Η Τουρκία βγάζει ερευνητικό σκάφος σε ελληνική υφαλοκρηπίδα!

Η Άγυρα επιχειρεί να μεταφέρει την ένταση στα ελληνοτουρκικά! Ανακοίνωσε έρευνες με ερευνητικό νορβηγικό σκάφος όπως και το 2008,νότια από το Καστελόριζο σε ελληνική υφαλοκρηπίδα και συγκεκριμένα στο πιο νότιο κομμάτι της
Η Αθήνα αντέδρασε άμεσα,αλλά το “παιχνίδι” μόλις τώρα αρχίζει.Ο Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών Γρ. Δελαβέκουρας δήλωσε σχετικά με την τουρκική ανακοίνωση ερευνών από νορβηγικό πλοίο “Bergen Surveyor”:

 


«Νωρίτερα σήμερα, εξεδόθη τουρκική αγγελία προς ναυτιλλομένους (NAVTEX) για τη διεξαγωγή ερευνών, το διάστημα μεταξύ 15 Σεπτεμβρίου και 15 Νοεμβρίου, από νορβηγικό ερευνητικό πλοίο “Bergen Surveyor” και συνοδευτικά σκάφη σε περιοχή που σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του Δικαίου της Θάλασσας, επικαλύπτει και ελληνική υφαλοκρηπίδα νοτίως του Καστελόριζου.

 


Δόθηκαν οδηγίες στην ελληνική Πρεσβεία στην Άγκυρα να πραγματοποιήσει διάβημα στο τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, ζητώντας την αποχή από κάθε ερευνητική δραστηριότητα που θίγει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή.

 


Ταυτόχρονα, δόθηκαν οδηγίες στην ελληνική Πρεσβεία στο Όσλο να επικοινωνήσει με την πλοιοκτήτρια εταιρεία του νορβηγικού ερευνητικού σκάφους, καθώς και με το Υπουργείο Εξωτερικών της Νορβηγίας, προκειμένου να γνωστοποιήσει τις σχετικές ελληνικές θέσεις.

Το Υπουργείο Εξωτερικών θα συνεχίσει να παρακολουθεί την εξέλιξη του θέματος, προβαίνοντας σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες».



Continue Reading

«Δεν… υπάρχει Καστελόριζο»

"Καστελόριζο γιοκ». Αυτές οι δυο λέξεις συνοψίζουν το αποτέλεσμα της «μεγαλειώδους εμφάνισης» του πρωθυ­πουργού Γιώργου Παπανδρέου την περασμένη βδομάδα στο Ερζερούμ. Εκεί, πίσω από τις επικοινωνιακές κορώνες «περί τουρκικών παραβιά­σεων» και «τουρκικής κατοχής στην Κύπρο» στις συζητήσεις που είχε με τον Ερντογάν, ο πρωθυπουργός το­ποθέτησε το θέμα του Καστελόριζου και των δικαιωμάτων για τη χάραξη της ελληνικής Αποκλειστικής Οικο­νομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου στο ραφι!
Η κυ­βέρνηση έχει επεξεργαστεί την εξής τακτική στη διαδικασία της ελληνοτουρκικής προσέγγισης:
♦ Προχωρά τις συζητήσεις για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο, διαμορφώνοντας επικοινωνι­ακά ένα θετικό κλίμα περί μείωσης εξοπλισμών, προώθησης οικονομι­κής συνεργασίας και επωφελούς συ­νεκμετάλλευσης.
♦ Αφήνει για αργότερα τη συζήτηση για το θέμα της υφαλοκρηπίδας του Καστελόριζου, θεωρώντας ότι κανείς δεν ασχολείται.....
Αποτιμώντας αυτήν την τακτική, έμπειροι διπλωματικοί υπάλληλοι υπογραμμίζουν τα εξής:
1 Οι συζητήσεις για την υφαλοκρη­πίδα στο Αιγαίο γίνονται μέσα στο δυσμενές για τα ελληνικά συμφέροντα πλαίσιο που έχει επιβάλει η Άγκυρα. Δηλαδή την απειλή πολέμου, αν η Ελλάδα επεκτείνει τα χω­ρικά της ύδατα στα 12 ν.μ., και την ύπαρξη γκρίζων ζωνών. Με πιο απλά λόγια η Ελλάδα προσέρχεται στο πα­ζάρι έχοντας ήδη εγκαταλείψει το δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα και έχοντας αποδεχτεί ότι στο Αιγαίο (και όχι μόνο) υπάρχουν νησίδες, βράχοι και κατοικημένα νη­σιά επί των οποίων η κυριαρχία, όπως υποστηρίζει η Τουρκία, δεν είναι κα­θορισμένη.
2 Η εγκατάλειψη του ζητήματος της οριοθέτησης της ΑΟΖ στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο αυτήν την περίοδο, όπου το παιχνίδι στην πε­ριοχή είναι σε πλήρη εξέλιξη, προ­σφέρει στην Τουρκία τη δυνατότητα να «νομιμοποιήσει» με το πέρασμα του χρόνου τη θέση ότι το Καστελό­ριζο απλώς επικάθεται στην τουρκική υφαλοκρηπίδα.
Πρέπει να σημειώσουμε επίσης ότι η ηγεσία, πολιτική και υπηρεσια­κή, του υπουργείου Εξωτερικών από το περασμένο καλοκαίρι επιχειρεί να διαμορφώσει μια επιχειρηματολογία προκειμένου να δικαιολογηθεί η ειλημμένη απόφαση της κυβέρνησης να αφήσει στην άκρη (με άλλα λό­για να εγκαταλείψει) το μείζον θέμα της οριοθέτησης της ελληνικής ΑΟΖ στην ενεργειακά πολλά υποσχόμενη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Χαρακτηριστική προσπάθεια προς αυτήν την κατεύθυνση ήταν τα ερωτήματα που υπέβαλε η ηγεσία του ΥΠΕΞ προς αρμόδιο εμπειρογνώμονα με το έγγραφο ΑΠ.Φ.104174. Με το έγγραφο αυτό το υπουργείο εμμέσως πλην σαφώς υποδείκνυε την επιλογή της κυβέρνησης να δια χωριστεί η υπόθεση του Καστελόρι­ζου από το σώμα της υπόλοιπης ελ­ληνοτουρκικής διαπραγμάτευσης. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η εμπειρογνώμονας δεν συμμερίστη­κε τις επιθυμίες της ηγεσίας της ελ­ληνικής διπλωματίας και γνωμοδό­τησε αποδεικνύοντας ότι θα ήταν καταστροφική μια τέτοια επιλογή για τα ελληνικά συμφέροντα. Έκτο­τε, η εν λόγω υπάλληλος του ΥΠΕΞ είναι στην… κατάψυξη.
Αστακοί οι «φίλοι»
Η παρουσία του Γιώργου Παπαν­δρέου στο Ερζερούμ μπορεί να του πρόσθεσε πολλούς πόντους στο εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι, αλλά σε εθνικό επίπεδο τα πράγματα εί­ναι... στο κόκκινο.
Πολύ ωραία τα είπε ο Παπανδρέου για τις παραβιάσεις και τις υπερπτήσεις. Αλλά με λόγια η Τουρκία δεν πρόκειται ν’ αλλάξει μυαλά. Αυτό ας το καταλάβουμε. Απόδειξη ότι τρία 24ωρα μετά την ομιλία Παπανδρέ­ου η Τουρκία έβγαλε σχεδόν όλο της τον στόλο στο Αιγαίο, για να τον... αξιολογήσει επιχειρησιακά.
Αυτό που δεν ανέφερε ο Παπαν­δρέου στην ομιλία του και δεν γνω­ρίζουμε αν πίσω από τις κλειστές πόρτες το έθεσε στον «φίλο Ταγίπ», είναι το τερατώδες σε μέγεθος εξο­πλιστικό πρόγραμμα της Τουρκίας! Τα εξοπλιστικά προγράμματα που εξελίσσονται και άλλα που σχεδιά­ζονται είναι τέτοιου μεγέθους, που έχουν αρχίσει να ανησυχούν μέχρι και τις ΗΠΑ! Γερουσιαστές στην Ου­άσιγκτον έχουν ζητήσει δημοσίως να μην πουληθούν τελικά τα μαχη­τικά αεροσκάφη F-35 στην Τουρκία, λέγοντας ότι «δεν εμπιστεύονται πια την Άγκυρα». Από την άλλη, η Τουρκία παραπονιέται ότι βρίσκεται σ’ ένα άτυπο εμπάργκο από τις ΗΠΑ και Τούρκος διπλωμάτης δήλωσε στη «Χουριέτ» ότι «αυτό είναι αλήθεια, γιατί δεν μας δίνουν το μη επανδρωμένο αεροσκά­φος που χρόνια τώρα τους ζη­τάμε»!
Στην Ελλάδα σφυρίζου­με χαρωπά και αδιάφορα γι’ αυτό το ζήτημα ουσίας, που ανατρέπει κάθε έννοια ισορροπίας δυνάμεων στο Αιγαίο. Έχουμε αεροπλάνα κα­θηλωμένα στο έδαφος γιατί δεν παίρνου­με ανταλλακτικά! Αν γράψουμε τα πο­σοστά διαθεσιμότητας των μαχητικών μας θα σας σηκω­θεί η τρίχα! Δεν έχουμε πυρομαχικά για τα άρματα μάχης, τορπίλες για τα υποβρύχια, ούτε καν καύσιμα για να κινηθούμε και πανηγυρίζουμε γι­ατί είπαμε στη μούρη του Ερντογάν ότι μας παραβιάζει!
Για να μην νομίζετε ότι υπερβάλ­λουμε, σας μεταφέρουμε το εξο­πλιστικό πρόγραμμα των Τούρκων όπως αυτό περιγράφεται στην εφη­μερίδα «Χουριέτ», η οποία σε ρε­πορτάζ της επισημαίνει τα τρελά λε­φτά που σπαταλά η γειτονική χώρα για εξοπλισμούς! Πάνω από 4,5 δι­σεκατομμύρια δολάρια θα δαπανή­σει μέσα στο 2011 και μέσα στην επόμενη δεκαετία υπολογίζεται ότι θα ξοδέψει πάνω από 15,5 δισ. για εξοπλισμούς!

Continue Reading

Εκμετάλλευση ενεργειακών πόρων του Αιγαίου και του Ιονίου

Οι Αμερικάνοι εντόπισαν 16 τρισ. κυβικά φυσικού αερίου νότια της Κρήτης!
Η νότια Κρήτη, μεταξύ διαφόρων περιοχών της Ελλάδας, ξαναμπαίνει στο προσκήνιο, σχετικά με την αναζήτηση κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου αφού αποκαλύφθηκαν τρισεκατομμύρια κυβικά!
Στο μεταξύ όπως είπε χθες από το βήμα της Βουλής ο Πρωθυπουργός θα επικαιροποιηθεί νόμος για την εκμετάλλευση των πιθανών ενεργειακών πόρων του Αιγαίου, του Ιονίου και της θαλάσσιας περιοχής νότια της Κρήτης.
“Μεγάλες και σοβαρές εταιρείς της Αμερικής έχουν εκπονήσει μελέτες που δείχνουν ότι στο τρίγωνο Αιγύπτου-Κρήτης-Λιβύης έχουν εντοπιστεί 16 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου’! Αυτό αποκάλυψε σήμερα ο τεχνικός συνεργάτης των ΕΛΠΕ κ. Κωνοφάγος που επισημαίνει ότι πρέπει η Ελλάδα να τακτοποιήσει την οικονομική της ζώνη όπως έκανε η Κύπρος που για τα επόμενα
100 χρόνια θα λύσει το πρόβλημά της για τα επόμενα 100 χρόνια!
"Τα κοιτάσματα που έχουν βρεθεί νοτίως της Κρήτης επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες της Ευρώπης για τα επόμενα χρόνια" είπε στον ‘Φλας’ ο κ. Κωνοφάγος.
Στο μεταξύ το «πράσινο φως» για ……την εκμετάλλευση των πιθανών ενεργειακών πόρων του Αιγαίου, του Ιονίου και της θαλάσσιας περιοχής νότια της Κρήτης έδωσε χθες από το βήμα της Βουλής ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, ανακοινώνοντας πως θα επικαιροποιηθεί ο σχετικός νόμος που υπήρχε παλαιότερα, διότι –όπως είπε– υπάρχουν πρόσφατες εξελίξεις όχι μόνο στο Διεθνές Δίκαιο αλλά και σε ερευνητικό επίπεδο. Hδη, είναι ένα αντικείμενο που εξετάζει το αρμόδιο υπουργείο.
Παράλληλα, ο πρωθυπουργός έβαλε τέλος στα σενάρια περί συνεκμετάλλευσης με την Τουρκία των ενεργειακών πόρων του Αιγαίου, ωστόσο κατέστησε σαφές πως η χώρα μας ενδιαφέρεται για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών (Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες – ΑΟΖ) με όλες τις γειτονικές μας χώρες. Eφερε, μάλιστα, το πρόσφατο παράδειγμα της σχετικής συμφωνίας με την Αλβανία, τις συζητήσεις με τη Λιβύη και την Αίγυπτο, ενώ εξέφρασε τη βούληση της ελληνικής κυβέρνησης να συνεργαστεί με την Τουρκία και την Κύπρο. «Το Δίκαιο της Θάλασσας», τόνισε, «εξελίσσεται και προφανώς και εμείς από την πλευρά μας λαμβάνουμε υπόψη αυτές τις εξελίξεις». Διευκρίνισε, πάντως, πως «οι ΑΟΖ δεν είναι –όπως είπε– κάποιο μαγικό χαρτί, με υπερφυσικές ιδιότητες που λύνει όλα τα προβλήματα».
Ειδικότερα, ο κ. Παπανδρέου, απαντώντας στην Ωρα του Πρωθυπουργού σε σχετική επίκαιρη ερώτηση του προέδρου του ΛΑΟΣ Γ. Καρατζαφέρη, κατέστησε σαφές ότι δεν μπορεί να γίνει συζήτηση για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου με την Τουρκία, εφόσον υπάρχει η απειλή του «casus belli», επίσης γιατί αμφισβητούνται κυριαρχικά μας δικαιώματα με τις συνεχείς παραβάσεις και παραβιάσεις, επειδή δεν έχει αναγνωρίσει η Τουρκία το οικουμενικό Δίκαιο της Θάλασσας και, τέλος, γιατί δεν έχει επιλυθεί το ζήτημα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας με βάση το Διεθνές Δίκαιο και το Δικαστήριο της Χάγης.
Απέδωσε, μάλιστα, την ανακίνηση του θέματος σε επικοινωνιακούς λόγους που εκπορεύονται από την τουρκική πλευρά. Παρά ταύτα, ο Γ. Παπανδρέου έκανε γνωστό ότι με πρωτοβουλία της Ελλάδας θα ζητηθεί να γίνει ανοικτή συζήτηση στην Ευρωπαϊκή Eνωση για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, εφόσον η γειτονική χώρα ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που έχουν τεθεί στον οδικό της χάρτη. Είχε προηγηθεί η παρέμβαση του Γ. Καρατζαφέρη, ο οποίος κάλεσε τον πρωθυπουργό να διευκρινίσει αν υπάρχει «μυστική διπλωματία» και «μυστικές συνομιλίες» με την Τουρκία.

Continue Reading

Επιχείρηση «συγκατοίκηση» στο Αιγαίο

Πολυεπίπεδη βήμα προς βήμα επιχείρηση διχοτόμησης του Αιγαίου δρομολογεί η Τουρκία, δρέποντας πλέον τους καρπούς μιας πολιτικής που εδώ και χρόνια υλοποιεί σε βάρος της χώρας μας, τόσο σε επίπεδο διμερών σχέσεων όσο και σε επίπεδο διεθνών οργανισμών και κυρίως του ΝΑΤΟ.
Υιοθετώντας την τακτική των «γκρίζων ζω-νών», αμφισβητώντας την κυριαρ-χία της Ελλάδας σε εκατοντάδες βραχονησίδες, απαιτώντας την αποστρατιωτικοποίηση όλων των νησιών του Αιγαίου, ακόμη κι αυ-τών που εξαιρούνται με βάση τις συνθήκες, όπως είναι ο Αϊ-Στρά-της, απειλώντας με πόλεμο στο ενδεχόμενο επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ. από τα 6 που έχουμε σήμερα και μη αναγνωρίζοντας το εύρος του εναέριου χώρου των 10 ν.μ., η Τουρκία κλιμακώνει σταδιακά τις διεκδικήσεις της σε βάρος της χώρας μας.
Σε όλα τα παραπάνω θα πρέπει βεβαίως να προσθέσουμε και τις συνεχείς εξόδους των τουρκικών ερευνητικών σκαφών «Πίρι Ρέις» και «Τσεσμέ», τα οποία, ιδιαίτερα κατά το τελευταίο δίμηνο, συνοδεία τουρκικών πολεμικών πλοίων, κυριολεκτικά αλωνίζουν στα νερά του Αιγαίου, με τα ελληνικά περιπολικά του Λιμενικού σε ρόλο απλού παρατηρητή.
Τουρκικές διεκδικήσεις
Η έξοδος άλλωστε των συγκεκριμένων πλοίων στο Αιγαίο, αποτελώντας τον τελευταίο κρίκο στη μακριά αλυσίδα των τουρκικών διεκδικήσεων, έχει περισσότερο σημειολογική και λιγότερο πρακτική σημασία. Σύμφωνα με πηγές του ΥΠΕΘΑ, το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρει τα τουρκικά ερευνητικά σκάφη είναι η πραγματοποίηση ερευνών για πετρέλαιο.
«Απλά δείχνουν κατ’ αυτό τον τρόπο ότι λόγο στο Αιγαίο δεν έχει μόνο η Ελλάδα, αλλά και η Τουρκία», σημειώνουν με νόημα οι ίδιες πηγές. Εξάλλου, κατά την πρόσφατη συνάντηση που είχε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Νταβούτογλου με τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών κ. Δ. Δρούτσα, ο πρώτος ευθύς εξαρχής δεν άφησε κανένα περιθώριο στον δεύτερο αναφορικά με τις αντιλήψεις που τρέφει για το ρόλο της Τουρκίας στο Αιγαίο. Αντιλήψεις που παραπέμπουν στη θεωρία συγκατοίκησης με ίσα δικαιώματα και για τις δύο πλευρές, αφού, σύμφωνα με τον κ. Νταβούτογλου, η θάλασσα του Αιγαίου είναι το «κοινό σπίτι» για την Ελλάδα και την Τουρκία.
Το γεγονός βεβαίως ότι οι συνθήκες ορίζουν ότι το «σπίτι δεν είναι κοινό», αλλά έχει ιδιοκτήτη και αυτός είναι η χώρα μας, δεν έχει καμία σημασία για την Τουρκία και την επεκτατική πολιτική που εφαρμόζει. «Είμαστε μια οικογένεια Τούρκοι και Έλληνες, καθώς μοιραζόμαστε την ίδια γεωγραφία, την ίδια πολιτιστική κληρονομιά, το ίδιο τουριστικό περιβάλλον», συνέχισε ο κ. Νταβούτογλου, με τον κ. Δρούτσα να αποφεύγει να απαντήσει ξεκάθαρα στις προκλητικές δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ, προφανώς για να μην χαλάσει το καλό κλίμα και οι διακοπές τους…
Κατευναστική πολιτική
Ανάλογη είναι, όμως, και η πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία, τηρώντας μία κατευναστική πολιτική έναντι της Άγκυρας, εμφανίζεται αδύναμη, υποχωρητική και χωρίς ξεκάθαρη πολιτική αντιμετώπισης των τουρκικών διεκδικήσεων. Ακόμη και ο ρόλος των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, εξάλλου, σε πλήρη αντιδιαστολή με αυτών της Τουρκίας, το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει υποβαθμιστεί σημαντικά.
Στις αρχές της δεκαετίας, τα τουρκικά μαχητικά αντιμετωπίζονταν άμεσα, υπήρχαν μάλιστα περιπτώσεις που στον αέρα βρίσκονταν ακόμη και πάνω από 100 ελληνικά μαχητικά εμπλεκόμενα σε αερομαχίες με τα αντίστοιχα τουρκικά. Η δύναμη του Πολεμικού μας Ναυτικού απέτρεπε τις τουρκικές φρεγάτες να «σουλατσάρουν» ανενόχλητες στα ανοιχτά του Σουνίου, ενώ κάθε που τα τουρκικά ερευνητικά έβγαιναν στο Αιγαίο, την παρακολούθησή τους αναλάμβαναν πολεμικά πλοία, ικανά να αντιπαρατεθούν με τα αντίστοιχα τουρκικά, και όχι περιπολικά του Λιμενικού Σώματος.
Τους τελευταίους μήνες, πάντως, τα πράγματα δεν έχουν μόνο «διμερές ενδιαφέρον», αλλά τείνουν να γίνουν ακόμη πιο μπερδεμένα, καθώς στη συγκεκριμένη διαμάχη έχει αρχίσει να εμπλέκεται όλο και πιο πολύ ο αμερικανικός παράγοντας, έχοντας βάλει «στο μάτι» να αξιοποιήσει για λογαριασμό του τα πετρέλαια του Αιγαίου, εφόσον βεβαίως αυτά υπάρχουν…
«Αμφισβητούμενη περιοχή»
Ενδεικτικά να σημειώσουμε τις πρόσφατες δηλώσεις του ειδικού απεσταλμένου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την Ενέργεια στην Ευρασία κ. Ρίτσαρντ Μόρνιγκσταρ, ο οποίος, αφού πρώτα χαρακτήρισε το Αιγαίο «αμφισβητούμενη περιοχή», προέκρινε τη δημιουργία μιας εμπορικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται στο Αιγαίο, ακόμη κι αν εν τω μεταξύ δεν έχουν επιλύσει τις μεταξύ τους διαφορές.
Ένα επιπλέον ενδιαφέρον στοιχείο που έρχεται να προστεθεί στο παζλ της κατάστασης που τείνει να δημιουργηθεί στο ελληνικό Αρχιπέλαγος είναι και η «πρεμούρα» που έχει πιάσει τους Συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ για τη μείωση των εξοπλιστικών μας προγραμμάτων. Ενδεικτικά να επισημάνουμε ότι μία σειρά από κέντρα μελέτης, όπως το SIPRI και το Διεθνές Κέντρο για την Ειρήνη και την Ανάπτυξη (BICC), ινστιτούτα αλλά και εκθέσεις σε Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες παρακάμπτουν την τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο, ζητώντας από τις ελληνικές κυβερνήσεις να μειώσουν τις αμυντικές δαπάνες της χώρας και να κινηθούν με περισσότερη «ευελιξία» και «κατανόηση» προς τις τουρκικές θέσεις και αιτιάσεις…

Continue Reading

Κεμαλικός και Νεοθωμανικός θαλάσσιος ιμπεριαλισμός και ΑΟΖ

Tου Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη
Από τα τέλη του 2008 έως σήμερα παρατηρείται στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο μία άνευ προηγουμένου τουρκική συμπεριφορά απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο, στοχευμένη προσεκτικά σε προκλήσεις ναυτικού χαρακτήρα, που σκοπό έχουν την ευθεία αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Αθήνας και της Λευκωσίας στην εν λόγω περιοχή. Η φράση-κλειδί, η οποία τρομοκρατεί και εν πολλοίς εξηγεί τη συμπεριφορά της Άγκυρας, αποτελείται από τρεις λέξεις: ΑποκλειστικήΟικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Μία απλή παράθεση των διεθνών προβλέψεων για την εγκαθίδρυση ΑΟΖ, ειδικότερα στην περιοχή μας, καθιστά σαφές το γιατί η Άγκυρα, για άλλη μια φορά, προσπαθεί να εκφοβίσει την Αθήνα ώστε να μην εξασκήσει δικαιώματα που βασίζονται στο διεθνές δίκαιο και στις διεθνείς συνθήκες.
Θα πρέπει ακόμα να σημειωθεί πως η τουρκική στρατηγική παραμένει αναλλοίωτη, ανεξαρτήτως από το ποιος βρίσκεται στην εξουσία, ενώ μία απλή παράθεση βασικών ιδεολογικών και «προγραμματικών» εξαγγελιών, τόσο των Κεμαλιστών όσο και των Νεοθωμανών, καταδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας πως η κατάσταση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο με μαθηματική ακρίβεια οδηγείται στη σύγκρουση, όση «στρατηγική ψυχραιμία» και «μη εξαρτημένα αντανακλαστικά» να επιδεικνύει η Αθήνα.
«Στις αυτοκρατορίες η ναυτική δύναμη είναι εξαιρετικά σημαντική. Ο στόλος έχει διαδραματίσει μεγάλο ρόλο στην επικράτηση και στην υπεροχή της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, της Ολλανδίας, της Αγγλίας και των ΗΠΑ».
Ιλκέρ Μπασμπούγ
Η Τουρκία απέκτησε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα τη δεκαετία του 1970 επί της κυπριακής παραμέτρου, το οποίο και πρέπει να αξιοποιήσει όχι ως στοιχείο μίας αμυντικής κυπριακής πολιτικής, δηλαδή με στόχο τη διαφύλαξη του status quo, αλλά ως ένα θεμελιώδες στήριγμα μιας -διπλωματικής φύσεως- επιθετικής θαλάσσιας στρατηγικής».
Αχμέτ Νταβούτογλου
Το θαλάσσιο στρατηγικό δόγμα της Άγκυρας
Oι παραπάνω δηλώσεις είναι ενδεικτικές για το πνεύμα με το οποίο αντιμετωπίζουν τόσο η κοσμική κεμαλική ελίτ όσο και η ισλαμική νεοθωμανική ηγεσία την έννοια της τουρκικής θαλάσσιας ισχύος. Είναι σαφές, και θα καταδειχθεί με περισσότερες αναφορές παρακάτω, πως η δήλωση του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας στο αρχηγείο του Ναυτικού πριν από μερικές εβδομάδες είναι απολύτως συμβατή με τις απόψεις του υπουργού Εξωτερικών και καθηγητή Αχμέτ Νταβούτογλου, όπως αυτές παρουσιάζονται στο βιβλίο του Στρατηγικό Βάθος: O Διεθνής Ρόλος της Τουρκίας. Ο Ι. Μπασμπούγ μιλάει για τη ναυτική παράμετρο μίας αυτοκρατορικής δύναμης, ενώ ο Α. Νταβούτογλου υπογραμμίζει την ανάγκη ανάπτυξης «επιθετικής θαλάσσιας στρατηγικής» με βάση τα τετελεσμένα στη μαρτυρική Κύπρο.
Και οι δύο άντρες, αν και από διαφορετικά ιδεολογικά μετερίζια –ο ένας Νεότουρκος ό άλλος Πανισλαμιστής–, αναφέρονται στον ίδιο «στόχο», δηλαδή της θαλάσσιας κυριαρχίας, ο οποίος θα επιτευχθεί με τα ίδια «μέσα», δηλαδή με επιθετική θαλάσσια στρατηγική που πρόκειται να εξυπηρετήσει ένα κοινό «ιδεολόγημα», τη δημιουργία μίας «αυτοκρατορικής Τουρκίας», είτε αυτή είναι νεοτουρκική, είτε πανισλαμική, ή –γιατί όχι– ένα υβρίδιο των δύο…
Η κεμαλική άποψη αναφορικά με τη θαλάσσια στρατηγική της Άγκυρας συνίσταται στην έννοια της «στρατηγικής περικύκλωσης» και στο πώς η Τουρκία θα πρέπει, πάση θυσία, να την αποτρέψει. Ο Μουσταφά Κεμάλ είχε δημιουργήσει ολοκληρωμένη στρατηγική σκέψη για τα τεκταινόμενα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο ήδη από τη δεκαετία του 1920 και του 1930, όταν το Βόρειο και Κεντρικό Αιγαίο βρισκόταν υπό ελληνικό έλεγχο, τα Δωδεκάνησα υπό ιταλικό και η Κύπρος υπό αγγλικό. Σύμφωνα με τον Σουκρού Ελεκντάγ, βουλευτή του ρεπουμπλικανικού κόμματος και έναν από τους «προμάχους» του τουρκικού casus belli κατά της Ελλάδας, το 1995, «ο Ατατούρκ έχει εξηγήσει σε αξιωματικούς του επιτελείου του πως η μόνη διέξοδος και διάδρομος ανεφοδιασμού για μία Τουρκία που είναι περικυκλωμένη στο Αιγαίο από νήσους που βρίσκονται υπό ξένη κυριαρχία είναι ο Νότος. Συμπλήρωσε ακόμα πως στο Νότο απέναντι από τις τουρκικές ακτές βρίσκεται η νήσος Κύπρος. Εάν η Κύπρος βρεθεί υπό την κυριαρχία μίας ξένης, εχθρικής προς την Τουρκία, δύναμης τότε όλοι οι διάδρομοι ανεφοδιασμού της Μικράς Ασίας θα αποκοπούν, με αποτέλεσμα η ασφάλεια της Τουρκίας να κινδυνεύει».
Έτσι είναι λογικό να υποτεθεί πως στα προ του B΄ ΠΠ έτη η Άγκυρα αισθανόταν «ήρεμη» αφού περιβαλλόταν από τρεις δυνάμεις (Ελλάδα, Ιταλία και Αγγλία) χωρίς κοινά συμφέροντα μεταξύ τους. Η ενσωμάτωση όμως των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα, με την ταυτόχρονη εξάλειψη της Ιταλίας, σε συνδυασμό με την ΕΟΚΑ Α΄, η οποία έθεσε ουσιαστικά υπό ελληνική κηδεμονία –αν όχι έλεγχο – την Κύπρο, οδήγησε την Άγκυρα στην ανάπτυξη ενός συνδρόμου «στρατηγικής περικύκλωσης», που έθετε σε εφαρμογή ο «προαιώνιος εχθρός», η Ελλάδα.
Φυσικά, η πολιτική της Άγκυρας κατά τη διάρκεια του Β΄ ΠΠ, που αποσκοπούσε στην ανακατάληψη νήσων του Ανατολικού Αιγαίου, δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να μας διαφεύγει την προσοχή. Σύμφωνα με την Άγκυρα, οι νήσοι του Ανατολικού Αιγαίου αποτελούν «ανάχωμα» εάν βρίσκονται υπό τουρκική κατοχή ή «προγεφύρωμα» εάν βρίσκονται υπό ελληνικό έλεγχο, προς τα «κατακτητικά» σχέδια της Αθήνας.
Είναι σαφές πως για την κεμαλική ελίτ, η ελληνική επιτυχία στο να ελέγξει σχεδόν ολοκληρωτικά το Αιγαίο και εν πολλοίς την Ανατολική Μεσόγειο, μέσω της Κύπρου, αναγέννησε τα σύνδρομα της «Σεβροφοβίας», τα οποία σε συνδυασμό με τον υπολανθάνοντα –έως την εποχή εκείνη– κεμαλικό εθνικισμό οδήγησαν στα θλιβερά γεγονότα του 1955 στην Κωνσταντινούπολη.
Τα Σεπτεμβριανά αποτελούν την επίσημη αφετηρία μιας τουρκικής προσπάθειας ανατροπής του θαλασσίου status quo, διαδικασία η οποία, 55 χρόνια μετά, μας οδήγησε στο να δούμε τουρκικά πολεμικά σκάφη στο Σούνιο. Γενικά, θα μπορούσε να θεωρηθεί πως η κεμαλική ελίτ αντιμετώπιζε επισήμως το θέμα, τουλάχιστον μέχρι την εισβολή στην Κύπρο, υπό ένα «αμυντικό» θεωρητικό επεξηγηματικό πλαίσιο.
Σύμφωνα με τον πρύτανη του Πανεπιστημίου Καντίρ Χας της Κωνσταντινούπολης, τον καθηγητή Μουσταφά Αϊντίν, «ένας σημαντικός παράγοντας στον τουρκικό τρόπο σκέψης, όσον αφορά την ασφάλεια, είναι ότι τα νησιά του Αιγαίου, εφόσον βρίσκονται υπό τον έλεγχο μίας εχθρικής δύναμης, μπορούν να απαγορεύσουν στην Τουρκία τη χρήση των δύο κύριων λιμένων της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης και να εμποδίσουν την είσοδο στα Στενά. Στην περίπτωση αυτή, η ναυσιπλοΐα μπορεί να είναι ασφαλής από την πλευρά της Ανατολικής Μεσογείου, μόνον εφόσον η νήσος Κύπρος, που μπορεί να αποκλείσει την περιοχή, ελέγχεται από φιλική κυβέρνηση».
Σύμφωνα με τον Νίκο Κουρή, πρώην υφυπουργό Άμυνας, έγγραφο του τουρκικού επιτελείου που βρέθηκε σε ελληνικά χέρια, ουσιαστικά επιβεβαιώνει την ανωτέρω ανάλυση αφού γράφει πως «τα ανατολικά νησιά του Βορείου Αιγαίου (Λέσβος, Χίος, Σάμος) περικλείουν τα παράλια της Ανατολίας στο Αιγαίο. Τα νησιά αυτά κατέχουν θέσεις στις προσβάσεις εισβολής στην Ανατολία και αποτελούν προφυλακή για την άμυνά της σε περίπτωση επίθεσης», άρα «από απόψεως ασφάλειας της Τουρκίας, εκτός των σημερινών συνόρων, υπάρχει ανάγκη δημιουργίας μιας ζώνης ασφαλείας που να συμπεριλαμβάνει και τα κοντινά νησιά». Φυσικά, θα πρέπει να υπογραμμιστεί πως όλο το συγκεκριμένο θεωρητικό κατασκεύασμα έχει να κάνει με την ανάγκη «εφοδιασμού» της Άγκυρας από την αγγλοσαξονική ναυτική Δύση ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει τον βόρειο επικίνδυνο γείτονα – τότε τη Σοβιετική Ένωση και σήμερα τη Ρωσία.
Η άνοδος των πανισλαμιστών του AKP έφερε στην επιφάνεια ένα νέο θεωρητικό πλαίσιο αντιμετώπισης των εξωτερικών προκλήσεων για την Τουρκία, οι οποίες πλέον αντιμετωπίζονται με μία μεγαλύτερη εξωστρέφεια και αυτοπεποίθηση. Η πανισλαμιστική νεοθωμανική συστημική προσέγγιση βασίζεται σε ξεκάθαρες γεωπολιτικές και γεωπολιτισμικές παραμέτρους.

Continue Reading

Τα σενάρια ελληνοτουρκικών πολέμων...

Το Δεκέμβριο του 1996 η Science Applications International Corporation (SAIC) εκπόνησε κατόπιν παραγγελίας του αμερικανικού Πενταγώνου μία στρατηγική αποτίμηση του μέλλοντος της Τουρκίας καθώς και των σχέσεων που αναμένεται να διαμορφωθούν με το Ιράν, το Ισραήλ, την Ελλάδα και τη Ρωσία για τη περίοδο 1997-2020. Στην παρουσίαση της έκθεσης με τίτλο “Turkey Futures Workshop Final Report” είχαν παρευρεθεί μεταξύ άλλων ανώτατα στελέχη της αμερικανικής κοινότητας πληροφοριών υπηρεσιών και της αμερικανικής κυβέρνησης.
Η έκθεση SAIC αποτελείται από 4 εναλλακτικά σενάρια:
Σενάριο 1ο: Τουρκία και Ιράν σχηματίζουν από κοινού ομοσπονδία.
Σενάριο 2ο: Τουρκία και Ισραήλ εγκαθιστούν νέα τάξη ασφαλείας στην ανατολική Μεσόγειο.
Σενάριο 3ο: Ανάκαμψη Ρωσίας και επίθεση στη Τουρκία.
Σενάριο 4ο: Δημιουργία ομοσπονδιακών δομών στο Καύκασο με ηγέτιδα χώρα τη Τουρκία.
H εμπλοκή της Ελλάδας εξετάζεται στα Σενάρια #2 και #3 ενώ εντύπωση προκαλεί η ακρίβεια προβλέψεων διαφόρων σημαντικών γεγονότων στο Σενάριο #4, όπως η πτώση της κυβέρνησης Erbakan το 1997 και ο μυστηριώδης θάνατος του Στρατηγού Αlexander Lebed στις 28 Απριλίου 2002 (η SAIC προβλέπει αιφνίδιο θάνατο του Yeltsin το 1999, ανάληψη της ηγεσίας από το Lebed και δολοφονία του το 2003).
Για το κατά πόσο ρεαλιστικά μπορούν να θεωρηθούν τα παρακάτω γεωπολιτικά παίγνια, ο αναγνώστης θα πρέπει να ανατρέξει στις συνθήκες που επικρατούσαν το 1996, έτος εκπόνησης της μελέτης: Κορύφωση της στρατιωτικής αντιπαράθεσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, έναρξη της στρατηγικής συνεργασίας Τουρκίας-Ισραήλ, αστάθεια στο Καύκασο και ένα μεγάλο ερωτηματικό για το μέλλον της Ρωσίας.
Σενάριο #2.
Προυποθέσεις: Εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας Τουρκίας-Ισραήλ, Στήριξη της Ουάσιγνκτον στις επιλογές της Αθήνας, Ικανότητα της Άγκυρας για διεξαγωγή διμέτωπου πολέμου.
1997-1999: Η προμήθεια ρωσικών αντιαεροπορικών πυραύλων από την Κύπρο προκαλεί αναταραχή στην Τουρκία. Το ΝΑΤΟ αρνείται να εμπλακεί ενώ ξεσπούν επεισόδια στη Μεγαλόνησο μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Το ελληνοαμερικανικό λόμπυ πιέζει την Ουάσινγκτον για πλήρη διακοπή της αμερικανικής βοήθειας στη Τουρκία.
2000-2002: Στην Άγκυρα εκδηλώνεται στρατιωτικό πραξικόπημα. Τουρκικά F-16 προσβάλλουν τις θέσεις των αντιαεροπορικών συστημάτων στη Κύπρο, αποβιβάζονται εκ νέου τουρκικά στρατεύματα στα Κατεχόμενα ενώ πραγματοποιούνται αποβάσεις σε μερικά νησιά του Αιγαίου. Η Ελλάδα απαντά με αεροπορικές επιθέσεις κατά τουρκικών στόχων στα παράλια του Αιγαίου. Ξεκινούν τηλεφωνικές διαπραγματεύσεις για την αποφυγή ενός ολοκληρωτικού πολέμου.
Το αμερικανικό Κογκρέσο παγώνει κάθε βοήθεια προς την Τουρκία ενώ και η Ευρωπαϊκή Ένωση προχωρεί σε εμπάργκο. Κινήσεις υποστήριξης της Άγκυρας εκδηλώνονται σε Γερμανία, Αυστρία και Πολωνία. Το ισραηλινό λόμπυ στις ΗΠΑ πιέζει προς υποστήριξη της Τουρκίας. Το ΝΑΤΟ “παραλύει” από την ελληνοτουρκική σύγκρουση.
2003: Σημειώνεται έξαρση αντι-αμερικανισμού από τη τουρκική κοινή γνώμη. Οι αμερικανικές βάσεις στη Τουρκία κλείνουν. Το Ισραήλ προτείνει στη τουρκική πλευρά υπογραφή συμφωνίας στρατιωτικής συμμαχίας με μυστικό πρωτόκολλο που προβλέπει κοινή δράση κατά της Συρίας.
2003-2005: Κούρδοι αντάρτες εξοπλισμένοι και εκπαιδευμένοι από την Ελλάδα επιχειρούν από βάσεις της Σύριας εξαπολύουν σφοδρές επιθέσεις σε οικονομικούς στόχους στη νότιοανατολική Τουρκία ενώ κλιμακώνονται στα αστικά κέντρα.
2006-2007: Το Ισραήλ ενορχηστρώνει πραξικόπημα κατά του Σύρου προέδρου Αssad. H εισβολή τουρκικών στρατευμάτων στη Συρία δίνει την ευκαιρία στην Ελλάδα να επιτεθεί σε στρατιωτικούς στόχους στην ευρύτερη περιοχή της Σμύρνης. Η Τουρκία απαντά με επιθέσεις στο ηπειρωτικό κορμό της Ελλάδας ενώ οι ναυτικές δυνάμεις των δύο χωρών συγκρούονται στο Αιγαίο. Το αμερικανικό Κογκρεσσο υιοθετεί σκληρή αντιτουρκική στάση. Ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη υποστηρίζουν τους Σύριους και εμπλέκονται σε αερομαχίες με ισραηλινά αεροπλάνα. “Σε μία μόνο εναέρια σύγκρουση ένας έμπειρος Ισραηλινός πιλότος καταρρίπτει τέσσερα ελληνικά μαχητικά-βομβαρδιστικά. Σε μία ημέρα η Ελλάδα χάνει 20 αεροσκάφη”. Η Ελλάδα αποσύρεται από τον πόλεμο.
2008-2012: Το Ισραήλ επιτίθεται στη Συρία μέσω Λιβάνου και προωθείται από τα υψίπεδα του Γκολάν. Το αεροσκάφος του Σύρου προέδρου καταρρίπτεται στην ανατολική Μεσόγειο μετά από προσπάθειά του να διαφύγει στο Σουδάν. Τουρκία και Ισραήλ καταλαμβάνουν τη Συρία. Το Ισραήλ, με την πλήρη υποστήριξη των ΗΠΑ, οργανώνει πραξικόπημα στο Ιράκ και ανατρέπει τον Saddam Hussein. Tο Ιράκ διαμελίζεται σε τρία τμήματα. Το Ιράν καταλαμβάνει τις ανατολικές περιοχές, η Τουρκία την πετρελαιοφόρο περιοχή της Μοσούλης, ενώ το δυτικό τμήμα συνενώνεται σε ομοσπονδία με τη Συρία. Η Ρωσία αποδέχεται τα τετελεσμένα (fait accompli).
Αποτέλεσμα: Τουρκία και Ισραήλ ελέγχουν τη Μέση Ανατολή. Μετά την ήττα της Ελλάδας αποδυναμώνεται σημαντικά το ΝΑΤΟ. Το Ιράν καλείται να επιλέξει μεταξύ διευρυμένων σχέσεων με τη Τουρκία, και κατ΄επέκταση με το Ισραήλ, και στροφής προς τη Μόσχα.
Σενάριο #3.
Προυποθέσεις: Οικονομική και στρατιωτική ανάκαμψη της Μόσχας, παρέμβασεις του Τουρκικού Στρατού στη πολιτική ζωή της χώρας, τουρκικές φιλοδοξίες για το Καύκασο.
Η Ρωσία καταλαμβάνει στρατιωτικά τη Λευκορωσία το 1998 και στρέφεται προς την Ουκρανία. Με βοήθεια από τη Δύση, η Μόσχα ανακάμπτει οικονομικά ενώ διατηρεί μικρότερες αλλά πιο αποτελεσματικές ένοπλες δυνάμεις. Το βιολογικό και πυρηνικό οπλοστάσιο διατηρείται παρά τις υπογραφείσες συμφωνίες μείωσης των εξοπλισμών. Η Ρωσία εκφράζει τη βούλησή της για χρήση βίας σε περίπτωση που απειληθούν τα εθνικά της συμφέροντα.
2002: Η Ευρωπαική Ένωση αρνείται τη πλήρη ένταξη της Τουρκίας. Αυξάνεται η υπόστήριξη στο πολιτικό Ισλάμ. Το αμερικανικό Κογκρέσο διακόπτει κάθε παροχή βοήθειας στην Τουρκία παρά τις ενστάσεις που εκφράζει ο Λευκός Οίκος.
2003-2008: Το κεμαλικό κατεστημένο καθυστερεί την επάνοδο των δημοκρατικών δυνάμεων. Η οικονομία παραπαίει ενώ το ΡKK γίνεται απειλητικό.
2009-2010: Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις συνεχίζουν να υποστηρίζουν το Αζερμπαιτζάν και τη Γεωργία και υπόσχονται βοήθεια για την αναχαίτιση του ρωσικού επεκτατισμού. Η Μόσχα υποκινεί πραξικοπήματα στις Δημοκρατίες του Καυκάσου, οι οποίες βυθίζονται στο χάος. Το ΡΚΚ ενισχύεται με ρωσική βοήθεια για επανέναρξη των επιθέσεων σε τουρκικούς στόχους. Ανατινάσσεται πετρελαιαγωγός Γεωργίας-Τουρκίας
2012: Η Ρωσία στέλνει τελεσίγραφο στην Τουρκία να σταματήσει να επεμβαίνει στον Καύκασο και να αναγνωρίσει τις συνοριακές γραμμές προ του 1918 καθώς και ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν. Η Τουρκία απορρίπτει το τελεσίγραφο.
2013: Η Ρωσία, απειλώντας με χρήση Όπλων Μαζικής Καταστροφής, εισβάλει στην Τουρκία από τον Εύξεινο Πόντο και καταλαμβάνει τις περιοχές της Κωνσταντινούπολης, του Μαρμαρά και τα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας. Η Άγκυρα απευθύνεται στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ενώ η Ελλάδα καταλαμβάνει τη Σμύρνη και το μεγαλύτερο μέρος των παραλίων της Μικράς Ασίας.
2015-2018: ΗΠΑ και Ευρωπαική Ένωση εφαρμόζουν οικονομικό εμπάργκο κατά της Ρωσία. Η Κίνα, φοβούμενη την αναγεννημένη Ρωσία, στηρίζει το εμπάργκο. Ενώ τα Ηνωμένα Εθνη καλούν τις δύο πλευρές σε διαπραγματεύσεις στην Ελβετία, οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις σταθεροποιούν τις θέσεις τους στο τουρκικό έδαφος.
2020: Οι Μεγάλες Δυνάμεις συμφωνούν στην απόσχιση της Κωνσταντινούπολης και του Μαρμαρά από την Τουρκία και την πλήρη αποστρατιωτικοποίησή τους. Με αμερικανική παρέμβαση δημιουργείται επιτροπή για την εποπτεία των Στενών. Ανακηρύσσεται ανεξάρτητο κουρδικό κράτος. Οι Έλληνες υποχρεώνονται να αποχωρήσουν («is asked to withdraw») από τη Σμύρνη και τα παράλια αφού εκεί πλέον δεν διαβιεί ελληνικός πληθυσμός. Η Τουρκία αποδυναμώνεται σημαντικά και διαμελίζεται διατηρώντας τη Κεντρική Ανατολία και τις μεσογειακές ακτές πλην της Αλεξανδρέττας που επιστρέφεται στη Συρία μετά από ρωσική απαίτηση. Η Ρωσία είναι πια ο κυρίαρχος του παιχνιδιού στην περιοχή.
2021-2025: Κύματα εκατομμύριων Τούρκων προσφύγων προσπαθούν να καταφύγουν στη σημαντικά περιορισμένη τουρκική επικράτεια. Οι ΗΠΑ οργανώνουν μεγάλες ανθρωπιστικές επιχειρήσεις για την ανακούφιση των προσφύγων. Η Τουρκία παρακολουθεί ανήμπορη τη ρωσική επάνοδο στο Καύκασο και τη Κνετρική Ασία
Αποτέλεσμα: Η Ρωσία αποκτά προνομιακή πρόσβαση στα Στενά. Η Τουρκία συρρικνώνεται εδαφικά και σε ισχύ.
Το σενάριο της RAND για ελληνοτουρκικό πόλεμο στη Θράκη
H αμερικανική RAND Corp. εκπόνησε για λογαριασμό της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας (USAF) μία μελέτη που αναφερόταν σε σύγκρουση Ελλάδος-Τουρκίας το 2003, έτος κατά το οποίο συντάχθηκε το Σχέδιο Balyoz που πρόβλεπε μεταξύ άλλων πρόκληση τεχνητής κρίσης με την Ελλάδα με περιορισμένης έκτασης κατάληψη περιοχής του Βορείου Έβρου, νότια του Sulucadere του Tarafeyni και του Kızıldere (Ερυθροπόταμος).
“Το στρατηγικό περιβάλλον 200 ετών στην Ανατολική Μεσόγειο έχει παγιώσει την ελληνοτουρκική ένταση ως τις αρχές του 21ου αιώνα. Η αναβίωση περιφερειακών ανταγωνισμών στα Βαλκάνια, μάλιστα, ανέδειξε νέα στοιχεία στις σχέσεις Αθηνών και Άγκυρας. Το 2003 ξεσπά κρίση με αφορμή την (σ.σ. υποτιθέμενη) κακή μεταχείριση των Τούρκων στη Δυτική Θράκη. Μια τριβή που περιλαμβάνει πολλαπλές αψιμαχίες στα σύνορα, οι οποίες ανακύπτουν όταν μικρές ομάδες προσφύγων αποπειρώνται να διαφύγουν από την Ελλάδα στην Τουρκία, αυξάνεται, οι δύο χώρες διεξάγουν ταυτόχρονες και αλληλοκαλυπτόμενες ασκήσεις στο Αιγαίο και αρχίζουν να ενισχύουν τις δυνάμεις τους στη μεθόριο.
Πολλά επεισόδια στο Αιγαίο και στον εναέριο χώρο του -εγκλωβισμός απο επίγεια και εναέρια ραντάρ πλοίων και αεροσκαφών, ελληνικές και τουρκικές φρεγάτες συγκρούονται κάνοντας αποκρύψεις- περαιτέρω αύξηση της ανησυχίας και της εχθρότητας. Τέλος, μια μεγάλη διαδήλωση Τούρκων στην ελληνική Θράκη καταλήγει σε ταραχές και ελληνικές παραστρατιωτικές δυνάμεις (σ.σ. sic) παρεμβαίνουν πυροβολώντας στα πλήθη και σκοτώνοντας μερικές δεκάδες Τούρκων. Αποκηρύσσοντας την “πολιτική γενοκτονίας” της ελληνικής κυβέρνησης, η Τουρκία απαντά με μια αιφνιδιαστική αλλά περιορισμένη εισβολή στη Θράκη περνώντας τα σύνορα, με στόχο να καταλάβει σημεία-κλειδιά όπου διαμένει τουρκικός πληθυσμός με την έννοια της εγκαθίδρυσης προστατευμένου ασφαλούς καταφυγίου.

Continue Reading

Νέο επεισόδιο έντασης στη μέση του Αιγαίου.

Με ένα νέο σοβαρό επεισόδιο στις νησίδες Καλόγηροι, δυτικά της Χίου, μεταξύ ελληνικών και τουρκικών μέσων έρευνας και διάσωσης, συνεχίστηκε χτες η προσπάθεια της Αγκυρας να επιβάλει στην πράξη τη διχοτόμηση του Αιγαίου στον 25ο μεσημβρινό. Στις 11.15 χτες το πρωί, τέσσερα τουρκικά F-16 παραβίασαν τον ελληνικό εναέριο χώρο.
Τα τουρκικά αεροσκάφη αναχαιτίστηκαν από ελληνικά Μ-2000. Κατά τη διάρκεια των ελιγμών, όμως, ο αρχηγός του τουρκικού σχηματισμού ανέφερε σε δικό του ραντάρ ότι ένα πλοίο βυθίζεται στην περιοχή των νησιών Καλόγηροι. Από εκείνη τη στιγμή άρχισε να εξελίσσεται το τουρκικό σχέδιο δημιουργίας τετελεσμένων.
Ο θάλαμος επιχειρήσεων της τουρκικής Ακτοφυλακής ενημέρωσε το ελληνικό ΛΣ. Σήμανε συναγερμός και πάνω από τα νησιά πέταξαν τα ελληνικά Μ-2000, τα οποία είχαν αναχαιτίσει τα τουρκικά πολεμικά, αλλά και βομβαρδιστικά Α-7, τα οποία πετούσαν στην περιοχή. Λίγο αργότερα πέταξε πάνω από τους Καλόγηρους και ελικόπτερο του ΛΣ. Κανένα από τα εναέρια μέσα δεν εντόπισε το παραμικρό. Ξαφνικά στην περιοχή εμφανίστηκαν δύο τουρκικά ελικόπτερα τα οποία άρχισαν να κάνουν κι αυτά έρευνα και διάσωση αγνοώντας τις εκκλήσεις για συνεργασία κάτω από την ελληνική εποπτεία. Από ελληνικής πλευράς στάλθηκαν άλλα δύο ελικόπτερα και στην περιοχή επέστρεψαν και τα τουρκικά F-16 αλλά και μία τουρκική φρεγάτα. Η συγκέντρωση τόσων πολεμικών σκαφών άρχισε να θυμίζει περισσότερο προετοιμασία σύγκρουσης παρά επιχείρηση έρευνας και διάσωσης. Το «παιχνίδι» κράτησε περίπου τέσσερις ώρες και σταμάτησε όταν ξεκίνησε η αποχώρηση των τουρκικών σκαφών.

Continue Reading

Σκηνικό κρίσης έστησαν οι Τούρκοι...

Σκηνικό κρίσης πάει να στήσει η Τουρκία στο Βόρειο Αιγαίο τις τελευταίες ώρες με το ωκεανογραφικό ερευνητικό σκάφος Α599 TCG Çeșme να προχωρά σε πετρελαϊκές έρευνες σε περιοχή, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, σαφώς "υψηλού πετρελαϊκού ενδιαφέροντος", 15 μίλια βόρεια της Σαμοθράκης από τις 05.20 σήμερα μέχρι αργά το απόγευμα, όπως αναφέρουν ασφαλείς πληροφορίες του defencenet.gr (Ανανέωση 30/06 10.07: Στην ίδια θέση, και πλέοντας με την ίδια κατεύθυνση και ταχύτητα, το TCG Çeșme κινείται βόρεια της Σαμοθράκης μέχρι αυτή την ώρα). Είχε εξέλθει από τον Ελλήσποντο περί τις 23.00 της 28/06. Πρακτικά έχουμε μία κίνηση ανάλογη με του "Χόρα" το 1976 και του "Σισμίκ" το 1987, αλλά αιφνιδιαστική, χωρίς τυμπανοκρουσίες από τουρκικής πλευράς.
Στο μεταξύ είχαμε ασυνήθιστα σκληρή ανακοίνωση από το ΥΠΕΞ με φράσεις όπως "Από επιλογή, η Ελλάδα επιδιώκει τη συνεργασία με την Τουρκία. Δεν πρέπει όμως κανένας να αμφιβάλλει για την αποφασιστικότητά μας να υπερασπιστούμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα».
Η κίνηση του τουρκικού ερευνητικού σκάφους στο Αιγαίο (απόπλου και πορεία βόρεια) έγινε αμέσως αντιληπτή από το Π.Ν. το οποίο έστειλε την κανονιοφόρο P 51 «Πολεμιστής», κλάσης Osprey 55, το οποίο από εκείνη την ώρα έχει γίνει η «σκιά» του.
Στην ευρύτερη περιοχή υπήρχαν δύο τουρκικά πολεμικά σκάφη, αλλά ...
τώρα έχουν αποχωρήσει και δεν υπάρχει κανένα πολεμικό τους σε ολόκληρο το Αιγαίο. Το τουρκικό σκάφος κινείται με επαναλαμβανόμενη πορεία δυτικά-ανατολικά-δυτικά και είναι σαφές ότι έχει «λοκάρει» συγκεκριμένη περιοχή στο βυθό.
Στην ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΒΙΒΛΟ 2010-2011 που κυκλοφορεί αύριο 01/07 με τίτλο "ΕΛΛΑΔΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ-ΚΥΠΡΟΣ: Δυνάμεις και εκτίμηση Απειλής" μπορείτε να βρείτε μία ολοκληρωμένη ανάλυση των αλλαγών στον συσχετισμό δυνάμεων που έχουν επέλθει στις επιχειρησιακές δυνατότητες Ελλάδας και Τουρκίας, το τελευταίο έτος, πρόβλεψη για την πιθανή διαμόρφωση των δυνάμεων αυτών μελλοντικά και αποκλειστικά άρθρα για το θέμα αυτό του υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου και των Αρχηγών των τεσσάρων Γενικών Επιτελείων.
Είναι η δεύτερη φορά τους τελευταίους είκοσι μήνες που η Τουρκία προχωρά σε παραβίαση του μνημονίου Παπούλια-Γιλμάζ του 1987 και προχωρά σε ωκεανογραφικές πετρελαϊκές έρευνες μετά το περιστατικό του μισθωμένου νορβηγικού ερευνητικού σκάφους MALENE OSTERVOLD (τουρκικών συμφερόντων) που ενεργούσε για λογαριασμό της τουρκικής εταιρίας πετρελαίων. Το σκάφος συνοδευόμενο από τη τουρκική φρεγάτα GEDIZ (τύπου O.H. Perry) άρχισε στις 14 Νοεμβρίου, έρευνες σε περιοχή 80 ναυτικά μίλια νότια-νοτιανατολικά του Καστελόριζου.
Φυσικά αυτό που συμβαίνει τώρα είναι πολύ πιο σοβαρό λόγω της εγγύτητας του σκάφους με περιοχές που στο παρελθόν έχουν παράξει υψηλή ένταση λόγω της επιθετικής συμπεριφοράς της Τουρκίας και για τον λόγο αυτό έχει σημάνει συναγερμός σε επιτελικό επίπεδο. Μάλιστα όπως και τότε έτσι και τώρα η κανονιοφόρος "Πολεμιστής", παρακολουθεί την τουρκική δραστηριότητα. Υπάρχει πολιτική εντολή να μην υπάρξει αύξηση των ελληνικών δυνάμεων στην περιοχή, παρά μόνον αν το τουρκικό Ναυτικό μεταφέρει μονάδες του.
Ερώτημα είναι αν έχει εκδοθεί από τους Τούρκους NAVTEX, όπως συνέβη στην περίπτωση του Καστελλόριζου το 2008 ή αν πρόκειται για 100% αιφνιδιαστική κίνηση.
Παρατηρητές εκτιμούν ότι το όλο σκηνικό έχει να κάνει με την ανακοίνωση εκ μέρους της κυβέρνησης ότι ξεκινούν πετρελαϊκές έρευνες εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων το αργότερο σε ένα χρόνο και την προετοιμασία κατάθεσης νομοσχεδίου για την δημιουργία δημιουργία δημόσιου φορέα έρευνας και αξιοποίησης των υδρογονανθράκων στην Ελλάδα.
Θα σας ενημερώνουμε για κάθε νεότερη εξέλιξη...

Continue Reading

Απίστευτες δηλώσεις Παπανδρέου για το Κυπριακό

Εφ' όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε ο Ελληνας πρωθυπουργός στο CNN Turk και τον δημοσιογράφο Αλί Μπιράντ. Ακολουθούν τα κυριότερα σημεία.
Α. BIRAND: Κύριε Πρωθυπουργέ, σας ευχαριστώ πολύ. Ξέρω ότι είστε πολύ απασχολημένος, αλλά βρήκατε, παρόλα αυτά, χρόνο να μας διαθέσετε. Αυτό είναι θαυμάσιο.
Μπορείτε λοιπόν να μας πείτε, ποια είναι η σημασία αυτής της επίσκεψης; Πρόκειται για επίσκεψη ρουτίνας; Πώς θα την ονομάζατε; Πώς θα μας την περιγράφατε;
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Θα ήθελα καταρχήν να σας ευχαριστήσω, κύριε Ali Birand, φίλε Ali. Έχουμε κάνει πολλές συνεντεύξεις μαζί και είμαι πολύ ευτυχής που είμαστε πάλι μαζί και θα έχω την ευκαιρία, μέσω υμών, να επικοινωνήσω με τον Τουρκικό λαό και να στείλω και πάλι ένα μήνυμα φιλίας. Βέβαια, όπως γνωρίζετε, όλα αυτά τα χρόνια, έχω δουλέψει σκληρά, ως Υπουργός Εξωτερικών, αλλά και ως αντιπολίτευση στην Ελλάδα, προκειμένου να ενισχύσω τις σχέσεις μας και να προχωρήσουμε, κάτι που πιστεύω μπορεί να είναι πολύ παραγωγικό ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία.
Έχουν περάσει λοιπόν δέκα χρόνια από την εποχή που ήμουν Υπουργός Εξωτερικών και είχαμε αυτή την αλλαγή στις σχέσεις μας και στην πολιτική μας, με την Τουρκία να είναι υποψήφια χώρα για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και μέσω της διπλωματίας, που ξεκίνησε πριν από τους σεισμούς. Κατόπιν, οι σεισμοί αποτέλεσαν τμήμα αυτής της διπλωματίας. Επίσης, ακολουθήσαμε μια πολιτική, με τον Ισμαήλ Τζεμ, ώστε να εργαζόμαστε πάνω σε θέματα που δεν ήταν επίμαχα, αλλά ήταν αμοιβαίως αποδεκτά και ωφέλιμα για τις δύο χώρες μας.
Σήμερα, λοιπόν, δέκα χρόνια αργότερα, θεωρώ σημαντικό -και αυτό είπα στον Πρωθυπουργό Ερντογάν, όταν τον προσκάλεσα - να κάνουμε έναν απολογισμό, μια αξιολόγηση. Πόσο έχουμε προχωρήσει αυτά τα δέκα χρόνια;
Πρέπει να είμαστε πολύ ανοιχτοί και ειλικρινείς για ό,τι θετικό πετύχαμε, διότι έχουμε πετύχει πολλά θετικά πράγματα, όμως, υπάρχουν και θέματα στα οποία μείναμε πίσω και τα οποία πρέπει να προωθήσουμε, να λύσουμε και να αντιμετωπίσουμε, έτσι ώστε να μπορέσουμε πραγματικά να ενισχύσουμε και να χτίσουμε τη σχέση μας πάνω σε ισχυρά θεμέλια.
Α. BIRAND: Υπήρξαν κάποιες επικρίσεις για την πρόσκληση που απευθύνατε στον Τούρκο Πρωθυπουργό, αλλά και επικρίσεις στην Τουρκία, που έλεγαν, «γιατί πάτε εκεί;» Πιστεύετε ότι είναι χειρονομία φιλίας από την τουρκική πλευρά το γεγονός ότι έρχεται με δέκα υπουργούς; Αυτό είναι κάτι που....
δεν το έχω ξαναδεί.
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είναι ασφαλώς χειρονομία καλής θέλησης από την πλευρά του Τούρκου Πρωθυπουργού και της Τουρκικής Κυβέρνησης. Το γεγονός ότι έρχονται τόσο πολλοί υπουργοί είναι μια χειρονομία που εκτιμούμε και την οποία θα ανταποδώσουμε, με στενές επαφές και διμερείς συναντήσεις για κάθε διαφορετικό τομέα. Δεν θα είναι μόνο η οικονομία, ή μόνο τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, αλλά και πολλοί άλλοι τομείς - περιβάλλον, γεωργία, επικοινωνίες, μεταφορές και ενέργεια - που είναι πολύ σημαντικοί και στους οποίους μπορούμε να συνεργαστούμε. Πιστεύω λοιπόν ότι αυτό δείχνει πως θα χρειαστεί και οι δύο πλευρές να προχωρήσουμε με πιο δυναμικό τρόπο. Θέλω να προσθέσω, επίσης, ότι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, σε μια εποχή όπου η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας σημαίνει ότι πρέπει να συνεργαστούμε για την αντιμετώπιση θεμάτων, τα οποία συνδέονται με την ανάπτυξη, την οικονομική συνεργασία και την επίλυση θεμάτων, όπως αυτά του περιβάλλοντος, παραδείγματος χάρη. Η Μεσόγειος είναι ζωτικής σημασίας για όλους μας, γι’ αυτό θεωρώ ότι αυτός είναι ένας τομέας στον οποίο μπορούμε να συνεργαστούμε.
Α. BIRAND: Ας έλθουμε τώρα στα μεγάλα θέματα, το Αιγαίο. Θα σταματήσουμε τις υπερπτήσεις, τις αψιμαχίες, την ένταση στο Αιγαίο; Θέλω να πω, θα προκύψει ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα και θα σταματήσουν οι συγκρούσεις στον ουρανό του Αιγαίου;
Γ. A. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Θα θέλαμε να έχουμε - αυτός ήταν πάντα ο στόχος μας - ειρηνικές σχέσεις, βασισμένες στο Διεθνές Δίκαιο και στον σεβασμό των εκατέρωθεν δικαιωμάτων και της εδαφικής ακεραιότητας, καθώς επίσης και να αντιμετωπίσουμε θέματα, όπως είναι για παράδειγμα το θέμα που αφορά στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, το οποίο αναγνωρίζουμε ως θέμα. Και πάλι, αν τεθεί ως θέμα, μπορούμε να πάμε στο Δικαστήριο της Χάγης για την οριοθέτησή της. Αυτή είναι η πρότασή μας. Μόλις πρόσφατα, δώσαμε νέα ώθηση στις επονομαζόμενες «διερευνητικές συνομιλίες» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Πιστεύω ότι υπάρχει βούληση να προχωρήσουμε και ελπίζω ότι θα καταλήξουμε σε τελική διευθέτηση.
A. BIRAND: Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι θα προσπαθήσετε να καθιερώσετε την άρση των θεωρήσεων για ημερήσιες επισκέψεις στα νησιά, για την επερχόμενη θερινή περίοδο ή για πότε; Αυτό είναι ένα από τα χειροπιαστά αποτελέσματα.
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Σωστά. Αυτή είναι μια συγκεκριμένη ενέργεια, που θα προσπαθήσω να προωθήσω στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα σας υπενθυμίσω, ίσως θα το θυμάστε, ότι το εφαρμόσαμε σε πιλοτική βάση για ένα καλοκαίρι.
Βέβαια, μετά άλλαξε η κυβέρνηση. Ούτως ή άλλως, δεν δόθηκε συνέχεια.
Αυτό το οποίο θα πρέπει να διασφαλίσουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ότι οι εισερχόμενοι θα είναι τουρίστες, και ότι δεν θα επιτρέψουμε την παράνομη μετανάστευση στην Ευρώπη. Επομένως, θα πρέπει να έχουμε τις απαραίτητες εγγυήσεις, να συνεργαστούμε με τους ταξιδιωτικούς πράκτορες, να εγγυηθούν αυτοί και να εγγυηθούμε ως χώρα και εμείς, ότι θα πρόκειται για τουρίστες, και όχι για παράνομους μετανάστες.
Αν το καταφέρουμε, τότε πιστεύω ότι θα πείσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση να είναι πιο ανοιχτή στο θέμα, να προβλέψει μια πιο συγκεκριμένη, αλλά και πολύ πιο απλή διαδικασία και, ενδεχομένως, να έχουμε εξαίρεση από την υποχρέωση θεώρησης για τις ημερήσιες μετακινήσεις. Αυτό πιστεύω ότι θα είναι ιδιαίτερα θετικό και για τον τουρκικό και για τον ελληνικό τουρισμό, αλλά και για τις σχέσεις μας.
A. BIRAND: Για τις πτήσεις πάνω από το Αιγαίο, θα ληφθεί κάποια απόφαση, θα καταλήξετε σε κάποια συμφωνία, να δίνει η Τουρκία πρόγραμμα πτήσεων; Μπορούμε να περιμένουμε κάτι συγκεκριμένο από αυτή την επίσκεψη;
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν θα ήθελα να δημιουργήσω προσδοκίες. Σίγουρα, αυτά είναι θέματα προς συζήτηση και, όλα τα χρόνια, ανταλλάσουμε απόψεις για το ζήτημα αυτό.
Νομίζω ότι υπάρχουν απλές λύσεις, αρκεί να σεβαστούμε το Διεθνές Δίκαιο. Και αυτό, μπορεί να γίνει με τρόπο που θα μειώσει τις εντάσεις και θα δημιουργήσει ένα καλύτερο κλίμα στις σχέσεις των δύο χωρών.
Τώρα, υπάρχουν άλλα μείζονα ζητήματα: η Κύπρος
A. BIRAND: Θα έρθω και σε αυτό. Αλλά τώρα
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πιστεύω ότι, η ένταση στο Αιγαίο και το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας, είναι θέματα που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε σαν καλοί γείτονες, στο πλαίσιο των σχέσεων καλής γειτονίας.
A. BIRAND: Πολύ ενδιαφέρον. Εννοώ ότι η φόρμουλα της Χάγης έχει συζητηθεί, αλλά τώρα έχω την εντύπωση ότι είστε έτοιμοι να πάτε στη Χάγη με την Τουρκία γι’ αυτά τα θέματα.
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ναι, αυτή ήταν ανέκαθεν η άποψή μου. Ήταν και η άποψη όλων των κυβερνήσεων, στις οποίες συμμετείχα όλα αυτά τα χρόνια, ξεκινώντας από την Κυβέρνηση του πατέρα μου?.
A. BIRAND: Επομένως, αν οι Τούρκοι συμφωνήσουν, είστε διατεθειμένοι να πάτε?
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Απολύτως. Και αυτό είναι ένα θέμα που θα εξετασθεί στο πλαίσιο των διερευνητικών συζητήσεων.
A. BIRAND: Πιστεύετε ότι οι πτήσεις πάνω από το Αιγαίο θα πρέπει να σταματήσουν ή να περιοριστούν;
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Απολύτως. Νομίζω ότι το απλούστερο είναι να γίνει σεβαστό το γεγονός ότι έχουμε διεθνείς κανόνες FIR, που είναι κανόνες τους οποίους ο Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO) έχει θέσει, ως προς το πού οριοθετούνται οι εναέριες ζώνες. Και αν σεβαστούμε στην πράξη τους κανόνες αυτούς, το μεγαλύτερο μέρος του προβλήματος θα έχει λυθεί.
A. BIRAND: Θα το ζητήσετε αυτό από την τουρκική πλευρά;
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Το ζητάμε συνεχώς, αλλά είναι βέβαια θέμα πολιτικής θέλησης από την πλευρά της Τουρκίας. Δεν θέλω να δημιουργήσω φρούδες ελπίδες, ότι θα έχουμε ένα αποτέλεσμα την Παρασκευή ή σήμερα ή αύριο, αλλά ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες, για να δούμε το θέμα αυτό από άλλη σκοπιά, και να αναγνωρίσουμε το αμοιβαίο συμφέρον να προχωρήσουμε.
A. BIRAND: Μπορούμε να περιμένουμε ότι θα ξεκινήσουν τουλάχιστον συζητήσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία για τον περιορισμό των αμυντικών κονδυλίων, των αμυντικών δαπανών;
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αυτός είναι ο στόχος. Αυτός είναι ο προορισμός των σχέσεών μας - μια ειρηνική συνεργασία.
Αυτό σημαίνει, όμως, ότι θα πρέπει να δημιουργήσουμε και ένα πλαίσιο και να επιλύσουμε τα προβλήματα που μας ταλανίζουν όλα αυτά τα χρόνια και που δημιούργησαν αυτές τις εντάσεις.
Επομένως, πιστεύω ότι αυτή είναι η κατεύθυνση προς την οποία πρέπει να κινηθούμε. Πρέπει όμως να κάνουμε τα απαραίτητα βήματα, έτσι ώστε οι λαοί μας να αισθάνονται ασφαλείς.
Έχω τονίσει ιδιαίτερα το γεγονός ότι υπάρχει φόβος στην Ελλάδα. Υπάρχει ένας φόβος. Έχουμε εξασφαλίσει την άμυνά μας, φυσικά. Όμως, με χιλιάδες νησιά στη δική μας πλευρά, και με έναν τεράστιο στρατό απέναντί μας, πολλοί στα νησιά αναρωτιούνται: «τι θα συμβεί αν, όπως είδαμε την εισβολή στην Κύπρο, δούμε μια εισβολή σε ένα νησί, ένα ελληνικό νησί, ένα μικρό ελληνικό νησί;».
Για το λόγο αυτό, αισθανόμαστε ότι χρειαζόμαστε ισχυρή άμυνα.
Και ξέρετε τι μου είπε ο Ισμαήλ Τζεμ; Είπε, εντάξει, εσείς φοβάστε, αλλά όταν συνομιλώ με τους Τούρκους στρατιωτικούς, μου λένε ότι και αυτοί φοβούνται, γιατί λένε ότι η Τουρκία είναι περικυκλωμένη από το Ορθόδοξο τόξο, από την Αρμενία μέχρι την Ελλάδα, και κάτω, μέχρι την Κύπρο.
Αυτοί είναι νομίζω μύθοι που πρέπει να ξεπεραστούν. Μπορούμε να προχωρήσουμε, χωρίς αυτούς τους μύθους. Πρέπει να ενδυναμώσουμε το αίσθημα ότι έχουμε πολλά κοινά, όχι μόνο για το σήμερα, αλλά και για το αύριο. Είναι προς όφελος όλων μας να συνεργαστούμε και να ξεπεράσουμε αυτούς τους φόβους. Και επιπρόσθετα, τα οικονομικά οφέλη από τη δυνατότητα να επενδύσουμε στα σχολεία μας, τα νοσοκομεία μας και την κοινωνική πρόνοια, αντί σε αμυντικές δαπάνες, θα είναι τεράστια. A. BIRAND: Μια συνέντευξη με τον Έλληνα Πρωθυπουργό δεν μπορεί να είναι πλήρης χωρίς την Κύπρο. Η Ελλάδα θα αναμειχθεί περισσότερο στην ανεύρεση λύσης στο Κυπριακό, μέσω μιας τετραμερούς διάσκεψης για παράδειγμα, ή θα αφήσετε τις κοινότητες να βρούνε μια λύση στο πρόβλημα;
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Καταρχάς, η ιδέα της τετραμερούς διάσκεψης έχει συζητηθεί πολλές φορές, και το συζητήσαμε και με τον κύριο Ερντογάν. Υπάρχει όμως ένα σαφές πρόβλημα. Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Δημοκρατία της Κύπρου. Οι υπόλοιπες χώρες δεν αναγνωρίζουν την επονομαζόμενη «Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου». Επομένως, τίθεται θέμα καθεστώτος. Ως εκ τούτου, το πρόβλημα είναι πολύ δύσκολο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι. Θα ήθελα να είμαι σαφής. Η εμπειρία μας, η ελληνική εμπειρία στην Κύπρο, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να αφήσουμε την Κύπρο να λύσει το πρόβλημα μόνη της.
A. BIRAND: Τελευταία, θα έλεγα, η οικονομική κρίση στην Ελλάδα δυσχέρανε κατά τι την προσέγγιση της Τουρκίας προς την Ε.Ε. Ο κόσμος τώρα μοιάζει να πιστεύει ότι έχει ήδη αρκετά προβλήματα να τον απασχολούν. «Και άλλη διεύρυνση της ΕΕ; Όχι», λένε. «Και μάλιστα, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας; Μα, είναι υπερβολικά μεγάλη», κ.λπ.
Εσείς πιστεύετε ότι η Τουρκία πρόκειται να αντιμετωπίσει περισσότερες δυσκολίες στα επερχόμενα έτη; Και σας ρωτώ, διότι εσείς συμμετείχατε στη διαδικασία από την αρχή και τώρα οι καιροί έχουν αλλάξει. Θεωρείτε ότι αυξάνονται οι δυσκολίες;
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Καταρχήν, ήμουν, είμαι και θα παραμείνω ένθερμος υποστηρικτής της προοπτικής πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε., για μια πλειάδα λόγων.
Θεωρώ ότι αυτό θα ήταν θετικό, όχι μόνο για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αλλά και για την Ευρώπη και για την Τουρκία.
Όποια και αν είναι η έκβαση των προσπαθειών, πάντως, η Τουρκία αποτελεί - και θεωρώ ότι θα πρέπει να συνεχίσει να αποτελεί - στενό εταίρο της Ε.Ε., όπως και εσείς το επιθυμείτε και όπως ισχύει ακόμη και τώρα.
A. BIRAND: Δεν νομίζετε, επομένως, κρίνοντας τα όσα συμβαίνουν και με βάση την πείρα σας, ότι θα ήταν πιο αποτελεσματικό για την Τουρκία να διαδραματίσει ρόλο μεσολαβητή σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και οικονομικών, κρατώντας μια απόσταση από το γραφειοκρατικό πλαίσιο της Ε.Ε.; Τι θα απαντούσατε τώρα, μετά από όλα όσα είδατε;
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Καταρχήν, πάντοτε ήμουν υπέρ της ενταξιακής προοπτικής της Τουρκίας, εφόσον βεβαίως πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις.
Θα έλεγα, όμως, ότι οι προϋποθέσεις δεν είναι εις βάρος της Τουρκίας. Αντίθετα, θα έλεγα ότι ευνοούν πολύ θετικές εξελίξεις για την Τουρκία, διότι, κατ’ εμέ, λόγου χάριν, το να μην έχουμε κατοχή στην Κύπρο, το να μην έχουμε προβλήματα σεβασμού απέναντι στο Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Τουρκία, όλα αυτά αποτελούν ζητήματα, το οποία αναβαθμίζουν ουσιαστικά τη θέση της Τουρκίας ανά την υφήλιο και δεν την υποβαθμίζουν. Επιπροσθέτως, όμως, βελτιώνουν και την ατμόσφαιρα εδώ.
A. BIRAND: Ποιος φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την κρίση; Οι πολιτικοί, η κοινή γνώμη, η Διεθνής Κοινότητα, οι κερδοσκόποι; Ποιος;
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πιστεύω ότι εδώ έχουμε δύο ζητήματα: το ένα βεβαίως είναι το γεγονός ότι οφείλουμε να βάλουμε σε τάξη τα του οίκου μας.
A. BIRAND: Θα είναι εύκολο κάτι τέτοιο; Διότι η ελληνική κοινή γνώμη δεν είναι συνηθισμένη. Εμείς είμαστε.
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Έχουμε αντιμετωπίσει και στο παρελθόν παρόμοιες κρίσεις και γνωρίζουμε πώς είναι. Θεωρώ ότι, σήμερα, ο Ελληνικός λαός είναι περισσότερο αποφασισμένος από ποτέ, να βγάλει τη χώρα από την κρίση και η Ελλάδα να είναι μια πιο δυνατή χώρα. (...) Και εμείς, από την πλευρά μας, είμαστε αποφασισμένοι να υλοποιήσουμε τις αλλαγές στην Ελλάδα.
A. BIRAND: Είστε βέβαιος γι’ αυτό;
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είμαι απόλυτα βέβαιος. Είμαστε απόλυτα αποφασισμένοι. Εξίσου αποφασισμένος είναι και ο Ελληνικός λαός.
A. BIRAND: Ο Θεός να δώσει (ινσαλάχ), κ. Πρωθυπουργέ. Είμαι βέβαιος ότι θα επιτύχετε. Σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε.
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Σας ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ και για τη σημερινή συνέντευξη, και για τους δεσμούς της μακράς προσωπικής φιλίας που μας συνδέουν.

Continue Reading

Θέλουν να μας σύρουν σε θερμό επεισόδιο;

Τα ξημερώματα, οι Τούρκοι προχώρησαν ακόμη παραπέρα, κάνοντας έλεγχο στη πορεία ελληνικού πλοίου στη καρδιά του Αιγαίου. Η Άγκυρα σπάνια προχωρά σε οποιαδήποτε κίνηση χωρίς να την έχει σχεδιάσει. Πάντα έχει στόχο και η προσπάθειά της να τον επιτύχει δεν εξαρτάται ποτέ από το ποιος κυβερνά τη γειτονική χώρα. Αυτό διαχρονικά έχει αποδειχτεί ότι αποτελεί και τη μεγάλη της δύναμη.
Η αγωνία της Άγκυρας να αναβαθμίσει την παρουσία της στο μισό Αιγαίο δεν είναι μυστική. Η προσπάθειά της να το επιτύχει μετά από το 1974,είναι διαρκής και συντονισμένη. Χαμένη δεν βγήκε. Είτε με απειλές όπως το casus beli σε περίπτωση που η Ελλάδα ασκήσει το νόμιμο δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ,είτε αξιοποιώντας τη συμμετοχή της σε οργανισμούς όπως το ΝΑΤΟ,που για χατήρι του "χρήσιμου" συμμάχου της,της Τουρκίας, έχει εξαιρέσει από κάθε στρατιωτικό του σχεδιασμό τη Λήμνο, η Τουρκία έχει κατορθώσει να επιβάλει πολλές από τις επιδιώξεις της.
Η λεγόμενη "τουρκική απειλή " με την οποία γενιές και γενιές Ελλήνων μεγάλωσαν δεν είναι πλέον καθόλου βέβαιο ότι εκδηλώνεται με καθαρά στρατιωτικά μέσα. Αυτά περισσότερο χρησιμοποιούνται ως μέσα πίεσης για να επιτύχει η Άγκυρα το στόχο της συνδιαχείρισης του Αιγαίου,σ΄ ένα διαπραγματευτικό τραπέζι κι όχι μέσω μιας ένοπλης σύγκρουσης,που στις ημέρες μας μοιάζει εξωπραγματική.
Η Τουρκία που πολύ πριν από εμάς όχι απλά σκέφτηκε αλλά τελικά μπήκε υπό την επιτήρηση του ΔΝΤ, δεν σκέφτηκε ποτέ να σταματήσει τις σπατάλες για αγορά εξοπλισμών,που τώρα ο Ταγίπ Ερντογάν μας καλεί να σταματήσουμε,γνωρίζοντας πολύ καλά ότι βρίσκεται σε θέση ισχύος. Συνήθως δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στις αγορές οπλικών συστημάτων που πραγματοποιεί η γειτονική χώρα. Μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα,πολεμικά πλοία και άρματα μάχης, ήταν πάντα στο επίκεντρο του ελληνικού ενδιαφέροντος. Λίγη σημασία έδινε η Αθήνα στα δισεκατομμύρια που σπαταλούσε αφειδώς η Άγκυρα για τις αγορές συστημάτων και μέσων που είχαν να κάνουν με την έρευνα και διάσωση. Εδώ και πολλά χρόνια η Τουρκία διαθέτει δορυφορικό σύστημα που λαμβάνει τα S.O.S εναέριων και πλωτών μέσων απ΄ όλο το κόσμο,πόσο μάλλον από το Αιγαίο. Έχει δαπανήσει τεράστια ποσά για να αναβαθμίσει την ακτοφυλακή της με σύγχρονα σκάφη,έχει επενδύσει δισεκατομμύρια για τον εκσυγχρονισμό του πολεμικού της στόλου,έχει προχωρήσει σε αγορές ελικοπτέρων έρευνας και διάσωσης. Τίποτα απ΄ όλα αυτά δεν έγινε τυχαία και χωρίς λόγο.
Συνηθισμένοι να φθάνουμε σε κάθε γωνια του Αιγαίου πάντα πρώτοι, δεν δώσαμε ποτέ σημασία στη φρενίτιδα αγορών της γειτονικής χώρας σε μέσα έρευνας και διάσωσης. Αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε ότι κάτι δεν πάει καλά όταν διαπιστώσαμε ότι πλέον ότι σ΄ όλες τις επιχειρήσεις έρευνας διάσωσης βρίσκαμε τους Τούρκους να μας περιμένουν. Αποκορύφωμα ο εντοπισμός της σορού έλληνα πιλότου που είχε πέσει με το αεροσκάφος του στη Σκύρο, από τουρκική φρεγάτα!
Όχι δεν πρόκειται για ένα απλό αγώνα ταχύτητας. Η υπόθεση της έρευνας-διάσωσης έχει πολύ ουσία για την Άγκυρα και οι "βόλτες" τουρκικών πλοίων μέχρι το Σούνιο, έχουν σχέση. Μεταξύ των πολλών επενδύσεων που έχουν κάνει οι Τούρκοι για τις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης είναι η κατασκευή και λειτουργία ενός συμπλέγματος παράκτιων σύγχρονων ραντάρ, στα μικρασιατικά παράλια. Οι δοκιμές απόδοσης αυτών των συστημάτων είναι συνεχείς και τα τουρκικά πολεμικά πλοία ,πέρα από τη πρόκληση και την θρασύτατη επίδειξη δύναμης που κάνουν, παίζουν και το ρόλο των "στόχων" των δικών τους ραντάρ,που στο σύστημα έρευνας διάσωσης θα παίξουν σημαντικό ρόλο. Η προτεραιότητα που δίνει η Άγκυρα για να αναλάβει το πρωταγωνιστικό ρόλο στην έρευνα διάσωση δεν έχει να κάνει ασφαλώς μόνο για την αγωνία της για τη σωτηρία ανθρώπινων ζωών. Ο έλεγχος του Αιγαίου, ή έστω του μισού για μία τόσο σημαντική υπόθεση ,αποτελεί πρόκριμα για τον πλήρη έλεγχο που επιδιώκει.
Θέλει να μας σύρει σε θερμό επεισόδιο
Οι μακροπρόθεσμοι σχεδιασμοί και οι στόχοι της Άγκυρας δεν ακυρώνουν βέβαια τους φόβους πολλών στο ελληνικό Πεντάγωνο,για ένα θερμό επεισόδιο που ενδέχεται να εξελιχθεί σε κρίση. Όλες οι κινήσεις της Τουρκίας το τελευταίο 18μηνο δείχνουν ότι ίσως και να επιδιώκει τη πρόκληση ενός επεισοδίου. Οι Τούρκοι στρατηγοί, αλλά και η κυβέρνηση της γειτονικής χώρας γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι ενέργειες όπως η αποστολή πολεμικών πλοίων έξω από την Αττική προκαλούν πέρα από όλα τ΄ άλλα και πολιτικό πρόβλημα στην κυβέρνηση του Γ.Παπανδρέου,που αυτή τη περίοδο έχει να αντιμετωπίσει την οικονομική θύελλα. Η ελληνική κοινή γνώμη που είναι γαλουχημένη με την πεποίθηση ότι όλο το Αιγαίο, ακόμη και τα διεθνή ύδατα είναι ...ελληνικά, δυσφορεί στο άκουσμα κάθε είδησης που έχει να κάνει με αμφισβητήσεις των Τούρκων ,πόσο μάλλον όταν τουρκικές φρεγάτες και κορβέτες εμφανίζονται στο Σούνιο.
Η επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να αντιμετωπίσει με ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση τις προκλήσεις των Τούρκων, δεν μπορεί να είναι κατακριτέα και φαίνεται ότι δεν εξυπηρετεί τους σχεδιασμούς της Τουρκίας η οποία δείχνει με την συμπεριφορά της ότι θέλει να μας σύρει σε ένα σκηνικό έντασης και κρίσης. Σ΄ αυτή της τη προσπάθεια επιχειρεί να χρησιμοποιήσει τα αντανακλαστικά της ελληνικής γνώμης και να οδηγήσει την ελληνική κυβέρνηση σε πιο σκληρές κινήσεις.
Η εμπειρία των Ιμίων προφανώς μας είναι πολύ χρήσιμη για να διαπιστώσουμε ότι κάθε κινησή μας χρειάζεται πολύ σκέψη. Η αναβολές ταξιδιών κορυφαίων υπουργών στην Άγκυρα είναι μια πολύ καλή και αρκετά ηχηρή απάντηση. Δεν χρειάζεται περαιτέρω κλιμάκωση,γιατί όλα δείχνουν ότι αυτό επιθυμούν οι Τούρκοι.
Από την άλλη βέβαια θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε στα σοβαρά, ότι οι "βόλτες" των τουρκικών πολεμικών πλοίων μέχρι το Σούνιο και τη Ραφήνα καταρρίπτουν πανηγυρικά ένα από τα τουρκικά "επιχειρήματα" για το Αιγαίο. Σε κάθε ευκαιρία οι τούρκοι διπλωμάτες και στρατιωτικοί "παραπονιούνται" ότι "αυτοί οι Έλληνες, έχουν μετατρέψει το Αιγαίο σε κλειστή ελληνική λίμνη". Όπως αποδείχτηκε η Αθήνα σέβεται απολύτως το διεθνές δίκαιο και επιτρέπει ακόμη και σε πολεμικά πλοία να χρησιμοποιούν ανεμπόδιστα κάθε γωνιά του πανέμορφου Αιγαίου. Αρκεί να καταλάβουν κι αυτοί ότι ο σεβασμός πρέπει κάποια στιγμή να είναι αμοιβαίος.

Continue Reading

«Να σταματήσουμε τον ανταγωνισμό των εξοπλισμών»

Εκκληση στην Ελλάδα για τερματισμό του εξοπλιστικού ανταγωνισμού, προς όφελος της ευημερίας των λαών των δύο χωρών, κάνει διά της «Ε» ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν. Ο Τούρκος πρωθυπουργός δέχτηκε για πρώτη φορά στην ιστορία ομάδα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων δημοσιογράφων, κατά την οποία μίλησε για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό. Η συνάντηση έγινε το Σάββατο στην Κωνσταντινούπολη, ήταν προγραμματισμένη για 40 λεπτά, και κράτησε μιάμιση ώρα. Ο Ταγίπ Ερντογάν αναφέρθηκε με θερμά λόγια στον Ελληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και είπε πως έχει προσδοκίες από την επικείμενη επίσκεψή του στην Ελλάδα.
«Οταν μιλώ δυνατά από εδώ, μπορούν να με ακούσουν στην ελληνική πλευρά. Εάν η ελληνική πλευρά μιλάει από εκεί, μπορώ να τους ακούσω. Αρα, είμαστε πολύ κοντά, και άμα έχουμε ένα πρόβλημα, θα πρέπει να μπορούμε να χτυπήσουμε την πόρτα ο ένας του άλλου και να το συζητήσουμε», είπε ο Ταγίπ Ερντογάν.
Αναφερόμενος στο παρελθόν, που έχει δηλητηριάσει τις σχέσεις των δύο χωρών, είπε πως ό,τι έχει συμβεί στο παρελθόν, συνέβη.
«Θα πρέπει να το αφήσουμε εκεί. Πρέπει να κοιτάξουμε το μέλλον και πώς θα το οικοδομήσουμε» και αναφέρθηκε στην ανάγκη να λυθεί σύντομα το Κυπριακό.
Ο Ερντογάν είπε πως θα ήθελε να δει την ελληνοκυπριακή πλευρά να μην επιβραδύνει τη διαδικασία των συνομιλιών έτσι ώστε να μπορεί να εξευρεθεί μια λύση. «Ο τελικός μας στόχος είναι η επίτευξη μιας συνολικής διευθέτησης, και πιστεύω πως αν υπάρχει η απαιτούμενη ισχυρή αποφασιστικότητα και θέληση, τότε μπορούμε να επιτύχουμε ένα δίκαιο και διαρκή αποτέλεσμα όσο το δυνατό πιο σύντομα».
Ο Ερντογάν αναφέρθηκε στον ρόλο των εγγυητριών δυνάμεων και επιχειρηματολόγησε υπέρ της τετραμερούς ή πενταμερούς διάσκεψης. «Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να υπάρξει αποτέλεσμα είναι αυτή η φόρμουλα. Είμαστε θετικοί, είμαστε εδώ για μια λύση, είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε στην επίτευξη ενός αποτελέσματος, και θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε να το κάνουμε αυτό. Πολύς χρόνος έχει χαθεί. Νομίζω ότι είναι κρίμα που έχει χαθεί τόσο πολύς χρόνος».
Ο Ταγίπ Ερντογάν διαβεβαίωσε πως σε όποια συμφωνία καταλήξουν οι δύο ηγέτες στην Κύπρο, η Τουρκία θα τη σεβαστεί. «Η κυβέρνησή μας προσφέρει μια μεγάλη ευκαιρία για την επίλυση αυτού του προβλήματος και η ε/κ κυβέρνηση πρέπει να καταλάβει καλά αυτή την ευκαιρία. Πραγματικά δεν μπορώ να είμαι πιο συγκεκριμένος από αυτό».
Απαντώντας σε ερώτηση εάν έχει κάποιο χρονοδιάγραμμα στις συνομιλίες είπε πως είναι πάρα πολύ υπομονετικός και δεν θα ήθελε αυτό το παράθυρο ευκαιρίας να κλείσει.
«Ο τρόπος που εσείς υπολογίζετε τον χρόνο είναι διαφορετικός από τον δικό μας. Εχω το κομπολόι που μου δώρισε ο κ. Κώστας και γνωρίζω ότι ο αριθμός των χαντρών είναι διαφορετικός, εμάς είναι είκοσι μία (χάντρες), εσάς 33, έτσι μετρώντας την υπομονή με τον αριθμό των χαντρών είναι διαφορετικός, αλλά εμείς θα συνεχίσουμε να μετρούμε ούτως ή άλλως».
Ο Ταγίπ Ερντογάν είπε πως πιστεύει στον Παπανδρέου. «Τον εμπιστεύομαι και ελπίζω ότι θα επισκεφτώ σύντομα την Αθήνα και θα μιλήσουμε γι' αυτά. Εχω προσδοκίες από αυτή την επίσκεψη».
Μιλώντας για τις προοπτικές της λύσης, είπε πως «εάν η Κύπρος γίνει ένα νησί της ειρήνης και της σταθερότητας, τότε θα έχουμε εκπληρώσει το καθήκον όχι μόνο για το σήμερα, αλλά, επίσης, το καθήκον που έχουμε έναντι των μελλοντικών γενεών». Η Τουρκία, είπε, ως εγγυήτρια δύναμη, είναι πάντα έτοιμη να συνεργαστεί με την Ελλάδα. «Η ελπίδα μας είναι ότι η Ελλάδα θα συμμετέχει πολύ ενεργά στην προσπάθεια αυτή μαζί με την Τουρκία. Ως προς αυτό, έχω πολλή εμπιστοσύνη στον συνάδελφό μου (Γ. Παπανδρέου)».
Αναφερόμενος στον εξοπλιστικό ανταγωνισμό διερωτήθηκε εάν θα οδηγούσε αυτό στην ειρήνη. «Εάν μπεις σε έναν εξοπλιστικό ανταγωνισμό, αυτό αναπόφευκτα δημιουργεί οικονομικές συνέπειες», είπε και εξήγησε: «Στον σημερινό κόσμο, δαπανώνται ένα τρισεκατομμύριο δολάρια ετησίως για όπλα. Και με τη σημερινή κρίση βλέπουμε πολλές χώρες που επλήγησαν, η Ελλάδα πολύ. Εχουμε και εμείς πληγεί εν μέρει, όχι όμως σε τόσο μεγάλο βαθμό. Ακόμα στεκόμαστε στα πόδια μας».
Ο Ερντογάν εισηγείται περιορισμό των εξοπλιστικών δαπανών:
«Αυτό που λέμε στους φίλους μας είναι να μην εμπλακούμε περισσότερο στον τομέα των εξοπλισμών, γιατί θα πρέπει να επενδύσουμε στον λαό, αυτό είναι που θα μας δώσει αποτελέσματα, επενδύοντας σε όπλα δεν θα κερδίσουμε τίποτε. Πρέπει να επενδύσουμε στη φιλία και την αδελφοσύνη».
Ο Τούρκος πρωθυπουργός υπενθύμισε την παρουσία του Καραμανλή ως μάρτυρα στον γάμο της κόρης του. «Οταν το παιδί μου παντρευόταν εδώ, προσκάλεσα τον αγαπητό μου φίλο κ. Καραμανλή και ήρθε, και ήταν μάρτυρας στην τελετή. Είπα στον Κώστα "Κώστα πρέπει να κάνεις ομιλία" και έκανε μια ομιλία».
Ο Καραμανλής, σύμφωνα με τον Ερντογάν, είπε τα εξής: «Πριν από δέκα χρόνια, εάν κάποιος έλεγε ότι μια μέρα ο Ελληνας πρωθυπουργός θα ερχόταν στην Τουρκία για τη γαμήλια τελετή του παιδιού του Τούρκου πρωθυπουργού και να είναι μάρτυρας στην τελετή, θα το πίστευε;».
Επιστρέφοντας στα σημερινά ο Ερντογάν είπε πως οι ελληνοτουρκικές σχέσεις πρέπει να προχωρήσουν πέρα από αυτά. «Δεν πρέπει να μείνουμε απλώς εδώ που είμαστε, θα πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά, δεν πρέπει να κάνουμε μικροϋπολογισμούς. Πρέπει πραγματικά να συνεχίσουμε να κινούμαστε προς τα εμπρός. Εχουμε ξεπεράσει δυσκολίες, έχουμε καλύψει πολλή απόσταση, αλλά πρέπει να καλύψουμε περισσότερη», είπε.
Του ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ
''ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ''
2/3/2010

Continue Reading

Το πετρέλαιο και η εθνική κυριαρχία

Δρ. Κωνσταντίνος A. Nικολάου*
Οι έρευνες πετρελαίου, ιδίως στις θαλάσσιες περιοχές, συνδέονται άμεσα με την άσκηση ή όχι κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών στις περιοχές αυτές. Από τη δεκαετία του 1970 η Ελλάδα παρουσιάζεται να αδυνατεί να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα σε αρκετές θαλάσσιες ζώνες της, οι οποίες σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας ανήκουν σε αυτήν. Από την άλλη γειτονικές της χώρες, όπως η Τουρκία, η Αλβανία και η Λιβύη χρησιμοποίησαν, άμεσα ή έμμεσα, τις έρευνες πετρελαίου για να αμφισβητήσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.
Η Κύπρος προσπαθεί να ασκήσει τα κυριαρχικά δικαιώματά της στις νότιες θαλάσσιες περιοχές, παρά την άσκηση πιέσεων από την Τουρκία, η οποία κατέχει με τον στρατό της το βόρειο μέρος του νησιού, απαγορεύοντας διά της βίας την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο κατεχόμενο τμήμα. Ολα αυτά αποδεικνύονται με σειρά χαρτών, αρκετοί από τους οποίους παρουσιάζονται για πρώτη φορά.
Ας δούμε τις περιπτώσεις Ελλάδας και Κύπρου.
ΕΛΛΑΔΑ
Είναι γνωστό ότι όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, μετά τον Ιούλιο του 1974, αναγνωρίζουν ότι το μόνο πρόβλημα μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας στο Αιγαίο είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας [χωρίς όμως να διευκρινίζεται αν πρόκειται για τη σημερινή εκδοχή της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ)]. Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει δικαίωμα υφαλοκρηπίδας (ή ΑΟΖ) στα νησιά του Αιγαίου και ζητεί τον διαχωρισμό της θάλασσας του Αιγαίου στη μέση γραμμή, μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών των δύο χωρών. Αυτό θα έχει σαν συνέπεια τον κίνδυνο «απομόνωσης» των ελληνικών νησιών του Αιγαίου που θα βρεθούν στη συνέχεια εντός τουρκικής ΑΟΖ. Ας δούμε σε χάρτες πώς εξελίχτηκαν τα πράγματα.
ΧΑΡΤΗΣ 1
Παραχωρήσεις της Ελλάδας σε διεθνείς εταιρείες πριν από τον Ιούλιο 1974
Στον χάρτη φαίνονται οι παραχωρήσεις που είχαν δοθεί στο Αιγαίο πριν από τον Ιούλιο του 1974, με διεθνείς συμβάσεις, σε διεθνείς εταιρείες πετρελαίου, μερικές από τις οποίες είναι πανίσχυρες, όπως CONOCO, TEXACO, Chevron κ. λπ. Είναι γνωστό ότι οι εταιρείες αυτές είχαν και έχουν δυνατότητες πολιτικών παρεμβάσεων για διασφάλιση των συμφερόντων τους. Τα σκιασμένα τμήματα δείχνουν τις παραχωρήσεις σε ξένες εταιρείες και οι μαύρες ευθείες τα σεισμικά προφίλ που είχαν γίνει για τις έρευνες πετρελαίου από την Ελλάδα.
Τον Ιούλιο του 1974 υπήρχαν επτά συμβάσεις σε ισχύ, ενώ άλλες πέντε βρίσκονταν σε στάδιο κύρωσης. Με κόκκινη γραμμή αποτυπώνονται τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ της Τουρκίας και των ελληνικών νησιών και με μοβ γραμμή αποτυπώνεται η μέση θαλάσσια γραμμή, μεταξύ των κυρίως ακτών των δύο χωρών, όπως την εννοεί η Τουρκία σε διάφορες μελέτες και χάρτες που εξέδωσε κατά καιρούς, αμφισβητώντας την υφαλοκρηπίδα - ΑΟΖ των νησιών του Αιγαίου και την κυριαρχία της Ελλάδας σε αυτήν.
Σημειώνουμε ότι το 1971 έγινε η γεώτρηση Ανατολική Θάσος # 1, 13 μίλια από την ακτή και αμέσως μετά η γεώτρηση Λήμνος #1, 12 περίπου μίλια από τις ακτές της Λήμνου, χωρίς να αμφισβητηθούν από την Τουρκία. Το 1972 έγινε η ανακάλυψη του κοιτάσματος φυσικού αερίου, Νότια Καβάλα, στη θαλάσσια περιοχή Θάσου - Καβάλας και αμέσως μετά, το 1974, ανακαλύφθηκε στην ίδια θαλάσσια περιοχή το κοίτασμα πετρελαίου του Πρίνου. Είναι σαφές ότι πριν από τον Ιούλιο του 1974 η Ελλάδα ασκούσε τα κυριαρχικά της δικαιώματα σε όλο το Αιγαίο, μέσω συμβάσεων για έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων.
Η Τουρκία, για να αμφισβητήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο, τον Νοέμβριο του 1973 και το 1974, «εκχώρησε» περιοχές του Αιγαίου στην κρατική της εταιρεία πετρελαίου, TPAO, εκδίδοντας τον αντίστοιχο χάρτη (Χάρτης 2).
ΧΑΡΤΗΣ 2
Παραχωρήσεις Τουρκίας στην TPAO (1973- 74) (γραμμοσκιασμένες οι παραχωρήσεις στην TPAO)Βλέπουμε ότι η Τουρκία χρησιμοποιώντας τις παραχωρήσεις για έρευνες πετρελαίου και την κρατική της πετρελαϊκή εταιρεία, αμφισβήτησε τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας. Το 1974 η Τουρκία εξέδωσε τη NOTAM 714 για τον έλεγχο του ανατολικού εναέριου χώρου του Αιγαίου, ο οποίος περίπου συμπίπτει με τις θαλάσσιες διεκδικήσεις της. Η Ελλάδα αντέδρασε αποφασιστικά και εξέδωσε την ΑΝΤΙ-ΝΟΤΑΜ 1157/74, η οποία στην ουσία εξουδετέρωσε την τουρκική, διότι η Τουρκία αντιλήφθηκε τις ζημίες που προκάλεσε στον τουρισμό της η προηγηθείσα ενέργειά της.
Στην πράξη, όμως, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, η Ελλάδα κάτω από το βάρος των τουρκικών πιέσεων και των αδυναμιών της, «πάγωσε» και στην ουσία κατάργησε τις συμβάσεις για έρευνες πετρελαίου στο Αιγαίο, «παγώνοντας» και την άσκηση κυριαρχίας της σε όλο το μήκος και το πλάτος του Αιγαίου, το οποίο της ανήκει σαν ΑΟΖ για εκμετάλλευση του υπεδάφους του.
Από 1974 και μετά η Τουρκία χρησιμοποίησε τις έρευνες πετρελαίου κατ’ εξακολούθηση, με την έξοδο των ερευνητικών της σκαφών (Σισμίκ, Χόρα, Πίρι Ρέις) για να επιβάλει σαν τελικό αποτέλεσμα την παύση των ερευνών στο Αιγαίο, σε περιοχές πέραν των έξι μιλίων και να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Ελλάδας. Αυτό επιτεύχθηκε έπειτα από διαδοχικές κρίσεις που δημιούργησε η Τουρκία και οι οποίες κατέληξαν στις συμφωνίες της Βέρνης (Κωνσταντίνος Καραμανλής), του Νταβός (Ανδρέας Παπανδρέου), και της Μαδρίτης (Κώστας Σημίτης).
Η Ελλάδα σήμερα παραμένει η μόνη ευρωπαϊκή χώρα χωρίς θαλάσσιες οικονομικές ζώνες, πλην της συμφωνίας των θαλάσσιων συνόρων (στην ουσία ΑΟΖ) με την Ιταλία, που έγινε το 1978 από τον Κ. Καραμανλή. Εκκρεμούν η Τουρκία, η Λιβύη, η Αίγυπτος, η Κύπρος και η Αλβανία. Η εκ μέρους της Ελλάδας απουσία σταθερής και σθεναρής πολιτικής στα θαλάσσια σύνορα και εμμέσως στις έρευνες πετρελαίου, είχε σαν αποτέλεσμα την αποθράσυνση άλλων γειτόνων με «επιθετικές» πολιτικές, σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, όπως έγινε με την Αλβανία και τη Λιβύη.
ΧΑΡΤΗΣ 3
Παραχωρήσεις Αλβανίας 1994
Το 1994 η Αλβανία προχώρησε σε παραχώρηση περιοχών στη θαλάσσια περιοχή βόρεια της Κέρκυρας, στην εταιρεία Hamilton, αγνοώντας το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και τη θέση της Ελλάδας για την υφαλοκρηπίδα - ΑΟΖ των νησιών Οθωνοί, Μαθράκι, Ερείκουσα.
Στον χάρτη 3 παρουσιάζεται ανάγλυφα το πρόβλημα και με ερώτημα οι αλβανικές «καταπατήσεις» του 1994. Η παραχώρηση της Αλβανίας, στο μπλοκ Joni 5, καταπατούσε ξεκάθαρα τη θαλάσσια ζώνη των ελληνικών νησιών. Η Ελλάδα, έπειτα από δημοσιεύματα του Τύπου, αντέδρασε με διαβήματα.
Μόλις πρόσφατα, μετά 15 χρόνια εκκρεμότητας, ανακοινώθηκε ότι οι δύο χώρες είχαν έρθει σε συμφωνία (σύμφωνα με το δίκαιο της Θάλασσας), για τα θαλάσσια σύνορα, το περιεχόμενο της οποίας ακόμα δεν είδε το φως της δημοσιότητας. Δυστυχώς, το Ανώτατο Δικαστήριο της Αλβανίας θεώρησε τη συμφωνία «μειοδοτική» για την Αλβανία και ζήτησε την κατάργησή της. Για ακόμα μια φορά οι έρευνες πετρελαίου χρησιμοποιήθηκαν σαν όπλο άσκησης ή αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων.
ΧΑΡΤΗΣ 4 (IΗS Energy)
Παραχωρήσεις Λιβύης για έρευνες πετρελαίου
Το 2005 ξεκίνησαν να διαφαίνονται και οι διαθέσεις της Λιβύης στην άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, με χρησιμοποίηση των ερευνών πετρελαίου. Η Λιβύη εξέδωσε τον δικό της χάρτη παραχωρήσεων για έρευνες υδρογονανθράκων.
Στον χάρτη των λιβυκών Αρχών, σε αριθμημένα τετράγωνα, από τις λιβυκές Αρχές, παρουσιάζονται περιοχές της νότιας Κρήτης, η νήσος Γαύδος και μέρος της θαλάσσιας ζώνης της Ελλάδας, σαν να είναι προς εκχώρηση περιοχές της Λιβύης. Η Ελλάδα φαίνεται ότι αντέδρασε μόλις έλαβε γνώση των χαρτών. Οι Λίβυοι πάντως δεν προχώρησαν σε ανακοινώσεις ή διαγωνισμούς για έρευνες υδρογονανθράκων σε περιοχές που εντάσσονται στην ελληνική ΑΟΖ και βρίσκονται πέραν της μέσης γραμμής.
Ποτέ δεν έγινε γνωστό αν είχαν τέτοιο σκοπό ή ήταν εγγραφή κάποιας μελλοντικής παρακαταθήκης. Η έλλειψη όμως ελληνικής πολιτικής σε θέματα θαλάσσιων συνόρων και ερευνών πετρελαίου, (αλλά και επαγρύπνησης), είχαν σαν αποτέλεσμα, την έμμεση έστω, αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
ΚΥΠΡΟΣ
Η Κύπρος στις αρχές της τρέχουσας δεκαετίας άρχισε να σκέφτεται σοβαρά την εμπλοκή της στις έρευνες υδρογονανθράκων, αρχικά πιεζόμενη έμμεσα για την οριοθέτηση της θαλάσσιας ζώνης με την Αίγυπτο. Η Αίγυπτος είχε ξεκινήσει μεγάλη προσπάθεια ανακάλυψης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στη θαλάσσιά της περιοχή με μεγάλες επιτυχίες που παρουσιάζονται στον Χάρτη 5. Τα κοιτάσματα που ανακαλύφθηκαν τελευταία ξεπερνούν τα 80 τρισ. κυβικά πόδια.
ΧΑΡΤΗΣ 5
Ανακαλύψεις υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή της Αιγύπτου
Οι έρευνες έγιναν και γίνονται μέσω παραχωρήσεων σε διεθνείς πετρελαϊκές εταιρείες. Η Shell είχε εξασφαλίσει παραχώρηση 42.000 τ. χλμ. στα βαθιά νερά, κοντά στη μέση γραμμή με την Κύπρο, με επιτυχή έκβαση των ερευνών. Την ίδια εποχή, αξιολογήσεις σεισμικών ερευνών που έγιναν στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου, έδωσαν σημαντικά και θετικά στοιχεία για το πετρελαιοδυναμικό της περιοχής νότια του νησιού. Ακολούθησαν οι σημαντικές ανακαλύψεις κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά του Ισραήλ, με τα κοιτάσματα Mari, Dalit και κυρίως του γιγαντιαίου κοιτάσματος Tamar, 90 χλμ. ανοιχτά της Χάιφας. Οι ανακαλύψεις παρουσιάζονται στον επόμενο χάρτη 6 (Θ. Μάζης και συν-2009).

Continue Reading

To "κλειδί" του Κεντρικού Αιγαίου

Βραχονησίδες. Αιγαίο. Μοιραία, με αυτές τις δυο λέξεις το μυαλό ταξιδεύει αυτομάτως στα διάσημα πλεόν Ίμια τα οποία ταυτίστηκαν με την λέξη βραχονησίδα (και με το ταπεινωτικό "ευχαριστώ"..) στην συνείδηση των περισσοτέρων Ελλήνων. Μικροσκοπικές νησίδες στην μέση του πουθενά, συνήθως γίνονται το αντικείμενο της προσοχής μας μετά από κάποια κρίση ή κάποιο περιστατικό με τους αρπακτικούς γείτονες. Πολλοί από αυτούς τους βράχους αποτελούν σημεία τεράστιας εθνικής σημασίας αντιστρόφως ανάλογης με μέγεθος τους. Ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα αποτελούν οι Καλόγεροι, φυτεμένοι όχι σε κάποια εσχατιά του αρχιπελάγους, αλλά ακριβώς στο κέντρο του.
Το μικρό αυτό δίδυμο αποτελείται από τον Μεγάλο Καλόγερο, ένα βράχο ύψος 36 μέτρων και εμβαδού 6 στρεμμάτων και τον Μικρό Καλόγερο 1400 μέτρα βορειοανατολικά του πρώτου, με ύψος 1 μέτρο και αβαθή τα οποία εκτείνονται μερικές δεκάδες μέτρα νότια. Οι βραχονησίδες δεσπόζουν του Κεντρικού Αιγαίου πελάγους απέχοντας 27 μίλια από την Χίο (ανατολικά) και 23 μίλια από την Άνδρο (δυτικά)
Ο πρώτος φάρος τοποθετήθηκε στον μεγάλο Καλόγερο το 1920, λόγω του κινδύνου που αντιπροσώπευαν τα απότομα βράχια στα παραπλέοντα σκάφη. Αργότερα κατασκευάστηκε μικρό κατάλυμα το οποίο για μια περίοδο κατοικείτο καθώς σύμφωνα με τα νησιολόγιά του Γ. Κ. Γιαγκάκη ,«Κατά την απογραφή πληθυσμού της 16ης Οκτωβρίου 1940 ο μεγάλος Καλόγερος φέρεται να κατοικείται από 6 κατοίκους», «άνδρες, μάλλον του Πολεμικού Ναυτικού που επιτηρούσαν το Θαλάσσιο χώρο εν όψει Ιταλικής επίθεσης». Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο οι Γερμανοί κατασκεύασαν δεξαμενές νερού και πυρομαχικών οι οποίες είναι εμφανείς μέχρι και στις μέρες μας. Την στρατιωτική χρήση της βραχονησίδας μαρτυρούν τα εκατοντάδες διάσπαρτα βλήματα και κάλυκες που είναι συναντά κανείς σε ολόκληρη την έκταση του βράχου. Σήμερα ο Καλόγερος φιλοξενεί μικρό φάρο ο συντηρείται τακτικά από την Υπηρεσία Φάρων του ΠΝ. Μάλιστα τον Νοέμβρη του 2006 έπεσε θύμα..κλοπής αφού άγνωστοι αφαίρεσαν τις μπαταρίες και άλλα κινητά στοιχεία του..
Τα..επινίκεια της Μαδρίτης
Είμαστε στο 1998, δύο μόλις χρόνια από την κρίση των Ιμίων με την οποία η Άγκυρα αποφάσισε να φέρει στο προσκήνιο την θεωρία των γκρίζων ζωνών, το νέο όχημα της επεκτατικής της πολιτικής της στο Αιγαίο. Η ελληνική πολιτική ηγεσία ταπεινωμένη από το χαστούκι των Ιμίων κάνωντας πράξη την υπερήφανη πολιτική της εξημέρωσης του θηρίου, σύρεται στην Μαδρίτη (1997) όπου υπογράφει την ομώνυμη κατάπτυστη συμφωνία που αναγνωρίζει πλέον και επίσημα "νόμιμα και ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο".
2 Ιανουαρίου 1998 : Ευέλικτη Πένσα στο Αιγαίο
Στις αρχές Ιανουαρίου 1998 λίγους μήνες μετά από την Μαδρίτη, τα πρώτα αποτελέσματα του τραγικού αυτού λάθους μας χτυπούν την πόρτα.. Με πρόσχημα την μεγάλη ετήσια αεροναυτική άσκηση Ευέλικτη Πένσα των Τούρκων η Άγκυρα ανακοινώνει την δέσμευση μεγάλων περιοχών στο Αιγαίο, μία εκ των οποίων περιλαμβάνει και εθνικό έδαφος! και πιο συγκεκριμένα τις βραχονησίδες Καλόγεροι..Η Αθήνα απαντάει με ένα απο τα συνηθισμένα νερόβραστα διπλωματικά διαβήματα, στο οποίο δίνει πάτημα για μια πρωτοφανής σειρά ανακοινώσεων απο το τουρκικό ΥΠΕΞ, το οποίο αρχικά μέσω του εκπροσώπου του αμφισβήτισε το εύρος του Εθνικού εναερίου χώρου. Η άσκηση ξεκινά στις 2 Ιανουαρίου 1998 με δεκάδες παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και με φραστική επιθετικότητα, καθώς Άγκυρα χρησιμοποιεί όλα τα διαθέσιμα μέσα για την αμφισβήτιση, κατα την πρώτη βδομάδα διεξαγωγής της, τόσο του εύρους των 10 ν.μιλίων του εθνικού εναέριου χώρου όσο και την ελληνική κυριαρχία σε μια σειρά απο νησίδες και βραχονησίδες. Μάλιστα έφτασε σε σημείο να παρενοχλήσει με ζεύγος F-16, Ελληνικό ελικόπτερο Chinook το οποίο μετέφερε τον τότε ΥΠΕΘΑ Άκη Τσοχατζόπουλο απο την Χίο στα γειτονικά Ψαρά, στα πλαίσια περιοδείας στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.Tις επόμενες ημέρες τις "σκληρές" ανακοινώσεις του Έλληνα κυβερνητικού εκπροσώπου και τωρινού υπουργού Δ.Ρέππα για "μη ευρωπαική" συμπεριφορά της Τουρκίας ακολουθούν :
1. Eνημερωτικό σημείωμα του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών (7.1.98), με το οποίο η Αγκυρα επαναφέρει το θέμα της συνέχισης του διαλόγου μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων εμπειρογνωμόνων, με την παράκαμψη όμως της Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
2. Δήλωση του εκπροσώπου του τουρκικού ΥΠΕΞ Ουτκάν (7.1.98) : "δεν έχουν καμμία νομική ισχύ τα σχέδια της Ελλάδας σε νησίδες και βραχονησίδες, που δεν ανήκουν στην κυριότητά της, με διεθνείς συμβάσεις. Eίναι απαράδεκτο να προσπαθεί η Ελλάδα να αλλάξει το καθεστώς των γεωγραφικών σχηματισμών στο Αιγαίο με τετελεσμένα και μονομερείς ενέργειες. Χρειάζεται να διαπιστωθεί η κυριότητα των γεωγραφικών σχηματισμών, εκτός των παραπάνω, σύμφωνα με τις ισχύουσες διεθνείς συμβάσεις . Τα τελευταία εγχειρήματα έρχονται σε αντίθεση με τη δέσμευση που ανέλαβε η Ελλάδα στη Μαδρίτη για αποφυγή μονομερών ενεργειών στο Αιγαίο"
3. Aνακοίνωσή του τουρκικού ΥΠΕΞ (8.1.98) κατα την οποία ζητείται από την Ελλάδα "να εμποδίσει τις επιθέσεις κατά της τουρκικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη.
4. Aνακοίνωσή του τουρκικού ΥΠΕΞ (8.1.98) με αφορμή τις δηλώσεις Παγκάλου για το Κουρδικό, σύμφωνα με την οποία: "Η πολιτική καταπίεση που εφαρμόζει εδώ και χρόνια η Ελλάδα εναντίον της τουρκικής κοινότητας στη Δυτική Θράκη, μπορεί να είναι μόνο πηγή ντροπής για μια χώρα που θεωρεί τον εαυτό της πολιτισμένο. Συμβουλεύουμε τον Πάγκαλο που αναφέρθηκε στον Χίτλερ να ξανασκεφτεί το πώς οι ελληνικές αρχές είχαν παραδώσει με ευχαρίστηση(!) τους δεκάδες χιλιάδες Εβραίους που ζούσαν στην Ελλάδα στους στρατιώτες του Χίτλερ στέλνοντάς τους στα στρατόπεδα θανάτου"
Στο στόχαστρο οι νησίδες και οι βραχονησίδες του Αιγαίου
Προσπαθώντας να διασκεδάσει τις εντυπώσεις των επικίνδυνων ενεργειών της η Άγκυρα ξεκινά εκστρατεία κατασυκοφάντησης της Ελλάδας επιρρίπτοντας την ευθύνη για την ένταση στην Ελληνική πλευρά . Χαρακτηριστικό είναι δημοσίευμα της Τζουμχουριέτ (6.1.98) στο οποίο η ευθύνη για την ένταση αποδίδεται στον εποικισμό νησίδων από τους Έλληνες.. "η Άγκυρα παρακολουθεί στενά και πολύ προσεκτικά, τις πληροφορίες ότι η Ελλάδα σχεδιάζει, να προχωρήσει σε εποικισμό ερημονησίδων και βραχονησίδων του Αιγαίου". Η εφημερίδα, επικαλούμενη αρμόδιους του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών επισημαίνει: "Η Αθήνα επιδιώκει κάποια νέα προβοκάτσια. Κι αυτό γιατί δεν πρόκειται για μια απλή περίπτωση εγκατάστασης, αλλά για ένα σχέδιο που εντάσσεται στο γενικότερο στόχο της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα και να μετατρέψει το Αιγαίο σε ελληνική λίμνη". Στις 2/12/98 ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ κ. Ουτκάν, στη διάρκεια της εβδομαδιαίας ενημέρωσης των δημοσιογράφων αμφισβητεί ευθέως την ελληνικότητα των Καλόγερων επαναλαμβάνοντας τις τουρκικές θεωρίες περι εποικισμού βραχονησίδων στο Αιγαίο : "δεν έχουν καμμία νομική ισχύ τα σχέδια της Ελλάδας σε νησίδες και βραχονησίδες, που δεν ανήκουν στην κυριότητά της, με διεθνείς συμβάσεις". Ο Τούρκος εκπρόσωπος αφού υπογράμμισε , την αναγκαιότητα "να διαπιστωθεί η κυριότητα των γεωγραφικών σχηματισμών, εκτός των παραπάνω, σύμφωνα με τις ισχύουσες διεθνείς συμβάσεις" κατάληξε -παλι.-: "Οι τελευταίες ενέργειες έρχονται σε αντίθεση με τη δέσμευση που ανέλαβε η Ελλάδα στη Μαδρίτη για αποφυγή μονομερών ενεργειών στο Αιγαίο"...
Η σημασία των Καλόγερων στο ζήτημα της υφαλοκρηπίδας
Στις αρχές του 2000 μετά από πρωτοβουλία του τωρινού πρωθυπουργού Γ.Παπανδρέου ξεκινάνε άτυπες συνομιλίες Ελλάδας-Τουρκίας μεταξύ των ΓΓ των Υπουργείων Εξωτερικών των δύο χωρών πρέσβεων Αναστάσιου Σκοπελίτη και Ουγούρ Ζιγιάλ. Τα αποτελέσματα των 34 γύρων μυστικών συνομιλιών για το Αιγαίο δεν δόθηκαν ποτέ στην δημοσιότητα με εξαίρεση ορισμένα στοιχεία που ήρθαν στο φώς το 2006 και τα οποία ουδέποτε διαψεύστηκαν από το ελληνικό ΥΠΕΞ. «Καθημερινή» (Στ. Λυγερός 4-6-2006). Σύμφωνα με αυτά η γείτονα χώρα κατα την διάρκεια των συνομιλιών ζητούσε η υφαλοκρηπίδα στο Βόρειο και Κεντρικό Αιγαίο (περιοχή στην οποία πιθανολογείται η ύπαρξη σημαντικών κοιτασμάτων πετρελαίου) να μοιραστεί μεταξύ των δύο χωρών ή να αποτελέσει αντικείμενο συνεκμετάλευσης με καθορισμένα ποσοστά. Η περιοχή για την οποία γίνεται λόγος είναι τα διεθνή ύδατα μεταξύ Αγίου Όρους και Σιθωνίας στα βόρεια,την νήσο Σκύρο στα δυτικά, τον Άγιο Ευστράτιο και την Λέσβο στα ανατολικά και την βραχονησίδα Καλόγεροι στα νότια... Όμως τα κίνητρα της Άγκυρας σαφώς και δεν είναι μόνο οικονομικά καθώς η απόκτηση υφαλοκρηπίδας,αποκλειστικής οικονομικής ζώνης ή ακόμα και εναέριου χώρου αποτελεί πάγιο στόχο για γεωπολιτικούς λόγους. Η απόκτηση τέτοιων ερισμάτων δυτικά των Ελληνικών νήσων του Ανατολικού Αιγαίου θα επέτρεπε τον εγκλωβισμό τους και σε δεύτερο χρόνο την αμφιβήτηση της κυριαρχίας ακόμα και επι των μεγαλύτερων απο αυτών. Κατά την 27η συνάντηση των γενικών γραμματέων των δύο υπουργείων , την άνοιξη του 2003, οι μυστικές επαφές για την παραπομπή του θέματος στην Χάγη είχαν ολοκληρωθεί και οι δύο πλευρές θα ζητούσαν απο το Διεθνές Δικαστήριο να διευθετήσει γενικά το πρόβλημα της υφαλοκρηπίδας. Στο σχετικό συνυποσχετικό όμως αναφερόταν ρητά ότι οι δύο πλευρές συναινούσαν να επιλυθούν εκτός απο το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και όλα τα «παρεμπίπτοντα ζητήματα». Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής όταν ο Ελληνας πρέσβης ζήτησε διευκρινίσεις για το ποια είναι αυτά τα παρεπίμπτοντα ζητήματα, ο συνομιλητής του απέφυγε να τα κατονομάσει, δηλώνοντας γενικώς ότι "η Άγκυρα θα έχει το δικαίωμα να θέσει όποιο ζήτημα αυτή νομίζει. Και βεβαίως το Δικαστήριο θα κρίνει εάν αυτά που θα τεθούν από την τουρκική πλευρά είναι ή όχι παρεμπίπτοντα . Ακόμα και αν το Δικαστήριο τα κρίνει μη-παρεπίμπτοντα και δεν γνωμοδοτήσει, η Άγκυρα θα διατηρήσει ακέραιες τις θέσεις της επι αυτών"....Οι διερευνητικές επαφές τελικά δεν κατέληξαν σε συμφωνία και σταμάτησαν αιφνιδιστικά το 2003 . Ο τότε ΥΠΕΞ κ. Παπανδρέου απέδωσε το γεγονός ότι δεν προχώρησε η συμφωνία στο ότι ο ίδιος και ο τότε πρωθυπουργός κ. Κ. Σημίτης έκριναν τον Δεκέμβριο του 2003 ότι λόγω της προεκλογικής περιόδου ο κ. Κ. Καραμανλής δεν θα την αποδεχόταν. Βεβαίως σημαντικό ρόλο έπαιξε και η εκτίμηση του Μαξίμου ότι συμφωνία με τους παραπάνω όρους θα συναντούσε σημαντικότατες εσωκομματικές αντιδράσεις.
Το Πίρι Ρέις στους Καλόγερους
Μετά το τέρμα των μυστικών συνομιλιών, η Άγκυρα επέστρεψε στις παλιές καλές δοκιμασμένες μεθόδους για να πιέσει την φοβική ηγεσία των Αθηνών : απειλές χρήσης βίας και λεονταρισμοί. Τον Ιούλιο του ιδίου έτους (2003) το ερευνητικό σκάφος Πιρί Ρέις πραγματοποίησε έρευνες σε περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στο Κεντρικό Αιγαίο προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να εγγράψει αξιώσεις επι αυτής. Στις συγκεκριμένες έρευνες ένα απο τα σημεία στα οποία έδειξε "ιδιαίτερο ενδιαφέρον" η Άγκυρα ήταν οι βραχονησίδες Καλόγεροι. Στις 11 Ιουλίου το πλοίο απέπλευσε απο το λιμάνι του Τσεσμέ και κατευθύνθηκε προς το Κεντρικό Αιγαίο. Φτάνοντας στην περιοχή των Καλόγερων (8 μίλια βόρεια της βραχονησίδας) πραγματοποίησε νυχτερινές έρευνες με την ανοχή της μουδιασμένης Ελληνικής κυβέρνησης..
"Τυχαίες" παραβιάσεις..
Υπο το παραπάνω πρίσμα ίσως θα έπρεπε να συνεκτιμηθούν και οι συνεχόμενες παρενοχλήσεις ελληνικών μέσων ασκούμενων εντός του Πεδίου Βολής Άνδρου LDG-68 , εντός του οποίου βρίσκεται ποιος άλλος; Φυσικά οι βραχονησίδες Καλόγεροι. Μόλις εχθές τουρκικά F-16 παρενόχλησαν Ελληνική φρεγάτα η οποία εκτελούσε πραγματικά πυρά εντός του ΠΒ. Ανάλογες παρενοχλήσεις έλαβαν χώρα και στο παρελθόν , ένεκα της γνωστής προσπάθειας των Τούρκων να καταργήσουν και τα μόνιμα πεδία βολής στο Αιγαίο, τα οποία σκέκονται εμπόδιο στην σταδιακό γκριζάρισμα της περιοχής
Τι μέλλει γενέσθαι;
Μετά απο αυτή την σύντομη αναδρομή στην ιστορία των Καλόγερων μέσα απο τα ελληνoτουρκικά, πιστεύουμε γίνεται σαφές το πόσο μεγάλη σημασία έχουν αυτοί οι μοναχικοί βράχοι για τα Ελληνικά εθνικά συμφέροντα στην περιοχή του Αιγαίου. Υπο το πρίσμα της επανέναρξης μυστικών συνομιλιών μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας παλι με πρωτοβουλία του Γ.Παπανδρέου (το δις εξαμαρτείν ούκ ανδρός σοφού-αλλά αυτό το ξέρουμε ήδη..) η ανάγκη προβολής της στρατηγικής τους αξίας κρίνεται επιτακτικότερη απο ποτέ.

Continue Reading

Πρωτοφανής τουρκική κινητικότητα

Μεγάλες τουρκικές αεροναυτικές δυνάμεις ενεπλάκησαν σήμερα στην ΤΑSMO (τακτική άσκηση με χρήση πυρών) στο νότιο Αιγαίο. Χαρακτηριστικά είναι ότι σήμερα μπήκαν στο Αιγαίο 25 αεροσκάφη σε έξι σχηματισμούς και 4 ελικόπτερα ναυτικής συνεργασίας.
Όπως ήδη έχει αποκαλυφθεί από την περασμένη Παρασκευή τρεις μεγάλες τακτικές ασκήσεις (ΤASMO) με χρήση πυρών ξεκίνησαν να διεξάγονται σήμερα στα Δωδεκάνησα και θα συνεχιστούν την Πέμπτη 14/01 στην ίδια περιοχή και στο βόρειο Αιγαίο.
Επιπλέον στην ευρύτερη περιοχή συνασκούντο περί τα 12 σκάφη του τουρκικού Ναυτικού και τουλάχιστον δύο τουρκικά υποβρύχια εντοπίστηκαν από τα συστήματα υποθαλάσσιας κίνησης του Π.Ν.
Η Τουρκία στις 4 και 5 Ιανουαρίου δέσμευσε την θαλάσσια περιοχή Καρπάθου-Ρόδου-Τήλου-Νίσυρου για την πρώτη ΤΑSMO, όπου διεξήχθη η σημερινή άσκηση. Η δεύτερη δέσμευση αφορά σχεδόν την ίδια περιοχή επίσης για ΤASMO στις 14-15/01, στην οποία δεσμεύονται και περιοχές του βόρειου Αιγαίου.
Η περιοχή Καρπάθου-Ρόδου-Τήλου-Νισύρου, είχε δεσμευθεί και προ τριμήνου για πρώτη φορά, αλλά εκείνη την ημέρα είχε κακοκαιρία και η άσκηση ματαιώθηκε. Σήμερα έγινε κανονικά και η δραστηριότητα ήταν ιδιαίτερα έντονη γύρω από την Τήλο.
Είχαμε έξι παραβιάσεις του ΕΕΧ δέκα παραβάσεις του FIR, αλλά καμία εμπλοκή, αφού τα τουρκικά αεροσκάφη κινήθηκαν βάσει του σεναρίου των ασκήσεων που είχαν και τα ελληνικά κατά την πάγια τακτική που εφαρμόζεται το τελευταίο χρονικό διάστημα περιορίστηκαν σε αναγνωρίσεις. Το σημαντικό διήμερο για το νότιο Αιγαίο θα είναι την Πέμπτη και την Παρασκευή. Η ανησυχία κυρίως για το αν η τουρκική πλευρά προχωρήσει σε υπερπτήσεις και αν θα προσθέσει νέα νησιά στον κατάλογο των υπερπτήσεων…
Την Πέμπτη κυκλοφορεί η νέα ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ με ένα σενάριο-μελέτη για την πιθανή καταστροφή του ελληνικού πλέγματος άμυνας στο Αιγαίο εντός τριών ωρών μετά από αιφνιδιαστική επιχείρηση των τουρκικών ειδικών δυνάμεων σε αφύλακτο από στρατιωτικές δυνάμεις, "νησί-κλειδί" του Αρχιπελάγους.

Continue Reading

Η Τουρκία προκαλεί ξανά για τα ελληνικά νησιά στο Αιγαίο

Με την διεξαγωγή μίας άσκησης, με διεθνή συμμετοχή, κατά το 2ο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου, υπό την σκεπή του ΝΑΤΟ η Τουρκία κατά την συνήθη τακτική της προσπαθεί να ασκήσει μία δυναμική και συγχρόνως προκλητική επανεμφάνιση στο Αιγαίο. Στα έγγραφα που αφορούν τον σχεδιασμό της άσκησης η Άγκυρα ουσιαστικά αποκαλύπτει και τις πραγματικές... της προθέσεις.

Tα νησιά του ανατολικού Αιγαίου παρουσιάζονται με διαφορετικό χρώμα από την υπόλοιπη ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα ενώ όσο αφορά τα όρια έρευνας και διάσωσης αυτά τοποθετούνται στον 25ο μεσημβρινό, στο μέσον δηλαδή του Αιγαίου! Αρθρο για το θέμα αυτό δημοσιεύετε εδώ http://www.defencenet.gr/ και απο ότι φαίνεται παρά τις δίκες και τα εσωτερικά προβλήματα της γείτονος χώρας, οι στρατηγοί προσπαθούν να διατυπώσουν ανεδαφικές και αντίθετες με το διεθνές δίκαιο προτάσεις, προφανώς για να αποδείξουν ότι το κλίμα που επικρατεί εκεί αποτελεί θέμα μείζονος σημασίας.

Continue Reading