Ελλάς, Ελλήνων Γερμανών γιατί είμαστε ανίκανοι;

Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

Γράφει η Σοφία Τ.
Ελληνική έρευνα έδειξε ότι η γερμανική πολιτική και τα ανθελληνικά δημοσιεύματα φέρνουν στο μυαλό των Ελλήνων την κατοχή. […]η εικόνα που διαμορφώνουν πλέον οι Έλληνες είναι πολύ κακή, λόγω της στάσης της Γερμανίας τα δύο τελευταία χρόνια ενώ ανασύρουν και μνήμες από την Κατοχή και το ναζισμό εξαιτίας της επιθετι
κής ρητορείας των Γερμανών πολιτικών […]3 στους 10 συνδέουν τη Γερμανία με τις πιο μαύρες ημέρες του ναζισμού ενώ κυριαρχούν θυμός, αγανάκτηση, οργή και απογοήτευση […]το 79% της ελληνικής κοινής γνώμης πιστεύει σήμερα ότι ο ρόλος της Γερμανίας στην Ευρώπη είναι αρνητικός, το 81% θεωρεί ότι με τη σημερινή πολιτική της η Γερμανία επιχειρεί να κυριαρχήσει οικονομικά στην Ευρώπη, ενώ 77% πιστεύει ότι οι πολιτικές που ασκεί τείνουν στη συγκρότηση ενός ισχυρού και απολυταρχικού Δ’ Ράιχ. Η δημοτικότητα της Angela Merkel στην Ελλάδα είναι αρνητική σε ποσοστό 81%. […]Οι Έλληνες σε συντριπτικό ποσοστό 91% δηλώνουν ότι η χώρα πρέπει να διεκδικήσει τις γερμανικές αποζημιώσεις αλλά και την επιστροφή του κατοχικού δανείου, σε ποσοστό 87% […]Ο ένας στους δύο Έλληνες θεωρεί ότι η οικονομική ισχύ της Γερμανίας είναι συνδεδεμένη με τον αδιαφανή τρόπο που «εισβάλλει» οικονομικά στις χώρες και αναφέρουν το παράδειγμα της SIEMENS […] 4 στους 10 δηλώνουν ότι όταν ακούνε τη λέξη «Γερμανία» θυμούνται την Κατοχή και τις θηριωδίες των Ναζί *ενώ οι απαντήσεις που μπορούν να θεωρηθούν θετικές απέναντι στη Γερμανία είναι μικρότερες του 15%. […]Σχεδόν οχτώ στους δέκα Έλληνες τρέφουν αρνητικά συναισθήματα απέναντι στη Γερμανία. Στην ερώτηση «Σκεπτόμενοι τη Γερμανία, τι συναίσθημα σας δημιουργείται κυρίως;» το 41% των ερωτηθέντων απάντησε «Θυμός / Αγανάκτηση / Οργή», το 10,1% είπε «Απογοήτευση», το 6,4% «Φόβος / Ανησυχία», το 5,9% εξέφρασε γενικά αρνητικά συναισθήματα, ενώ το 2,7% νιώθει αηδία, το 2,5% απέχθεια / αντιπάθεια, το 1,5% δυσπιστία / καχυποψία και υπάρχει ένα ποσοστό της τάξης του 1% που απαντά «μίσος»! Θαυμασμό και εκτίμηση προς τη Γερμανία νιώθει μόλις το 3,7% των ερωτηθέντων, σεβασμό το 2,2%, συμπάθεια λέει το 1,5% και γενικά θετικά συναισθήματα τρέφει το 1,2%. Την ίδρυση του Τέταρτου Ράιχ μέσω της γερμανικής οικονομικής διείσδυσης σε όλη την Ευρώπη «βλέπουν» περίπου οχτώ στους δέκα Έλληνες. […]Το 76% των Ελλήνων πιστεύει ότι η Γερμανία είναι μια χώρα εχθρική προς την Ελλάδα και μόνο το 8% θεωρεί ότι πρόκειται για μια χώρα φιλική προς την πατρίδα μας. Η Γερμανία παίζει αρνητικό ρόλο στην Ευρώπη λέει το 80% περίπου των συμμετεχόντων στην έρευνα της VPRC. […] Προφανώς τα αποτελέσματα σόκαραν, οι Γερμανοί λένε ότι φοβούνται να έρθουν στην Ελλάδα, οι εφοριακοί που ετοιμάζονται λένε ότι μπορεί και να τους δείρουν. Γι’ αυτό και οι εκφοβισμοί και η… έκκληση της BILD να μην μας «βοηθήσουν». Λες και μας «στηρίζει» για το καλό μας η Merkel. Μιλάμε για δημοσκόπηση στην γερμανική εφημερίδα αντικειμενική, όσο η «ελληνική» κυβέρνηση. […] Η εφημερίδα BILD, χθες δημοσίευσε δημοσκόπηση -σε δείγμα 500 ατόμων- σύμφωνα με την οποία το 63% των Γερμανών* απορρίπτει μια νέα βοήθεια προς την Αθήνα […] Το άρθρο της είναι άλλο ένα δείγμα προπαγάνδας, γερμανικής «ανωτερότητας»(γεμάτο από αυτή το μυαλό των εκδοτών και αρθρογράφων) και άγνοιας της πραγματικότητας. Η «δημοσκόπηση» έγινε μάλλον στα γραφεία της εφημερίδας, γι’ αυτό είναι έγκυρο! Εκεί στην Γερμανία φοβούνται την αλλαγή σκέψης έναντι της Ελλάδας και τις εκλογές, που θα εμποδιστούν με κάθε τρόπο. Καθώς και την επίδραση της ελληνικής κρίσης στις εξαγωγές τους(μειώθηκαν 13%)

Τον Μάρτιο η ρύθμιση "ανάσα" για τα νοικοκυριά

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Την ανακοίνωση ρυθμίσεων που θα διευκολύνουν την αποπληρωμή δανείων που έχουν πάρει από όλες τις εμπορικές τράπεζες δανειολήπτες,
ανεξάρτητα από το εάν είναι δημόσιοι υπάλληλοι ή μη, προανήγγειλε ο γενικός γραμματέας Καταναλωτή Δημήτρης Σπυράκος μιλώντας στην τηλεόραση του ΑΝΤ1.

Ο χρόνος τρέχει πιεστικά. Δεν είναι ένα ζήτημα μηνών ή εβδομάδων, είπε ο κ.Σπυράκος, ερωτηθείς σχετικά με το χρόνο ανακοίνωσης των οριστικών αποφάσεων, τον οποίο προσδιόρισε εντός του Μαρτίου.
Το ζητούμενο είναι ο διάλογος που έχει ξεκινήσει με τις εμπορικές τράπεζες να οδηγήσει σε ρυθμίσεις και ενήμερων μέχρι σήμερα δανείων που θα αντιμετωπίσουν προβλήματα, είπε ο κ.Σπυράκος, επισημαίνοντας ότι τα μέτρα που θα ανακοινωθούν θα πρέπει να προσφέρουν την δυνατότητα στους οφειλέτες να ανταποκριθούν στις δανειακές τους υποχρεώσεις με βάση τα νέα εισοδηματικά δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί για αυτούς.
Ρυθμίσεις σε 750.000 δάνεια από τις τράπεζες
Στη διάρκεια των τελευταίων δύο ετών, όπως επισημαίνει και η Ελληνική Ένωση Τραπεζών στην τελευταία ετήσια έκθεση για το τραπεζικό σύστημα οι τράπεζες, παρακολουθώντας τις οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις και ανταποκρινόμενες στη δυσμενή οικονομική συγκυρία, προέβησαν, στο πλαίσιο της αυτορρύθμισης, πολύ πριν την έναρξη εφαρμογής του νόμου 3869/2010 για τη ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων και παρά τα προβλήματα ρευστότητας που υπάρχουν στο τραπεζικό σύστημα, σε πάρα πολύ μεγάλο αριθμό ρυθμίσεων με οφειλέτες που αντιμετώπιζαν δυσχέρειες κατά την εξυπηρέτηση των δανείων τους, με ευνοϊκούς όρους και κοινωνική ευαισθησία.
Τέτοιες ρυθμίσεις αφορούσαν, μεταξύ άλλων την αναστολή δόσεων στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων για ανέργους δικαιούχους επιδόματος ΟΑΕΔ, την αναστολή όλων των ενεργειών πλειστηριασμού ή κατάσχεσης που αφορούν απαιτήσεις από στεγαστικό δάνειο πρώτης κατοικίας, παράταση της διάρκειας αποπληρωμής στεγαστικών δανείων, δυνατότητα ρύθμισης υφιστάμενων οφειλών από πιστωτική κάρτα σε άτοκες έως και 24 μηνιαίες δόσεις καθώς και σε ρύθμιση των οφειλών από καταναλωτικά δάνεια μέσω εξειδικευμένων προϊόντων αναχρηματοδότησης με προνομιακό επιτόκιο.
Επίσης σε μείωση της δόσης στεγαστικού δανείου στο μισό, για όλο το 2009 και 2010, προς όλους τους πελάτες που το ζήτησαν. Σύμφωνα με στοιχεία των τραπεζών-μελών της ΕΕΤ οι εν λόγω ρυθμίσεις αφορούν για το 2010 περισσότερους από 250.000 δανειολήπτες και ύψος οφειλών που υπερβαίνουν τα 4 δισ. ευρώ στο σύνολο του τραπεζικού συστήματος. Για τους τελευταίους 18 μήνες εκτιμάται ότι έχουν διευθετηθεί 750.000 δάνεια, στεγαστικά και καταναλωτικά.

Αγώνας δρόμου για το PSI και τα μέτρα

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

«Κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων κατά 53,5%, σύμφωνα με την πρόσφατη απόφαση του Eurogroup, προβλέπει η προσφορά του ελληνικού Δημοσίου, αφήνοντας όμως ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμη μεγαλύτερης απομείωσης στην περίπτωση που η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα δεν φτάσει τα επιθυμητά επίπεδα. Η δημόσια προσφορά της κυβέρνησης για την ανταλλαγή ομολόγων (PSI) δόθηκε στη δημοσιότητα και προβλέπει ότι κάθε κρατικό ομόλογο που βρίσκεται στην κατοχή ιδιωτών ομολογιούχων θα «κουρευτεί» κατά 53,5%. Το υπόλοιπο της αξίας του θα ανταλλαχθεί με νέους τίτλους του ελληνικού Δημοσίου και με διετή ομόλογα που θα εκδώσει το EFSF.
Η κυβέρνηση, εν τω μεταξύ, αποδύεται σε αγώνα δρόμου προκειμένου να διευθετηθούν 15 σημαντικές εκκρεμότητες που σχετίζονται με τη νέα δανειακή σύμβαση έως την προσεχή Τετάρτη, ώστε ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος να μεταβεί στη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με τη χώρα να έχει τηρήσει τα συμφωνηθέντα. Οι επόμενες κινήσεις της κυβέρνησης απασχόλησαν τη χθεσινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, ενώ ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τη Γερμανίδα καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ εν όψει της συνόδου κορυφής.
Από το Στράλζουντ της Βαλτικής, όπου συναντήθηκε με τον πρόεδρο του Eurogroup, η κ. Μέρκελ υπογράμμισε την αναγκαιότητα της εφαμοργής όλων των προαπαιτούμενων ενεργειών και χαρακτήρισε το PSI αχαρτογράφητη περιοχή. Ο κ. Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ επισήμανε ότι έχουμε πολύ δρόμο ακόμη για να «κλειδώσει» η ελληνική βοήθεια, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι για την Ελλάδα «η νύχτα δεν έχει τελειώσει ακόμα».

WSJ: στο 129% το χρέος της Ελλάδας το 2020

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εκτιμά ότι το δημοσιονομικό χρέος της Ελλάδας θα ξεπεράσει το 2020 κατά πολύ το επίπεδο, στο οποίο το ΔΝΤ θέλει να δει το χρέος να μειώνεται, γράφει η εφημερίδα Wall Street Journal.
Σύμφωνα με την «Έκθεση για τη βιωσιμότητα του χρέους» του ΔΝΤ, το χρέος αυτό θα έχει φθάσει το 2020 το 129% του ΑΕΠ, ενώ το ΔΝΤ επιθυμεί το χρέος στο μέγιστο επίπεδό του να φθάνει το 120% εκείνη τη χρονιά, επισημαίνει η εφημερίδα που επικαλείται ως πηγές «τρία πρόσωπα» που έλαβαν γνώση για την έκθεση αυτή.
«Είναι ακόμη πιο μακριά από το επίπεδο που οι περισσότεροι οικονομολόγοι θεωρούν ότι είναι βιώσιμο το χρέος, καθιστώντας δυσκολότερη από ποτέ τη θέση ότι η χώρα αυτή μια ημέρα να αποπληρώσει το χρέος της» σχολιάζει η εφημερίδα.
Προκειμένου να αποφύγει το ρίσκο, το ΔΝΤ έχει ως κανόνα να δανείζει μόνο χώρες που είναι σε θέση, σύμφωνα με αναλύσεις του, να αποπληρώσουν το χρέος τους.
Το ελληνικό χρέος έφθανε στα τέλη του 2011 το 166% του ΑΕΠ, σύμφωνα με την τελευταία εκτίμηση του ΔΝΤ το Σεπτέμβριο.
Ύστερα από εκτιμήσεις του καθ΄όλη τη διάρκεια του 2010 και στις αρχές του 2011 ότι η Ελλάδα δεν χρειαζόταν να προχωρήσει στην αναδιάρθρωση του χρέους της, το ΔΝΤ ζήτησε η Αθήνα να συμφωνήσει με τους ιδιώτες πιστωτές της για να το πράξει και να λάβει παράλληλα πρόσθετους πόρους από τους ευρωπαίους εταίρους της.
Οι εταίροι της Ελλάδας στην ευρωζώνη, των οποίων οι υπουργοί Οικονομικών συναντώνται σήμερα στις Βρυξέλλες, προβλέπουν να συμφωνήσουν σε μια λύση που θα αποτρέψει την Αθήνα να προχωρήσεις σε στάση πληρωμών.
Η συνεισφορά του ΔΝΤ σε ένα νέο σχέδιο διεθνούς βοήθειας παραμένει αβέβαιη, καθώς τα κράτη μέλη του είναι διχασμένα ως προς την πιθανότητα για περαιτέρω χρηματοδότηση μιας χώρας που δεν έχει τηρήσει όλες τις δεσμεύσεις της.
Την Κυριακή, οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι θα στήριζαν το σχέδιο χορήγησης ενός νέου δανείου στην Ελλάδα.

ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΟΤΑΝ Η ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ...

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

Αρχίζει και αποδίδει ... οδυνηρά για τους Γερμανούς το εμπάργκο στα γερμανικά προϊόντα που έχουν κηρύξει οργανώσεις και φορείς: Μείωση της τάξεως του 13%, η οποία αντιστοιχεί σε 5,1 δισ. ευρώ, εμφάνισαν οι γερμανικές εξαγωγές προς την Ελλάδα το 2011, σύμφωνα με τον επικεφαλής Εξωτερικού Εμπορίου του Γερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου, Φόλκερ Τράιερ.
Η μικρότερη ζήτηση αφορά στα οχήματα και τις μηχανές και βεβαίως απεικονίζει «την επώδυνη διαδικασία προσαρμογής στην Ελλάδα κια το αρνητικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί μεταξύ των Ελλήνων κατά της Γερμανίας», δήλωσε ο Φ.Τράιερ στη γερμανική εφημερίδα Handelsblatt.
Όπως σημειώνει η εφημερίδα, τα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας δείχνουν πως οι εξαγωγές της Γερμανίας προς την Ελλάδα έχουν επιστρέψει στα επίπεδα του 2002 και έπεται συνέχεια, καθώς εντείνεται το αρνητικό κλίμα μεταξύ των καταναλωτών για τα γερμανικά προϊόντα.
Στην Ελλάδα το ρεύμα άρνησης αγοράς γερμανικών προϊόντων εντείνεται καθημερινά σε όλα τα επίπεδα από τις πωλήσεις τροφίμων στα σούπερ - μάρκετ, μέχρι τα γερμανικά αυτοκίνητα που πλέον έχουν καταρρακωθεί οι πωλήσεις τους...
Για το 2012 υπολογίζεται ότι οι μειώσεις των γερμανικών εξαγωγών θα ξεπεράσουν το 17% και το συνολικό ποσό τα 17 δισ. ευρώ. "Κομμένα πια τα δανεικά" λένε οι Γερμανοί, "κομμένα πια και τα γερμανικά προϊόντα" λένε οι καταναλωτές, όπου το σύνθημα είναι "Και το τελευταίο ευρώ οπουδήποτε αλλού εκτός από γερμανικά προϊόντα"

Φόρος 20% στα ενοίκια των ακινήτων

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

Αυτοτελής θα είναι η φορολόγηση των εισοδημάτων από ενοίκια με συντελεστή 20%, μέτρο που προτείνει το ΔΝΤ και συγκλίνουν όλοι. Σήμερα τα μισθώματα προστίθενται στα υπόλοιπα εισοδήματα που αποκτά ο φορολογούμενος και φορολογούνται με βάση την φορολογική κλίμακα και το αφορολόγητο όριο των 5.000 ευρώ. Επιπλέον επιβάλλεται συμπληρωματικός φόρος 1,5% για κατοικίες μέχρι 300 τ.μ. και 3% για κατοικίες επιφάνειας άνω των 300 τ.μ.. Στην περίπτωση που υιοθετηθεί η πρόταση της επιτροπής που προβλέπει την επιβολή αυτοτελούς φόρου με συντελεστή 20% στα εισοδήματα από ακίνητα, τότε θα προκύψουν επιβαρύνσεις κυρίως για τους φορολογούμενους με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Για παράδειγμα ένας φορολογούμενος που εισπράττει εισόδημα από ενοίκια 5.000 ευρώ τον χρόνο χωρίς να έχει άλλα εισοδήματα θα κληθεί να πληρώσει φόρο 1.000 ευρώ (5.000 Χ 20%) ενώ με το σημερινό σύστημα επιβαρύνεται μόνο με συμπληρωματικό φόρο 75 ευρώ (5.000 Χ 1,5%).
Φορολογούμενος με ετήσιο εισόδημα 15.000 ευρώ, εκ των οποίων τα 3.600 ευρώ προέρχονται από ενοίκια και τα υπόλοιπα 11.400 ευρώ έχουν προκύψει από μισθωτές υπηρεσίες.
- Ο συνολικός φόρος που αναλογεί στο εισόδημα των 15.000 ευρώ ανέρχεται σήμερα σε 1.240 ευρώ (700 ευρώ + 540 ευρώ) με βάση την ισχύουσα φορολογική κλίμακα.
Αν αλλάξει το σύστημα και τα μισθώματα των 3.600 ευρώ φορολογηθούν αυτοτελώς, δηλαδή ξεχωριστά και στο σύνολό τους με 20%, τότε μόνο για τα μισθώματα ο συγκεκριμένος φορολογούμενος θα πληρώσει φόρο 720 ευρώ (3.600 ευρώ Χ 20% = 720 ευρώ). Τα υπόλοιπα 11.400 ευρώ του ετησίου εισοδήματός του θα φορολογηθούν, με την κλίμακα με το φόρο να ανέρχεται σε 640 ευρώ.

Πρόταση για κυκλοφορία δύο νομισμάτων στην Ελλάδα

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας «Die Welt», όπως μεταδίδει η Deutsche Welle, ο επικεφαλής της γερμανικής ένωσης μικρομεσαίων επιχειρήσεων Μάριο Όχοφεν, προτείνει κάτι πραγματικά πρωτόγνωρο! Να κυκλοφορεί στην Ελλάδα η δραχμή, παράλληλα με το ευρώ!
Πιο συγκεκριμένα, η πρόταση Όχοφεν αφορά το εξής σενάριο: Οι Έλληνες θα επαναφέρουν τη δραχμή παράλληλα με το ευρώ σαν προσωρινή κατάσταση, ώστε να «τετραγωνίσουν τον κύκλο». Απώτερος στόχος είναι να μειωθούν τα ελλείμματα και να βελτιωθούν οι δείκτες ανάπτυξης. Έτσι θα αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα.
Αναλυτικότερα, η ισοτιμία ανάμεσα στα δύο νομίσματα θα στην αρχή σταθερή για δύο περίπου μήνες και έπειτα θα ξεκινούσε μια διαρκής υποτίμηση της δραχμής που δεν θα ξεπερνούσε το 2% κάθε μήνα.
Θα συνάπτονται σε δραχμές τα συμβόλαια στο εσωτερικό της χώρας και οι συναλλαγές με το εξωτερικό θα γίνονται σε ευρώ. Οι καταθέσεις των Ελλήνων θα ήταν σε ευρώ, αρκεί να δηλώνονται στο υπουργείο Οικονομικών.

Αυξάνεται η "αιμορραγία" των ασφαλιστικών ταμείων

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

Σημαντικές θα είναι οι απώλειες που θα υποστούν τα ασφαλιστικά ταμεία μετά την ψήφιση του συμπληρωματικού προϋπολογισμού που προβλέπει περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Τις μεγαλύτερες "ζημιές" θα υποστούν τα ταμεία του Δημοσίου και τα λεγόμενα "ευγενή" ταμεία.
Το νομοσχέδιο που περιλαμβάνει την εξοικονόμηση 425 εκατ. ευρώ συνολικά από τις περικοπές μισθών και συντάξεων, καθώς και από τις λοιπές περικοπές δαπανών του δημοσίου θα ψηφιστεί την Τρίτη, ενώ την αμέσως επόμενη ημέρα θα ακολουθήσει η ψήφιση του νομοσχεδίου για τις περικοπές των δαπανών στην Υγεία και στη φαρμακευτική δαπάνη, στο οποίο περιλαμβάνεται και η ρύθμιση για την ενοποίηση των επικουρικών Ταμείων.
Οι μειώσεις κατά 12% στην κύρια ασφάλιση θίγουν συνολικά 380.000 συνταξιούχους, το 13,6% από το σύνολο των περίπου 3 εκατομμυρίων συνταξιούχων.
Τις μεγαλύτερες απώλειες θα υποστούν οι συνταξιούχοι του Δημοσίου, (42.01%), των ευγενών Ταμείων και των Τραπεζών. Οι περικοπές θίγουν το 63% των συνταξιούχων του ΟΤΕ, το 76% της ΔΕΗ, το 41,56% της ΕΤΕ. Αντίστοιχα θίγεται το 4,4% των συνταξιούχων του ΙΚΑ και το 8,98% των συνταξιούχων του ΟΑΕΕ.
Τα «ευγενή» ταμεία και τα Ταμεία του Δημοσίου αντιμετώπιζαν τα σοβαρότερα προβλήματα αλλά σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Εργασίας, η περικοπή του 20% στο σύνολο των συντάξεων που ήταν πάνω από τα 1.300 ευρώ κατέστησαν ηπιότερα τα αποτελέσματα της μείωσης.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές η επέκταση των περικοπών και στις κύριες συντάξεις ήταν αναγκαία μετά τις διαφωνίες που εκφράστηκαν για τις μειώσεις στις επικουρικές που ήταν αναγκαίες προκειμένου να καλυφθούν ελλείμματα που δεν ήταν δυνατόν να καλυφθούν από τον προϋπολογισμό.
Διαφορετική είναι η περίπτωση του ΝΑΤ, όπου η μείωση είναι 7%. Το Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο δεν έχει ακόμα ενταχθεί στο υπουργείο Εργασίας, είχε παραχωρήσει αύξηση 6,5% το 2010 ακολουθώντας την αύξηση της κλαδικής σύμβασης και η μείωση αντιστοιχεί σε επανόρθωση αυτής της αύξησης που δεν έπρεπε να έχει δοθεί αφού είχε εκδοθεί ήδη η αντίστοιχη οδηγία του υπουργείου Οικονομικών.
Σύμφωνα με στελέχη του υπουργείου Εργασίας η διαπραγμάτευση με την τρόικα απέτρεψε μέτρα που θα οδηγούσαν σε μείωση των μισθών κατά 40% και θα οδηγούσαν σε βίαιη ανατροπή μισθών και συντάξεων.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές το κόστος εργασίας μειώθηκε από το 2009 στην Ελλάδα κατά 25% ενώ η αύξηση της ανεργίας κόστισε 4,5 δισ. στα Ταμεία και η κατάσταση θα είχε επιδεινωθεί περισσότερο αν δεν είχαν γίνει περικοπές κατά 3,8 δισ. στη φαρμακευτική δαπάνη και κατά 500 εκατ. ευρώ στις δαπάνες υγείας.
Έθνος online

Βουλευτές βγάζουν χρήματα στο εξωτερικό και ο λαός πεινάει...

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

Σε αυτή την βαρύτατη καταγγελία προχώρησε ο πρόεδρος της Αρχής για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος Παναγιώτης Νικολούδης" Έλληνας βουλευτής έβγαλε στο εξωτερικό 1 εκατομμύριο ευρώ τον δραματικό Μάιο του 2011. Σε αυτή την βαρύτατη καταγγελία προχώρησε ο πρόεδρος της Αρχής για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος Παναγιώτης Νικολούδης. Συγκεκριμένα, όπως γράφει το «Πρώτο Θέμα» μιλώντας στην επιτροπή θεσμών και διαφάνειας της Βουλής, ο κύριος Νικολούδης δήλωσε:… «Θα πρέπει, λοιπόν να σας πω, χωρίς κανένα δισταγμό, ότι από ελέγχους που μπορεί να μην είναι πλήρως εξαντλητικοί, αλλά δεν είναι μόνο δειγματοληπτικοί, ελέγχους που αφορούν ποιοί άνθρωποι, ποιές κοινωνικές τάξεις, έβγαλαν τα χρήματά τους από την αγορά ή τα έβγαλαν και στο εξωτερικό. Από αυτό πού λέμε και που εννοούμε πολιτικό κόσμο, εγώ διαπίστωσα έναν ή μία που έβγαλε 1.000.000 ευρώ τον περσινό δραματικό Μάη του 2011. Σε ποσοστό στους 300, είναι ένας στα 300. Δεν σημαίνει τίποτα από μόνο του. Δεν είναι αμάρτημα το να βγάλεις χρήματα έξω, δεν είναι παρανομία, με την τυπική έννοια του νόμου, αλλά για μένα είναι ένα δείγμα».

Έτσι διασώζονται οι χρεοκοπημένες οικονομίες

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Οι τράπεζες της Ισλανδίας διέγραψαν δάνεια των νοικοκυριών που αντιστοιχούν στο 13% του ΑΕΠ της χώρας, μειώνοντας το βάρος χρέους για περισσότερο από το ένα τέταρτο του πληθυσμού της, σε μία εκπληκτική ενέργεια που καταδεικνύει ότι οι χρεοκοπημένες οικονομίες μόνο με την διαγραφή χρεών μπορούν να διασωθούν (και ειδικά όταν πρόκειται για χρέη όπως τόκοι από κεφάλαια που έχουν πληρωθεί εις διπλούν ή και τριπλούν όπως στην περίπτωση της Ελλάδας) και όχι με το να φορτωθούν νέα δάνεια.
Την ώρα που στις Βρυξέλλες η Ελλάδα θα φορτωθεί ένα ακόμα δάνειο 130 δισ. Ευρώ για να φτάσει το 2020 να χρωστά όσα το 2009 (!) η Ισλανδική Ένωση Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών ανακοίνωσε ότι με την διαγραφή των χρεών θα επανέλθει στα διακά στην ανάπτυξη το αργότερο σε δύο χρόνια και ότι τα μέτρα που έλαβε η Ισλανδία για να αναγεννηθεί από την κρίση του 2008 αποδεικνύονται αποτελεσματικά.
Μάλιστα τώρα οι περισσότερες δημοσκοπήσεις δείχνουν τώρα ότι οι Ισλανδοί δεν επιθυμούν να ενταχθούν στην ΕΕ, γιατί θεωρούν ότι αποτελείται από χρεοκοπημένες προβληματικές οικονομίες!
«Μπορείτε να πείτε με βεβαιότητα ότι η Ισλανδία κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στη διαγραφή χρέους νοικοκυριών. Η χώρα έκανε ό,τι χρειαζόταν σε μία κρίση, ακολουθώντας τα εγχειρίδια. Οποιοσδήποτε οικονομολόγος θα συμφωνούσε» δηλώνει ο Λαρς Κρίστενσεν, επικεφαλής οικονομολόγος αναδυόμενων αγορών στην τράπεζα Danske στην Κοπεγχάγη.
Το δημοσίευμα τονίζει ότι αποδεικνύονται αποτελεσματικά τα μέτρα που πήρε η Ισλανδία για να αναγεννηθεί από την κρίση του 2008, όταν οι τράπεζές της προχώρησαν σε χρεοκοπία για το ποσό των 85 δισ. δολαρίων.
Βέβαια, για να γίνουν όλα αυτά η Ισλανδία έπαιξε πολύ έξυπνα το γεωστρατηγικό της «χαρτί»: Όταν πτώχευσε και άρχισαν οι ταραχές στην φιλήσυχη χώρα και κανείς δεν της από τους δυτικούς της συμμάχους δεν έδινε βοήθεια (η Ισλανδία ανήκει στο ΝΑΤΟ) «φλερτάρισε» επί ένα μήνα με την Ρωσία.
Μόλις ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Β.Πούτιν εξήγγειλε πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας ύψους δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων για την διάσωση της ισλανδικής οικονομίας» αμέσως σε 24 ώρες η Βρετανία και η Νορβηγία δήλωσαν ότι «Θα βοηθήσουνε άμεσα την Ισλανδία», όπως και έγινε.
Εμείς τρέχουμε για να συνάψουμε ένα ακόμα δάνειο, το μόνο βέβαιο για το οποίο είναι ότι δεν θα αποπληρωθεί ποτέ, αφού προβλέπει ρυθμούς ανάπτυξης 4-7% σε μία χώρα με ύφεση 6,8%!
Α, και κάτι άλλο: Στην Ισλανδία οι τράπεζες κρατικοποιήθηκαν αμέσως μετά την χρεοκοπία. Στην Ελλάδα το κράτος «τραπεζοποιήθηκε» με τον διορισμό τραπεζίτη ως πρωθυπουργού και την πληρωμή των χρεών των τραπεζών από του κούρεμα, από τους πολίτες!

Μειώσεις κατά 40% στους μισθούς φέρνει το μνημόνιο

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

Η επώδυνη μείωση (22%) του κατώτατου μισθού με το νέο μνημόνιο επισκίασε μία εξαιρετικά σημαντική διάταξη, η οποία ανατρέπει το υφιστάμενο καθεστώς των συλλογικών διαπραγματεύσεων και καταργεί αυτή καθεαυτή την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
Στο μνημόνιο, το οποίο αποτελεί πλέον νόμο του κράτους, αναφέρεται επί λέξει πως από τον Ιούλιο του 2012 «οι κατώτατοι μισθοί δεν θα καθορίζονται από τις....
διαπραγματεύσεις μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, αλλά θα νομοθετούνται από την κυβέρνηση κατόπιν διαβούλευσης με τους κοινωνικούς εταίρους».
Με τον τρόπο αυτό η κυβέρνηση δεν θα χρειάζεται να μειώνει με νόμο τους κατώτατους μισθούς που διαμόρφωσαν από κοινού οι εργοδότες και εργαζόμενοι, καθώς θα τους «διαμορφώνει» εξ αρχής η ίδια.
Το υφιστάμενο καθεστώς ισχύει από τη δεκαετία του '50 και συγκεκριμένα με τον νόμο 3239 του 1955 ο οποίος προέβλεπε ότι οι «Εθνικαί Γενικαί συλλογικαί συμβάσεις εργασίας συνάπτονται και υπογράφονται εκ μέρους των εργοδοτών (ΣΕΒ, Εμπορικοί Σύλλογοι και ΓΣΕΒΕΕ) και εκ μέρους των μισθωτών από τη ΓΣΕΕ».
Βελτιώθηκε μάλιστα με τον νόμο 1876 του 1990 ο οποίος θεωρείται από τους προοδευτικότερους νόμους για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις στην Ευρώπη. Ψηφίστηκε μάλιστα από το σύνολο των κομμάτων της Βουλής επί οικουμενικής κυβέρνησης.
Η κατάργηση της εθνικής σύμβασης επέρχεται με τη ρύθμιση που προβλέπει ότι πλέον ο κατώτατος μισθός θα ρυθμίζεται νομοθετικά από την κυβέρνηση. Αρα δεν υφίσταται θέμα συλλογικής διαπραγμάτευσης μεταξύ των κοινωνικών εταίρων.
Ανάλογο καθεστώς ισχύει κατά κύριο λόγο στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που εντάχθηκαν προσφάτως στην Ευρωπαϊκή Ενωση.
Την κατάργηση της εθνικής σύμβασης καταγγέλλει με ιδιαίτερα «σκληρές φράσεις» η πρώην υπουργός Εργασίας κυρία Λούκα Κατσέλη. Συγκεκριμένα σημειώνει πως «το δεύτερο μνημόνιο δεν εξαντλείται σε οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, που ενδεχομένως στο μέλλον θα μπορούσαν να αντιστραφούν. Αποδομεί ολόκληρο το σύστημα των συλλογικών διαπραγματεύσεων και ακυρώνεται το δικαίωμα προσφυγής στη διαιτησία από τους εργαζομένους».
«Οι όροι εργασίας στον ιδιωτικό τομέα παύουν να αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Ρυθμίζονται είτε από τον εργοδότη μέσω ατομικών συμβάσεων είτε με κρατική παρέμβαση. Ακόμη και ο κατώτατος μισθός της Εθνικής Γενικής Σύμβασης γίνεται από ένα "βαρέλι δίχως πάτο", καθώς, όποτε η τρόικα ή η κυβέρνηση το απαιτεί, μπορεί να μειώνεται».
Προς την οριστική κατάργησή τους οδεύουν και οι κλαδικές συμβάσεις εργασίας, ενώ η «μερική διατήρηση» της μετενέργειας επιφέρει μειώσεις μισθών που ενδέχεται να ξεπεράσουν ακόμη και το 40%.
Το μνημόνιο προβλέπει τη λήξη των κλαδικών συμβάσεων το αργότερο σε ένα έτος από την ψήφισή του. Η μετενέργεια των κλαδικών συμβάσεων περιορίζεται στους τρεις από τους έξι μήνες. Πέραν του χρονικού περιορισμού, η επίδράση της μετενέργειας των κλαδικών συμβάσεων στις ατομικές συμβάσεις, αφορά - πλέον - μόνο συγκεκριμένες αμοιβές. Στη διάταξη του νέου μνημονίου προβλέπεται ρητά πως μετά την πάροδο των τριών μηνών της μετενέργειας, οι αμοιβές των εργαζομένων επανέρχονται στον βασικό μισθό και διατηρούν μόνο - όπου υπάρχουν - τέσσερα επιδόματα: ωρίμαση, τέκνων, εκπαίδευσης και βαρέων επαγγελμάτων.
Ωστόσο δεν είναι σαφές τι εννοεί το κείμενο του μνημονίου ως «βασικό μισθό». Ο υπουργός Εργασίας στη Βουλή σημείωσε ότι «πρόκειται για τον βασικό μισθό της κλαδικής σύμβασης».
Συνεπώς καταργούνται μια σειρά επιδομάτων που διαμορφώνουν - κατά μεγάλο ποσοστό - τις τελικές αμοιβές των εργαζομένων. Επίσης καταργείται και η τυχόν επιπλέον αμοιβή που έχει συμφωνηθεί μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις νομικών, με τη λήξη της μετενέργειας οι αμοιβές θα μειώνονται αυτομάτως, δηλαδή θα τροποποιείται η ατομική σύμβαση εργασίας χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του εργαζομένου. Κάτι τέτοιο θα προκαλέσει δραματικές μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα.

Με κατεπείγον νομοσχέδιο η μείωση μισθών και συντάξεων Διαβάστε περισσότερα: http://24newslines.blogspot.com/2012/02/blog-post_4081.html#ixzz1moQFNBQE

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Με διαδικασία κατεπείγοντος θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο που προβλέπει τις περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, καθώς και τις μειώσεις μισθών.
Το υπουργικό συμβούλιο, που συνεδρίασε εκτάκτως, έλαβε μια σειρά αποφάσεων για τις προαπαιτούμενες ενέργειες που θα πρέπει να γίνουν για να λάβει η χώρα το νέο δάνειο καθώς και το χρονοδιάγραμμα της ψήφισής τους μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου.
Ήδη τη Δευτέρα, θα κατατεθεί στη Βουλή με τη διαδικασία του κατεπείγοντος το νομοσχέδιο για τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις.
Πάντως, η υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου διαφώνησε με τις περικοπές που συμφωνήθηκαν, καθώς όπως ανέφερε, η αρχική πρόταση για μεσοσταθμική μείωση των επικουρικών συντάξεων κατά 15%. Ωστόσο διευκρίνισε ότι θα σεβαστεί την απόφαση της κυβέρνησης.
Το επόμενο διάστημα αναμένεται και η κατάθεση ενός δεύτερου νομοσχεδίου, επίσης με επείγοντα χαρακτήρα, που θα αφορά τα θέματα του τομέα της Υγείας και την ενοποίηση των επικουρικών ταμείων.
Για το PSI
Την Τρίτη το υπουργικό θα συνεδριάσει εκ νέου, ενώ δεν αποκλείεται να αποφασίσει τη ρύθμιση των εκκρεμοτήτων του PSI με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου.
Τα μέλη της κυβέρνησης αποφάσισαν στις 8 Μαρτίου να γίνει η δημόσια προσφορά για την ανταλλαγή ομολόγων και στις 11 Μαρτίου να γίνει η ανταλλαγή.
Αισιοδοξία για το νέο δάνειο
Πάντως, η συνεδρίαση έγινε σε κλίμα αισιοδοξίας για την έγκριση του νέου προγράμματος διάσωσης τη Δευτέρα στο Eurogroup.
Ο πρωθυπουργός ενημέρωσε τα μέλη της κυβέρνησης για τις συζητήσεις που είχε τόσο με την Άνγκελα Μέρκελ και τον Μάριο Μόντι όσο και με άλλους ηγέτες της Ευρώπης.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παντελής Καψής ανέφερε ότι ο κ. Παπαδήμος έκανε λόγο για θετική διάθεση των Ευρωπαίων ηγετών για διάθεση αναπτυξιακού πακέτου προς τη χώρα μας, μετά την ολοκλήρωση του PSI.

Τί σημαίνει “κούρεμα” του Ελληνικού Δημοσίου

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012

Η Ελλάδα, δηλ οι Τράπεζές της, θα λάβουν από 30 δισ. ευρώ έως 45 δις για το PSI, θα τα λάβουν διακριτικώς και “εν τη παλάμη”. Τα ομόλογα συνολικής ονομαστικής αξίας περίπου 200 δισ. Ευρώ, τα οποία αποτελούν εν πολλοίς το μεγαλύτερο μέρος του “χρέους”, το οποίο βρίσκεται σε χέρια ιδιωτών-πιστωτών, θα υποστούν «κούρεμα» 50% στην ονομαστική τους αξία. Μετά το «κούρεμα» θα εκδοθούν νέα ομόλογα ώστε να καλύψουν το υπόλοιπο 50% του χρέους. Κάθε ένα ευρώ που θα ανταλλάσσεται για τα νέα «κουρεμένα» ομόλογα ο πιστωτής θα παίρνει 30 λεπτά σε ομόλογα του EFSF (προσωρινού μηχανισμού διάσωσης της ευρωζώνης), και τα υπόλοιπα 70 λεπτά σε νέα ελληνικά ομόλογα, αποπληρωτέα σε 30 χρόνια με μέσο επιτόκιο 3.7% και "ρήτρα εξάρτησης" !!!
Το ποσό των 30 ή 45 δισ. ευρώ το οποίο θα δανειστεί η χώρα μας και θα ξεπληρώσει ο Έλλην πολίτης, θα καλύψει τη συμμετοχή του EFSF στο περιβόητο πλέον PSI.
Ακόμη θα δοθούν επιπλέον 35 δισ. ευρώ στίς Τράπεζες, για όσο διάστημα διαρκέσει η ανταλλαγή των ομολόγων, ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών. Οπως κατέστησε σαφές η Standart&Poors, προχθές, με το που η Ελλάδα θα θεσπίσει με νόμο τις ρήτρες συλλογικής δράσης (Collective Action Clauses), κάτι που πρέπει να αναμένεται ακόμη και εντός της εβδομάδας, τα ελληνικά ομόλογα θα υποβαθμιστούν σε καθεστώς selective default, «μπλοκάροντας» τη δυνατότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να κρατά και να δέχεται ελληνικά ομόλογα.
Με άλλα λόγια για το διάστημα που η χώρα θα είναι σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας τα ελληνικά ομόλογα δεν θα μπορούν να είναι χρηματοδοτούμενα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία θα χρησιμοποιήσει αυτό το ποσό των 35 δισ. (Credit Enhancement) για να μπορεί να τα δέχεται και να τα κρατά, διασφαλίζοντας την ομαλή λειτουργία (σ.σ την ομαλή λειτουργία του Ελληνικού κράτους πότε θα διασφαλίσουν είμαι περίεργος να δώ) του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, τα οποία όμως πάλι θα ξεπληρώσει η χώρα μας και θα πληρώσει ο Έλλην πολίτης.
Θα δοθούν 5,7 δισ. ευρώ για την αποπληρωμή δεδουλευμένων τόκων των ελληνικών ομολόγων που θα οφείλονται μέχρι να ανταλλαγούν τα ομόλογα αυτά.
Το PSI, όπως προκύπτει μετά από σχετική έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, θα αφορά σε ομόλογα περίπου 200 δισ. ευρώ. Με τις διατάξεις του ήδη ψηφισμένου νόμου απο την πλειοψηφία των 199, ρυθμίζεται επίσης και η κάλυψη των ζημιών που θα υποστούν τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία από το PSI, με τη σύσταση ειδικού ταμείου για το σκοπό αυτό, ενώ διευκρινίζεται πως οι διοικήσεις απαλλάσσονται από κάθε είδους ποινική και αστική ευθύνη για την απόφαση συμμετοχής τους στο “κούρεμα”!!!
Από τις συμβάσεις που επικυρώθηκαν προχθες από τη Βουλή προκύπτει επίσης πως για τα νέα δάνεια που θα λάβει η Ελλάδα από το EFSF για το PSI για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, παραιτείται από κάθε είδους ασυλία, που ήδη έχει ή μπορεί να δικαιούται έναντι δικαστικών ενεργειών, όπως αγωγών, δικαστικών αποφάσεων ή ασφαλιστικών μέτρων στο μέτρο που αυτό δεν απαγορεύεται από αναγκαστικό νόμο.
Ο υπουργός Οικονομικών κ. Ε. Βενιζέλος προειδοποίησε, ότι πρέπει πάση θυσία το Δημόσιο να εκκινήσει επίσημα τη διαδικασία ανταλλαγής ομολόγων, για να έχει ολοκληρωθεί έως τις 5 Μαρτίου 2012, ώστε τεχνικά να είναι εφικτή η διευθέτηση των ομολόγων αξίας 14,4 δισ. ευρώ που λήγουν μεταξύ 14 - 20 Μαρτίου και τα οποία εάν δεν πληρωθούν η χώρα πτωχεύει.!!! Για να μπορέσει να ενεργοποιηθεί το PSI, για το οποίο το IIF εμφανίζεται αισιόδοξο πως θα καταστεί εφικτό να συγκεντρώσει υψηλά ποσοστά συμμετοχής ιδιωτών σε εθελοντική βάση (όλοι της γής ομολογιούχοι …...ενωθείτε !!!), πρέπει πρώτα να δοθεί έγκριση από το Eurogroup, το οποίο συνεδριάζει την επόμενη Δευτέρα, εκτός απροόπτου.
Χωρίς την καταβολή μετρητών, αλλά μόνο με νέα ομόλογα, τα οποία θα συνδέονται με το ελληνικό ΑΕΠ με ρήτρα εξάρτησης (έχω γράψει για αυτήν την ρήτρα εξάρτησης, σε προηγούμενο άρθρο μου), από κάποιο έτος και μετά, ενώ θα υπάγονται στο βρετανικό δίκαιο, που σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι η όποια μελλοντική αντιδικία που θα ανακύψει με τους πιστωτές θα εκδικάζεται στα δικαστήρια του Λουξεμβούργου, και κατʼαυτόν τον τρόπο θα εκτελεστεί το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους.
Οπως προβλέπει το νομοσχέδιο, οι τράπεζες θα αντλήσουν τα απαιτούμενα κεφάλαια, για να εξασφαλίσουν δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας 9%, τόσο από την αγορά (με αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου) όσο και από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), αφού υπάρξουν αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο που το διέπει. Το ποιός θα πληρώσει αυτά τα δάνεικά, θεωρείται αυτονόητα δεδομένο(!), φυσικά ο Έλλην πολίτης, το σύνηθες “υποζύγιο”.
Παράλληλα ενισχύεται και το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων Επενδύσεων (ΤΕΚΕ) σε ό,τι αφορά τον κλάδο των καταθέσεων. Συγκεκριμένα αναφέρεται στο νόμο ο οποίος ψηφίστηκε την κυριακή:
Θα δοθεί χρόνος στις τράπεζες να συγκεντρώσουν κεφάλαιο στην αγορά. Το ύψος αυτών των κεφαλαίων θα ανακοινωθεί από την ΤτΕ, στην κάθε τράπεζα μέχρι το τέλος Απριλίου. Και μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί οι αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου.
Με ομόλογα του EFSF ύψους 30 έως 45 δισ. ευρώ θα χρηματοδοτηθεί το «κούρεμα» των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου. Θα εκδοθούν νέοι τίτλοι και για κάθε 1 ευρώ που θα ανταλλάσσεται οι ομολογιούχοι θα εισπράττουν 30 λεπτά σε ομόλογο του EFSF και τα άλλα 70 λεπτά σε ελληνικά ομόλογα.
Θα διατεθούν 35 δισ. ευρώ -σε ομόλογα του EFSF- στην ελληνική κυβέρνηση, η οποία θα τα δώσει στην ΕΚΤ για την εξασφάλιση της ομαλής χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών το επόμενο δίμηνο. Διότι από τη στιγμή που θα ψηφιστούν οι ρήτρες συλλογικής δράσης (CACs) από την ελληνική Βουλή, τα ελληνικά ομόλογα θα τοποθετηθούν στην κατηγορία του selective default (επιλεκτική χρεοκοπία) και δεν θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ενέχυρα.

Ξεκινάμε να ψωνίζουμε ελληνικά προϊόντα

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

Αν υποθέσουμε ότι ο κάθε Έλληνας καταφέρει μέσα στο 2012 να αγοράσει ελληνικά προϊόντα αξίας 1.000 ευρώ στη θέση ξένων προϊόντων που αγόρασε πέρυσι, τότε θα προστεθεί στην προβληματική ελληνική οικονομία το αστρονομικό ποσό των 12 δισ. ευρώ!
Ολόκληρο το περιβόητο ΕΣΠΑ που υποτίθεται ότι θα αναζωογονούσε τη χώρα και το οποίο οι αδιάφοροι και ανίκανοι κυβερνώντες δεν κατάφεραν να απορροφήσουν τόσο καιρό, είναι 18 δισ. ευρώ για τέσσερα χρόνια.
Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από τα νούμερα και την ακρίβειά τους, όλο και περισσότεροι Έλληνες πολίτες αισθάνονται πλέον ότι είναι εθνικό καθήκον η στροφή στο ελληνικό τρόφιμο, στο ελληνικό ποτό, στροφή στον Έλληνα παραγωγό. Και σιγά-σιγά, στροφή στο ελληνικό ρούχο και το ελληνικό παπούτσι.
ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΕΧΟΥΝ BARCODE ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ 520!!!
Ας κάνουμε επιτέλους την αρχή ΕΠΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ελληνικά...
Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που έχει ξεκινήσει τον τελευταίο καιρό στο διαδίκτυο με την ελπίδα ότι θα διαδοθεί το μήνυμα παντού. Mοιραστείτε το!

Θρίλερ με τη διακοπή του ιρανικού πετρελαίου προς την Ελλάδα

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

Το Ιράν επιβάλει εμπάργκο προς την εξαγωγή πετρελαίου στην Ελλάδα και άλλες 5 ευρωπαικές χώρες, αναφέρουν Αγγλικά ΜΜΕ. Διαψεύδει τα δημοσιεύματα η Ιρανική κυβέρνηση.
Το ιρανικό υπουργείο Πετρελαίου διάψευσε, σύμφωνα με το Reuters, τις πληροφορίες που μετέδωσε το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο Press TV σύμφωνα με τις οποίες η Τεχεράνη διέκοψε τις εξαγωγές πετρελαίου σε έξι χώρες της ΕΕ, ανάμεσα στις οποίες και η Ελλάδα.
«Διαψεύδουμε αυτή την είδηση... Αν ληφθεί τέτοια απόφαση θα ανακοινωθεί από το Ανώτατο Εθνικό Συμβούλιο του Ιράν», όπως ανέφερε εκπρόσωπος του υπουργείου Πετρελαίου μιλώντας στο Reuters.
Νωρίτερα, το Press TV είχε μεταδώσει ότι το Ιράν διέκοψε σήμερα τις εξαγωγές πετρελαίου σε έξι χώρες της ΕΕ (Ελλάδα, Ολλανδία, Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία και Πορτογαλία).
Το brent σκαρφαλώνει κατά 1 δολ στα 118,35 δολ/βαρέλι μετά την ανακοίνωση.
Σημειώνεται ότι οι "27" της ΕΕ είχαν αποφασίσει να επιβάλλουν εμπάργκο στις εισαγωγές πετρελαίου από το Ιράν από την 1η Ιουλίου λόγω του πυρηνικού προγράμματος της χώρας, που η Δύση υποστηρίζει ότι περιλαμβάνει την κατασκευή βομβών. Ο εν λόγω ισχυρισμός διαψεύδεται από το Ιράν.
Ο υπουργός Πετρελαίου του Ιράν είχε δηλώσει στις 4 Φεβρουρίου ότι οι ισλαμικές χώρες θα κόψουν την εξαγωγή πετρελαίου για ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες

Πού πάνε τα λεφτά του πακέτου της διάσωσης της Ελλάδας;

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Από το κάθε ευρώ που χορηγείται ως αρωγή στην Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να δαπανήσει για να στηρίξει την ανάπτυξη μόλις 19 λεπτά, ενώ τα υπόλοιπα 81 λεπτά του ευρώ δαπανώνται για την αποπληρωμή των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας. «Δαπανώνται για τη διάσωση των τραπεζιτών και των ομολογιούχων από τις συνέπειες των δικών τους ατυχών επενδύσεων.
Σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του στην «The Telegraph» ο συγγραφέας, δημοσιογράφος και ευρωβουλευτής Ντάνιελ Τζον Χάναν αναφέρει: «Αναρωτιέστε γιατί η Ελλάδα είναι τόσο ανίκανη να ανακάμψει με τα χρήματα που της προσφέρονται; Μελετήστε το γράφημα...».
Έτσι όπως αναφέρει ο Ντάνιελ Τζον Χάναν, κάτι το οποίο είναι απόλυτα ακριβές θα συμπληρώναμε εμείς, από το κάθε ευρώ που χορηγείται ως αρωγή στην Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να δαπανήσει για να στηρίξει την ανάπτυξη μόλις 19 λεπτά, ενώ τα υπόλοιπα 81 λεπτά του ευρώ δαπανώνται για την αποπληρωμή των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας. «Δαπανώνται για τη διάσωση των τραπεζιτών και των ομολογιούχων από τις συνέπειες των δικών τους ατυχών επενδύσεων», όπως αναφέρει ο ευρωβουλευτής. Συγκεκριμένα, από το κάθε ευρώ του πακέτου διάσωσης της Ελλάδας, 40 λεπτά του ευρώ καταλήγουν στα ταμεία των ξένων χρηματοπιστωτικών ομίλων που δάνεισαν την Ελλάδα, ενώ 23 λεπτά καταλήγουν στα ταμεία των ελληνικών τραπεζών, ασφαλιστικών ταμείων και οργανισμών που κατέχουν ελληνικά ομόλογα. «Τέλος, 18 λεπτά από το ευρώ που προορίζεται για τη διάσωση της Ελλάδας καταλήγουν στα ταμεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ)».
Αξίζει να αναφέρουμε ότι κλείνοντας το σχόλιο του ο Χάναν αναφέρει ότι «γι' άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι οι φτωχοί σώζουν τους πλούσιους». Μάλλον μεγάλο δίκαιο έχει.

Ψήφισαν για μέτρα 14,5 δισ. ευρώ έως το 2014

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Παπαδήμος και Βενιζέλος έχουν δεσμευτεί για νέα μέτρα αν απαιτηθούν
- Μέχρι το 2015 θα παραταθεί το μνημόνιο
- Αυξήσεις φωτιά σε ρεύμα και εισιτήρια ΜΜΜ
- Μειώσεις 10% στα ειδικά μισθολόγια – Δωρεάν Υγεία μόνο στα χαρτιά
- Την Τετάρτη συνεδριάζει το Eurogroup
- ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Πρόσθετα μέτρα ύψους 3,2 δισ. ευρώ, από τα οποία απομένει να προσδιοριστούν μέτρα 325 εκατ. ευρώ, περιλαμβάνονται στο νέο Μνημόνιο, ενώ η κυβέρνηση έχει δεσμευθεί να εφαρμόσει μέτρα ύψους 14,2- 14,5 δισ. ευρώ στη διετία 2012- 2014. Παράλληλα, δεν αποκλείεται να παραταθεί το Μνημόνιο κατά ένα ακόμη έτος, έως το 2015.
Τον Ιούνιο, εξάλλου, η τρόικα θα κρίνει εάν επιτυγχάνονται οι στόχοι με τα μέτρα που αποφασίστηκαν, ειδάλλως θα υπάρξουν πρόσθετα, όπως, για παράδειγμα, οι επιπλέον μειώσεις των μισθών στο Δημόσιο και η περαιτέρω περικοπή κοινωνικών και αμυντικών δαπανών.
Σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η κυβέρνηση, η πορεία υλοποίησης του προγράμματος θα ελέγχεται ανά τρίμηνο και, ειδικότερα, προβλέπονται 12 τριμηνιαίες επιθεωρήσεις από την τρόικα. Ενώ, στα προσχέδια των επιστολών του πρωθυπουργού και του υπουργού Οικονομικών προς τους επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ, καθίσταται σαφές ότι- εάν απαιτηθεί- η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση θα λάβει ακόμη περισσότερα μέτρα.
Μεταξύ των μέτρων του νέου Μνημονίου, περιλαμβάνονται οι νέες μειώσεις σε μισθούς στον ιδιωτικό τομέα και στις συντάξεις
15.000 απολύσεις άμεσα στο Δημόσιο
άρση της μονιμότητας σε ΔΕΚΟ και στις υπό δημόσιο έλεγχο τράπεζες
περικοπή 10% στους μισθούς των υπαλλήλων των ειδικών μισθολογίων
κλείσιμο δημόσιων φορέων
"πάγωμα" των προσλήψεων
ανατροπές στην αγορά εργασίας (μείωση κατώτατου μισθού 22%)
αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων
νέες φορολογικές επιβαρύνσεις με την κατάργηση των φοροαπαλλαγών
απλοποίηση του ΦΠΑ
αλλαγές στη φορολογία ακινήτων και των εισοδημάτων από κινητές αξίες
πλήρης απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων
μαζικές πωλήσεις δημοσίων επιχειρήσεων και ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου.
Ειδικά για τις αποκρατικοποιήσεις, προβλέπονται έσοδα 4,5 δισ. ευρώ εφέτος, το σύνολο σχεδόν των οποίων θα προέλθει από κινήσεις που θα ολοκληρωθούν το δεύτερο εξάμηνο. Όπως αναγράφεται στο Μνημόνιο, εντός του α΄ εξαμήνου θα αρχίσει η διαδικασία για την πώληση της ΔΕΠΑ- ΔΕΣΦΑ, των ΕΛΠΕ, του ΟΠΑΠ, της ΕΥΔΑΠ, της ΕΥΑΘ και της IBC, ενώ το β΄ εξάμηνο πρέπει να γίνουν οι προσκλήσεις ενδιαφέροντος για τα λιμάνια, τα αεροδρόμια και την Εγνατία Οδό.
Έως το τέλος Μαρτίου 2012, θα μεταβιβαστούν στο Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου, όλα τα περιουσιακά στοιχεία που περιέχονται στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, εκτός από τις τραπεζικές μετοχές και τις ζημιογόνες ΔΕΚΟ (ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΕΛΒΟ, ΕΑΣ).
Θα μεταφερθούν οι εναπομένουσες μετοχές του ΟΛΠ και του ΟΛΘ, ενώ τα ακίνητα περιουσιακά στοιχεία θα μεταβιβαστούν από την Κτηματική Εταιρεία Δημοσίου. Στο Μνημόνιο προβλέπεται αύξηση στα εισιτήρια του ΟΣΕ και των αστικών συγκοινωνιών, ενώ ανάλογη πρόβλεψη υπάρχει και για τα τιμολόγια της ΔΕΗ.

Καταστροφές και επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Καταστροφές και επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας
Επεισόδια, συγκρούσεις, λεηλασίες, εμπρησμοί σε καταστήματα και τράπεζες και ευρεία χρήση δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου λάμψης σημειώνονται σε πολλά σημεία του κέντρου της Αθήνας.
Συγκρούσεις κουκουλοφόρων με αστυνομικούς πραγματοποιούνταν σε όλο το μήκος της διαδρομής από την πλατεία Συντάγματος ως την Ομόνοια, αλλά και στην οδό Μητ
ροπόλεως γύρω από την Μητρόπολη και στην Λ Β. Αμαλίας από την Βουλή ως την Πύλη του Αδριανού.
Πάνω απο δέκα ιστορικά κτήρια μεταξύ των οποίων ο κινηματογράφος «Αττικόν» στην οδό Σταδίου, το κατάστημα «Kosta Boda» στον ίδιο δρόμο, η καφετέρια «Starbucks» στην οδό Κοραή, η Εθνική Τράπεζα [NBGr.AT] στην οδό Αιόλου, το κατάστημα της Eurobank [EFGr.AT] την οδό Κοραή, το κατάστημα της Alpha Bank [ACBr.AT] στην οδό Πεσμαζόγλου τυλίχτηκαν στις φλόγες.
Η πλατεία Συντάγματος, η οδός Φιλλελήνων, η Μητροπόλεως, η Ερμού, η Σταδίου, η Πανεπιστημίου, η Κοραή και αρκετοί άλλοι δρόμοι απο το Μοναστηράκι μέχρι την Ομόνοια και απο το Σύνταγμα μέχρι τα Εξάρχεια μετατράπηκαν για άλλη μιά φορά σε πεδίο μάχης, με κουκουλοφόρους να ρίχνουν βόμβες μολότοφ, πέτρες και κομμάτια απο μάρμαρο στις δυνάμεις των ΜΑΤ και αυτές να απαντάνε με δακρυγόνα.
Παράλληλα σε αρκετά εμπορικά καταστήματα στο κέντρο της Αθήνας έγιναν βανδαλισμοί και λεηλασίες.
Η πυροσβεστική αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα, καθώς λόγω των επεισοδίων αλλά και επιθέσεων που δέχονταν τα οχήματα της δεν μπορούσε να φτάσει εγκαίρως στα σημεία όπου χρειαζόταν να επέμβει.
Τριάντα πέντε πολίτες τραυματίστηκαν στα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας και έχουν μεταφερθεί σε νοσοκομεία, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας.
Ειδικότερα, έχουν μεταφερθεί 25 πολίτες στο Νοσοκομείο «Γ.Γεννηματάς» και 10 πολίτες στο Νοσοκομείο «Η Σωτηρία». Σύμφωνα με την ανακοίνωση, όλοι τους είναι σε καλή κατάσταση και μετά την παροχή των πρώτων βοηθειών θα λάβουν εξιτήριο.
Την ίδια στιγμή, από τα πρώτα στοιχεία οι τραυματίες αστυνομικοί ξεπερνούν τους 30.
Παράλληλα, τη χρήση χημικών με επιβλαβείς ουσίες εναντίον των διαδηλωτών καταγγέλλουν ο Ιατρικός Συλλογος της Αθήνας και η Ομοσπονδία Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας.
Καλούν τις εισαγγελικές αρχές «να εξετάσουν πως οι ανήμποροι συμπολίτες που έλαβαν μέρος σε μια ειρηνική διαδήλωση, υπέστησαν την όποια επιβάρυνση από την εισπνοή των επιβλαβών αυτών ουσιών

«Οι Έλληνες θα πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα της φτώχειας»

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012

Αμερικανός οικονομολόγος προβλέπει ύφεση για τα επόμενα 5-7 χρόνια.
«Οι Έλληνες θα πρέπει να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι η χώρα τους θα ελίναι φτωχότερη από ό,τι ήταν πριν». Αυτό τονίζει ο αμερικανός οικονομολόγος Άνταμ Λέρικ, εκτιμώντας ότι η χώρα μας θα βρίσκεται σε ύφεση για τα επόμενα τουλάχιστον 5-7 χρόνια.

Μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ, o Λέρικ είπε ότι η αναδιάρθρωση του χρέους θα έπρεπε να είχε γίνει «τουλάχιστον 2 χρόνια νωρίτερα όταν ξεκίνησε η κρίση χρέους στην Ελλάδα και όταν το χρέος της χώρας βρισκόταν κατά 100% στα χέρια ιδιωτών. Σήμερα τα 3/4 του ελληνικού δημόσιου χρέους βρίσκονται σε θεσμικούς κατόχους ομολόγων, δηλαδή τα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ και αυτό το χρέος είναι πολύ δύσκολο έως απίθανο να αναδιαρθρωθεί όπως θα συνέβαινε στην περίπτωση που βρισκόταν σε χέρια ιδιωτών».
Ο οικονομολόγος που γνωρίζει καλά και την περίπτωση της Αργεντινής, κρίνει αναγκαία τη μείωση του κόστους εργασίας κατά 25%-30%. «Αυτό θα γίνει και πρέπει να γίνει είτε η Ελλάδα αποφασίσει να μείνει εντός ευρωζώνης είτε εκτός», λέει.
«Σε κάθε περίπτωση» ξεκαθάρισε ο Λέρικ, «οι Έλληνες πρέπει να καταλάβουν ότι η χώρα τους θα είναι μία φτωχότερη χώρα από αυτήν που γνώριζαν και πρέπει να συμβιβαστούν με αυτήν την ιδέα».

Η Standard and Poor s μας χρεοκοπεί νύχτα!

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

Η Ελλάδα θα κηρυχθεί σε καθεστώς χρεοκοπίας είτε ψηφίσει η Βουλή το νέο Μνημόνιο είτε δεν το ψηφίσει, αν στις επόμενες ημέρες μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου στη Βουλή, το PSI κλείσει με συμμετοχή τέτοια (οι απόψεις διίστανται, άλλοι μιλάνε για 80%, άλλλοι για 90%) που να δίνει το δικαίωμα στην Ελλάδα να τους πάει σε αναγκαστικό "κούρεμα" τους υπόλοιπους δανειστές, αναφέρει σε ανακοίνωσή της πριν από λίγο ο οίκος αξιολόγησης Standard and Poor’s! Συγκεκριμένα ξεκαθαρίζουν οι Αμερικανοί ότι οι ρήτρες συλλογικής δράσης (collective action clauses -CACs) με απλά λόγια η διαδικασία "αναγκαστικού κουρέματος" που θα ενεργοποιήσει η Ελλάδα σε περίπτωση που το PSI δεν συγκεντρώσει την απαιτούμενη συμμετοχή,θα σημαίνει αναδρομική ισχύς των CACs και αυτό θα συνιστά απευθείας αξιολόγηση χρεοστασίου, δηλαδή κανονικότατο "και με το νόμο" "πιστωτικό γεγονός" άρα χρεοκοπία!
Την Κυριακή στην Βουλή στο άρθρο που περνάει για το PSI, το υπουργείο Οικονομικών θα συμπεριλάβει στα υπό ψήφιση κείμενα της Κυριακής τη ρύθμιση για το PSI που περιλαμβάνει και τη διάταξη για τις ρήτρες συλλογικής δράσης, τα prior actions που ζητούν οι δανειστές μας και τη ρύθμιση για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Φυσικά η διάταξη για τα CACs αναμενόταν να κάνει αναφορά σε αναδρομική ενεργοποίηση των ρητρών - εάν και εφόσον -αυτό κριθεί απαραίτητο, κάτι που μετά τη σημερινή ανακοίνωση της Standard and Poor’s ενδεχομένως να επανεξεταστεί καθώς εάν γίνει θα φέρει νωρίτερα την αξιολόγηση "Default" για την Ελλάδα. Η ανακοινωση της S&P αναφέρει αναλυτικά: «Η S&P ανακοίνωσε σήμερα ότι σύμφωνα με τα κριτήρια αξιολόγησης της, η εφαρμογή CAC που επηρεάζουν τον χρόνο και το ύψος της αποπληρωμής του χρέους σε ελληνικά ομόλογα, θα αποτελέσει selective default. Σε περίπτωση που το ελληνικό Κοινοβούλιο, περάσει νομοθεσία που επιτρέπει την τροποποίηση του ελληνικού κρατικού χρέους που υπόκειται στο ελληνικό δίκαιο, ώστε να περιλαμβάνει αναδρομικά CACs, θα υποβαθμίσουμε τις αξιολογήσεις για εκδόσεις χρέους σε D από CC. Για τις εκδόσεις ελληνικού χρέους που παραμένουν ανεπηρέαστες από οποιοδήποτε αλλαγή στο ελληνικό δίκαιο, θα διατηρήσουμε τις αξιολογήσεις μας». Εάν λοιπόν ψηφιστεί διάταξη που ενεργοποιεί τα CACs αναδρομικά η Ελλάδα θα λάβει άμεσα "αξιολόγηση χρεοστασίου" δηλαδή πτώχευση. Άνθρωποι της αγοράς σημειώνουν ότι "Θα φανεί τις επόμενες εβδομάδες αν θέλουν να μας πάνε σε πτώχευση. Δεν ξέρουμε σε ποιο ποσοστό κλείνει τελικά το PSI. Αν κλείσει έστω και λίγο πάνω από το 80%, μπορεί να κάνουν "τα στραβά μάτια", εκτός και αν έχουν να πληρωθούν τεράστια ποσά στα CDS, οπότε τότε δεν γλιτώνουμε"...

Γενιά των 400 ευρώ οι νέοι μέχρι 25 ετών

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2012

Σαρωτικές περικοπές στους μισθούς.
Αλλαγές-σοκ προβλέπονται στους μισθούς και στις εργασιακές σχέσεις, με αποτέλεσμα να κάνει την εμφάνισή της η… γενιά των 400 ευρώ. Όσοι αμείβονται με την εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας χάνουν τρεις μισθούς, ενώ σε πρωτοφανή επίπεδα πέφτουν οι μισθοί των νέων κάτω των 25 ετών- που με βάση τις πληροφορίες μειώνονται κατά 32%.
Οι μισθοί που προβλέπονται στην ΣΣΕ πρόκειται να μειωθούν κατά 22%. Ο νεοπροσλαμβανόμενος σήμερα δικαιούται με βάση τη συλλογική σύμβαση 751,39 ευρώ μεικτά το μήνα. Με την περικοπή, ο μισθός θα μειωθεί κατά 150,28 ευρώ και θα περιοριστεί στα 586,08 ευρώ (ήτοι 487,45 ευρώ καθαρά).
Για παράδειγμα, έγγαμος με δύο τριετίες σήμερα έχει μισθό 1.037,13 ευρώ, ενώ με τη μείωση 22% θα περιοριστεί στα 808,96 ευρώ μεικτά.
Πρωτοφανής είναι η μείωση των μισθών για νέους κάτω των 25 ετών, καθώς εκτός από τη γενική μείωση κατά 22% που ισχύει για όλους, θα έχουν μία «έξτρα» μείωση 10%.
Αυτό πρακτικά σημαίνει πώς οι μεικτές αποδοχές ενός νέου εργαζομένου πέφτει στα 510,94 ευρώ (δηλαδή οι καθαρές αποδοχές πέφτουν κοντά στα 400 ευρώ).
Πώς διαμορφώνονται οι μισθοί με βάση τον πίνακα που δημοσιεύει το Έθνος

Εργαλείο τιμωρίας της Ελλάδας η γαλλογερμανική πρόταση

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

Η τελευταία ιδέα στην οποία φαίνεται να συμφώνησαν η γερμανίδα καγκελάριοςΑνγκελα Μέρκελ και ο γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί για τη δημιουργία ενός «κλειστού λογαριασμού» που θα διασφαλίσει την πληρωμή των τόκων των ελληνικών δανείων στερείται οικονομικής σκοπιμότητας αλλά και πολιτικής νομιμοποίησης αναφέρει η Le Monde.
Η γαλλική εφημερίδα φιλοξενεί συνέντευξη του καθηγητή στο πανεπιστήμιο ESCP του Παρισιού Ζαν Μαρκ Ντανιέλ ο οποίος εκτιμά ότι η γαλλογερμανική πρόταση για το ειδικό ταμείο «βασίζεται σε μια νοσηρή λογική» και αποτελεί ένα «εργαλείο τιμωρίας» της Ελλάδας.
«Σε πολιτικό επίπεδο η αξιοπιστία αυτού του μέτρου είναι εύθραυστη καθώς συνιστά ξεκάθαρη απώλεια κυριαρχίας για την Ελλάδα. Ένας παρατηρητής των αγορών θα σημείωνε ότι αυτή η λύση θα αποδειχθεί πολύ σύντομα ανυπόφορη και επομένως θα απορριφθεί» δηλώνει στην εφημερίδα ο γάλλος οικονομολόγος.
«Σε οικονομικό επίπεδο η ιδέα συνίσταται στην αφαίρεση της εξουσίας επί των δημοσιονομικών από τη χώρα καθώς μέρος των δημοσίων δαπανών -που θα διοχετεύονται στην αποπληρωμή των τόκων- θα περιέλθει στη δικαιοδοσία ενός ευρωπαϊκού οργάνου» σημειώνει ο ίδιος.

«Όπως και τα προηγούμενα μέτρα που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα και οδήγησαν στην οικονομική κατάρρευση έτσι κι αυτό το μέτρο δεν έχει ούτε νόημα ούτε νομιμοποίηση» αναφέρει χαρακτηριστικά. Ο Ντανιέλ εκτιμά ότι αντί για ιδέες «τύπου οικονομικής κηδεμονίας» οι ευρωπαίοι ηγέτες θα έπρεπε να προωθήσουν ένα συνολικό σχέδιο αντιμετώπισης των προβλημάτων Ελλάδας, Ισπανίας και Ιταλίας που θα περιελάμβανε την έκδοση ευρωομολόγου.

Spiegel: φαρσοκωμωδία η διάσωση, μόνη λύση η χρεοκοπία

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012

«Τέλος στη φαρσοκωμωδία» της ελληνικής διάσωσης ζητά το γερμανικό περιοδικό Spiegel, επικρίνοντας την στάση τόσο της γερμανικής και της γαλλικής κυβέρνησης όσο και της Αθήνας, καλώντας όλες τις πλευρές να προχωρήσουν «στην πιο έντιμη λύση, την χρεοκοπία» με ένα «σχέδιο Μάρσαλ» για την Ελλάδα.
Με το κύριο άρθρο του στην ηλεκτρονική του έκδοση την Τρίτη -σε ένα τοπίο που κυριαρχούν τίτλοι όπως «η ώρα της αλήθειας» και «το μεγάλο πόκερ γύρω από την Αθήνα»- το γερμανικό περιοδικό θέτει το ερώτημα τι είδους πακέτο διάσωσης οδηγεί σε βαθύτερη ύφεση, εκτόξευση της ανεργίας, διόγκωση του χρέους και απομόνωση της χώρας και του τραπεζικού της συστήματος από τις αγορές «χωρίς να δίνει την παραμικρή ένδειξη πως κάτι μπορεί να βελτιωθεί».
Το νέο πακέτο, θεωρεί ο σχολιαστής, απλά θα αναβάλει τα προβλήματα και θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τους Έλληνες πολίτες. «Ήρθε η ώρα για μία πολιτική ομολογία: Η πρακτική "μαστίγιο και καρότο απέτυχε, δεν έχει εφαρμογή η ιδέα πως η χώρα μπορεί να ελευθερωθεί από το βάρος του χρέους της με σκληρά προγράμματα λιτότητας και υπό όρους πακέτα βοήθειας» υποστηρίζει.
Τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και οι «Μερκοζί», συνεχίζει, γνωρίζουν πως οι δεσμεύσεις δεν πρόκειται να τηρηθούν, αλλά όλοι συνεχίζουν «για λόγους εσωτερικής πολιτικής». Και μόνο οι πρόσφατες αναφορές για «επίτροπο δημοσιονομικής πειθαρχίας» ή «ελληνικό ταμείο για αποπληρωμή των τόκων» δείχνουν το βαθμό του παραλογισμού των διαπραγματεύσεων.
Αντί όλων αυτών, ο αρθρογράφος προτείνει την «πιο έντιμη λύση της χρεοκοπίας, δηλαδή ενός γενικού "κουρέματος" στο οποίο θα συμμετέχουν και η ΕΚΤ και οι ευρωπαϊκές χώρες». Αυτό θα είχε μεν ανυπολόγιστες συνέπειες για την Ευρωζώνη, και μεγαλύτερο κόστος για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αλλά εάν συνδυαζόταν με μία «πραγματική ευκαιρία ανάπτυξης, με ένα είδος "σχεδίου Μάρσαλ"» καταλήγει το άρθρο, «θα ήταν τότε ένα πακέτο διάσωσης που αξίζει το όνομά του».

“Αυτό το μνημόνιο θα το διαβάσουν;”

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

Του Γιάννη Βαρουφάκη
Το Μνημόνιο, που κάποιοι δεν διάβασαν πριν υπερψηφίσουν, βασιζόταν στην λογική ότι χωρίς τα δάνεια των €110 δις που προέβλεπε:
Το ελληνικό κράτος θα εξαναγκαζόταν σε στάση πληρωμών η οποία θα μας έθετε για τουλάχιστον 10 χρόνια εκτός αγορών

Δεν θα υπήρχαν αρκετοί πόροι για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις
Δεν θα δινόταν χρόνος στην ελληνική οικονομία να ανακάμψει και να παραγάγει τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα μας επέτρεπαν να κάνουμε βήματα πίσω από το χείλος της χρεοκοπίας.
Τότε κάποιοι είχαμε πει ότι αυτό το τρίπτυχο αποτελούσε επικίνδυνη φαντασίωση. Καθώς οι όροι για να πάρουμε το δάνειο εγγυόντουσαν την υφεσιακή δίνη στην οποία θα εισερχόταν η χώρα, τα πλεονάσματα του (3) δεν θα παράγονταν, το σημείο (1) δεν θα το αποφεύγαμε έτσι κι αλλιώς, και, για αυτό τον λόγο, θα επιστρέφαμε θέλοντας και μη στο (2), στην σημερινή κατάσταση που το κράτος, αφού χρεώθηκε με την μερίδα του λέοντος του δανείου-μαμμούθ των €110 δις και πάλι αδυνατεί να καλύπτει τα έσοδά του.
Από αυτές εδώ τις σελίδες, τον Απρίλη του 2010, σε άρθρο με τίτλο «Το πρώτο τάνγκο στην ευρωζώνη» είχα γράψει τα εξής:
«[Ο] φόβος μου είναι ότι οδεύουμε στον δρόμο που χάραξε η Αργεντινή του 2002. Κάθε μέρα που περνά τα δάνεια που παίρνουμε… μου θυμίζουν τα δάνεια του ΔΝΤ προς την Αργεντινή της περιόδου 1998-2002: Δάνεια που μας κρατούν εντός του ευρώ προσωρινά αλλά τα οποία κάποια στιγμή δεν θα μπορέσουμε να αποπληρώσουμε. Και τότε; Το 2002 η χώρα του τάνγκο (ας με συγχωρήσουν οι φίλοι Ουρουγουανοί που το διεκδικούν) προέβη και σε στάση πληρωμών αλλά και σε απώλεια ενός (ουσιαστικά) κοινού νομίσματος δολαρίου-πέσος με τέσσερα χρόνια και 50 δις δολάρια μεγαλύτερη καθυστέρηση από όσο έπρεπε. Το 2012 τι επιφυλάσσει σε εμάς; Νομίζω ότι μας επιφυλάσσει ένα εκ των ακόλουθων δύο σεναρίων:
(1) Στάση πληρωμών που όμως θα έχει πολύ μεγαλύτερο κόστος λόγω ενός απίστευτα αναποτελεσματικού δανεισμού δεκάδων δις ευρώ του οποίου η μόνη λογική εν τέλει είναι η καθυστέρηση της στάσης πληρωμών ώστε να διασωθούν οι Γερμανικές τράπεζες που θα χρησιμοποιήσουν τον χρόνο που εμείς “ αγοράζουμε” (δανειζόμενοι) εκ μέρους τους ώστε να προλάβουν να πουλήσουν τα ομόλογά μας.
(2) Την συνειδητοποίηση εκ μέρους της Γερμανίας ότι, αν θέλουν να κρατήσουν το ευρώ ως έχει, δηλαδή να αποτρέψουν αλυσιδωτές κρίσεις τύπου Αργεντινής εντός της ευρωζώνης, θα πρέπει επί τέλους να κατανοήσουν ότι μία πραγματική οικονομική ενοποίηση, ιδίως μετά από μια παγκόσμια οικονομική κρίση τύπου 1929 ή 2008, απαιτεί ανακύκλωση των πλεονασμάτων – δηλαδή, πολιτική και δημοσιονομική ενοποίηση.
Αν κρίνουμε από τις έως τώρα συμπεριφορές των βορείων εταίρων μας, οδεύουμε ολοταχώς προς το πρώτο σενάριο.»
Κάπως έτσι έχουν εξελιχθεί τα πράγματα. Η Γερμανία έχει βρεθεί σε αδιέξοδο που η ίδια δημιούργησε στον εαυτό της, επικουρούμενη βέβαια από τους δικούς μας φωστήρες, που δεν μπόρεσαν να διανοηθούν μια στάση πληρωμών (τότε που το ΑΕΠ μας ήταν 15% μεγαλύτερο απ’ ότι σήμερα και τα χρέη μας 20% μικρότερα). Η καλύτερη αφήγηση της οικονομικής αποτυχίας και πολιτικής αστοχίας του πρώτου Μνημονίου της χώρας μας δόθηκε από τον Keynes το… 1920. Τότε ήταν που είχε γράψει τις ακόλουθες αράδες:

“ … η ανειλικρινής αποδοχή… όρων που ήταν αδύνατον να τηρηθούν…, και τους οποίους δεν είχε σκοπό να τηρήσει, καθιστά την {Ελλάδα} το ίδιο ένοχη με {τους ευρωπαίους εταίρους } οι οποίοι επέβαλαν όρους που δεν είχαν το δικαίωμα να επιβάλουν.” (*)

Προφανώς τα παραπάνω δεν είναι ακριβώς τα λόγια του Keynes. Είναι όμως πολύ κοντά. Το μόνο που άλλαξα ήταν εκεί που εκείνος έγραφε {Γερμανία} εγώ έγραψα {Ελλάδα} και αντί για {τους Συμμάχους} που ανέφερε εκείνος, αντικατέστησα τις λέξεις { τους ευρωπαίους εταίρους }. Η ουσία όμως είναι ακριβώς η ίδια: Οι ισχυροί προσέφεραν μια συμφωνία στους αδύναμους υπό όρους που ούτε οι μεν είχαν δικαίωμα να επιβάλουν ούτε οι δε να αποδεχθούν. Συνένοχοι σε μια τέτοια λογικά ατέρμονη συμφωνία, οι ηγέτες μας, Έλληνες και Γερμανοί, έσπρωξαν και τις δύο χώρες μας βαθύτερα στην Κρίση του Ευρώ. Πρόκειται για μια πρωτοφανή πολιτική αποτυχία στα χρονικά της παγκόσμιας ιστορίας (για πληρέστερη παρουσίαση της αποτυχίας αυτής δείτε αυτό το πρόσφατο άρθρο στην ιστοσελίδα του CNN).
Θα μου πείτε, περασμένα-ξεχασμένα. Μακάρι. Να όμως που το ένα λάθος οδηγεί κατ’ ευθείαν στο επόμενο. Σήμερα, αρχές 2012, παρά το γεγονός ότι έχουμε όλα τα στοιχεία, και όλη την εμπειρική γνώση, που χρειαζόμαστε για να κατανοήσουμε πως η λογική του Μνημονίου (που περιστρέφεται γύρω από τον άξονα «νέα δάνεια– βαθύτερη λιτότητα») καταποντίστηκε, έχουμε μια κυβέρνηση (εθνικής ενότητας μάλιστα) που έχει στόχο ένα νέο Μνημόνιο.
Μήπως το νέο Μνημόνιο έχει μάθει από τα παθήματα του προηγούμενου; Σε καμία περίπτωση. Η συνταγή είναι η ίδια: Άλλες δεκάδες δις με στόχο την αποπληρωμή προηγούμενων δανείων, υπό τον όρο ακόμα μεγαλύτερης αφαίμαξης της ενεργούς ζήτησης της ελληνικής οικονομίας, και με την κούφια «υπόσχεση» για ανάπτυξη μέσω διαρθρωτικών αλλαγών και ενός στρεβλού, διεφθαρμένου και αναποτελεσματικού ΕΣΠΑ.
Μήπως υπάρχουν νέα επιχειρήματα για να αποδεχθούμε την νέα Μνημονιακή συμφωνία; Ας δούμε ποια επιχειρήματα ακούγονται υπέρ της υπογραφής της: Χωρίς αυτήν, μας λένε,
1. Το ελληνικό κράτος θα εξαναγκαστεί σε στάση πληρωμών τον Μάρτιο η οποία θα μας θέσει εκτός του ευρώ
Αυτό είναι! Το εξής ένα επιχείρημα! Δεν υπάρχει άλλο. Προσέξτε πως τα (2) και (3) που είχαμε στην περίπτωση του πρώτου Μνημονίου δεν υπάρχουν πια. Μας τελείωσαν. Κανείς δεν τολμά πλέον να μιλά για μισθούς και για συντάξεις καθώς η γερμανική πλευρά το έχει ξεκαθαρίσει: ό,τι πάρει το ελληνικό κράτος από τούδε και στο εξής θα πρέπει να το χρησιμοποιεί για να αποπληρώνει τους τραπεζίτες, το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ. Τελεία και παύλα. Άρα, η νέα δανειακή συμφωνία προβλέπει δάνεια για την αποπληρωμή δανείων. Μήπως όμως έτσι δοθεί η ευκαιρία στο ελληνικό κράτος να αρχίσει κάποια στιγμή να αποπληρώνει να χρέη του και να ξαναγίνει αξιόπιστο;
Μήπως ισχύει το μέρος (3), βλ. στη αρχή του άρθρου, της λογικής του αρχικού Μνημονίου; Σε καμία των περιπτώσεων! Επ’ ουδενί! Γιατί είμαι τόσο κάθετος; Επειδή αυτό μας λέει ακόμα και το ΔΝΤ. Τι λέει δηλαδή; Ότι για να τιθασευτεί το ελληνικό χρέος, και να μπει η Ελλάδα στην τροχιά της αποπληρωμής των χρεών της, θα πρέπει να ισχύσουν ταυτόχρονα οι εξής προϋποθέσεις: (α) Η οικονομία μας να μπει σε ρυθμούς μεγέθυνσης της τάξης του 2% από το πρώτο εξάμηνο του 2012, (β) ο πληθωρισμός να μην ξεπερνά το 2%, (γ) να πετύχει 100% το κούρεμα (το κατ’ ευφημισμόν γνωστό και ως PSI) και (δ) να εισπράξει το δημόσιο €50 δις από ιδιωτικοποιήσεις. Σε μια οικονομία που αντί να μεγεθύνεται φθίνει με ρυθμό -7%, με το κούρεμα να αποδίδει πολύ λιγότερα στην πράξη από αυτά που θα ανακοινωθούν, με τις ιδιωτικοποιήσεις να αδυνατούν να αποδώσουν όταν οι αξίες όλων των περιουσιακών στοιχείων καταρρέουν, κλπ., τα παραπάνω αποτελούν σενάριο νοσηρής και κακόβουλης φαντασίας.
Οπότε, λοιπόν, μένουμε με το εξής ένα επιχείρημα: Να υπογράψουμε την συμφωνία γιατί αλλιώς θα βρεθούμε εκτός ευρώ. Πόσο όμως στέκει αυτή η απειλή; Έστω ότι έρχεται η 20η Μαρτίου, η μέρα που το δημόσιο πρέπει να καταβάλει €14 δις στους δανειστές του, και η κυβέρνηση ανακοινώνει πως η πληρωμή αυτή αναβάλλεται μέχρι νεοτέρας, έως ότου η Ευρωπαϊκή Ένωση μας παρουσιάσει ένα Σχέδιο Λύσης το οποίο, αντίθετα με τον τραγέλαφο της 27ης Οκτωβρίου, να έχει έστω και μια μικρή ελπίδα να βάλει την χώρα (αλλά και την υπόλοιπη ευρωζώνη, ιδίως την περιφέρεια) σε τροχιά επιστροφής από την κόλαση. Τι θα γίνει τότε; Θα μας διώξουν από το ευρώ;
Κατ’ αρχάς, δεν μπορούν να το κάνουν μέσα από θεσμοθετημένες διαδικασίες. Π.χ. ακόμα και να ψηφίσουν οι υπόλοιποι 17 του eurogroup υπέρ της αποπομπής της Ελλάδας, η απόφαση αυτή δεν έχει καμία νομική ή ουσιαστική σημασία. Το μόνο που μπορεί να γίνει είναι η ΕΚΤ να δηλώσει πως δεν δέχεται πλέον ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, και του ελληνικού δικαίου, ως εχέγγυα για την χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών. Κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε ασφυξία στις ελληνικές τράπεζες, με σημαντική πιθανότητα να αναγκαστούν να θέτουν όριο αναλήψεων στους αποταμιευτές τους. Μια τέτοια εξέλιξη, λένε πολλοί, θα ανάγκαζε την ελληνική κυβέρνηση να εγκαταλείψει το ευρώ, τυπώνοντας ξανά δραχμές ώστε να τροφοδοτούνται οι τράπεζες. Θα μου επιτρέψετε να πω ότι πρόκειται και άλλο ένα κενό περιεχομένου επιχείρημα. Τέσσερεις είναι οι λόγοι που δεν στέκει:

Πρώτον, μια τέτοια επιθετική κίνηση της ΕΚΤ θα είχε μεγαλύτερο κόστος για εκείνη, και την Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας, από ότι για την (ήδη ρημαγμένη) ελληνική οικονομία. Από τότε που ξεκίνησε η Κρίση, η φυγή κεφαλαίων από την περιφέρεια προς την Γερμανία και την Ολλανδία έχουν δημιουργήσει (εντός του συστήματος της ΕΚΤ) χρέη των Κεντρικών Τραπεζών της Περιφέρειας προς τις Κεντρικές Τράπεζες των χωρών του πυρήνα της τάξης των €600 δις. Από αυτά, €250 δις έχει λαμβάνειν μόνο η Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας από τις Κεντρικές Τράπεζες της Ελλάδας, Πορτογαλίας, Ισπανίας και Ιρλανδίας. Μια κίνηση αποκλεισμού των ελληνικών τραπεζών από το σύστημα αυτό απειλεί με άμεση κατάρρευση ολόκληρο το σύστημα εσωτερικού δανεισμού της ευρωζώνης.
Δεύτερον, οι ελληνικές τράπεζες έχουν ήδη καταθέσει ό,τι ομόλογα είχαν στην ΕΚΤ και έχουν ήδη λάβει ρευστότητα στην βάση αυτών των χάρτινων τίτλων. Το πουλί, με άλλα λόγια., έχει πετάξει. Τώρα πια, καταθέτουν στην ΕΚΤ ως εχέγγυο ότι «πατσαβούρι» βρουν. Αν πει η ΕΚΤ ότι δεν τα δέχεται αυτά τα «πατσαβούρια», τότε πρέπει να κάνει κάτι αντίστοιχο και για τα «πατσαβούρια» των ιταλικών, των ισπανικών, των πορτογαλικών τραπεζών. Τότε, όμως ευρώ γιοκ.
Τρίτον, η ΕΚΤ γνωρίζει ότι αν η Ελλάδα επιστρέψει στην δραχμή, σε περίπτωση που η παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες μειωθεί απότομα, οι τράπεζές μας θα έχουν ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα (καθώς τα δάνεια που έχουν λάβει είναι σε ευρώ, ενώ η νέα δραχμή που θα λαμβάνουν από την Τράπεζα της Ελλάδας θα χάνει αξία με το δευτερόλεπτο), όπως άλλωστε και οι έλληνες καταθέτες (των οποίων οι καταθέσεις θα απολέσουν εν μία νυκτί τουλάχιστον την μισή τους αξία). Άρα, η ΕΚΤ γνωρίζει ότι, ακόμα κι αν κινηθεί επιθετικά δημιουργώντας ασφυξία στις ελληνικές τράπεζες, η Ελλάδα δεν έχει λόγο να επιστρέψει στην δραχμή.
Τέταρτον, ό,τι και να λένε, δεν έχει δημιουργηθεί κανένας μηχανισμός που θα σταματήσει την αποδιάρθρωση του ευρώ μετά την αποχώρηση της Ελλάδας από αυτό. Κανένας. Σε μερικές μέρες, μετά από μια τέτοια κίνηση της ΕΚΤ, η ίδια η Γερμανία θα βάλει μπροστά το σχέδιο του Νέου Μάρκου, καθώς το κόστος στήριξης της εναπομείνασας ευρωζώνης θα ανέλθει στα πολλά τρις.
Καταλήγουμε λοιπόν στο απλούστατο συμπέρασμα ότι η υπογραφή από την Ελλάδα του νέου πακέτου Μνημονίου 2 – PSI στερείται οποιασδήποτε λογικής. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα στους πολιτικούς μας, και ιδίως στον κ. Σαμαρά ο οποίος, υποτίθεται, απέρριψε την λογική του πρώτου Μνημονίου: Πώς θα το υπογράψετε; Πάλι θα αποφύγετε να το διαβάσετε σε μια ύστατη προσπάθεια να προσποιηθείτε ότι, δεν μπορεί, κάποια λογική θα έχει;
Και για να μην νομίζετε ότι την πιο πάνω ανάλυση την ενστερνιζόμαστε μόνο κάποιοι περίεργοι «εγχώριοι», επιτρέψτε μου να κλείσω με ένα απόσπασμα από πρόσφατο άρθρο του ανταποκριτή των Financial Times στην Washington, Alan Beattie:
«Μια φτωχή χώρα της περιφέρειας ενθαρρύνθηκε να γίνει μέλος μιας κακοσχεδιασμένης νομισματικής ένωσης των πλούσιων χωρών οι οποίες κυριαρχούσαν σε αυτήν. Αυτές οι χώρες, αφού επέβαλαν κανόνες δανεισμού για τους συμμετέχοντες στην νομισματική τους ένωση, ήταν οι πρώτες που τους παραβίασαν. Και το έκαναν χωρίς να υποστούν καμία συνέπεια. Λόγω εφησυχασμού και αναποτελεσματικών κανόνων στις χρηματαγορές, και δεδομένης της έλλειψης επενδυτικών ευκαιριών στις αργοκίνητες οικονομίες τους, ενθάρρυναν τις τράπεζές τους να δανείζουν χωρίς μέτρο στην χώρα αυτή. Κι όταν αυτά τα δάνεια «έσκασαν», οι κυβερνήσεις των πλούσιων κρατών έτρεξαν να διασώσουν τις τράπεζές τους φορτώνοντας με νέα δάνεια την ελλειμματική κυβέρνηση της περιφέρειας. Αργότερα απαίτησαν και την τοποθέτηση τοποτηρητή στην χώρα αυτή με νομική ισχύ να προβαίνει σε κατασχέσεις φόρων από τους πολίτες της.»
Το ερώτημα, επαναλαμβάνω, είναι: Οι βουλευτές που θα κληθούν να ψηφίσουν αυτή την νέα Συνθήκη των Βερσαλλιών, για δεύτερη φορά σε δύο χρόνια, με τι ψυχολογικό τέχνασμα θα πείσουν τον εαυτό τους ότι υπερψηφίζοντάς την κάνουν καλό στον τόπο; Πάλι θα αποφύγουν να την διαβάσουν;

Η αποτυχία του Ευρώ

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012

Του Martin Feldstein, καθηγητή Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ
Foreign Affairs Magazine
Το ευρώ θα πρέπει τώρα να αναγνωριστεί ως ένα πείραμα που απέτυχε. Αυτή η αποτυχία, η οποία ήρθε μόλις μετά από 12 χρόνια από την εισαγωγή του, το 1999, δεν ήταν ένα ατύχημα ή το αποτέλεσμα γραφειοκρατικής κακοδιαχείρισης, αλλά η αναπόφευκτη συνέπεια της επιβολής ενιαίου νομίσματος σε μια πολύ ετερογενή ομάδα χωρών. Οι αρνητικές οικονομικές συνέπειες του ευρώ περιλαμβάνουν την κρίση χρέους σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, την εύθραυστη κατάσταση των μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών, τα υψηλά επίπεδα ανεργίας σε όλη την ευρωζώνη και το μεγάλο εμπορικό έλλειμμα, που μαστίζει σήμερα τις περισσότερες χώρες της ευρωζώνης.
Ο πολιτικός στόχος της δημιουργίας μιας εναρμονισμένης Ευρώπης απέτυχε επίσης. Η Γαλλία και η Γερμανία έχουν υπαγορεύσει επώδυνα μέτρα λιτότητας στην Ελλάδα και την Ιταλία ως προϋπόθεση για την οικονομική βοήθειά τους και το Παρίσι και το Βερολίνο συγκρούστηκαν γύρω από το ρόλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και στο πώς θα μοιραστούν το βάρος της οικονομικής ενίσχυσης.
Το κίνητρο που οδήγησε στην Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση και το ευρώ ήταν πολιτικό, όχι οικονομικό. Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί το δικαιολόγησαν με το ότι η χρήση ενός κοινού νομίσματος θα ενστάλαζε στο κοινό τους μια μεγαλύτερη αίσθηση του ανήκειν σε μια ευρωπαϊκή κοινότητα και ότι η μεταβίβαση της ευθύνης για τη νομισματική πολιτική από τις εθνικές πρωτεύουσες σε μια ενιαία κεντρική τράπεζα της Φρανκφούρτης θα σηματοδοτούσε μια μετατόπιση της πολιτικής εξουσίας.
Το κύριο πολιτικό κίνητρο για την ενδυνάμωση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ήταν, και πιθανόν ακόμα να είναι, η ενίσχυση του ρόλου της Ευρώπης στην παγκόσμια σκηνή. Το 1956, λίγο μετά που οι Ηνωμένες Πολιτείες ανάγκασαν τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από τη Διώρυγα του Σουέζ, ο Γερμανός Καγκελάριος Konrad Adenauer είπε σ’ ένα Γάλλο πολιτικό, ότι τα μεμονωμένα ευρωπαϊκά κράτη δεν θα ήταν ποτέ σε θέση να ηγηθούν ως παγκόσμιες δυνάμεις, αλλά “ μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να παίξουν καθοριστικό ρόλο στον κόσμο. Να ενωθούν και να δημιουργήσουν την Ευρώπη…. η Ευρώπη θα είναι η απάντησή σου “ . Ένα χρόνο αργότερα, η Συνθήκη της Ρώμης ξεκίνησε την Κοινή Αγορά.
Η Κοινή Αγορά επεκτάθηκε το 1967 για να σχηματίσει τις Ευρωπαϊκές Κοινοτήτες, και στη συνέχεια, το 1992, η Συνθήκη του Μάαστριχτ ίδρυσε την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία δημιούργησε μια μεγαλύτερη ζώνη ελεύθερων συναλλαγών, που προέβλεπε την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού και έθετε ένα χρονοδιάγραμμα για την υιοθέτηση ένός ενιαίου νομίσματος και μιας ολοκληρωμένης ευρωπαϊκής αγοράς για αγαθά και υπηρεσίες. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χρησιμοποίησε τη ρύθμιση αυτή ως εφαλτήριο για την άσκηση μεγαλύτερης πολιτικής ενότητας και δημιούργησε το προσχηματικό επιχείρημα ότι η ζώνη ελεύθερων συναλλαγών θα μπορούσε να πετύχει μόνο αν οι χώρες μέλη της χρησιμοποιούν ένα ενιαίο νόμισμα. (Δεν υπάρχει, βέβαια, τίποτα στην οικονομική λογική και εμπειρία που να υπαγορεύει ότι το ελεύθερο εμπόριο απαιτεί ένα ενιαίο νόμισμα. Η Βορειοαμερικανική Συμφωνία Ελεύθερων Συναλλαγών, για παράδειγμα, έχει προκαλέσει αύξηση των εμπορικών συναλλαγών χωρίς να σκεφτεί κανείς ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς και το Μεξικό θα πρέπει να έχουν ένα ενιαίο νόμισμα).
Η Γερμανία αντιστάθηκε στην απόφαση για τη δημιουργία ενός ενιαίου νομίσματος, δείχνοντας απροθυμία να εγκαταλείψει το γερμανικό μάρκο και τη σταθερότητα των τιμών και την ευημερία που έφερε στη μεταπολεμική οικονομία της χώρας. Αλλά η Γερμανία τελικά οπισθοχώρησε και η Γαλλία και οι άλλοι κατάφεραν να καθιερώσουν ένα πρόγραμμα που θα οδηγούσε στην κυκλοφορία του ευρώ το 1999. Η Γερμανία ήταν, ωστόσο, σε θέση να επηρεάσει κάποια από τα χαρακτηριστικά της ΕΚΤ: Την επίσημη ανεξαρτησία της τράπεζας, το στόχο για την ενιαία πολιτική της σταθερότητας των τιμών, την απαγόρευση της αγοράς ομολόγων από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών, τον κανόνα “ μη διάσωσης” για τις χώρες που θα βρίσκονταν υπό πτώχευση και την έδρα της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη. Η Γερμανία επέβαλε, επίσης, τη δημιουργία ενός Συμφώνου Σταθερότητας, που θεσμοθετούσε οικονομικές κυρώσεις για οποιαδήποτε χώρα που είχε έλλειμμα άνω του 3% του ΑΕΠ της ή με ένα χρέος που θα υπερέβαινε το 60 % του ΑΕΠ. Όταν η Γαλλία και η Γερμανία παραβίασαν σύντομα αυτές τις συνθήκες, το Συμβούλιο Υπουργών ψήφισε να μην επιβληθούν κυρώσεις και οι όροι του Συμφώνου εξασθένησαν κατά τέτοιο τρόπο ώστε δεν είχαν πλέον κανένα νόημα.
Ένας προαναγγελθείς θάνατος
Πολύ πριν το ευρώ εισαχθεί επίσημα, οι οικονομολόγοι επεσήμαναν τις αρνητικές συνέπειες που ένα ενιαίο νόμισμα θα είχε στις οικονομίες της Ευρώπης. (Βλέπε, για παράδειγμα, το άρθρο μου στον Economist το 1992, “ Η ένσταση κατά του ευρώ”, ή το δοκίμιό μου από αυτές τις σελίδες, “ Η ΟΝΕ και οι διεθνείς συγκρούσεις”, Νοέμβριος/ Δεκέμβριος του 1997). Τα ενιαία νομίσματα απαιτούν από όλες τις χώρες της νομισματικής ένωσης να έχουν την ίδια νομισματική πολιτική και το ίδιο βασικό επιτόκιο, με επιτόκια που διαφέρουν μεταξύ των οφειλετών μόνο λόγω της ενδεχόμενης διαφοράς του πιστωτικού κινδύνου. Το ενιαίο νόμισμα σημαίνει, επίσης, μια σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία εντός της νομισματικής ένωσης και την ίδια συναλλαγματική ισοτιμία σε σχέση με όλα τα άλλα νομίσματα, ακόμα και όταν μεμονωμένες χώρες της νομισματικής ένωσης θα επωφελούνταν από τις αλλαγές στις σχετικές τιμές. Οι οικονομολόγοι εξήγησαν ότι το ευρώ θα οδηγούσε σε μεγαλύτερες διακυμάνσεις στην παραγωγή και την απασχόληση, μια πολύ πιο αργή προσαρμογή στη μείωση της συνολικής ζήτησης και επίμονες ανισορροπίες του εμπορίου μεταξύ της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου. Πραγματικά, όλα αυτά τα αρνητικά αποτελέσματα σημειώθηκαν κατά τα τελευταία χρόνια.
Και να γιατί: όταν μια επαρχία έχει τη δική της νομισματική πολιτική, δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε μια πτώση της ζήτησης μέσω της μείωσης των επιτοκίων για την τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας. Αλλά η ΕΚΤ πρέπει να κάνει νομισματική πολιτική με βάση τη γενική κατάσταση όλων των χωρών στη νομισματική ένωση. Αυτό δημιουργεί μια κατάσταση στην οποία τα επιτόκια είναι πολύ υψηλά στις χώρες με αυξανόμενη ανεργία και πάρα πολύ χαμηλά στις χώρες με ραγδαία αύξηση των μισθών. Και λόγω του μεγάλου μεγέθους της γερμανικής οικονομίας σε σχέση με τους άλλους στην Ευρώπη, η νομισματική πολιτική της ΕΚΤ πρέπει να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα με τις αποφάσεις της στις συνθήκες που επικρατούν στη Γερμανία από ό, τι δίνει στις συνθήκες που επικρατούν σε άλλες χώρες.
Η σκληρή αντιπληθωριστική πολιτική της ΕΚΤ προκάλεσε πτώση των επιτοκίων σε χώρες όπως η Ιταλία και η Ισπανία, εκεί όπου οι προσδοκίες υψηλού πληθωρισμού είχαν προηγουμένως διατηρήσει τα επιτόκια σε υψηλά επίπεδα. Τα νοικοκυριά και οι κυβερνήσεις στις χώρες αυτές ανταποκρίθηκαν στα χαμηλά επιτόκια με την αύξηση του δανεισμού τους, με τα νοικοκυριά να χρησιμοποιούν το αυξανόμενο χρέος χρηματοδοτώντας ένα κύμα οικοδόμησης κατοικιών και τις τιμές τους και τις κυβερνήσεις να το χρησιμοποιούν για τη χρηματοδότηση μεγαλύτερων κοινωνικών προγραμμάτων.
Το αποτέλεσμα ήταν να αυξάνεται με ταχύ ρυθμό η αναλογία του δημόσιου και του ιδιωτικού χρέους προς το ΑΕΠ σε αρκετές χώρες, όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ιταλία και η Ισπανία. Παρά τον αυξημένο κίνδυνο για τους δανειστές για ό, τι αυτό συνεπάγεται, οι παγκόσμιες αγορές κεφαλαίου δεν απάντησαν με άνοδο των επιτοκίων στις χώρες που βρέθηκαν με αυξανόμενο επίπεδο χρέους. Οι αγοραστές ομολόγων θεώρησαν ότι ένα ομόλογο που εκδίδεται από μία κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση ήταν εξίσου ασφαλές όπως ένα ομόλογο που εκδίδεται από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αγνοώντας τη διάταξη της Συνθήκης του Μάαστριχτ περί ” μη διάσωσης “ . Ως αποτέλεσμα, τα επιτόκια των ελληνικών και ιταλικών ομολόγων ήταν διαφορετικά από το επιτόκιο των γερμανικών ομολόγων μόνο κατά ένα μικρό κλάσμα του εκατοστού.

Το έγκλημα του ΔΝΤ...

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
Ο «φονιάς» της Ιπποκράτους και ο τραβεστί «συνένοχος» της Συγγρού.
Τα μεγάλα «μυστικά» της μεταπολίτευσης.
Τι σχέση έχει ο Μητσοτάκης με τον Αντωνάκη;
Γιατί ο γιος του «κομμουνιστή» Ψυχάρη ανέλαβε σύμβουλος της ΝΔ;
Ποιοι μας οδήγησαν στο ΔΝΤ και την καταστροφή;
Πολλές φορές συνηθίζουμε να λέμε ότι η ζωή "πλέκει" σενάρια, τα οποία είναι αξεπέραστα ακόμα και για τον πιο ευφάνταστο σεναριογράφο. Σενάρια πέρα και πάνω από κάθε ανθρώπινη φαντασία.

Ένα τέτοιο ασυναγώνιστο σενάριό της βλέπουμε να εκτυλίσσεται μπροστά μας και το οποίο αφορά την πολιτική μας σκηνή. Για άλλη μια φορά μπροστά στα μάτια μας η πραγματικότητα ξεπερνά τη φαντασία. Από τους χιλιάδες δρόμους της πρωτεύουσας, η ηγεσία της ΝΔ επέλεξε εκείνον τον δρόμο, που η φήμη του την απειλεί με "αποκαλύψεις" ...Εκείνον τον δρόμο, που δημιουργεί επικίνδυνους συνειρμούς.....
...Εκείνον, που θα έπρεπε να αποφύγει ακόμα κι αν την απειλούσαν με ένα πιστόλι στο "κρόταφο". Από ποιον επιλέχθηκε; Από εκείνον, ο οποίος ήταν αυτός, που θα είχε τη μεγαλύτερη ζημιά από τέτοιου είδους συνειρμούς.
Σε τι είδους συνειρμούς αναφερόμαστε; Για τι ακριβώς είναι γνωστή η Συγγρού; Για τους "τραβεστί", που κάνουν "πιάτσα" στους παραδρόμους της. Τι ακριβώς όμως περιγράφει ο όρος "τραβεστί"; Ο όρος αυτός δεν έχει καμία σχέση με γενετήσιες ανωμαλίες ή σεξουαλικές προτιμήσεις. Ο όρος είναι λατινικός και σημαίνει τη μεταμφίεση. ..."Δια" της "ενδύσεως" ή της "επενδύσεως"... θα μπορούσαμε να το μεταφράσουμε ελεύθερα. "Τραβεστί", λοιπόν, είναι ένας "μεταμφιεσμένος", ο οποίος παριστάνει κάτι που δεν είναι. Ο απλά μεταμφιεσμένος, που, πέρα από τη μεταμφίεσή του, δεν έχει κάνει τίποτε άλλο που ν' αλλάζει τη φύση του. Στην προκειμένη περίπτωση είναι ο άνδρας, που, φορώντας απλά γυναικεία ρούχα, παριστάνει τη γυναίκα. Μια πράξη απλή όσο απλή είναι μια καρναβαλίστικη μεταμφίεση.
Τι σχέση έχει αυτό το πράγμα με τη ΝΔ; ...Μεγάλη ...Πολλή μεγάλη ...Τόσο μεγάλη, που θα τρόμαζε ο Μητσοτάκης ή ο Σαμαράς, αν συνειδητοποιούσαν πόσο μεγάλη "πατάτα" ήταν αυτή η μετακόμιση. Θα τρόμαζαν και μόνον στη σκέψη του τι θα τους κόστιζε, αν αυτή γινόταν αντιληπτή από τη μεγάλη μάζα του ελληνικού λαού ...Ειδικά των πολιτών που είναι δεξιοί και νομίζουν ότι και η ΝΔ —ως κόμμα— είναι δεξιά ...Των πολιτών αυτών, που σήμερα δεν καταλαβαίνουν ότι η μητσοτακική και κατ’ επέκταση σαμαρική ΝΔ είναι "τραβεστί" της Δεξιάς. Η ΝΔ είναι ένα κόμμα, που παριστάνει το δεξιό, ενώ είναι κάτι άλλο. Παριστάνει τη δεξιά, γιατί τα αφεντικά της δεν είναι τέτοια. Παριστάνει τη δεξιά, αλλά έχει ως στόχο της να προστατεύσει τους ιδιοκτήτες της και αυτοί δεν έχουν καμία σχέση με τη Δεξιά.
Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για να καταλάβει ο αναγνώστης τι θέλουμε να πούμε. Βλέποντας κάποιος τα σημερινά πολιτικά δρώμενα, αδυνατεί να τα εξηγήσει με βάση τη λογική. Σε μια ιδιαίτερα ευνοϊκή για τη Δεξιά περίοδο, δεν είναι κατανοητή η σημερινή στάση της ΝΔ. Με το δήθεν "αντίπαλο" και "μισητό" ΠΑΣΟΚ να έχει πέσει στο "καναβάτσο", κανένας δεν σπεύδει να του δώσει τη χαριστική βολή. Το ΠΑΣΟΚ, το οποίο στην κυριολεξία "έθαψε" ζωντανή τη Δεξιά στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, "αργοπεθαίνει" και κανένας από τα θύματά του δεν δείχνει τη διάθεση να το "αποτελειώσει". Απολύτως καμία διάθεση, παρ' όλο που οι ευκαιρίες διαδέχονται η μία την άλλη.
Ευκαιρία είναι, για παράδειγμα, που υπό τις παρούσες συνθήκες ο Γιωργάκης έκανε σοσιαλιστικές "διακοπές" στην Κόστα Ρίκα και θα συνεχίσει να κάνει. Αυτό είναι παράξενο, γιατί δείχνει πως για κάποιον ανεξήγητο λόγο δεν ανησυχεί για την τύχη του κόμματός του ...Στον αυτόματο "πιλότο" το έχει βάλει. Το έχει θέσει στη διάθεση των "δανειστών" μας και δεν ανησυχεί για τίποτε. Τον κυβερνητικό ρόλο της λαϊκής "εντολής", που έχει λάβει το κόμμα του από τον λαό, τον έχει δώσει στον τραπεζοϋπάλληλο Παπαδήμο και τον κομματικό ρόλο της πασοκικής "εντολής", που έχει λάβει ο ίδιος ως αρχηγός του κόμματος, τον έχει δώσει στον Καρχιμάκη.
Συμφώνησαν να γίνουν εκλογές στα μέσα Φεβρουαρίου και ο Σαμαράς, ο οποίος θεωρητικά θα έπρεπε να κινήσει γη και ουρανό, για να εμποδίσει την οποιαδήποτε καθυστέρηση, διαμηνύει προς όλες τις κατευθύνσεις πως δεν "κοιμάται" αγκαλιά με το ημερολόγιο. Πολιτικός αρχηγός, που να δείχνει τόσο απρόθυμος να γίνει Πρωθυπουργός, δεν έχει ξαναϋπάρξει πριν τον Σαμαρά. Πολιτικός αρχηγός, που να υποτάσσεται τόσο εύκολα και τόσο απόλυτα στην πρωθυπουργική εξουσία ενός δοτού τραπεζοϋπαλλήλου, δεν έχει ξαναϋπάρξει πριν τον Σαμαρά. Πολιτικός ηγέτης, επικεφαλής μια παράταξης, που αδιαφορεί για την ευκαιρία που του δίνει ένας θανάσιμος εχθρός της, δεν έχει υπάρξει άλλος. Δεν είναι κατανοητή η "άρνηση" του αρχηγού της να επωφεληθεί άμεσα και γρήγορα από την κρίση που περνάει το αντίπαλο "στρατόπεδο".
Όλα αυτά τα πρωτοφανή και τα μυστήρια χαρακτηρίζουν τη θητεία-Σαμαρά στην ηγεσία της ΝΔ. Λες και δεν θέλει να γίνει Πρωθυπουργός, εφόσον είναι εύκολο γι' αυτόν να το πετύχει, σε περίπτωση που πάμε σε εκλογές. Και όμως, δεν ζητάει εκλογές αυτός, ο οποίος θα αγγίξει το "όνειρό" του, αν γίνουν τέτοιες. Αντιλαμβανόμαστε ότι εδώ πλέον μπορούμε να μιλάμε κανονικά για συνενοχή της ΝΔ. Δεν εξηγείται διαφορετικά. Το δήθεν "εχθρικό" και σχεδόν "μισητό" ΠΑΣΟΚ "βυθίζεται" στο χάος και η ΝΔ όχι μόνον δεν το "αποτελειώνει", δίνοντας του μια "σπρωξιά", αλλά αναλαμβάνει να "σηκώσει" η ίδια το μεγαλύτερο βάρος των "αμαρτιών" του. Έφτασε στο σημείο να ψηφίζει η ίδια τα νομοσχέδια του ΠΑΣΟΚ, τα οποία αρνούνται να ψηφίσουν οι ίδιοι οι βουλευτές του. Με αυτόν τον τρόπο δίνει την ευκαιρία στους Πασόκους βουλευτές να παραστήσουν τους "αντιμνημονιακούς" και χρεώνεται η ίδια κόστη για σφάλματα που δεν είναι δικά της.
Όμως, ευκαιρία δεν δίνει μόνον ο "ποδηλάτης" αρχηγός του ΠΑΣΟΚ. Ανάλογες ευκαιρίες δίνουν και τα στελέχη του. Πρόσφατα ο Χρυσοχοϊδης δήλωσε δημοσίως ότι δεν διάβασε την πιο οδυνηρή και πιο επικίνδυνη σύμβαση που υπέγραψε το σύγχρονο ελληνικό κράτος και στη Συγγρού δεν υπήρξε καμία αντίδραση. Την ίδια ώρα ο Λοβέρδος μάς απειλούσε με εμφυλιοπολεμικό "μακελειό" και η ΝΔ "σφύριζε" αδιάφορα. Εξακολουθεί να συμμετέχει στην κυβέρνηση και δεν θέτει θέμα αποπομπής του "μακελάρη". Εξακολουθεί και στηρίζει τον Λοβέρδο, ο οποίος, ως κοινός αλήτης, "απείλησε" με "μακελειό" σε περίπτωση που διωχθεί δικαστικά ο Παπανδρέου. Αντί να στραφεί συνολικά εναντίον του ΠΑΣΟΚ, τώρα που —μέσω ηλιθίων, τύπου Χρυσοχοϊδή ή Λοβέρδου— της δίνει την ευκαιρία να του επιτεθεί, πηγαίνει και το "στηρίζει". Κρύβεται ο Αντωνάκης στους παραδρόμους της Συγγρού και ο Μιχελάκης "ψελλίζει" κάτι γενικότητες για "απρέπειες".
Κάτι περίεργο συμβαίνει, για να έχει η ΝΔ αυτήν τη συμπεριφορά. Κάτι πολύ περίεργο, για να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα. Δεν εξηγείται με βάση τη λογική το ότι το ΠΑΣΟΚ παραπαίει καθημερινά και την ίδια ώρα η "εχθρική" ΝΔ όχι απλά δεν ζητάει εκλογές να το "γκρεμίσει" από την εξουσία, αλλά το στηρίζει σαν "δεκανίκι". Τι μυστήριο είναι και τούτο; Αυτοί, οι οποίοι επί δεκαετίες έβαζαν τους πολίτες να μαλώνουν στα καφενεία, κάθονται και "στηρίζουν" τους αντιπάλους; Ο λαός είναι έτοιμος να τιμωρήσει τους υπεύθυνους για την προδοσία του ΔΝΤ και αυτοί, οι οποίοι φαινομενικά μπορούν να επωφεληθούν άμεσα, δεν πηγαίνουν στο "ταμείο" των εκλογών; ...Δεν τολμάνε να διεκδικήσουν τα κέρδη και τρέχουν ν' αρπάξουν το μερίδιο από τη ζημιά;
Παράξενα και ανεξήγητα πράγματα είναι αυτά. Παράξενα και ανεξήγητα όσο παράξενες και ανεξήγητες συνεργασίες βλέπουμε να στηρίζουν την κυβέρνηση του Παπαδήμου. ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ αναλαμβάνουν να φέρουν από κοινού την ευθύνη της συγκυβέρνησης και ο μόνος που ευνοείται να είναι το ΠΑΣΟΚ; Οι ΠΑΣΟΚΟΙ βρήκαν συνεταίρους στη ζημιά και εξακολουθούν να αντλούν κέρδη; Βρήκαν "κορόιδα" να μοιραστούν την ευθύνη του συνταγματικού πραξικοπήματος και διατήρησαν όλα τα βασικά υπουργεία που είχαν ανάγκη, για να καλύψουν τα "ίχνη" τους και να κάνουν τις "δουλειές" τους;
Επειδή εμείς είμαστε της σωκρατικής λογικής και μας αρέσει να "εκμαιεύουμε" την απάντηση από τον αναγνώστη, προκειμένου να τον βάζουμε να σκέφτεται πάνω σε "στέρεες" βάσεις, θα επιχειρήσουμε να τον βάλουμε να βγάλει μόνος του τις απαντήσεις από τα σημερινά μυστήρια. Ρωτάμε λοιπόν τα πλέον προφανή, που είναι γνωστά σε όλους. Τι ακριβώς είναι η ΝΔ σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ και πώς μπορούν να συνεργάζονται; Υπάρχει συνεκτικό "στοιχείο", που να συνδέει τα τρία "ξένα" κόμματα της συγκυβέρνησης μεταξύ τους; Είναι τόσο "ξένα" μεταξύ τους το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και το ΛΑΟΣ όσο θέλουν να μας δείχνουν οι αρχηγοί τους και βέβαια οι "δανειστές" μας, οι οποίοι κατά καιρούς τους ζητάνε τις υπογραφές τους; Τι πραγματικά "ενώνει" τον Παπανδρέου, με τον Σαμαρά και τον Καρατζαφέρη;
Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για να βγάλουμε μια άκρη. Η ΝΔ δεν είναι μια αυτοτελής πολιτική "δημιουργία", η οποία ξεκινάει την ύπαρξή της από την "αυγή" της Μεταπολίτευσης. Η ΝΔ είναι η "συνέχεια" της Δεξιάς, η οποία κάποτε υποτίθεται πως ήταν "βασιλική". Το ΠΑΣΟΚ έχει ένα ανάλογο background. Είναι η "συνέχεια" της βενιζελικής παράταξης, η οποία κάποτε επίσης υποτίθεται πως ήταν "αντιβασιλική".
Αυτοί δεν είναι οι υποτίθεται δύο μεγάλοι πόλοι, που διχάζουν εδώ και έναν αιώνα την πατρίδα μας και τον ελληνικό λαό; Γιατί λέμε υποτίθεται; Γιατί στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν πλέον οι αντίπαλοι, που κάποτε δίχαζαν τον ελληνικό λαό. Ο ένας έχει "καταπιεί" τον άλλο και απλά —για λόγους στρατηγικής— εμφανίζονται να υπάρχουν σαν αντίπαλοι, ενώ αυτό δεν συμβαίνει. Απλά συντηρούν ένα διχαστικό "παιχνίδι", το οποίο παλαιότερα ήταν τέτοιο, ενώ τώρα δεν είναι ...Ένα παιχνίδι, το οποίο το ξέρουν καλά και τους διατηρεί σε μόνιμη επαφή με την εξουσία ...Ένα παιχνίδι, όπου "παίκτες" είναι δύο μεγάλες συμμορίες ιδιωτών που παριστάνουν τους κομματάρχες και "διχάζουν" τον λαό, εμφανιζόμενοι σαν "παραταξιάρχες" ...Η συμμορία του τέως βασιλιά και η συμμορία του Βενιζέλου.
Αυτοί οι συγκεκριμένοι ιδιώτες —μαζί με τα περιβάλλοντά τους— παρουσιάζονται σαν "παίκτες" σε ένα παιχνίδι εξουσίας, το οποίο στο τέλος μετατρέπει τον λαό σε θύμα τους ...Ένα "στημένο" πλέον παιχνίδι ...Ένα "παιχνίδι" τύπου "Παναθηναϊκού" εναντίον "Ολυμπιακού", όπου ο λαός είναι ένα αφελές θύμα της "κερκίδας" και οι γνωστοί κομματάρχες κάνουν τα παιχνίδια των "προέδρων" ...Ένα "παιχνίδι", όπου ο ψηφοφόρος μοιάζει με τον "φίλαθλο" που δήθεν συμπάσχει, συμπορεύεται και αγωνίζεται με τον "δικό" του πρόεδρο για τους δήθεν κοινούς σκοπούς, αλλά με διαφορετικά κέρδη ..."Αγκαλιασμένοι" σφικτά στις εκλογές και στην κονόμα χώρια. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στο "παιχνίδι" μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ...Όλοι μαζί "αγωνίζονται", αλλά τα Porsche και οι "επαύλεις" στην Κηφισιά είναι για τους "πρίγκιπες".
Αυτές οι συμμορίες, οι οποίες μονοπωλούν την εξουσία για περίπου έναν αιώνα στην Ελλάδα, είναι αυτές, οι οποίες τελικά "μεταλλάχθηκαν" σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Εδώ τίθεται και το πρώτο και πλέον βασικό ερώτημα. Τα σημερινά κόμματα είναι πραγματικά "μεταλλάξεις" εκείνων των παρατάξεων ή μήπως πρόκειται για "παράσταση"; Αν το ΠΑΣΟΚ είναι πραγματικά η μετάλλαξη της παλαιάς βενιζελικής παράταξης, πόσο αυθεντική μετάλλαξη της βασιλικής παράταξης είναι η ΝΔ; Πόσο αυθεντική μπορεί να είναι μια παράταξη, της οποίας ο βασιλικός "ιδιοκτήτης" είναι απών και τον απόλυτο έλεγχό της τον διατηρεί ο ανιψιός του Βενιζέλου; Πόσο αυθεντική μπορεί να είναι μια παράταξη, της οποίας ο σημερινός ηγέτης είναι ο εγγονός του Μπενάκη, που υπήρξε ο βασικός συνεργάτης του Βενιζέλου; Κατάλαβε ο αναγνώστης τον λόγο που αναζητούμε το "τραβεστί" της Συγγρού;
Αυτό που λέμε, δηλαδή, είναι ότι για κάποιον λόγο στη Μεταπολίτευση μεταφέρθηκε το "σκηνικό" της προχουντικής πολιτικής σκηνής, αλλά στη "φο" μορφή του. Μεταφέρθηκε σαν "φαρσοκωμωδία", απλά και μόνο για να παγιδεύεται το "πόπολο". Στην πραγματικότητα η "μάχη" αυτών των δύο γιγάντων έληξε με την πτώση της Χούντας. Γιατί; Γιατί τότε οριστικοποιήθηκε η ολοσχερής ήττα της Δεξιάς. Το Colpo Grosso των Βενιζελικών πέτυχε και με το Δημοψήφισμα "ακρωτηριάστηκε" αυτό, το οποίο όλοι μας γνωρίζαμε ως παραδοσιακή "Δεξιά". Το "παραδοσιακή" πηγαίνει στον βασιλικό θεσμό, γιατί έτσι κι αλλιώς και οι βενιζελικοί έκφραση της ίδιας Δεξιάς ήταν. Μόνον αν καταλάβει κάποιος αυτό το "colpo", μπορεί να καταλάβει την ουσία της Μεταπολίτευσης.
Στη Μεταπολίτευση στην πραγματικότητα δεν υπήρξε ποτέ Δεξιά. Υπήρξε μόνον το "πτώμα" της Δεξιάς, όπως το περιέφεραν οι νικητές βενιζελικοί ...Ένα "ζόμπι", που το "βίαζαν" όποτε ήθελαν, γιατί απλούστατα είχε "προδοθεί" εκ των έσω ...Πολύ "έσω", αν σκεφτεί κάποιος ότι ο μεγάλος προδότης της Δεξιάς ήταν αυτός, ο οποίος καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης εμφανιζόταν σαν ο ιερός της "μόσχος" ...Το "καμάρι" της, που εμφανιζόταν σαν "εθνάρχης" της. Με ηγέτη της αυτόν, η Δεξιά έδωσε την παντοκρατορία σε έναν αμερικανοεβραίο καραγκιόζη, ο οποίος επί σχεδόν τριάντα χρόνια εξουσίαζε με το σύνθημα ..."ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά". Αν γνωρίζει κάποιος την πορεία των πραγμάτων, μπορεί να καταλάβει τι συνέβη και πόσο κορόιδο πιάστηκε ο ελληνικός λαός. Ο λαός, ο οποίος εγκλωβίστηκε σε ένα "στημένο" παιχνίδι και περίμενε να "σωθεί" από προδότες και χαφιέδες ξένων υπηρεσιών.

20,5 δις ευρώ τα χρέη των ΔΕΚΟ στο δημόσιο!

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

Το μεγαλύτερο ανεξόφλητο υπόλοιπο έχει ο ΟΣΕ με περίπου 8 δις ευρώ
Στα 20,5 δις ευρώ ανέρχονταν στο τέλος του 2011 τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το δημόσιο των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, έναντι 22,4 δις ευρώ στο τέλος του 2010, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κ. Φίλιππος Σαχινίδης.
Από αυτά, περίπου 15 δις ευρώ αφορούν επιχειρήσεις που άμεσα ή έμμεσα ελέγχονται από το Ελληνικό Δημόσιο και περίπου 5 δις ευρώ αφορούν εγγυήσεις οι οποίες έχουν δοθεί στον ιδιωτικό τομέα με κάποια κριτήρια.
Σύμφωνα με αυτά το μεγαλύτερο ανεξόφλητο υπόλοιπο στις 31 Δεκεμβρίου 2011 είχε ο ΟΣΕ με περίπου 8 δις ευρώ, ενώ το Αττικό Μετρό χρωστά 1,8 δις ευρώ και η ΔΕΗ 1,7 δις ευρώ

Σφοδρή επίθεση Ιερώνυμου σε κυβέρνηση – Τρόικα!

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

H Εκκλησία της Ελλάδος παίρνει θέση για το ελληνικό δράμα και, μάλιστα, ηχηρή. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος με μία ιδιαίτερα σκληρή δήλωσή του επιτίθεται τόσο στην Τρόικα όσο και στην κυβέρνηση για τις πολιτικές που ακολουθούνται, τονίζοντας με νόημα ότι δεν μπορεί να αγνοείται ο κίνδυνος κοινωνικής ανάφλεξης “ούτε από εκείνους που διατάσσουν, ούτε από εκείνους που εκτελούν τις φονικές συνταγές τους”.
“Η υπομονή των Ελλήνων εξαντλήθηκε” και “συντάξεις κόπηκαν, μεροκαματιάρηδες είναι σε απόγνωση και η ανασφάλεια έχει φωλιάσει σε κάθε ελληνικό σπίτι” είναι μερικές από τις επισημάνσεις που περιλαμβάνονται στην επιστολή του Αρχιεπισκόπου, ο οποίος χαρακτηρίζει όλες τις πολιτικές που χρησιμοποιήθηκαν μέχρι σήμερα ως αποτυχημένεςμ προσθέτοντας πως δεν είναι δυνατόν να ζητούνται και άλλα σκληρότερα, επώδυνα και άδικα μέτρα «στην ίδια αδιέξοδη και αποτυχημένη γραμμή του πρόσφατου παρελθόντος μας».
«Ζητούνται ακόμη μεγαλύτερες δόσεις ενός φαρμάκου που αποδεικνύεται θανατηφόρο» λέει χαρακτηριστικά ο Αρχιεπίσκοπος στην επιστολή του στον Πρωθυπουργό και αφήνει αιχμές για ξεπούλημα του εθνικού μας πλούτου. Μεθόδους που ο Αρχιεπίσκοπος χαρακτηρίζει ως “ύποπτη εμμονή σε αποτυχημένες συνταγές”.
Μάλιστα, ο Αρχιεπίσκοπος καλεί τους πολίτες να αποκρούσουν τους έξωθεν εκβιασμούς και τις θανατηφόρες συνταγές τους, υποστηρίζοντας πως η Ελλάδα δεν μπορεί να χαθεί ούτε γιατί κάποιοι το πίστεψαν, ούτε γιατί κάποιοι μπορεί να το θέλουν».
Ολόκληρη η επιστολή έχει ως εξής:
Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,
Σπαράσσεται η καρδιά και θολώνει ο νους μας με όσα συνέβησαν τους τελευταίους καιρούς και εξακολουθούν να συμβαίνουν στον Τόπο μας. Άνθρωποι με αξιοπρέπεια χάνουν, από τη μία στιγμή στην άλλη, τη δουλειά, ακόμη και το σπίτι τους.
Το φαινόμενο των αστέγων, αλλά και των πεινασμένων – φαινόμενο κατοχικών εποχών – παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις. Οι άνεργοι αυξάνονται κατά χιλιάδες μέρα με τη μέρα. Το ίδιο και τα λουκέτα μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Τα νέα παιδιά, τα καλύτερα μυαλά του Τόπου, παίρνουν τον δρόμο της μετανάστευσης. Οι πατεράδες μας δεν μπορούν να ζήσουν, μετά τις δραματικές περικοπές των συντάξεών τους.
Οικογενειάρχες και ιδίως οι πιο φτωχοί, οι πολύτεκνοι, οι μεροκαματιάρηδες, βρίσκονται σε απόγνωση, μετά τις αλλεπάλληλες περικοπές των μισθών τους και τους αβάσταχτους νέους φόρους. Η πρωτόγνωρη καρτερία των Ελλήνων εξαντλείται, η οργή παραμερίζει τον φόβο και ο κίνδυνος κοινωνικής ανάφλεξης δεν μπορεί να αγνοείται πια, ούτε από εκείνους που διατάσσουν, ούτε από εκείνους που εκτελούν τις φονικές συνταγές τους.
Στις δύσκολες και - αναντίλεκτα- κρίσιμες αυτές ώρες, οφείλουμε όλοι να ξέρουμε και να καταλαβαίνουμε τι σημαίνει το γεγονός ότι η ανασφάλεια, η απόγνωση και η κατάθλιψη έχουν φωλιάσει σε κάθε ελληνικό σπίτι. Ότι προκάλεσαν δυστυχώς – και συνεχίζουν να προκαλούν – ακόμη και αυτοκτονίες, εκείνων που δεν μπόρεσαν να αντέξουν το δράμα των οικογενειών και τον πόνο των παιδιών τους.
Μπροστά σε όλα αυτά, η Εκκλησία της Ελλάδος αξιοποιεί κάθε δυνατότητα αλληλεγγύης. Και είναι θετικό που, μέσα στην τόση καταχνιά, ξεπροβάλλει η ευαισθησία, το φιλότιμο και ο αγνός πατριωτισμός των Ελλήνων. Για να δώσει ένα πιάτο φαϊ, ένα ρούχο, μια ανάσα ζωής στους απελπισμένους. 
Δυστυχώς, όμως. Όπως ξεκάθαρα φαίνεται πλέον, το δράμα της Πατρίδας μας όχι μόνο δεν τελειώνει εδώ, αλλά μπορεί να προσλάβει και νέες ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Ζητούνται, άλλωστε, τις ώρες αυτές, ακόμη σκληρότερα, ακόμη πιο επώδυνα, ακόμη πιο άδικα μέτρα, στην ίδια αδιέξοδη και αποτυχημένη γραμμή του πρόσφατου παρελθόντος μας.

Ζητούνται ακόμη μεγαλύτερες δόσεις ενός φαρμάκου που αποδεικνύεται θανατηφόρο.
Ζητούνται δεσμεύσεις που δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά αναβάλλουν μόνο προσωρινά τον προαναγγελθέντα θάνατο της Οικονομίας μας.
Και υποθηκεύουν, ταυτόχρονα, την εθνική μας κυριαρχία.
Υποθηκεύουν τον πλούτο που έχουμε, αλλά και αυτόν που μπορεί να αποκτήσουμε στα εδάφη και τις θάλασσές μας.
Υποθηκεύουν την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, την Εθνική μας Αξιοπρέπεια.
Απογοητευμένοι, απελπισμένοι και ανήσυχοι Ελληνες μας ρωτούν και ζητούν υπεύθυνες, ειλικρινείς και πειστικές απαντήσεις.
Ρωτούν τι τους ξημερώνει η επόμενη ημέρα.
Ρωτούν που πάει η Πατρίδα μας.
Ρωτούν τι επιτέλους μπορεί να σταματήσει το δράμα.
Τι μπορεί να ξαναγεννήσει την χαμένη ελπίδα.
Δυστυχώς όμως !

Στη διαμόρφωση των αποφάσεων, οι φωνές των απελπισμένων, οι φωνές των Ελλήνων, αγνοούνται προ-κλητικά.
Δυστυχώς, σήμερα, οι Έλληνες δεν βρίσκουμε απάντηση ούτε στα όσα έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται, ούτε στα όσα ζητούνται από τους ξένους. Είναι, μάλιστα, τουλάχιστον ύποπτη η εμμονή τους σε αποτυχημένες συνταγές. Και είναι προκλητικές οι αξιώσεις τους σε βάρος της Εθνικής μας κυριαρχίας.
Και αυτό είναι, ίσως, το πιο ανησυχητικό.
Δεν μπορεί, άλλωστε να αγνοείται από κανέναν ότι οι αντοχές των ανθρώπων γύρω μας εξαντλήθηκαν. Όπως εξαντλήθηκαν και οι αντοχές της πραγματικής οικονομίας.
Και βέβαια, δεν μπορεί παρά να υπάρχουν μπροστά μας και άλλοι δρόμοι.
Δρόμοι πνευματικής ανάτασης και οικονομικής ανάταξης.
Δρόμοι δημιουργίας, ελπίδας και προοπτικής.
Δρόμοι ανοικτοί για κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα.
.Σε αυτούς τους δρόμους οφείλουμε να πορευθούμε όλοι, με τη συναίσθηση της μετάνοιας.
Ενώνοντας τις αστείρευτες δυνάμεις του Έθνους μας.
Αποκρούοντας, ταυτόχρονα, τους έξωθεν εκβιασμούς και απορρίπτοντας τις θανατηφόρες συνταγές τους.
Έχοντας, πάνω απ’ όλα, ακλόνητη τη βεβαιότητα, ότι με τη βοήθεια του Θεού και την πίστη στις δυνατότητές μας μπορούμε να τα καταφέρουμε.
Η Ελλάδα του Πολιτισμού, η Ελλάδα της Ιστορίας, η Ελλάδα των Παραδόσεων δεν μπορεί να χαθεί ούτε γιατί κάποιοι το πίστεψαν, ούτε γιατί κάποιοι μπορεί να το θέλουν. Η Ελλάδα μας μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Μπορεί, και πάλι, να τραβήξει μπροστά.

 
 
 

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

 
Copyright © Ellinas Blog