Η μετακίνηση του ανθρώπινου δυναμικού προς το εξωτερικό πληγώνει την Ελλάδα

 Η μετακίνηση του ανθρώπινου δυναμικού προς το εξωτερικό αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα και ανθεκτικά φαινόμενα της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας.

Παρότι η αγορά εργασίας έχει διαφοροποιηθεί σημαντικά σε σχέση με την περίοδο της οξείας οικονομικής ύφεσης, η διαρροή εξειδικευμένων εργαζομένων διατηρεί ισχυρή δυναμική. Το φαινόμενο δεν έχει πλέον τα χαρακτηριστικά της μαζικής, σχεδόν βίαιης εξόδου του παρελθόντος, αλλά έχει μετεξελιχθεί σε μια σταθερή, δομική συνιστώσα της οικονομίας.

Η ανάλυση των διαθέσιμων δεδομένων αναδεικνύει μια σαφή ασυμμετρία: η επιστροφή Ελλήνων από το εξωτερικό καταγράφεται μεν, ωστόσο υπολείπεται αισθητά σε σχέση με τους ρυθμούς εκείνων που εξακολουθούν να αναζητούν επαγγελματική διέξοδο εκτός συνόρων.

Η αποτύπωση των τάσεων μέσα από τα δεδομένα

Η δυναμική αυτής της ανισορροπίας αποτυπώνεται ευκρινώς στις πρόσφατες μετρήσεις.

Σύμφωνα με την ετήσια έρευνα του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ για το εισόδημα και τις δαπάνες διαβίωσης των νοικοκυριών, το 10,9% των οικογενειών στην Ελλάδα αναφέρει ότι τουλάχιστον ένα μέλος τους έχει μεταναστεύσει στο εξωτερικό για λόγους εργασίας κατά την τελευταία πενταετία.

Το ποσοστό αυτό καταδεικνύει ότι η μετακίνηση αφορά ένα διόλου ευκαταφρόνητο τμήμα της κοινωνίας και παραμένει ενεργή επιλογή για σημαντικό αριθμό εργαζομένων.

Στον αντίποδα, η τάση επαναπατρισμού – το λεγόμενο brain gain – εμφανίζει μετρήσιμα, αλλά σαφώς πιο συγκρατημένα μεγέθη. Στην ίδια έρευνα, το ποσοστό των νοικοκυριών που δήλωσαν ότι κάποιο μέλος τους επέστρεψε από το εξωτερικό για να ενταχθεί στην εγχώρια αγορά εργασίας ανέρχεται στο 6,6%.

Η διαφορά μεταξύ των δύο ποσοστών υποδεικνύει ένα συνεχιζόμενο αρνητικό ισοζύγιο στο ανθρώπινο κεφάλαιο.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ποιοτική σύσταση αυτής της μετανάστευσης: τα ευρωπαϊκά στατιστικά καταγράφουν πως οι Έλληνες κάτοχοι τίτλων ανώτατης εκπαίδευσης που εργάζονται σε χώρες της Ε.Ε. αυξάνονται, αντιπροσωπεύοντας πλέον πάνω από το 30% του συνόλου των Ελλήνων μεταναστών.

Ο ρόλος του κόστους ζωής και των μισθολογικών αποκλίσεων

Η διατήρηση αυτού του αρνητικού ισοζυγίου δεν οφείλεται στην έλλειψη θέσεων εργασίας, όπως συνέβαινε πριν από μία δεκαετία, αλλά στη διαφορά της αγοραστικής δύναμης και των συνθηκών διαβίωσης. Το σύγχρονο brain drain τροφοδοτείται κυρίως από τη συρρίκνωση του πραγματικού εισοδήματος στο εσωτερικό της χώρας.

Οι αυξητικές τάσεις στον πληθωρισμό, σε συνδυασμό με τη ραγδαία άνοδο του κόστους στέγασης στα μεγάλα αστικά κέντρα, ασκούν έντονη πίεση στη μεσαία τάξη και στους νέους επαγγελματίες.

Όταν η αναλογία μισθού και παγίων εξόδων (όπως το ενοίκιο και η ενέργεια) καθιστά την αποταμίευση ή τον μακροπρόθεσμο προγραμματισμό εξαιρετικά δυσχερή, η ευρωπαϊκή αγορά εργασίας προβάλλει ως μια ορθολογική οικονομική επιλογή.

Ο εργαζόμενος υψηλής εξειδίκευσης σταθμίζει τις επιλογές του συγκρίνοντας τις αποδοχές του όχι μόνο σε απόλυτους αριθμούς, αλλά και σε σχέση με το βιοτικό επίπεδο που αυτές μπορούν να του εξασφαλίσουν.

Οι επιπτώσεις στην εγχώρια αγορά και την κοινωνία

Αυτή η παρατεταμένη εκροή εξειδικευμένου δυναμικού επιφέρει πολυεπίπεδες συνέπειες. Σε οικονομικό επίπεδο, δημιουργεί σημαντικές ελλείψεις σε κρίσιμους κλάδους αιχμής, όπως η τεχνολογία, η υγεία και η μηχανική, ανακόπτοντας τον ρυθμό παραγωγικότητας των εγχώριων επιχειρήσεων που δυσκολεύονται να βρουν ή να διατηρήσουν καταρτισμένα στελέχη.

Το κράτος και οι οικογένειες επενδύουν πόρους στην εκπαίδευση επιστημόνων, η υπεραξία των οποίων τελικά κεφαλαιοποιείται από ισχυρότερες οικονομίες.

Σε κοινωνικό επίπεδο, η διατήρηση του φαινομένου διαμορφώνει μια σιωπηλή διαίρεση. Δημιουργείται μια συνθήκη δύο ταχυτήτων ανάμεσα σε όσους ενσωματώνονται σε οικονομίες με υψηλότερες παροχές και προοπτικές ανέλιξης, και σε όσους παραμένουν στην Ελλάδα, επιχειρώντας να προσαρμοστούν σε ένα περιβάλλον εντονότερων οικονομικών πιέσεων.

Οι εμπειρίες, οι προσδοκίες και το επίπεδο διαβίωσης των δύο αυτών ομάδων τείνουν να αποκλίνουν όλο και περισσότερο με την πάροδο του χρόνου.

Προϋποθέσεις για την ουσιαστική ανάσχεση

Η μετάβαση από το brain drain στο brain gain δεν μπορεί να συντελεστεί αυτόματα, ούτε μέσω μεμονωμένων πρωτοβουλιών. Η επιστροφή ενός εργαζομένου που έχει ήδη εδραιωθεί στο εξωτερικό προϋποθέτει ένα σταθερό και ανταγωνιστικό πλαίσιο υποδοχής.

Τα δεδομένα δείχνουν ότι για να καταστεί η ελληνική αγορά εργασίας ελκυστική για το δικό της ανθρώπινο κεφάλαιο, απαιτείται δομική σύγκλιση με τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους. Αυτό περιλαμβάνει την ενίσχυση των πραγματικών μισθών, τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και, κρισιμότερα, την υλοποίηση πολιτικών που θα αμβλύνουν το στεγαστικό κόστος.

Όσο οι παράγοντες αυτοί παραμένουν ανισομερείς, η μετακίνηση προς το εξωτερικό θα συνεχίσει να αποτελεί μια ρεαλιστική επιλογή σταδιοδρομίας, καθυστερώντας την επιστροφή των αριθμών –και κυρίως των ανθρώπων– σε ένα πραγματικά θετικό ισοζύγιο.

in.gr

Continue Reading

Ευχές για την Ανάσταση και το Πάσχα 2026 – Πασχαλινές Ευχές για Καλό Πάσχα!

 

ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΧΑ

– Ο Θείος λόγος και η θυσία της Σταύρωσης ας καθοδηγούν την κάθε σκέψη μας για να βλέπουμε πίσω με κατανόηση, μπροστά με ελπίδα, γύρω μας με αγάπη! Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση!

***

– Εύχομαι αυτό το Πάσχα η Ανάσταση του Κυρίου να φέρει την λύτρωση στις ψυχές όλων μας! Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση!

Continue Reading

Στην Ελλάδα, άγχος και δουλειά πάνε χέρι-χέρι λόγω ακρίβειας και φόρων

 

Μια νέα διεθνής μελέτη που καλύπτει 160 χώρες αποτυπώνει μια σύνθετη και συχνά αντιφατική εικόνα για το εργασιακό άγχος.

Από τη μία πλευρά, οι εργαζόμενοι στην Ευρώπη εμφανίζονται λιγότερο αγχωμένοι σε σχέση με άλλες περιοχές του κόσμου.

Από την άλλη, η ήπειρος καταγράφει σταθερά τα χαμηλότερα επίπεδα αφοσίωσης στην εργασία.

Η έρευνα της Gallup για το 2026 επισημαίνει ότι το πρόβλημα δεν είναι αμελητέο: το άγχος των εργαζομένων δεν επηρεάζει μόνο την ευημερία των ίδιων των ατόμων, αλλά και την απόδοση των επιχειρήσεων.

Μάλιστα, εκτιμάται ότι η απώλεια παραγωγικότητας μπορεί να φτάνει έως και το 9% του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Παράλληλα, η αφοσίωση των εργαζομένων σε παγκόσμιο επίπεδο υποχωρεί.

Μόλις το 20% δηλώνει ενεργά συνδεδεμένο με τη δουλειά του — το χαμηλότερο ποσοστό από το 2020 — γεγονός που υποδηλώνει μια ευρύτερη κρίση κινήτρων και εμπλοκής.

Οι πιο αγχωμένοι εργαζόμενοι στην Ευρώπη

Αν και η Ευρώπη συνολικά εμφανίζεται πιο «ήρεμη», υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των χωρών.

Οι Νοτιοευρωπαίοι εργαζόμενοι φαίνεται να επηρεάζονται περισσότερο από το άγχος.

Στην κορυφή της λίστας βρίσκονται:

• Ελλάδα: 61%
• Μάλτα: 57%
• Κύπρος: 56%
• Ιταλία: 51%
• Ισπανία: 47%

Στον αντίποδα, οι εργαζόμενοι σε χώρες της Βόρειας και Ανατολικής Ευρώπης εμφανίζουν πολύ χαμηλότερα επίπεδα πίεσης, όπως:

• Δανία: 19%
• Πολωνία: 22%
• Λιθουανία: 23%

Τα δεδομένα δείχνουν ότι το άγχος δεν κατανέμεται ομοιόμορφα, αλλά επηρεάζεται από οικονομικούς, κοινωνικούς και εργασιακούς παράγοντες.

Ποιοι εργαζόμενοι κινδυνεύουν περισσότερο από το άγχος

Η έρευνα σκιαγραφεί και το προφίλ των πιο αγχωμένων εργαζομένων. Πρόκειται κυρίως για:

• άτομα κάτω των 35 ετών
• εργαζόμενους σε διευθυντικές θέσεις
• άτομα που εργάζονται με υβριδικά μοντέλα

Αυτό δείχνει ότι το άγχος δεν αφορά μόνο χαμηλόμισθες ή επισφαλείς θέσεις, αλλά επηρεάζει έντονα και εκείνους με αυξημένες ευθύνες.

Ταυτόχρονα, η αποσύνδεση από την εργασία αυξάνεται.

Περίπου το 15% των εργαζομένων δηλώνει «ενεργά αποσυνδεδεμένο» — ένα φαινόμενο γνωστό ως «quiet quitting» (σιωπηλή παραίτηση), όπου οι εργαζόμενοι περιορίζονται στα απολύτως απαραίτητα, αποστασιοποιούμενοι ψυχολογικά από τη δουλειά τους.

Η εικόνα της ευημερίας στην Ευρώπη

Παρά τις προκλήσεις, υπάρχουν και θετικά στοιχεία. Σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι στην Ευρώπη (49%) δηλώνουν ότι ευημερούν, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο (34%).

Χώρες όπως η Φινλανδία (81%), η Ισλανδία (78%), η Δανία (78%) βρίσκονται στην κορυφή της ευημερίας, επιβεβαιώνοντας τη σύνδεση μεταξύ κοινωνικής πολιτικής, ισορροπίας εργασίας-ζωής και ψυχικής υγείας.

Επιπλέον, το 57% των Ευρωπαίων θεωρεί ότι είναι καλή περίοδος για να βρει εργασία — ένδειξη σχετικής αισιοδοξίας παρά τις πιέσεις.

Ελλάδα: Μια ιδιαίτερα επιβαρυμένη περίπτωση

Αν και η Ευρώπη συνολικά εμφανίζεται πιο ισορροπημένη, η Ελλάδα αποτελεί μια από τις πιο επιβαρυμένες περιπτώσεις.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι όχι μόνο συγκαταλέγονται στους πιο αγχωμένους στην Ευρώπη, αλλά βιώνουν και μια βαθύτερη, συστημική πίεση.

Σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ το 2025, η εργασιακή καθημερινότητα χαρακτηρίζεται από έντονη πίεση και εξαντλητικούς ρυθμούς.

Το 87% των εργαζομένων δηλώνει ότι βιώνει άγχος στη δουλειά, ενώ σχεδόν ένας στους πέντε το αισθάνεται συνεχώς.

Παράλληλα, το 73% αναφέρει ότι εργάζεται υπό αυστηρές προθεσμίες, κάτι που επιβεβαιώνει την ένταση των εργασιακών συνθηκών.

Ένα από τα πιο ανησυχητικά ευρήματα είναι ότι το εργασιακό άγχος δεν περιορίζεται στον χώρο εργασίας. Περίπου οι μισοί εργαζόμενοι δηλώνουν ότι η πίεση επηρεάζει την προσωπική και οικογενειακή τους ζωή.

Το πρόβλημα είναι πιο έντονο στις ηλικίες 35-54 ετών, όπου το 57% αναφέρει σημαντική επίδραση στην καθημερινότητά του.

Ωστόσο, καμία ηλικιακή ομάδα δεν μένει ανεπηρέαστη, γεγονός που υποδηλώνει ότι πρόκειται για ένα διαγενεακό φαινόμενο.

Ιδιαίτερα οι νεότεροι εργαζόμενοι φαίνεται να πιέζονται έντονα, με σχεδόν τους μισούς να δηλώνουν ότι εργάζονται υπό συνεχή ή συχνή πίεση.

Εργασία χωρίς ανάσα: Οι παράγοντες πίεσης

Η πίεση στην Ελλάδα διαπερνά σχεδόν όλους τους κλάδους: από την εκπαίδευση και την υγεία μέχρι τις μεταφορές, τη φιλοξενία και το λιανικό εμπόριο.

Ακόμη και το επίπεδο εκπαίδευσης δεν λειτουργεί ως «ασπίδα». Αντίθετα, οι εργαζόμενοι με υψηλότερα προσόντα φαίνεται να βιώνουν ακόμη μεγαλύτερη πίεση, με το 82% των κατόχων μεταπτυχιακών τίτλων να αναφέρει αυστηρά ωράρια.

Παράλληλα, οι μεγάλες επιχειρήσεις εμφανίζονται ως πιο αγχωτικά περιβάλλοντα. Σε εταιρείες άνω των 250 εργαζομένων:

• το 84% αντιμετωπίζει αυστηρές προθεσμίες
• το 62% δηλώνει ότι το άγχος επηρεάζει τη ζωή του

Οι συνέπειες και η ανάγκη αλλαγής

Η παρατεταμένη έκθεση στο άγχος έχει σοβαρές επιπτώσεις: επαγγελματική εξουθένωση (burnout), διαταραχές ύπνου, μειωμένη παραγωγικότητα και αυξημένες απουσίες από την εργασία.

Σε μακροπρόθεσμο επίπεδο, οι συνέπειες μπορεί να είναι ακόμη πιο σοβαρές, όπως πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και αυξημένα κόστη υγείας.

Για τον λόγο αυτό, οι ειδικοί τονίζουν την ανάγκη για μια ουσιαστική αναδιάρθρωση του τρόπου εργασίας. Προτείνουν:

• πιο ρεαλιστικά χρονοδιαγράμματα
• μεγαλύτερη αυτονομία εργαζομένων
• επαρκείς περιόδους ανάπαυσης
• εταιρική κουλτούρα που δίνει έμφαση στην ευημερία

in.gr

Continue Reading

Πάσχα 2026: ΣΟΚ σε παραγωγούς και καταναλωτές στην αγορά αμνοεριφίων – Ελλείψεις, ζωονόσοι και υψηλές τιμές

 

Μουδιασμένοι υποδέχονται το φετινό Πάσχα οι κτηνοτρόφοι, καθώς η αγορά αμνοεριφίων κινείται μέσα σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον αυξημένου κόστους, πιεσμένων τιμών παραγωγού και σοβαρών επιπτώσεων από ζωονόσους και φυσικές καταστροφές. Στην ήδη δύσκολη εικόνα της κτηνοτροφίας προστίθενται η ακρίβεια σε ζωοτροφές και ενέργεια, αλλά και οι συνέπειες του πολέμου, που επιβαρύνουν κάθε στάδιο της παραγωγής.

Την ίδια στιγμή, οι καταναλωτές έρχονται αντιμέτωποι με ακριβότερο κρέας και περιορισμένες ποσότητες εγχώριου προϊόντος. Μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ εξασφάλισαν ορισμένες περιορισμένες ποσότητες ελληνικού αρνιού και κατσικιού σε χαμηλές τιμές, γύρω στα 8 ευρώ στο σφαγείο, ώστε να τις διαθέσουν τη Μεγάλη Εβδομάδα σε επίπεδα 12 έως 13 ευρώ το κιλό. Ωστόσο, αυτές οι ποσότητες εξαντλούνται γρήγορα και στη συνέχεια ο καταναλωτής στρέφεται σε ακριβότερες επιλογές.

Η πιο δύσκολη εικόνα καταγράφεται στη Λέσβο, όπου οι κτηνοτρόφοι βρίσκονται σε εξαιρετικά δυσμενή θέση λόγω του αφθώδους πυρετού. Για πρώτη φορά η τοπική αγορά δεν στηρίζεται στο ντόπιο αρνί, αλλά κυρίως σε ζώα που έρχονται από τη Λήμνο, τη Λάρισα και άλλες περιοχές. Τα σφαγεία παραμένουν κλειστά από τις 15 Μαρτίου, η αγορά κρέατος παρουσιάζει κατάρρευση και η συνολική ζημιά για το νησί εκτιμάται ότι φτάνει τα 6 εκατ. ευρώ.

Στη Νάξο, το μεγάλο ερώτημα αφορά τη διαφορά ανάμεσα στην τιμή παραγωγού και στην τελική τιμή λιανικής. Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Νάξου Δημήτρης Καπούνης, οι παραγωγοί πούλησαν φέτος το κατσίκι από 8 έως 8,30 ευρώ, με τιμές ίδιες ή και χαμηλότερες από τα Χριστούγεννα, όμως το προϊόν φτάνει στον καταναλωτή στα 18,20 ευρώ το κιλό. Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι οι παραγωγοί λειτουργούν με υψηλά κόστη και πολύ περιορισμένο κέρδος, ενώ ο καταναλωτής πληρώνει τελικά διπλάσια ή και τριπλάσια τιμή σε σχέση με πέρυσι.

Πρωτοφανής έλλειψη αμνοεριφίων καταγράφεται και στη Θεσσαλία, όπου η Μεγάλη Εβδομάδα βρίσκει την αγορά με περιορισμένα διαθέσιμα ζώα. Η τιμή για τον κτηνοτρόφο διαμορφώθηκε περίπου στα 12 ευρώ το κιλό, ενώ ο καταναλωτής πλήρωσε γύρω στα 18 ευρώ το κιλό για αρνιά περίπου 12 κιλών. Η μεγάλη μείωση του ζωικού κεφαλαίου αποδίδεται κυρίως στις συνέπειες της κακοκαιρίας Daniel, στις πρόσφατες ζωονόσους και στις αυξημένες εξαγωγές προς το εξωτερικό για το Καθολικό Πάσχα.

Ιδιαίτερα σοβαρό είναι στη Θεσσαλία και το ζήτημα της συκωταριάς. Λόγω των περιοριστικών μέτρων για την ευλογιά, απαγορεύεται η διάθεση εντοσθίων εντός των ζωνών προστασίας και επιτήρησης σε ακτίνα 20 χιλιομέτρων. Επειδή σχεδόν ολόκληρη η Θεσσαλία βρίσκεται σε αυτό το καθεστώς, οι συκωταριές των ζώων που σφάζονται τοπικά θα καταστρέφονται. Οι κτηνοτρόφοι μιλούν για μεγάλη απώλεια εισοδήματος, καθώς για τον παραγωγό η συκωταριά και το κεφαλάκι δεν αποτελούν δευτερεύον προϊόν, αλλά σημαντικό μέρος του τελικού κέρδους.

Στην Κεντρική Μακεδονία, οι τιμές παραγωγού για τα αμνοερίφια κυμαίνονται από 10,50 έως 11 ευρώ το κιλό. Ο πρόεδρος του Συλλόγου Αιγοπροβατοτρόφων Επαρχίας Λαγκαδά Δημήτρης Στραζέμης σημειώνει ότι μια δίκαιη τιμή θα ήταν τα 12 ευρώ, τονίζοντας πως το κλίμα παραμένει βαρύ και οι προσδοκίες χαμηλές. Παράλληλα, σε περιοχές όπου είχαν καταγραφεί κρούσματα ευλογιάς, εξακολουθεί να απαγορεύεται η πώληση συκωταριάς, γεγονός που στερεί από τους κτηνοτρόφους ένα εισόδημα 10 έως 20 ευρώ ανά αρνί.

Ανάλογη είναι η εικόνα και στη Στερεά Ελλάδα, όπου τα αμνοερίφια είναι λιγότερα σε σχέση με πέρυσι και οι τιμές ανεβαίνουν καθημερινά. Ο Ηλίας Μπαλαφούτης από τον Σύλλογο Κτηνοτρόφων Φθιώτιδας περιγράφει μια δύσκολη χρονιά, καθώς ο εγκλεισμός των ζώων ελευθέρας βοσκής για μεγάλο χρονικό διάστημα στους στάβλους οδήγησε σε απώλειες στις γέννες και σε αισθητή μείωση του διαθέσιμου ζωικού κεφαλαίου. Όπως αναφέρει, οι τιμές μπορούν να ξεπεράσουν τα 10,50 ευρώ το κιλό, ανάλογα με τη διαπραγμάτευση.

Στην ίδια περιοχή παραμένει ανοιχτό και το ζήτημα των εντοσθίων, τα οποία αφαιρούνται λόγω των πρωτοκόλλων βιοασφάλειας. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτά θα έπρεπε να καταστρέφονται, όμως στην πράξη δημιουργούνται σοβαρά ερωτήματα για τη διαχείρισή τους, την ώρα που ο παραγωγός χάνει ένα πολύτιμο έσοδο. Παράλληλα, εκφράζεται προβληματισμός και για τις εισαγωγές, κυρίως από βαλκανικές χώρες, καθώς όπως καταγγέλλεται, ζώα που εισάγονται με τιμολόγια από το εξωτερικό εμφανίζονται τελικά στην αγορά ως ελληνικά.

Στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη υπάρχει επάρκεια στα κατσίκια, όμως τα αρνιά είναι σαφώς λιγότερα εξαιτίας της ευλογιάς των αιγοπροβάτων. Οι τιμές παραγωγού κυμαίνονται από 8,50 έως 10 ευρώ το κιλό, ενώ οι περιορισμοί στις μετακινήσεις και στη σφαγή εκτός περιφέρειας έχουν δημιουργήσει, σύμφωνα με τους κτηνοτρόφους, συνθήκες πίεσης στην αγορά. Και εδώ, η υποχρεωτική απόρριψη των παραπροϊόντων αμνοεριφίων από ζώνες προστασίας και επιτήρησης οδηγεί σε νέα απώλεια εισοδήματος, που υπολογίζεται σε ποσοστό άνω του 15% για τον παραγωγό.

Στην Πελοπόννησο, οι ανάγκες της τοπικής αγοράς σε αμνοερίφια φαίνεται ότι καλύφθηκαν, όμως οι κτηνοτρόφοι εμφανίζονται διχασμένοι ως προς τις τιμές και ενωμένοι μόνο στην εκτίμηση ότι το μοντέλο της παραδοσιακής ελεύθερης βοσκής οδηγείται σε αδιέξοδο. Ο κτηνοτρόφος Λάμπρος Δημητρακόπουλος αναφέρει ότι τα αρνιά εξαντλήθηκαν γρήγορα και ότι οι τιμές για τον παραγωγό ήταν 10 ευρώ πλέον ΦΠΑ για τα αρνιά και 11 ευρώ για τα κατσίκια. Όπως σημειώνει, πλέον κανείς δεν κρατά αρνί μετά τα 2 με 2,5 κιλά, καθώς οι ζωοτροφές είναι πανάκριβες.

Στο ίδιο πνεύμα, ο Μάκης Βαρουξής από την Τρίπολη, μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κτηνοτρόφων, υπογραμμίζει ότι φέτος δεν υπήρχαν πολλά αρνιά όπως άλλες χρονιές και ότι η τιμή των 10 ευρώ είναι η ελάχιστη, όταν μόνο τα έξοδα σφαγείου φτάνουν το 1,5 έως 2 ευρώ. Όπως εξηγεί, η βασική πηγή εσόδου παραμένει το γάλα και όχι το κρέας, όμως ακόμη και εκεί το περιθώριο είναι οριακό, αφού το γάλα δίνεται 1,50 ευρώ με κόστος 1,40 ευρώ.

Στη Λακωνία, όπου κυριαρχεί η εκτροφή κατσικιών, οι τιμές κινήθηκαν από 8 έως 10 ευρώ και σε ορισμένες περιπτώσεις έφτασαν τα 11 ευρώ. Οι παραγωγοί της περιοχής επισημαίνουν ότι η παραδοσιακή κτηνοτροφία εγκαταλείπεται σταδιακά και ότι το μέλλον οδηγεί ολοένα και περισσότερο στη σταβλισμένη εκτροφή.

Η φετινή πασχαλινή αγορά αποτυπώνει με έντονο τρόπο τις πιέσεις που δέχεται συνολικά η ελληνική κτηνοτροφία. Οι ελλείψεις ζώων, οι ζωονόσοι, τα μέτρα βιοασφάλειας, το υψηλό κόστος παραγωγής και οι μεγάλες διαφορές ανάμεσα στην τιμή παραγωγού και στην τιμή λιανικής συνθέτουν μια ιδιαίτερα δύσκολη εξίσωση, τόσο για τους κτηνοτρόφους όσο και για τους καταναλωτές.

Continue Reading

Πρωταθλήτρια στην εξοντωτική εργασία η Ελλάδα: Τα αδιάσειστα στοιχεία για το 2025‑2026

 

Η εργασιακή κουλτούρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται να χωρίζεται σε δύο ταχύτητες, με την Ελλάδα να καταλαμβάνει την αρνητική πρωτιά στην ένταση και τη διάρκεια της απασχόλησης.

 

Σύμφωνα με την πρόσφατη ανάλυση της Randstad Research για το τελευταίο τρίμηνο του 2025, η χώρα μας καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό εργαζομένων στην ΕΕ που απασχολούνται τουλάχιστον 49 ώρες την εβδομάδα.

Η ακτινογραφία των υπερωριών: Διπλάσια ποσοστά από την ΕΕ

Το ποσοστό των Ελλήνων που εργάζονται σε καθεστώς παρατεταμένου ωραρίου ανέρχεται στο 12,4%, μέγεθος σχεδόν διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ο οποίος περιορίζεται στο 6,5%. Στην κατάταξη των «27», την Ελλάδα ακολουθούν η Κύπρος (10%), η Γαλλία (9,7%) και η Πορτογαλία (9,1%).

Η υπεροχή της Ελλάδας σε ώρες εργασίας δεν αποτελεί συγκυριακό φαινόμενο, καθώς επιβεβαιώνεται και από τα ετήσια στοιχεία της Eurostat. Με μέσο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας τις 39,8 ώρες, έναντι 36 ωρών στην ΕΕ, οι Έλληνες εργαζόμενοι παραμένουν οι πλέον «πολυάσχολοι» στην Ευρώπη, με τη Βουλγαρία (39 ώρες) και την Πολωνία (38,9 ώρες) να έπονται.

@Eurostat

Το χάσμα Βορρά – Νότου και η ταυτότητα της πολύωρης εργασίας

Στον αντίποδα της ελληνικής πραγματικότητας βρίσκονται οι χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Η Ολλανδία καταγράφει τον χαμηλότερο μέσο όρο με 32,1 ώρες εβδομαδιαίως, ενώ η Αυστρία, η Γερμανία και η Δανία διατηρούν τα ωράριά τους κάτω από το όριο των 34 ωρών. Χαρακτηριστικό είναι ότι στη Γερμανία, το ποσοστό όσων ξεπερνούν τις 49 ώρες εργασίας περιορίζεται μόλις στο 5%.

Η ανάλυση της Randstad αναδεικνύει επίσης την κοινωνική διαστρωμάτωση της πολύωρης απασχόλησης:

• Εργοδότες: Το 35% των ιδιοκτητών επιχειρήσεων με προσωπικό στην ΕΕ εργάζεται πάνω από 49 ώρες.
• Αυτοαπασχολούμενοι: Το ποσοστό διαμορφώνεται στο 20% για όσους δεν απασχολούν προσωπικό.
• Μισθωτοί: Αποτελούν την κατηγορία με τη χαμηλότερη έκθεση σε εξαντλητικά ωράρια (6,8%).

Παρά τη γενική ευρωπαϊκή τάση υποχώρησης των πολύωρων ωραρίων τις τελευταίες δεκαετίες, η Ελλάδα παραμένει μια από τις λίγες εξαιρέσεις όπου η εργασιακή καθημερινότητα παραμένει ιδιαίτερα επιβαρυμένη.

Continue Reading

Η Ελλάδα καταλαμβάνει την αρνητική πρωτιά στην ένταση και τη διάρκεια της απασχόλησης

 

Η εργασιακή κουλτούρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται να χωρίζεται σε δύο ταχύτητες, με την Ελλάδα να καταλαμβάνει την αρνητική πρωτιά στην ένταση και τη διάρκεια της απασχόλησης.

 

Σύμφωνα με την πρόσφατη ανάλυση της Randstad Research για το τελευταίο τρίμηνο του 2025, η χώρα μας καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό εργαζομένων στην ΕΕ που απασχολούνται τουλάχιστον 49 ώρες την εβδομάδα.

Η ακτινογραφία των υπερωριών: Διπλάσια ποσοστά από την ΕΕ

Το ποσοστό των Ελλήνων που εργάζονται σε καθεστώς παρατεταμένου ωραρίου ανέρχεται στο 12,4%, μέγεθος σχεδόν διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ο οποίος περιορίζεται στο 6,5%. Στην κατάταξη των «27», την Ελλάδα ακολουθούν η Κύπρος (10%), η Γαλλία (9,7%) και η Πορτογαλία (9,1%).

Η υπεροχή της Ελλάδας σε ώρες εργασίας δεν αποτελεί συγκυριακό φαινόμενο, καθώς επιβεβαιώνεται και από τα ετήσια στοιχεία της Eurostat. Με μέσο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας τις 39,8 ώρες, έναντι 36 ωρών στην ΕΕ, οι Έλληνες εργαζόμενοι παραμένουν οι πλέον «πολυάσχολοι» στην Ευρώπη, με τη Βουλγαρία (39 ώρες) και την Πολωνία (38,9 ώρες) να έπονται.

@Eurostat

Το χάσμα Βορρά – Νότου και η ταυτότητα της πολύωρης εργασίας

Στον αντίποδα της ελληνικής πραγματικότητας βρίσκονται οι χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Η Ολλανδία καταγράφει τον χαμηλότερο μέσο όρο με 32,1 ώρες εβδομαδιαίως, ενώ η Αυστρία, η Γερμανία και η Δανία διατηρούν τα ωράριά τους κάτω από το όριο των 34 ωρών. Χαρακτηριστικό είναι ότι στη Γερμανία, το ποσοστό όσων ξεπερνούν τις 49 ώρες εργασίας περιορίζεται μόλις στο 5%.

Η ανάλυση της Randstad αναδεικνύει επίσης την κοινωνική διαστρωμάτωση της πολύωρης απασχόλησης:

• Εργοδότες: Το 35% των ιδιοκτητών επιχειρήσεων με προσωπικό στην ΕΕ εργάζεται πάνω από 49 ώρες.
• Αυτοαπασχολούμενοι: Το ποσοστό διαμορφώνεται στο 20% για όσους δεν απασχολούν προσωπικό.
• Μισθωτοί: Αποτελούν την κατηγορία με τη χαμηλότερη έκθεση σε εξαντλητικά ωράρια (6,8%).

Παρά τη γενική ευρωπαϊκή τάση υποχώρησης των πολύωρων ωραρίων τις τελευταίες δεκαετίες, η Ελλάδα παραμένει μια από τις λίγες εξαιρέσεις όπου η εργασιακή καθημερινότητα παραμένει ιδιαίτερα επιβαρυμένη.

Continue Reading

ΝΕΑ ευρωπαϊκή Οδηγία για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων στην Ελλάδα

 Η νέα ευρωπαϊκή Οδηγία για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων (EPBD) φέρνει σαρωτικές αλλαγές στον τρόπο που κατασκευάζονται, ανακαινίζονται και λειτουργούν τα κτίρια στην Ελλάδα, με την προθεσμία ενσωμάτωσης στην εθνική νομοθεσία να εκπνέει τον Μάιο του 2026 και φορείς της αγοράς να ζητούν άμεση κινητοποίηση και σαφές χρονοδιάγραμμα εφαρμογής.

Αναλυτικά το υπόμνημα του Συμβουλίου Αειφόρων Κτιρίων Ελλάδος προς το ΥΠΕΝ:

Η νέα ευρωπαϊκή Οδηγία αλλάζει ριζικά τον τρόπο που χτίζουμε, ανακαινίζουμε και θερμαίνουμε τα κτίρια και ορίζει υποχρεώσεις, προδιαγραφές και χρονοδιάγραμμα για σημαντικές παρεμβάσεις σε όλες τις κατασκευές στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα έχει προθεσμία έως τις 29 Μαΐου 2026 να ενσωματώσει στην εθνική νομοθεσία την αναθεωρημένη Οδηγία για την Ενεργειακή Απόδοση των Κτιρίων (EPBD) – και ο χρόνος μετρά αντίστροφα.

Το Συμβούλιο Αειφόρων Κτιρίων Ελλάδας (SBC Greece), το Εθνικό μέλος του παγκόσμιου δικτύου World Green Building Council, κατέθεσε σήμερα οκτώ προτάσεις στον Υπουργό Περιβάλλοντος, ζητώντας άμεση κινητοποίηση.

Η ορθή εφαρμογή της EPBD δεν είναι απλώς μια γραφειοκρατική υποχρέωση προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η καθυστέρηση σημαίνει απώλεια επενδύσεων, επιβράδυνση έργων και αυξημένο κόστος συμμόρφωσης για την αγορά, αφού αλλάζει ο τρόπος που θα ορίζεται η αξία των ακινήτων.

Η έγκαιρη υιοθέτηση της ευρωπαϊκής οδηγίας είναι μια ευκαιρία να μειώσουμε τους λογαριασμούς εκατομμυρίων νοικοκυριών, να προστατεύσουμε τα σπίτια μας από την κλιματική αλλαγή και να δώσουμε ώθηση σε μια αγορά που μπορεί να δημιουργήσει χιλιάδες θέσεις εργασίας στην κατασκευή και την πράσινη τεχνολογία.

Πάνω από το 55% των κατοικιών στην Ελλάδα χτίστηκαν πριν το 1980 χωρίς θερμομόνωση. Αυτό σημαίνει υψηλότερους λογαριασμούς ενέργειας, χαμηλότερη άνεση και μεγαλύτερη έκθεση σε ακραία καιρικά φαινόμενα – καύσωνες και ψύχος – για εκατομμύρια πολίτες.

Η νέα ευρωπαϊκή Οδηγία (EPBD) βάζει συγκεκριμένους στόχους και προθεσμίες για να αλλάξει αυτή η εικόνα:

• Μείωση λογαριασμών ενέργειας: Η Οδηγία απαιτεί μείωση της κατανάλωσης ενέργειας στις κατοικίες κατά 16% έως το 2030. Οι σωστές πολιτικές σημαίνουν χαμηλότερους λογαριασμούς για κάθε νοικοκυριό.

• Ανακαίνιση των χειρότερων κτιρίων: Μέχρι το 2033, το 26% των ενεργοβόρων κτιρίων πρέπει να έχει αναβαθμιστεί. Αυτό σημαίνει νέα προγράμματα τύπου «Εξοικονομώ» και περισσότερες επιδοτήσεις για θερμομόνωση, κουφώματα και αντλίες θερμότητας.

• Νέα κτίρια μηδενικών εκπομπών: Από το 2028 τα δημόσια και από το 2030 όλα τα νέα κτίρια θα πρέπει να είναι σχεδόν αυτόνομα ενεργειακά.

• Προστασία ευάλωτων νοικοκυριών: Το SBC Greece ζητά ρητά μέτρα στήριξης για όσους δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά – η μετάβαση πρέπει να είναι κοινωνικά δίκαιη.

• Κλιματική ανθεκτικότητα: Κτίρια που αντέχουν σε καύσωνες, πλημμύρες και ακραία φαινόμενα – κάτι ιδιαίτερα κρίσιμο για τη Μεσόγειο.

Τι ζητά το Συμβούλιο Αειφόρων Κτιρίων Ελλάδος από το ΥΠΕΝ

Σε υπόμνημα που κατατέθηκε στον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Σταύρο Παπασταύρου, το Συμβούλιο Αειφόρων Κτιρίων Ελλάδος προτείνει μεταξύ άλλων:

• Δημοσίευση επικαιροποιημένου χρονοδιαγράμματος ενσωμάτωσης έως τις 15 Μαΐου, ώστε οι πολίτες και η αγορά να γνωρίζουν τι έρχεται.

• Ελάχιστα ενεργειακά πρότυπα (MEPS) που θα ενεργοποιούνται κατά την πώληση, μίσθωση ή αλλαγή χρήσης ακινήτου, με παράλληλη στήριξη ευάλωτων νοικοκυριών και μικρών επιχειρήσεων.

• Μέτρηση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος των κτιρίων σε όλο τον κύκλο ζωής τους (Whole Life Carbon) – από τα υλικά κατασκευής μέχρι την κατεδάφιση.

• Ψηφιακό «διαβατήριο» ανακαίνισης για κάθε κτίριο, ώστε οι ιδιοκτήτες να γνωρίζουν τι παρεμβάσεις χρειάζεται το σπίτι τους και πόσο θα κοστίσουν.

• Διασύνδεση με τα προγράμματα επιδότησης: Τα κίνητρα και οι επιχορηγήσεις πρέπει να συνδεθούν με τα νέα ενεργειακά πρότυπα και τον Οδικό Χάρτη Εξοικονόμησης Ενέργειας στα Κτίρια.

• Εκπαίδευση μηχανικών και τεχνικών στα νέα πρότυπα, ώστε οι ανακαινίσεις να γίνονται σωστά και να αποδίδουν πραγματική εξοικονόμηση.

Το Συμβούλιο Αειφόρων Κτιρίων Ελλάδος επισημαίνει επίσης ότι το Εθνικό Σχέδιο Ανακαίνισης Κτιρίων (ΕΣΑΚ), που έπρεπε να έχει υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήδη από τον Μάρτιο του 2026, παραμένει εκκρεμές. Αυτό δημιουργεί κίνδυνο καθυστέρησης στη ροή των ευρωπαϊκών κονδυλίων που χρηματοδοτούν προγράμματα όπως το «Εξοικονομώ». Το Συμβούλιο ζήτησε συνάντηση εργασίας με το Υπουργείο εντός των επόμενων εβδομάδων.

Αναλυτικά το  υπόμνημα του Συμβουλίου Αειφόρων Κτιρίων Ελλάδος προς το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Οι οκτώ προτάσεις του Συμβουλίου για την ενσωμάτωση της EPBD:

Το υπόμνημα θέσεων του SBC Greece περιλαμβάνει οκτώ συγκεκριμένες προτάσεις ως παρακάτω.

1. Επικαιροποιημένο χρονοδιάγραμμα μεταφοράς

Το SBC Greece ζητά τον ορισμό και τη δημοσιοποίηση έως τις 15/5/2026 ενός επικαιροποιημένου χρονοδιαγράμματος ενσωμάτωσης της EPBD στην ελληνική νομοθεσία.

2. MEPS (Minimum Energy Performance Standards) – Εφαρμογή

Το Συμβούλιο προτείνει τη θέσπιση σαφών και κλιμακωτών MEPS, με σημεία ενεργοποίησης (πώληση, μίσθωση, αλλαγή χρήσης), ώστε να διασφαλιστεί πρακτική εφαρμογή και να αποφευχθούν αντιδράσεις της αγοράς. Οι προτάσεις περιλαμβάνουν μέτρα στήριξης για ευάλωτα νοικοκυριά και ΜμΕ, ώστε η μετάβαση να είναι κοινωνικά δίκαιη.

3. Υποχρεωτική Αξιολόγηση Whole Life Carbon (WLC)

Το SBC Greece εργάζεται για τη δημιουργία εθνικού πλαισίου WLC με υποχρεωτική αποτύπωση ανθρακικού αποτυπώματος βάσει της Ανάλυσης Κύκλου Ζωής (LCA) για νέα κτίρια. Θα παραδοθεί πλήρες Roadmap μέσω του προγράμματος World GBC Building Life. Επιπρόσθετα προτείνονται:

• Έναρξη διαδικασιών για θέσπιση ορίων ενσωματωμένου άνθρακα (embodied carbon) ανά τύπο κτιρίου σε εθνικό επίπεδο έως το 2027, όπως ήδη εξετάζεται διεθνώς.

• Υποχρεωτικός ορισμός οδικού χάρτη μείωσης ενσωματωμένου άνθρακα για νέα κτίρια άνω των 1.000 m², με προθεσμία υποβολής έως τις αρχές του 2027, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Άρθρου 7 της EPBD (Directive EU 2024/1275).

• Ανάπτυξη εθνικής υποδομής Περιβαλλοντικών Δηλώσεων Προϊόντων (EPDs): ορισμός εθνικών κατηγοριών δομικών υλικών, εναρμόνιση με ευρωπαϊκές πλατφόρμες (π.χ. ECO Platform) και υποχρεωτική αξιοποίησή τους στις μελέτες LCA νέων κτιρίων.

4. Building Performance Databases & Ψηφιακή Μετάβαση

Το Συμβούλιο ζητά τη δημιουργία Εθνικής βάσης δεδομένων κτιριακών στοιχείων (ενεργειακά και περιβαλλοντικά δεδομένα EPCs, WLC reports), την εισαγωγή Building Renovation Passport με τεχνική συμβατότητα με το Digital Building Logbook, την ενσωμάτωση BIM και ψηφιακών διδύμων στα δημόσια έργα, καθώς και την ενεργοποίηση Smart Readiness Indicator (SRI) και Building Automation (BACS) σε μεγάλα κτίρια.

5. Διασύνδεση με Εθνική Νομοθεσία, Στρατηγικές και Χρηματοδότηση

Το SBC Greece τονίζει την ανάγκη διασύνδεσης της εφαρμογής της EPBD με τον Εθνικό Κλιματικό Νόμο, τον ΚΕΝΑΚ, τον ΤΟΤΕΕ-0, το Παρατηρητήριο Αειφόρου Δόμησης του ΤΕΕ, το Διαβατήριο Ανακαίνισης Κτιρίου, και τον νέο Κανονισμό Δομικών Προϊόντων (CPR 2024/3110), ο οποίος θα θεσπίσει το Ψηφιακό Διαβατήριο Προϊόντων. Επισημαίνεται ότι το Εθνικό Σχέδιο Ανακαίνισης Κτιρίων (ΕΣΑΚ), η υποβολή του οποίου στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήταν προγραμματισμένη για τον Μάρτιο 2026 και παραμένει εκκρεμές, αποτελώντας ήδη παράλειψη των υποχρεώσεων της χώρας έναντι της Οδηγίας. Στον τομέα της χρηματοδότησης, οι προτάσεις περιλαμβάνουν δημιουργία μηχανισμών κινήτρων και επιχορηγήσεων που συνδέονται με την επίτευξη MEPS και WLC benchmarks, άμεση διασύνδεση με τον Οδικό Χάρτη για την εξοικονόμηση ενέργειας στα κτίρια (07/2025), και εναρμόνιση με ESG κριτήρια και το πλαίσιο Level(s). Όλες οι ενέργειες αυτές θα εξασφαλίσουν την ενθάρρυνση ιδιωτικών επενδύσεων.

6. Εκπαίδευση και Πιστοποίηση Προσωπικού

Το SBC Greece προτείνει τη δημιουργία Εθνικού μητρώου πιστοποιημένων LCA/WLC assessors και προγράμματος εκπαίδευσης μηχανικών, ενεργειακών επιθεωρητών και τεχνικών, καλύπτοντας ένα κρίσιμο κενό δεξιοτήτων στην ελληνική αγορά.

7. Συνεργασία με Φορείς και Αγορά

Το Συμβούλιο ζητά τη σύσταση Ομάδας Υλοποίησης EPBD υπό την προεδρία του ΥΠΕΝ, με συμμετοχή SBC Greece, ΤΕΕ, ΚΑΠΕ, ΔΕΔΔΗΕ, ΡΑΑΕΥ και αυτοδιοίκησης. Η ομάδα θα μεριμνήσει για την δημιουργία κοινού οράματος και ομοφωνίας στην κοινωνία των πολιτών

8. Κλιματική Ανθεκτικότητα Κτιρίων

Τέλος, το SBC Greece ζητά την ενσωμάτωση υποχρεώσεων κλιματικής ανθεκτικότητας στο εθνικό κανονιστικό πλαίσιο, σύμφωνα με το Άρθρο 9 της EPBD (Directive EU 2024/1275): θέσπιση μεθοδολογίας αξιολόγησης κλιματικής προσαρμογής κτιρίων (climate adaptability assessments, αντοχής σε κίνδυνους πυρκαγιάς, πλημύρας, καύσωνα κλπ) και διασύνδεσή της με τις Μελέτες Ενεργειακής Απόδοσης, τα Πιστοποιητικά Ενεργειακής Απόδοσης (ΠΕΑ/ΚΕΝΑΚ), κανονισμούς πυροπροστασίας κ.α.

Το SBC Greece προσφέρει άμεση τεχνική συμβολή. Αξιοποιώντας την τεχνογνωσία του και τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα World GBC Building Life II, το SBC Greece εκφράζει την ετοιμότητά του να αναλάβει ενεργό ρόλο στα εξής:

α) Συμμετοχή στη σύνταξη εθνικού πλαισίου WLC, συμπεριλαμβανομένης της μεθοδολογίας, των ορίων ανά τυπολογία κτιρίου και των εργαλείων αξιολόγησης

β) Υλοποίηση πιλοτικής εφαρμογής WLC σε κτίρια αναφοράς, με δημοσίευση αποτελεσμάτων και βέλτιστων πρακτικών

γ) Συμβολή στη δημιουργία και λειτουργία εθνικού μητρώου πιστοποιημένων WLC/LCA assessors

Το Συμβούλιο ζήτησε επίσημα συνάντηση εργασίας με το Υπουργείο εντός των επόμενων εβδομάδων για να παρουσιάσει αναλυτικά τον προτεινόμενο οδικό χάρτη και να διερευνήσει τις δυνατότητες συνεργασίας.

Η ορθή εφαρμογή της αναθεωρημένης EPBD δεν αποτελεί απλώς κανονιστική υποχρέωση – είναι στρατηγική ευκαιρία για τον κατασκευαστικό κλάδο και την ελληνική οικονομία. Με την προθεσμία της 29ης Μαΐου 2026 να πλησιάζει, καλούμε την πολιτική ηγεσία και όλους τους συναρμόδιους φορείς σε άμεση κινητοποίηση. Το SBC Greece είναι έτοιμο να συνεισφέρει την τεχνογνωσία του, το διεθνές δίκτυό του και τη δέσμευσή του για ένα αειφόρο δομημένο περιβάλλον.

ieidiseis.gr

Continue Reading

Natura: Τι αλλάζει σε χρήσεις γης, εκτός σχεδίου, ακίνητα και τουρισμό για οικοδομές

 

Αφού άνοιξε η συζήτηση για τη νέα ρύθμιση στις περιοχές Natura, το επόμενο βήμα είναι τι σημαίνει στην πράξη: πού θα φανεί πρώτο, ποια ακίνητα επηρεάζονται και πώς αλλάζει το τοπίο για τον τουρισμό.

Το σχέδιο νόμου του ΥΠΕΝ, που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση στις 31 Μαρτίου και ολοκληρώνεται στις 14 Απριλίου, εισάγει για πρώτη φορά τη δυνατότητα πολεοδομικού σχεδιασμού σε τμήματα των περιοχών Natura.

Η παρέμβαση, που τροποποιεί το άρθρο 19 του Νόμου 1650/1986, περιορίζεται στις Ζώνες Βιώσιμης Διαχείρισης (Ζώνη Δ) και συνοδεύεται από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, όπως η επαφή με υφιστάμενο οικισμό, η πρόβλεψη από Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη, η ένταξη σε Τοπικό ή Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο και το όριο έως 20% της ζώνης.

Με βάση το πλαίσιο αυτό, η συζήτηση δεν περιορίζεται πλέον στο αν επιτρέπεται ή όχι η δόμηση, αλλά στο πώς αναδιαμορφώνεται συνολικά η χρήση της γης μέσα στις προστατευόμενες περιοχές και τι σημαίνει αυτό για την αγορά, τις τοπικές οικονομίες και τις επενδύσεις.

Natura: Τι άλλο αλλάζει πέρα από τη δόμηση

Η νέα ρύθμιση δεν περιορίζεται μόνο στην εκτός σχεδίου δόμηση, αλλά επεκτείνεται συνολικά στον τρόπο με τον οποίο οργανώνονται οι χρήσεις γης μέσα στις περιοχές Natura.

Η τροποποίηση του άρθρου 19 επανακαθορίζει το πλαίσιο δραστηριοτήτων, ιδίως στη Ζώνη Δ, όπου ήδη προβλέπεται συνύπαρξη προστασίας και ανθρώπινων χρήσεων. Στην πράξη, δεν εισάγεται μόνο η δυνατότητα επεκτάσεων σχεδίων πόλης, αλλά διαμορφώνεται ένα ευρύτερο πλαίσιο που επιτρέπει την οργάνωση δραστηριοτήτων, όπως τουριστικές και αγροτικές χρήσεις, ήπιες μορφές αναψυχής και παρεμβάσεις περιβαλλοντικής διαχείρισης, μέσα από εργαλεία όπως τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια και οι Ειδικές Περιβαλλοντικές Μελέτες.

Με αυτή την έννοια, η δόμηση αποτελεί το πιο ορατό και άμεσα αντιληπτό μέρος της αλλαγής, αλλά όχι το μοναδικό. Το βασικό στοιχείο είναι ότι εισάγεται ένας πιο συγκροτημένος τρόπος οργάνωσης των χρήσεων γης, που θα καθορίζεται ανά περιοχή και με βάση περιβαλλοντικά κριτήρια, αντί της μέχρι σήμερα αποσπασματικής διαχείρισης.

Πού θα εφαρμοστεί πρώτα το νέο πλαίσιο

Η εφαρμογή της ρύθμισης δεν θα είναι ίδια παντού και αναμένεται να ξεκινήσει από περιοχές όπου η πίεση για δόμηση είναι ήδη έντονη. Σύμφωνα με στελέχη της αγοράς real estate, το ενδιαφέρον συγκεντρώνεται κυρίως σε νησιωτικές περιοχές με υψηλή ζήτηση, όπως οι Κυκλάδες και το Ιόνιο, αλλά και σε παράκτιες ζώνες της ηπειρωτικής χώρας, όπου η τουριστική ανάπτυξη έχει αυξήσει σημαντικά την αξία της γης.

Αντίστοιχα, έντονη κινητικότητα εκτιμάται ότι μπορεί να υπάρξει και γύρω από μεγάλα αστικά κέντρα, όπως στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, όπου τα όρια της εκτός σχεδίου ανάπτυξης έχουν ήδη «πιεστεί» και η διαθέσιμη γη εντός σχεδίου είναι περιορισμένη.

Σε αυτές τις περιοχές, η Ζώνη Δ λειτουργεί ήδη ως ένας ενδιάμεσος χώρος μεταξύ προστασίας και ανάπτυξης. Εκεί φαίνεται να συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς η ρύθμιση επιχειρεί να μετατρέψει μια διάσπαρτη και συχνά άναρχη δόμηση σε πιο οργανωμένο πολεοδομικό σχεδιασμό.

Ακίνητα: Tι αλλάζει για ιδιοκτήτες

Η πιο άμεση επίδραση αφορά την αξία και τη χρήση της γης, ιδιαίτερα για ιδιοκτήτες που μέχρι σήμερα βρίσκονταν σε μια «ενδιάμεση» κατάσταση. Ένα αγροτεμάχιο σε περιοχή Natura, κοντά σε οικισμό αλλά εκτός σχεδίου, μπορούσε να έχει περιορισμένες δυνατότητες αξιοποίησης ή να παραμένει πρακτικά ανενεργό, παρά τη θέση του. Με τη νέα ρύθμιση, αυτό το ίδιο ακίνητο αποκτά υπό προϋποθέσεις μια διαφορετική προοπτική, καθώς εντάσσεται στη λογική ενός πιθανού πολεοδομικού σχεδιασμού.

Η διαφορά είναι ουσιαστική, καθώς μέχρι σήμερα η δόμηση βασιζόταν κυρίως σε μεμονωμένες άδειες και αποσπασματικές παρεμβάσεις, ενώ πλέον εισάγεται η δυνατότητα ένταξης σε ένα συνολικό σχέδιο που καθορίζει χρήσεις, όρους δόμησης και υποδομές. Για έναν ιδιώτη, αυτό μπορεί να σημαίνει μελλοντική αναβάθμιση της αξίας της γης, αλλά και αβεβαιότητα ως προς το πότε και αν θα ενεργοποιηθεί αυτή η δυνατότητα.

Σε τουριστικές περιοχές, για παράδειγμα, μια ιδιοκτησία που σήμερα αξιοποιείται περιορισμένα μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν ενταχθεί σε σχέδιο, ενώ σε άλλες περιπτώσεις η προοπτική αυτή μπορεί να παραμείνει θεωρητική.

Τουρισμός: Aνάπτυξη ή νέες πιέσεις;

Ο τουρισμός αποτελεί έναν από τους τομείς όπου η ρύθμιση μπορεί να έχει άμεσο αποτύπωμα. Πολλές περιοχές Natura συμπίπτουν με ζώνες υψηλής τουριστικής ζήτησης, όπου η πίεση για νέες επενδύσεις είναι ήδη έντονη και μέχρι σήμερα εκτονωνόταν συχνά μέσα από εκτός σχεδίου δόμηση.

Η δυνατότητα οργανωμένων επεκτάσεων δημιουργεί προϋποθέσεις για πιο συγκεντρωμένη και σχεδιασμένη ανάπτυξη, με καλύτερη πρόβλεψη υποδομών και χρήσεων γης. Ταυτόχρονα, όμως, δημιουργεί και ένα νέο πεδίο πίεσης σε περιοχές όπου η φέρουσα ικανότητα έχει ήδη δοκιμαστεί, με το ερώτημα να μετατοπίζεται από το «αν» θα υπάρξει ανάπτυξη στο «πώς» και «πόσο».

Αγροτική γη: Νέα ισορροπία για παραγωγή και αξία γης

Η ρύθμιση αγγίζει έμμεσα και τον πρωτογενή τομέα, καθώς μεγάλο μέρος των εκτάσεων που εντάσσονται σε περιοχές Natura χρησιμοποιείται ήδη για αγροτική δραστηριότητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αλλαγή στο καθεστώς χρήσεων γης δημιουργεί μια νέα ισορροπία ανάμεσα στη διατήρηση της παραγωγικής χρήσης και στην ενδεχόμενη αξιοποίησή της μέσω πολεοδομικού σχεδιασμού. Για έναν ιδιοκτήτη, η γη δεν είναι πλέον μόνο παραγωγικό μέσο, αλλά δυνητικά και περιουσιακό στοιχείο με διαφορετική αξία, κάτι που μπορεί να επηρεάσει τις επιλογές χρήσης στο μέλλον.

Παράλληλα, σε περιοχές με ισχυρή αγροτική ταυτότητα, το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά και χωρικό, καθώς τίθεται το ερώτημα αν και σε ποιο βαθμό η ενσωμάτωση τέτοιων εκτάσεων σε σχέδια ανάπτυξης μπορεί να συνυπάρξει με τη διατήρηση της αγροτικής δραστηριότητας.

Ενέργεια: Νέες πιέσεις και ισορροπίες σε προστατευόμενες περιοχές

Την ίδια στιγμή, η ρύθμιση συνδέεται και με το ευρύτερο ζήτημα της ανάπτυξης ενεργειακών έργων, καθώς οι περιοχές Natura αποτελούν πεδίο όπου συναντώνται διαφορετικές πιέσεις για αξιοποίηση. Η δυνατότητα πιο οργανωμένου σχεδιασμού εντός της Ζώνης Δ δημιουργεί ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορούν να εξεταστούν και τέτοιες δραστηριότητες, πάντα υπό την προϋπόθεση της συμβατότητας με την προστασία του περιβάλλοντος. Σε αυτό το επίπεδο, η συζήτηση δεν αφορά μόνο την ανάπτυξη ή μη έργων, αλλά τον τρόπο με τον οποίο κατανέμονται οι χρήσεις και πώς συνδυάζονται διαφορετικές ανάγκες, όπως η ενεργειακή μετάβαση, η προστασία των οικοσυστημάτων και οι τοπικές οικονομικές δραστηριότητες.

Δεν αφορά όλους και δεν είναι άμεσο

Παρά τη συζήτηση που έχει ανοίξει, η ρύθμιση δεν αφορά το σύνολο των περιοχών Natura και δεν ενεργοποιείται αυτόματα με την ψήφιση του νόμου. Η εφαρμογή της περνά μέσα από συγκεκριμένα στάδια που απαιτούν χρόνο, με τις Ειδικές Περιβαλλοντικές Μελέτες και τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια να καθορίζουν το πού και σε ποια έκταση μπορεί να προχωρήσει ο σχεδιασμός.

Αυτό σημαίνει ότι σε πολλές περιπτώσεις η επίδραση θα καθυστερήσει ή θα παραμείνει περιορισμένη, τουλάχιστον σε πρώτη φάση.

insider.gr

Continue Reading