέσως ξανά στο εξωτερικό, αφήνοντας πίσω τους τεράστια ελλείμματα και ένα βουνό χρέους.

Το «τρύπιο» μοντέλο παραγωγής και η παγίδα των εισαγωγών

Στην Ελλάδα, η παραγωγή, η ενέργεια αλλά και η βαριά βιομηχανία του τουρισμού στηρίζονται σε τεράστιο βαθμό σε εισαγόμενες πρώτες ύλες, καύσιμα και προϊόντα.

Εισαγόμενη κατανάλωση στον τουρισμό: Ένα μεγάλο μέρος από τα χρήματα που αφήνει ο αλλοδαπός επισκέπτης «φεύγει» αμέσως στο εξωτερικό για την κάλυψη των εισαγόμενων τροφίμων, ποτών και εξοπλισμού.

Χαμηλή εγχώρια προστιθέμενη αξία: Οι ελληνικές εξαγωγές ενσωματώνουν τόσο υψηλό εισαγόμενο κόστος, που το καθαρό κέρδος για την εθνική οικονομία είναι πολύ μικρότερο από το ακαθάριστο μέγεθος που διαφημίζεται.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος των εσόδων που δημιουργούνται εντός των συνόρων να διοχετεύεται εκ νέου στις αγορές του εξωτερικού, τροφοδοτώντας τις ξένες βιομηχανίες αντί για την εγχώρια παραγωγική βάση.

Η εκτίναξη του εξωτερικού ελλείμματος και το βουνό του χρέους

Η επιδείνωση των θεμελιωδών μεγεθών αποτυπώνεται αμείλικτα στα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.

Η πορεία του ελλείμματος: Από ένα σχετικά διαχειρίσιμο έλλειμμα μόλις 2,6 δισ. ευρώ το 2019, το εξωτερικό έλλειμμα εκτινάχθηκε στα 14,1 δισ. ευρώ το 2025.

Η αρνητική εικόνα του 2026: Η τάση αυτή οξύνεται περαιτέρω, καθώς μόλις στο πρώτο πεντάμηνο του 2026 το έλλειμμα έχει ήδη αγγίξει τα 8,9 δισ. ευρώ, προδιαγράφοντας μια ακόμα αρνητική χρονιά.

Το συνολικό εξωτερικό χρέος: Η συσσώρευση αυτών των ελλειμμάτων τροφοδοτεί το καθαρό εξωτερικό χρέος της χώρας (Αρνητική Καθαρή Διεθνής Επενδυτική Θέση), το οποίο προσεγγίζει πλέον το αστρονομικό ποσό των 597 δισ. ευρώ.

Η τάση αυτή δεν αποτελεί μια απλή στατιστική λεπτομέρεια, αλλά μια επικίνδυνη δημοσιονομική και παραγωγική στρέβλωση που καθιστά τη χώρα ευάλωτη σε κάθε διεθνή αναταραχή.

Η αόρατη μεταφορά βαρών: Δημοσιονομικά πλεονάσματα εις βάρος των νοικοκυριών

Υπάρχει όμως και μια δεύτερη, εξίσου κρίσιμη πλευρά της εξίσωσης, η οποία συστηματικά αποσιωπάται στον δημόσιο διάλογο: η αλληλεπίδραση του εξωτερικού ελλείμματος με τα κρατικά πλεονάσματα.

Βάσει των θεμελιωδών ταυτοτήτων της Μακροοικονομικής (Ισοζύγιο Τομέων):

Όταν μια οικονομία εμφανίζει εξωτερικό έλλειμμα και ταυτόχρονα το κράτος παρουσιάζει δημοσιονομικό πλεόνασμα, η διαφορά υποχρεωτικά καλύπτεται από τη μείωση της αποταμίευσης ή την αύξηση του δανεισμού του ιδιωτικού τομέα.

Με απλά λόγια, το κράτος εμφανίζει «ευημερούντες» προϋπολογισμούς και πλεονάσματα, αποταμιεύοντας εις βάρος του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Στην ελληνική πραγματικότητα, αυτό μεταφράζεται σε:

1. Διαρκή αφαίμαξη μέσω της υπερφορολόγησης: Τα αυξημένα έσοδα του κράτους προέρχονται κυρίως από τους έμμεσους φόρους (ΦΠΑ, ΕΦΚ) που επιβαρύνουν οριζόντια και δυσανάλογα τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας μέσα σε συνθήκες ακρίβειας.
2. Ασυλία στις ολιγοπωλιακές δομές: Την ίδια στιγμή που ο μέσος πολίτης συμπιέζεται, ισχυροί επιχειρηματικοί όμιλοι σε τομείς όπως η ενέργεια, οι τράπεζες και η εφοδιαστική αλυσίδα απολαμβάνουν δεσπόζουσα θέση, καταγράφοντας ιστορικά ρεκόρ κερδοφορίας με δυσανάλογα μικρή φορολογική επιβάρυνση.

Το πραγματικό διακύβευμα

Το ουσιαστικό ερώτημα για την επόμενη μέρα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι αν θα καταγραφεί ένα ακόμα ρεκόρ στις τουριστικές αφίξεις ή στις ακαθάριστες εξαγωγές.

Το ερώτημα είναι ποιος πληρώνει το κόστος για να συντηρείται αυτό το μοντέλο. Μια οικονομία που πανηγυρίζει για τους δείκτες της, αλλά για να τους πετύχει απαιτεί όλο και περισσότερες εισαγωγές, ενώ παράλληλα το κράτος συσσωρεύει πλεονάσματα εξαντλώντας τα νοικοκυριά, δεν οδεύει προς την ανάπτυξη, αλλά υποσκάπτει τα ίδια τα θεμέλια της βιωσιμότητάς της.

topontiki.gr

Continue Reading

Βενζίνη: Πότε θα πέσει η μέση πανελλαδική τιμή κάτω από 2 ευρώ και πόσο καιρό

 

Σε πτωτικά επίπεδα αναμένεται να κινηθούν τις επόμενες ημέρες οι τιμές στην αμόλυβδη βενζίνη και στο πετρέλαιο κίνησης, καθώς οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για την οριστική επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας φαίνεται πως προχωρούν αλλά και η τιμή του brent μειώνεται.

Της Κατερίνας Φεσσά

Αξίζει να σημειωθεί πως, ενώ η μέση τιμή του brent κινούνταν τις τελευταίες ημέρες στην περιοχή των 82 και 84 δολαρίων το βαρέλι, για σήμερα προβλέπεται να είναι κάτω από τα επίπεδα των 80 δολαρίων το βαρέλι και συγκεκριμένα μεταξύ 78,46 και 79,81 δολαρίων το βαρέλι, όπως δείχνουν τα νεότερα στοιχεία του Χρηματιστηρίου Ενέργειας.

Οι τιμές

Μάλιστα, τα τελευταία στοιχεία του υπουργείου Ανάπτυξης δείχνουν πως, η μέση πανελλαδική τιμή της αμόλυβδης βενζίνης διαμορφώνεται στα 2,020 ευρώ ανά λίτρο και του πετρελαίου κίνησης στα 2,060 ευρώ.

Πάντως, η υψηλότερη τιμή της αμόλυβδης βενζίνης καταγράφεται στα πρατήρια των Κυκλάδων και ανέρχεται στα 2,22 ευρώ με 2,27 ευρώ, ενώ η πιο χαμηλή σημειώνεται στα αστικά κέντρα (1,98 ευρώ με 1,99 ευρώ).

Όσον αφορά στο πετρέλαιο κίνησης επισημαίνεται πως,  η ακριβότερη τιμή είναι στις Κυκλάδες στα 2,3 ευρώ και η πιο χαμηλή στα αστικά κέντρα στα όρια των 2 ευρώ.

Επίσης επισημαίνεται πως, εάν δεν συμπεριλαμβάνονταν οι επιδοτήσεις από τα διυλιστήρια στα καύσιμα και η κρατική επιδότηση των 10 λεπτών για τον μήνα Αύγουστο στην αμόλυβδη βενζίνη, τότε οι τιμές στη αντλία θα ήταν υψηλότερες. Ειδικότερα:

• Η μέση πανελλαδική τιμή της αμόλυβδης βενζίνης θα ανέρχονταν στα 2,120  ευρώ το λίτρο χωρίς την επιδότηση από τα διυλιστήρια από 2,020 ευρώ το λίτρο. Υπενθυμίζεται πως, 10 λεπτά είναι η έκπτωση από τα διυλιστήρια για τον μήνα Αύγουστο.
• Η μέση πανελλαδική τιμή του πετρελαίου κίνησης θα ήταν 2,210 ευρώ  από 2,060. Υπενθυμίζεται πως, 5 λεπτά είναι η έκπτωση από τα διυλιστήρια για τον μήνα Αύγουστο και 10 λεπτά η κρατική επιδότηση.

 Οι προβλέψεις για τις τιμές στα καύσιμα έως την Παρασκευή

Παράγοντες της αγοράς αναφέρουν στο enikonomia.gr, το πώς αναμένεται να διαμορφωθούν οι τιμές στα καύσιμα από σήμερα έως τη Παρασκευή,7 Αυγούστου σύμφωνα με τα έως τώρα. Αναλυτικά:

 Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2026

• Αμόλυβδη βενζίνη: εκτιμάται πως θα μειωθεί κατά 2 λεπτά ανά λίτρο.
• Πετρέλαιο κίνησης: αναμένεται να πέσει κατά 3,2 λεπτά.

Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2026

• Αμόλυβδη βενζίνη: φαίνεται πως θα υπάρξει μια μείωση της τάξεως των 1,2 λεπτών ανά λίτρο.
• Πετρέλαιο κίνησης: εκτιμάται πως θα μειωθεί κατά 3 λεπτά.

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2026

• Αμόλυβδη βενζίνη: αναμένεται να μειωθεί κατά 0, 08 λεπτά ανά λίτρο,  δηλαδή λίγο κάτω από 1 λεπτό.
• Πετρέλαιο κίνησης: εκτιμάται πως θα πέσει κατά 3 λεπτά.

Από σήμερα μέχρι την Παρασκευή οι τιμές στο πετρέλαιο  κίνησης φαίνεται πως θα μειωθούν κατά 10 λεπτά συνολικά και στην αμόλυβδη βενζίνη κατά 5 λεπτά στο σύνολο το διάστημα αυτό, συμπληρώνουν οι ίδιοι παράγοντες.

Βενζίνη: Πότε θα πέσει κάτω από 2 ευρώ η μέση πανελλαδική τιμή

Για το θέμα των καυσίμων μιλά στο enikonomia.gr ο πρόεδρος Ομοσπονδίας Βενζινοπωλών Ελλάδας, Μιχάλης Κιούσης.

Τα διυλιστήρια αναμένεται να πουλάνε από σήμερα φθηνότερα τα καύσιμα και αυτό ενδεχομένως να αρχίσει να περνάει από αύριο Πέμπτη, στην αντλία, τονίζει.  Δηλαδή να πέσουν οι τιμές της αμόλυβδης βενζίνης και του πετρελαίου κίνησης από το 2,20 ευρώ και το 2,060 ευρώ αντίστοιχα, εξηγεί ο πρόεδρος Ομοσπονδίας Βενζινοπωλών Ελλάδας.

 Ακόμη ο κ. Κιούσης εκτιμά πως, σύμφωνα με τα έως τώρα δεδομένα, η μέση πανελλαδική τιμή της αμόλυβδης βενζίνης αναμένεται να πέσει από τη Δευτέρα,10 Αυγούστου και έπειτα, κάτω από τα επίπεδα των 2 ευρώ ανά λίτρο και συγκεκριμένα στα 1,98 ευρώ με 1,99 ευρώ, εάν η τιμή του brent εξακολουθεί να κινείται σε πτωτικά επίπεδα αλλά και η τιμή στο διυλισμένο προϊόν καταγράψει πτώση.

Εάν συμβεί αυτό, τότε η μέση πανελλαδική τιμή του πετρελαίου κίνησης εκτιμάται πως θα μειωθεί στα 2,01 ευρώ με 2,02 ευρώ, συμπληρώνει.

Και διευκρινίζει πως, τα διυλιστήρια θα πρέπει να πουλάνε τουλάχιστον 3 με 4 ημέρες μειωμένες τιμές στα καύσιμα για να επηρεαστούν οι μέσες τιμές στην Ελλάδα. Και μάλιστα για να γίνει αυτό στη Στερεά και στην  Ηπειρωτική Ελλάδα,  στα μεγάλα αστικά κέντρα θα πρέπει να περάσουν 4  με 5 ημέρες.

Επίσης  επισημαίνει πως, είναι πολύ δύσκολο έως απίθανο οι τιμές των καυσίμων να επιστρέψουν στα προπολεμικά επίπεδα, δηλαδή του Φεβρουαρίου 2026.

enikos.gr

Continue Reading

Το παράδοξο της ελληνικής οικονομίας: Πλούτος 1 τρισ. ευρώ, αλλά οι Έλληνες «τρώνε από τα έτοιμα»

 Μια εικόνα δύο ταχυτήτων και ένα πρωτοφανές οικονομικό παράδοξο αποτυπώνουν τα τελευταία στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των ελληνικών νοικοκυριών. Από τη μία πλευρά, η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας, η άνοδος του τουρισμού και η εκτόξευση της κτηματαγοράς εκτίναξαν τον ακαθάριστο πλούτο των νοικοκυριών πάνω από το ορόσημο του 1 τρισεκατομμυρίου ευρώ.

Από την άλλη πλευρά, η καθημερινότητα των πολιτών αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα: αρνητική αποταμίευση, εξάντληση των καταθέσεων για την κάλυψη του κόστους ζωής και κατάταξη της χώρας στην προτελευταία θέση της Ευρωζώνης όσον αφορά το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα, με την αποταμίευση να κατρακυλά στο -3,3%.

Στον «πάτο» της Ευρωζώνης το διαθέσιμο εισόδημα

Σύμφωνα με πρόσφατο δελτίο της Alpha Bank, η Ελλάδα κατέγραψε το 2024 το προτελευταίο προσαρμοσμένο ακαθάριστο διαθέσιμο εισόδημα ανά κάτοικο στην Ευρωζώνη, ξεπερνώντας μόνο τη Λετονία.

Παρά το γεγονός ότι το διαθέσιμο εισόδημα καταγράφει ονομαστική άνοδο τα τελευταία έτη (τρέχοντας με +3,2% το πρώτο τρίμηνο του 2026), η άνοδος αυτή δεν στάθηκε ικανή να αναπληρώσει τις βαριές απώλειες της περιόδου 2022-2023 από τον υψηλό πληθωρισμό.

Την ίδια ώρα, η ψαλίδα μεταξύ μισθών και συντάξεων παραμένει χαοτική: ενώ την περίοδο 2019-2026 ο μέσος μισθός αυξήθηκε ονομαστικά κατά 28,5% και ο κατώτατος κατά 39,4%, οι κύριες συντάξεις αυξήθηκαν μόλις κατά 15,5% από το 2023, απέχοντας πολύ από τον συσσωρευμένο πληθωρισμό της ίδιας περιόδου (~23%).

Για κάθε 100 ευρώ εισοδήματος, ξοδεύουμε 103,3 ευρώ!

Η πιο ανησυχητική ακτινογραφία προέρχεται από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat για το πρώτο τρίμηνο του 2026. Η ιδιωτική κατανάλωση αυξήθηκε κατά 4,7%, προσπερνώντας κατά πολύ την αύξηση του εισοδήματος (3,2%).

Το έλλειμμα της κατανάλωσης: Μέσα σε ένα μόλις τρίμηνο, τα νοικοκυριά είχαν διαθέσιμο εισόδημα 39,13 δισ. ευρώ, αλλά ξόδεψαν 40,4 δισ. ευρώ. Η διαφορά των 1,3 δισ. ευρώ καλύφθηκε από «έτοιμα» χρήματα.

Αρνητική αποταμίευση: Το ποσοστό αποταμίευσης των νοικοκυριών στην Ελλάδα βυθίστηκε στο -3,3% (από -1,8% έναν χρόνο πριν).

Η σύγκριση με την Ευρώπη: Την ώρα που στην Ευρωζώνη τα νοικοκυριά αποταμιεύουν κατά μέσο όρο το 14,3% του εισοδήματός τους, στην Ελλάδα οι πολίτες όχι μόνο δεν αποταμιεύουν, αλλά καταναλώνουν το αποθεματικό τους. Σε τριμηνιαία βάση, η Ελλάδα κατέγραψε τη δεύτερη μεγαλύτερη πτώση αποταμίευσης στην Ε.Ε., πίσω μόνο από τη Ρουμανία.

«Αιμορραγία» στις καταθέσεις και η χαοτική απόσταση με τις επιχειρήσεις

Για να διατηρηθεί το επίπεδο κατανάλωσης απέναντι στην ακρίβεια, τα νοικοκυριά καταφεύγουν στη ρευστοποίηση των αποταμιεύσεών τους. Μόνο στο πρώτο τρίμηνο του 2026, οι τραπεζικές καταθέσεις των νοικοκυριών μειώθηκαν καθαρά κατά 1,03 δισ. ευρώ (ποσό που συμπίπτει σχεδόν απόλυτα με το άνοιγμα της κατανάλωσης).

Παράλληλα, η εικόνα της συνολικής αύξησης των καταθέσεων στον ιδιωτικό τομέα είναι παραπλανητική, καθώς αποτυπώνει ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ νοικοκυριών και επιχειρήσεων:

Τον Ιούνιο του 2026, οι συνολικές καταθέσεις αυξήθηκαν κατά 8,57 δισ. ευρώ. Από αυτά, τα 7,58 δισ. προήλθαν από επιχειρήσεις και μόλις 995 εκατ. από νοικοκυριά (δηλαδή τα 88 από τα 100 ευρώ πήγαν στις επιχειρήσεις).

Στο δίμηνο Μαΐου – Ιουνίου, από τα 13,9 δισ. ευρώ της συνολικής αύξησης καταθέσεων, πάνω από το 90% (12,55 δισ.) αφορούσε επιχειρηματικούς λογαριασμούς.

Ο ετήσιος ρυθμός αύξησης των καταθέσεων των επιχειρήσεων έτρεχε τον Ιούνιο με 23%, όταν των νοικοκυριών κινούνταν με μόλις 4,3%.

Ποιοι κατέχουν τελικά τον πλούτο των 1 τρισ. ευρώ;

Η υπέρβαση του 1 τρισ. ευρώ στον ακαθάριστο πλούτο των νοικοκυριών (αυξημένος κατά 19% ή 161 δισ. ευρώ τη διετία 2024-2025) οφείλεται κυρίως στην αύξηση της αξίας των ακινήτων (+16%) και την εκτόξευση των χρηματοοικονομικών προϊόντων (αμοιβαία κεφάλαια, μετοχές).

Ωστόσο, ο πλούτος αυτός είναι εξαιρετικά άνισα κατανεμημένος. Σύμφωνα με τα στοιχεία των Distributional Wealth Accounts της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ):

Το πλουσιότερο 10% των ελληνικών νοικοκυριών κατέχει από μόνο του περίπου 84,8 δισ. ευρώ σε τραπεζικές καταθέσεις.

Το ευρύ στρώμα των νοικοκυριών δεν διαθέτει κανένα ουσιαστικό «μαξιλάρι» ασφαλείας, ενώ οι ελάχιστες καταθέσεις του διαβρώνονται καθημερινά από τον πληθωρισμό, καθώς οι καταθέσεις μιας ημέρας αποδίδουν μόλις 0,03%, την ώρα που το μέσο επιτόκιο των καταναλωτικών δανείων φτάνει το 8,40%.

Τα στοιχεία συνθέτουν μια ανησυχητική πραγματικότητα: η ανάπτυξη των αριθμών και η αύξηση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων δεν φτάνουν στη βάση της κοινωνίας. Η πλειονότητα των ελληνικών νοικοκυριών αναγκάζεται να χρηματοδοτεί την επιβίωσή της «τρώγοντας» τις αποταμιεύσεις του παρελθόντος ή καταφεύγοντας στον ακριβό τραπεζικό δανεισμό. Χωρίς μια ουσιαστική ενίσχυση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος και ανάσχεση της ακρίβειας, το καταναλωτικό μοντέλο της χώρας κινδυνεύει να βρεθεί σύντομα μπροστά σε τοίχο.

topontiki.gr

Continue Reading

Οι ειδικότητες που έχουν ζήτηση και φέρνουν υψηλότερες αποδοχές στην Ελλάδα

 

Η εποχή που η επιλογή ενός επαγγέλματος βασιζόταν αποκλειστικά στη σταθερότητα φαίνεται να ανήκει στο παρελθόν. Σήμερα, όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναζητούν επαγγελματικές διαδρομές που συνδυάζουν υψηλή ζήτηση, δυνατότητες εξέλιξης και ανταγωνιστικές αποδοχές.

Η εποχή που η επιλογή ενός επαγγέλματος βασιζόταν αποκλειστικά στη σταθερότητα φαίνεται να ανήκει στο παρελθόν. Σήμερα, όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναζητούν επαγγελματικές διαδρομές που συνδυάζουν υψηλή ζήτηση, δυνατότητες εξέλιξης και ανταγωνιστικές αποδοχές.

Η ανάπτυξη της τεχνολογίας, η μετάβαση στην πράσινη οικονομία, οι νέες επενδύσεις και η έλλειψη εξειδικευμένων στελεχών έχουν δημιουργήσει ένα νέο τοπίο, όπου ορισμένοι επαγγελματικοί κλάδοι προσφέρουν ολοένα και καλύτερες οικονομικές προοπτικές.

Τεχνολογία και πληροφορική

Ο τομέας της πληροφορικής εξακολουθεί να βρίσκεται στην κορυφή των κλάδων με τη μεγαλύτερη ζήτηση.

Προγραμματιστές, μηχανικοί λογισμικού, αναλυτές δεδομένων, ειδικοί στην κυβερνοασφάλεια και επαγγελματίες της τεχνητής νοημοσύνης συγκαταλέγονται στις ειδικότητες που βλέπουν τις αποδοχές τους να αυξάνονται σταθερά.

 

Ιδιαίτερη αξία αποκτούν οι γνώσεις σε σύγχρονες τεχνολογίες, όπως το cloud computing, το machine learning και οι αυτοματοποιημένες διαδικασίες, καθώς οι επιχειρήσεις επενδύουν όλο και περισσότερο στον ψηφιακό μετασχηματισμό.

Ενέργεια και πράσινη ανάπτυξη

Η στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δημιουργεί νέες ανάγκες για εξειδικευμένο προσωπικό.

Μηχανικοί, τεχνικοί και στελέχη με εμπειρία σε ενεργειακά έργα, βιώσιμες τεχνολογίες και ενεργειακή αποδοτικότητα βρίσκονται σήμερα ανάμεσα στους επαγγελματίες με τις μεγαλύτερες προοπτικές μισθολογικής εξέλιξης.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Οι συνεχείς επενδύσεις στον συγκεκριμένο τομέα αναμένεται να διατηρήσουν τη ζήτηση σε υψηλά επίπεδα και τα επόμενα χρόνια.

Υγεία και φαρμακευτική βιομηχανία

Η υγεία αποτελεί διαχρονικά έναν από τους πιο σταθερούς και αναπτυσσόμενους τομείς της οικονομίας.

Εκτός από γιατρούς και νοσηλευτές, αυξημένες ανάγκες παρουσιάζονται πλέον και σε ειδικότητες όπως η βιοτεχνολογία, οι κλινικές μελέτες, η φαρμακευτική έρευνα και η διοίκηση μονάδων υγείας.

 

Οι επαγγελματίες που συνδυάζουν επιστημονική κατάρτιση με εξειδικευμένες δεξιότητες έχουν σημαντικές πιθανότητες να διεκδικήσουν υψηλότερες αποδοχές.

Τουρισμός και φιλοξενία

Ο τουρισμός εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της ελληνικής οικονομίας, όμως οι απαιτήσεις του κλάδου έχουν αλλάξει.

Οι επιχειρήσεις αναζητούν πλέον στελέχη με εμπειρία στη διοίκηση ξενοδοχειακών μονάδων, στο revenue management, στις πωλήσεις, στο digital marketing και στη διαχείριση πελατών.

Η γνώση ξένων γλωσσών και η εμπειρία σε διεθνές περιβάλλον μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό πλεονέκτημα για όσους επιδιώκουν υψηλότερες απολαβές.

Logistics και εφοδιαστική αλυσίδα

Η ανάπτυξη του ηλεκτρονικού εμπορίου έχει αυξήσει θεαματικά τη σημασία των logistics.

Οι επιχειρήσεις χρειάζονται στελέχη που μπορούν να οργανώσουν αποτελεσματικά αποθήκες, μεταφορές και δίκτυα διανομής, με αποτέλεσμα ειδικότητες όπως ο supply chain manager και ο υπεύθυνος logistics να παρουσιάζουν αυξημένη ζήτηση.

Η εμπειρία, η οργάνωση και η γνώση σύγχρονων συστημάτων διαχείρισης αποτελούν βασικά στοιχεία για σημαντική μισθολογική εξέλιξη.

Πωλήσεις και ανάπτυξη επιχειρήσεων

Οι πωλήσεις παραμένουν ένας από τους κλάδους όπου οι αποδοχές μπορούν να αυξηθούν ιδιαίτερα γρήγορα, ειδικά όταν συνοδεύονται από μετρήσιμα αποτελέσματα.

Στελέχη με εμπειρία στις επιχειρηματικές πωλήσεις, στις διεθνείς αγορές, στην τεχνολογία ή στον φαρμακευτικό κλάδο έχουν τη δυνατότητα να συνδυάζουν υψηλούς βασικούς μισθούς με σημαντικά bonus απόδοσης.

Χρηματοοικονομικά και συμβουλευτικές υπηρεσίες

Ο χρηματοοικονομικός τομέας συνεχίζει να προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες για όσους διαθέτουν αναλυτική σκέψη και εξειδικευμένες γνώσεις.

Οικονομικοί αναλυτές, λογιστές με σύγχρονη κατάρτιση, στελέχη διαχείρισης κινδύνου και σύμβουλοι επιχειρήσεων βλέπουν ολοένα και περισσότερες προοπτικές εξέλιξης, ιδιαίτερα όταν συνδυάζουν οικονομικές γνώσεις με ψηφιακές δεξιότητες και ανάλυση δεδομένων.

Οι δεξιότητες που κάνουν τη διαφορά

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η αύξηση των αποδοχών δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον κλάδο στον οποίο εργάζεται κάποιος, αλλά και από τη συνεχή εξέλιξη των δεξιοτήτων του.

Η εξειδίκευση, η διαρκής επιμόρφωση, η γνώση νέων τεχνολογιών και ξένων γλωσσών αποτελούν πλέον βασικά εφόδια για όσους επιθυμούν να βελτιώσουν τη θέση τους στην αγορά εργασίας.

Καθώς οι ανάγκες των επιχειρήσεων μεταβάλλονται, οι εργαζόμενοι που επενδύουν στη γνώση και προσαρμόζονται στις νέες απαιτήσεις είναι εκείνοι που έχουν περισσότερες πιθανότητες να δουν όχι μόνο καλύτερες επαγγελματικές ευκαιρίες, αλλά και σημαντική αύξηση στο εισόδημά τους.

Continue Reading

Αλαλούμ και με τη μερική απασχόληση: 20% ΥΠΟΣΤΗΡΊΖΕΙ ο ΕΦΚΑ, 5% επιβεβαιώνει η ΕΛΣΤΑΤ

 

Εκτός από τα ποσοστά ανεργίας, που αποτελούν έναν μόνιμο στατιστικό πονοκέφαλο, με τεράστιες αποκλίσεις μεταξύ ΕΛΣΤΑΤ και ΔΥΠΑ, σύγχυση επικρατεί και με τα στοιχεία για τη μερική απασχόληση.

Αν δει κανείς τις σχετικές εκθέσεις της Eurostat, που βασίζονται στις  ρευνες Εργατικού Δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ, διαπιστώνει ότι η Ελλάδα είναι ουραγός στη μερική απασχόληση, με ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά στην ΕΕ. Η τελευταία συγκεντρωτική έκθεση της Εurostat (δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2025, με στοιχεία ως και τον Δεκέμβριο του 2024) εμφανίζει τη μερική απασχόληση στην Ελλάδα στο 6,2%, έναντι 17,1% του ευρωπαϊκού μέσου όρου.

Σε αναμονή της επικαιροποιημένης έκθεσης, που θα δημοσιευθεί τον Οκτώβριο του 2026, μια πιο πρόσφατη εικόνα δίνουν τα ετήσια στοιχεία για την απασχόληση το 2025. Από το σύνολο των εργαζομένων στην Ελλάδα (ηλικίας 20-64 ετών), μόλις λίγο περισσότεροι από 220.000 δήλωναν μερικώς ή προσωρινά απασχολούμενοι, αριθμός που αναλογεί στο 5,1% του εργατικού δυναμικού των περίπου 4,3 εκατομμυρίων.

Τα πιο πρόσφατα συγκεντρωτικά στοιχεία εμφανίζουν τη μερική απασχόληση στην Ελλάδα στο 6,2% – πηγή: Εurostat – επεξεργασία Euronews

Το 20,23% των ασφαλισμένων έχουν μόνο μερική απασχόληση – πηγή: e-ΕΦΚΑ (πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)

Πάνω από 20% η μερική απασχόληση ασφαλισμένων ιδιωτικού δικαίου

Όμως τα τελευταία στοιχεία του e-EΦΚΑ για την απασχόληση των ασφαλισμένων ιδιωτικού δικαίου, που αφορούν τον Δεκέμβριο του 2025, καταγράφουν περισσότερα από 540.000 άτομα που έχουν μόνο μερική απασχόληση, σε σύνολο 2.767.000 μισθωτών. Πρόκειται για το 20,23% της συνολικής απασχόλησης. Όπως διευκρινίζει η έκθεση, το συγκεκριμένο νούμερo δεν ταυτίζεται με το συνολικό ποσοστό μερικών απασχολήσεων, αφού υπάρχουν εργαζόμενοι που κάνουν δύο ή περισσότερες δουλειές, πλήρους και μερικής απασχόλησης ταυτόχρονα.

Φυσικά οι δύο εκθέσεις δεν μετράνε τα ίδια πράγματα. Η ΕΛΣΤΑΤ, και κατ’ επέκταση η Εurostat, αναφέρονται στο σύνολο των εργαζομένων, εκ των οποίων ένα μεγάλο μέρος, άνω του 28% είναι αυτοαπασχολούμενοι με ή χωρίς προσωπικό (αγρότες, ελεύθεροι επαγγελματίες) ή βοηθοί στην οικογενειακή επιχείρηση. Ο e-EΦΚΑ καταγράφει τους απασχολούμενους με συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου. Σε αυτούς περιλαμβάνονται οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί και άλλοι συμβασιούχοι εργαζόμενοι στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, μέσω προγραμμάτων ΕΣΠΑ κ.λπ. Ακόμα και αν λάβουμε υπ’όψιν τα παραπάνω, η απόσταση ανάμεσα στους 220.000 και στο μισό εκατομμύριο μερικώς απασχολούμενους, είναι αβυσσάλεα.

Με μερική απασχόληση το 43% των νέων προσλήψεων

Η εικόνα μπερδεύεται ακόμα περισσότερο, όταν κοιτάζουμε τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη» για το ισοζύγιο προσλήψεων-απολύσεων. Η τελευταία έκθεση για τις «Ροές Μισθωτής Απασχόλησης στον Ιδιωτικό Τομέα» (Μάιος 2026), δείχνει ότι πάνω από τέσσερις στις δέκα προσλήψεις (43,2%) αφορά μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση.

Τα παραπάνω στοιχεία αναλύει διεξοδικά νέα έρευνα της Ένωσης για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους (ΕΝΥΠΕΚΚ), από τον καθηγητή Αλέξη Μητρόπουλο. Όπως αναφέρει, τον Μάιο σε σύνολο 368.429 νεοπροσληφθέντων εργαζομένων, 209.265 άτομα προσλήφθηκαν για πλήρη απασχόληση (ποσοστό 56,8%), ενώ 159.164  άνθρωποι (ποσοστό 43,2%) προσλήφθηκαν για μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση.

Εξετάζοντας συνδυαστικά τους πίνακες του e-EΦΚΑ και του Εργάνη, η ΕΝΥΠΕΚΚ διαπιστώνει ότι η πλειονότητα των μερικώς ή εκ περιτροπής απσχολούμενων που προσλήφθηκαν τον Μάιο, καλούνται να ζήσουν με 472 ευρώ καθαρά – ή έστω, ανεπαισθήτως υψηλότερα μετά την αύξηση του κατώτατου μισθού από 1-4-2026. Πρόκειται για ποσό κάτω από το επίσημο κατώφλι της φτώχειας (585 ευρώ τον μήνα για μονοπρόσωπο νοικοκυριό). Επιβεβαιώνεται έτσι ότι στη χώρα μας το μοντέλο του εργαζόμενου φτωχού (working poor), που δε μπορεί να καλύψει τις βασικές ανάγκες με τον μισθό του, είναι κάθε άλλο παρά μειοψηφικό.

«Συνεπώς, επειδή το ποσοστό των μερικώς απασχολουμένων είναι σχεδόν πάντα πάνω από το 21% σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΦΚΑ, ενώ το μηνιαίο ποσοστό τους κυμαίνεται γύρω στο 43-46% (το οποίο μάλιστα αυξάνεται κατά την τουριστική περίοδο σε πολύ υψηλά ποσοστά) σύμφωνα με το Π/Σ «Εργάνη», είναι προφανές ότι η συνολική μερική απασχόληση στην Ελλάδα «ζει και βασιλεύει» και ασφαλώς είναι πολύ υψηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (17,1% το 2024)», τονίζει ο καθηγητής Αλέξης Μητρόπουλος.

Μήπως υπάρχει εικονική μερική απασχόληση;

Η απόκλιση των στοιχείων για τη μερική απασχόληση μεταξύ Εurostat-ΕΛΣΤΑΤ και e-EΦΚΑ, εκτός από τη διαφορετική μεθοδολογία, πιθανόν οφείλεται και στα υψηλά ποσοστά της υποδηλωμένης και αδήλωτης εργασίας.

Η Εurostat στηρίζεται στην Έρευνα Εργατικού Δυναμικού (Labour Force Survey), μια δειγματοληπτική έρευνα όπου ο ίδιος ο εργαζόμενος δηλώνει αν θεωρεί τη βασική του εργασία πλήρους ή μερικής απασχόλησης, με βάση τις ώρες που πραγματικά εργάζεται σε σύγκριση με έναν αντίστοιχο πλήρως απασχολούμενο. Ο e-EΦΚΑ αντίθετα καταγράφει τον τύπο σύμβασης που έχει δηλωθεί επίσημα στο ασφαλιστικό σύστημα. Αν μια σύμβαση έχει καταχωρηθεί ως «μερικής απασχόλησης», προσμετράται εκεί ανεξάρτητα από το τι δηλώνει ο ίδιος ο εργαζόμενος για τις πραγματικές ώρες εργασίας του.

Στην Ελλάδα είναι ευρέως τεκμηριωμένο το φαινόμενο εργαζομένων που δηλώνονται επίσημα με σύμβαση μερικής απασχόλησης, συχνά για λίγες ώρες την ημέρα, ενώ στην πράξη εργάζονται με πλήρες ωράριο, με το υπόλοιπο τμήμα του μισθού να καταβάλλεται ανεπίσημα. Αυτό βολεύει τον εργοδότη ως προς τις ασφαλιστικές εισφορές, αλλά δημιουργεί μια αναντιστοιχία ανάμεσα στο τι δηλώνεται στον ΕΦΚΑ και στο τι θα δήλωνε ο ίδιος ο εργαζόμενος αν τον ρωτούσε ερευνητής της ΕΛΣΤΑΤ για τις πραγματικές του ώρες εργασίας. Η εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας μπορεί να περιόρισε αλλά δεν εξάλειψε αυτό το φαινόμενο.

Τέλος, τα στοιχεία του ΕΦΚΑ αποτελούν στιγμιότυπο των ενεργών συμβάσεων σε μια δεδομένη στιγμή, ενώ η Eurostat βασίζεται σε δειγματοληψία που εξομαλύνει εποχικές διακυμάνσεις μέσα στο έτος. Αυτό έχει σημασία ιδίως για την Ελλάδα, όπου η τουριστική περίοδος δημιουργεί έντονες αυξομειώσεις στις μερικές και εκ περιτροπής συμβάσεις.

Η Ελλάδα στη «μεσογειακή ομάδα» της εργασιακής ανασφάλειας

Η μερική, εκ περιτροπής ή προσωρινή απασχόληση είναι μορφές εργασιακής ανασφάλειας. Έρευνα του Euronews, βασισμένη σε στοιχεία της Eurofound, κατατάσσει την Ελλάδα ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες με την υψηλότερη «ακούσια μη τυποποιημένη απασχόληση»,  δηλαδή εργασία σε προσωρινές, μερικής απασχόλησης ή ευέλικτες συμβάσεις που δεν αποτελεί επιλογή αλλά ανάγκη λόγω απουσίας σταθερών εναλλακτικών.

Η Ιταλία βρίσκεται στην κορυφή αυτής της κατάταξης, με σχεδόν έναν στους πέντε εργαζομένους σε ακούσια ελαστική απασχόληση. Ακολουθεί η Ισπανία με 17%, ενώ η Κύπρος, η Πορτογαλία και η Ελλάδα καταγράφουν όλες ποσοστά πάνω από 12%. Πρόκειται για μια σαφή «μεσογειακή ομάδα», η οποία μαζί με τη Φινλανδία διαφοροποιείται πλήρως από πιο εύπορες χώρες όπως η Αυστρία, η Γερμανία, η Δανία ή η Ολλανδία, όπου το αντίστοιχο ποσοστό κυμαίνεται μόλις στο 4% με 5%.

in.gr

Continue Reading

RED ALERT στην παγκόσμια οικονομία: Η κλιματική κρίση απειλεί τον πυρήνα της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας

 

Καθώς η Ευρώπη φλέγεται και τεράστιες δασικές εκτάσεις σε χώρες όπως η Γαλλία και η Ισπανία παραδίδονται στις φλόγες εν μέσω θερμοκρασιών ρεκόρ, ένας νέος, αθέατος αλλά εξαιρετικά επικίνδυνος εφιάλτης αναδύεται: η κλιματική κρίση και η ραγδαία υποβάθμιση της φύσης δεν κοστίζουν πλέον μόνο σε ανθρώπινες ζωές και άμεσες υλικές καταστροφές, αλλά απειλούν τα ίδια τα θεμέλια του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Το ηχηρό καμπανάκι κινδύνου κρούει στον Guardian το μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Φρανκ Έλντερσον, ο οποίος προειδοποιεί ότι ο τραπεζικός τομέας βρίσκεται μπροστά σε έναν πρωτοφανή κίνδυνο. Όπως επισημαίνει, η κατάρρευση των αποκαλούμενων «υπηρεσιών του οικοσυστήματος» —δηλαδή των φυσικών διεργασιών και πόρων που στηρίζουν την ανθρώπινη δραστηριότητα— δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα απειλών για την ανάπτυξη, τον πληθωρισμό και τον δανεισμό.
Η ραγδαία κατάρρευση των «υπηρεσιών οικοσυστήματος»
Για δεκαετίες, η παγκόσμια οικονομία θεωρούσε δεδομένους τους πόρους που παρέχει απλόχερα η φύση. Αυτές οι «υπηρεσίες του οικοσυστήματος» ορίζονται ως οποιοδήποτε όφελος μπορεί να αντληθεί από μια φυσική δομή ή διαδικασία. Για παράδειγμα, το νερό χρησιμοποιείται ως απαραίτητη πρώτη ύλη στη βιομηχανία, ως πηγή ενέργειας μέσω των υδροηλεκτρικών εργοστασίων ή ως δίκτυο μεταφορών. Παράλληλα, τα θαλάσσια οικοσυστήματα είναι κρίσιμα για την αλιεία και την παραγωγή τροφίμων, ενώ τα δάση στηρίζουν ολόκληρους κλάδους του τουρισμού, της ξυλείας και της γεωργίας.
«Αυτές οι υπηρεσίες δεν είναι πλέον σταθερές, αλλά βρίσκονται σε ραγδαία παρακμή. Γι’ αυτό μιλάμε ταυτόχρονα για την κλιματική κρίση και την κρίση της φύσης», υπογραμμίζει ο κ. Έλντερσον. Επισημαίνει, μάλιστα, ότι οι συνέπειες από την εξάρτηση των επιχειρήσεων σε αυτούς τους φυσικούς πόρους, μεταφράζονται άμεσα σε τεράστια ανοίγματα και κινδύνους για τις ίδιες τις τράπεζες που τις δανειοδοτούν.
«Δεν είναι οικολογικές ευαισθησίες, είναι σκληρή οικονομία»
Για πολύ καιρό, η συζήτηση γύρω από την κλιματική αλλαγή αντιμετωπιζόταν στους σκληρούς οικονομικούς κύκλους ως ένα δευτερεύον ή αυστηρά περιβαλλοντικό ζήτημα. Αυτό πλέον έχει ανατραπεί ριζικά. Η αυξημένη συχνότητα των φυσικών καταστροφών, όπως οι πρόσφατες σαρωτικές πυρκαγιές που έκαναν στάχτη σπίτια και επιχειρήσεις σε ολόκληρη τη Νότια Ευρώπη, αποδεικνύουν ότι η απειλή είναι συστημική.
«Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με τη φύση μπορούν να δημιουργήσουν ουσιαστικούς οικονομικούς και χρηματοπιστωτικούς κινδύνους, επηρεάζοντας τον πιστωτικό κίνδυνο, την ανάπτυξη, τον πληθωρισμό και —μακροπρόθεσμα— τη δυνητική χρηματοπιστωτική αστάθεια», εξηγεί το στέλεχος της ΕΚΤ, χρησιμοποιώντας πολύ ξεκάθαρη γλώσσα για να αφυπνίσει τις αγορές.
«Αν καταστρέψεις τη φύση, καταστρέφεις τον πυρήνα πάνω στον οποίο εξαρτώνται οι οικονομίες μας. Και αυτό τράβηξε την προσοχή του κόσμου. Δεν πρόκειται για κάποια άσκηση οικολογικής ευαισθησίας ή αγάπης προς τα δέντρα (“flower-power, tree-hugging exercise”). Πρόκειται για τον σκληρό πυρήνα της οικονομίας. Πρόκειται για τη θεμελιώδη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και τη σταθερότητα των τιμών», τονίζει χαρακτηριστικά.
Το σχέδιο της ΕΚΤ και ο ρόλος των τραπεζών
Υπό το βάρος αυτών των εξελίξεων, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ως η εποπτική αρχή των μεγαλύτερων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων της Ευρώπης, έχει ήδη δρομολογήσει ένα εκτεταμένο πρόγραμμα αξιολόγησης. Στόχος είναι να χαρτογραφηθεί το πώς η κλιμακούμενη ζημιά στα οικοσυστήματα εκθέτει το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Μέσα στη χρονιά, η ΕΚΤ σχεδιάζει να δημοσιεύσει μια αναλυτική μελέτη που θα ερευνά πώς τα «μονοπάτια υποβάθμισης των οικοσυστημάτων» (ecosystem degradation pathways) μπορούν να μεταφραστούν σε δυναμική πιστωτικών απωλειών για τις τράπεζες της Ευρωζώνης, μετρώντας ουσιαστικά τα «κόκκινα δάνεια» που θα γεννήσει η ξηρασία, οι πυρκαγιές και οι πλημμύρες.
Το γεωπολιτικό ρήγμα και η αποχώρηση των ΗΠΑ
Η προσπάθεια ενσωμάτωσης των κλιματικών κινδύνων στον χρηματοπιστωτικό τομέα ξεκίνησε εντατικά το 2017, όταν δημιουργήθηκε το Δίκτυο για το Πρασίνισμα του Χρηματοοικονομικού Συστήματος (NGFS), με πρωτεργάτες τον Φρανκ Έλντερσον, τον τότε επικεφαλής της Τράπεζας της Αγγλίας, Μαρκ Κάρνεϊ, και τον διοικητή της Τράπεζας της Γαλλίας, Φρανσουά Βιλερουά ντε Γκαλό. Σήμερα, 114 κεντρικές τράπεζες παγκοσμίως συμμετέχουν στην προσπάθεια.
Ωστόσο, η παγκόσμια συνεργασία δέχθηκε ισχυρό πλήγμα υπό την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ. Αντιδρώντας στις πιέσεις κολοσσών της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων που δίνουν μάχη για να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους, ο Τραμπ απέσυρε πέρυσι τις ΗΠΑ από το NGFS. Η κίνηση αυτή άφησε την Ευρώπη να ηγείται σχεδόν μόνη της της πράσινης χρηματοοικονομικής ατζέντας, χωρίς την υποστήριξη της ισχυρότερης οικονομίας του πλανήτη.
Παρά τις γεωπολιτικές αναταράξεις, ο ευρωπαϊκός τραπεζικός κλάδος φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει πλήρως το μέγεθος του προβλήματος. Οι εποχές της άρνησης έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. «Νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο να βρεις πλέον μια τράπεζα στην Ευρώπη που θα σου πει ειλικρινά ότι δεν θεωρεί αυτό το ζήτημα σημαντικό. Νομίζω ότι αυτός ο καιρός έχει περάσει», καταλήγει ο αξιωματούχος της ΕΚΤ, την ώρα που οι φλόγες συνεχίζουν να καταβροχθίζουν τον φυσικό πλούτο της γηραιάς ηπείρου.

Continue Reading

Η αναστολή νέων αδειών επιβραδύνει την ανάπτυξη των βραχυχρόνιων μισθώσεων

 Η αναστολή νέων αδειών επιβραδύνει την ανάπτυξη των βραχυχρόνιων μισθώσεων, ωστόσο η πίεση ειδικά στο κέντρο παραμένει με έξι στις δέκα τουριστικές κλίνες να συγκεντρώνονται στην 1η Δημοτική Κοινότητα.

Αποτελεσματικό εν μέρει, ως προς την επιβράδυνση της περαιτέρω εξάπλωσης της βραχυχρόνιας μίσθωσης, αποδεικνύεται το μέτρο για την αναστολή νέων αδειών. Την ίδια στιγμή βέβαια, η συνολική τουριστική πίεση που δέχεται η Αθήνα αυξάνει, χωρίς βέβαια να μπορούμε ακόμα να μιλάμε επισήμως για υπερτουρισμό, με τα Airbnb να εμφανίζουν σήμερα διπλάσιο αριθμό κλινών σε σχέση με τα ξενοδοχεία.

Τα παραπάνω συμπεράσματα προκύπτουν από την πρώτη επικαιροποίηση της Μελέτης Φέρουσας Τουριστικής Ικανότητας του Δήμου Αθηναίων που δημοσιοποιήθηκε χθες.

«Φρένο» στην επέκταση των Airbnb

Για την ακρίβεια, η μελέτη καταγράφει μια πρώτη ένδειξη ότι η αναστολή νέων εγγραφών βραχυχρόνιας μίσθωσης στις τρεις πρώτες Δημοτικές Κοινότητες κατάφερε να φρενάρει την ταχεία επέκταση των Airbnb, όχι όμως και να την αναστείλει.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παρατηρητηρίου Βιώσιμου Τουρισμού, ενώ την περίοδο 2023-2024 η αύξηση των STR στις περιοχές εφαρμογής του μέτρου κυμαινόταν μεταξύ 18% και 20%, την περίοδο 2024-2025 περιορίστηκε στο 1,7%-5,4%.

Διπλάσιες οι κλίνες Airbnb από αυτές των ξενοδοχείων

Παρότι ο ρυθμός ανάπτυξής τους επιβραδύνθηκε αισθητά, ο αριθμός τους δεν μειώθηκε, συνέχισε να αυξάνει αλλά με αισθητά ηπιότερο ρυθμό, ενώ παράλληλα αυξάνονται και τα ξενοδοχεία στην πόλη. Όπως επισημαίνει η μελέτη οι μονάδες STR (βραχυχρόνιες μισθώσεις) αυξήθηκαν από 14.054 σε 18.769, δηλαδή κατά 33,5%, ενώ οι ξενοδοχειακές μονάδες ανήλθαν από 234 σε 302, σημειώνοντας άνοδο 29,1% μεταξύ 2018-2025. Από άποψη κλινών και δεδομένου ότι κάθε ξενοδοχειακή μονάδα διαθέτει περισσότερα δωμάτια, τα Airbnb φαίνεται να αυξάνουν κατά 23,7% ενώ τα ξενοδοχεία κατά 25,6%. Συγκεκριμένα οι κλίνες STR αυξήθηκαν από 56.956 το 2018 σε 70.460 το 2025, ενώ οι ξενοδοχειακές κλίνες ενισχύθηκαν από 28.045 σε 35.229.

Σε απόλυτους αριθμούς ωστόσο τα Airbnb συνέχισαν να είναι διπλάσια από τα ξενοδοχεία – το 2025 υπήρχαν 70.460 κλίνες STR έναντι 35.229 ξενοδοχειακών κλινών.

Γεγονός που αποδεικνύει και η μέση ετήσια αναλογία κλινών STR προς ξενοδοχειακές κλίνες, η οποία αυξήθηκε από 1,29 το 2018 σε 1,74 το 2025, ενώ η αντίστοιχη αναλογία μονάδων STR προς ξενοδοχειακές μονάδες διαμορφώθηκε από 19,53 σε 28,61. Το 2025 δηλαδή σε απόλυτους αριθμούς, στην Αθήνα αντιστοιχούσαν περίπου δύο κλίνες βραχυχρόνιας μίσθωσης για κάθε μία ξενοδοχειακή κλίνη.

700 τουρίστες STR ανά μόνιμο κάτοικο τον χρόνο

Εκεί όπου διαφοροποιούνται οι δύο μορφές φιλοξενίας είναι στη χωρική τους ανάπτυξη. Οι βραχυχρόνιες μισθώσεις εκτείνονται χωρικά σε περισσότερες γειτονιές συγκριτικά με τα ξενοδοχεία ιδίως στον άξονα Βορρά – Νότου. Οι βραχυχρόνιες μισθώσεις εκτείνονται σε περιοχές όπως το Κουκάκι, η Μακρυγιάννη, η Βεΐκου, το Θησείο, το Γκάζι, η Καλλιρρόης, τα Εξάρχεια και η Πλατεία Βικτωρίας, σε αντίθεση με τα ξενοδοχεία που η χωρική συγκέντρωση τους παραμένει στο κέντρο της πόλης με ιδιαίτερη πύκνωση στο Εμπορικό Τρίγωνο, Ψυρρή – Κουμουνδούρου και Μοναστηράκι – Πλάκα.

Μάλιστα η επέκτασή των βραχυχρόνιων ακολουθεί σε μεγάλο βαθμό τους άξονες του μετρό και του ηλεκτρικού, καθώς η πλειονότητα των καταλυμάτων βρίσκεται σε περπατήσιμη απόσταση έως 15 λεπτών από σταθμό μέσου σταθερής τροχιάς. Ενδεικτικό είναι και το γεγονός ότι στο βορειοδυτικό τμήμα της πόλης, όπου η κάλυψη του μετρό είναι πιο περιορισμένη, τα STR είναι εμφανώς λιγότερα.

Σε κάθε περίπτωση βέβαια, περίπου έξι στις δέκα τουριστικές κλίνες του Δήμου Αθηναίων βρίσκονται στην 1η Δημοτική Κοινότητα, γεγονός που εξηγεί γιατί οι μεγαλύτερες πιέσεις εντοπίζονται διαχρονικά στο Εμπορικό Κέντρο, το Μοναστηράκι-Πλάκα, το Ψυρρή-Κουμουνδούρου και τις γύρω περιοχές.

Σύμφωνα με τον δείκτη τουριστικής έντασης, ο οποίος υπολογίζει την ετήσια αναλογία των επισκεπτών που μένουν σε STR προς τον μόνιμο πληθυσμό κάθε γειτονιάς, στο Εμπορικό Κέντρο αντιστοιχούν περίπου 700 τουρίστες βραχυχρόνιας μίσθωσης ανά μόνιμο κάτοικο τον χρόνο. Στου Ψυρρή-Κουμουνδούρου η αναλογία φθάνει τους 260 τουρίστες ανά κάτοικο και στο Μοναστηράκι–Πλάκα τους 200.

Παράλληλα, ο δείκτης τουριστικής λειτουργίας δείχνει ότι το 2025 στο Εμπορικό Κέντρο αντιστοιχούσαν 13,6 ξενοδοχειακές κλίνες και 11,5 κλίνες STR ανά μόνιμο κάτοικο. Στου Ψυρρή–Κουμουνδούρου η αναλογία διαμορφωνόταν σε τέσσερις κλίνες STR και δύο ξενοδοχειακές ανά κάτοικο, ενώ στο Μοναστηράκι–Πλάκα ανερχόταν σε τρεις κλίνες STR και 2,3 ξενοδοχειακές.

Τουρισμός σε μια πόλη με 4% πράσινο

Κι όλα τα παραπάνω σε μια πόλη που έχει τουρισμό όλο τον χρόνο, που καταγράφει μείωση του μόνιμου πληθυσμού, εμφανίζει υψηλά ποσοστά δόμησης και διαθέτει μόλις 4% πράσινο.

Όπως αναφέρει η μελέτη η πλειονότητα των Δημοτικών Κοινοτήτων του Δήμου Αθηναίων κατέγραψε μείωση του μόνιμου πληθυσμού μεταξύ 2011 και 2021, ενώ οι πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές εξακολουθούν να εμφανίζουν ελλείψεις σε ελεύθερους χώρους και πράσινο. Περισσότερο από το 75% της συνολικής έκτασης του δήμου είναι δομημένο, ενώ το 82% του αστικού ιστού χαρακτηρίζεται πυκνοδομημένο και συνεχές. Επιπλέον οι χώροι πρασίνου περιορίζονται μόλις στο 4%, παρουσιάζοντας μάλιστα μεγάλες αποκλίσεις ανά περιοχή, από μόλις 1,8 έως 21,5 τετραγωνικά μέτρα ανά κάτοικο.

insider.gr

Continue Reading