Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα news. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα news. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026

ΟΝΕΙΔΟΣ ο κλοιός στους οφειλέτες: Κατασχέσεις-εξπρές και ψηφιακό μπλόκο στους τραπεζικούς λογαριασμούς

ΟΝΕΙΔΟΣ ο κλοιός στους οφειλέτες: Κατασχέσεις-εξπρές και ψηφιακό μπλόκο στους τραπεζικούς λογαριασμούς

 


Ακόμη πιο στενός γίνεται ο κλοιός γύρω από τους οφειλέτες, καθώς οι κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών αφήνουν πίσω ένα μεγάλο μέρος της γραφειοκρατίας και περνούν σε ταχύτερες ψηφιακές διαδικασίες. Από την 1η Σεπτεμβρίου 2026, η αναζήτηση και η δέσμευση χρημάτων που βρίσκονται στις τράπεζες μπορεί να προχωρά ηλεκτρονικά, με συγκεκριμένες και αυστηρές προθεσμίες.

Η αλλαγή αφορά χιλιάδες οφειλέτες, καθώς το νέο καθεστώς δεν περιορίζεται στα χρέη προς το Δημόσιο. Τράπεζες, servicers και ιδιώτες πιστωτές αποκτούν μια σαφώς πιο σύντομη διαδρομή για την κατάσχεση χρημάτων εις χείρας τρίτου, με τις τράπεζες να καλούνται να δηλώσουν ηλεκτρονικά εάν υπάρχουν καταθέσεις που μπορούν να δεσμευτούν.

Στην πράξη, μια διαδικασία που μέχρι σήμερα περνούσε από έγγραφα, φυσικές επιδόσεις και γραμματείες δικαστηρίων αποκτά πλέον ψηφιακό «διάδρομο», αφήνοντας μικρότερα περιθώρια για καθυστερήσεις.

Υπάρχει, ωστόσο, και η άλλη όψη. Για όσους έχουν χρέη προς το Δημόσιο και βλέπουν τον λογαριασμό τους δεσμευμένο, η ΑΑΔΕ ανοίγει επίσης ηλεκτρονικό δρόμο για την άρση της κατάσχεσης. Το «ξεπάγωμα», όμως, δεν γίνεται αυτόματα: απαιτεί πληρωμή τουλάχιστον του 25% του χρέους και τακτοποίηση όλων των υπόλοιπων εκκρεμοτήτων.

Κεντρικό ρόλο στο νέο σύστημα έχει η ηλεκτρονική πλατφόρμα της Ομοσπονδίας Δικαστικών Επιμελητών Ελλάδας.

Για κάθε κατάσχεση δημιουργείται ξεχωριστός ψηφιακός φάκελος. Ο δικαστικός επιμελητής εκδίδει Μοναδικό Κωδικό Δήλωσης (ΜΚΔ), στον οποίο καταχωρίζονται ο αριθμός της κατασχετήριας έκθεσης και το αρμόδιο Πρωτοδικείο.

Στη συνέχεια μπαίνει στη διαδικασία η τράπεζα. Καλείται να δηλώσει ηλεκτρονικά εάν υπάρχουν χρήματα ή άλλες απαιτήσεις του οφειλέτη και να υποβάλει το σχετικό αρχείο σε μορφή PDF.

Κάθε κίνηση καταγράφεται. Η ηλεκτρονική υπογραφή και η χρονοσφραγίδα πιστοποιούν την ακριβή ημέρα και ώρα της υποβολής, δημιουργώντας πλήρες ψηφιακό ίχνος για την πορεία της υπόθεσης.

Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι πλέον περιορίζονται οι ενδιάμεσοι σταθμοί που μπορούσαν να καθυστερήσουν την εκτέλεση μιας κατάσχεσης.

Οκτώ ή 30 ημέρες για τις τράπεζες

Οι τράπεζες μπαίνουν πλέον σε αυστηρό χρονοδιάγραμμα. Ανάλογα με την περίπτωση, η δήλωσή τους πρέπει να βρίσκεται στο σύστημα έως τις 19:00 της όγδοης ή της τριακοστής ημέρας από την επομένη της επίδοσης του αντιγράφου της κατασχετήριας έκθεσης.

Εάν η καταληκτική ημερομηνία πέφτει σε αργία ή μη εργάσιμη ημέρα, μεταφέρεται στην αμέσως επόμενη εργάσιμη, αλλά το χρονικό όριο των 19:00 παραμένει.

Ακόμη και για ενδεχόμενο «μπλακ άουτ» της πλατφόρμας υπάρχει εναλλακτική. Εάν παρουσιαστεί τεχνικό πρόβλημα την τελευταία ημέρα, η δήλωση μπορεί να επιδοθεί με φυσικό τρόπο στον δικαστικό επιμελητή και η προθεσμία παρατείνεται αυτοδίκαια κατά μία ημέρα.

Στον ψηφιακό φάκελο δεν έχουν πρόσβαση όλοι. Τα στοιχεία μπορούν να βλέπουν ο δικαστικός επιμελητής, ο πληρεξούσιος του τρίτου και οι εξουσιοδοτημένοι δικηγόροι του οφειλέτη και εκείνου που επέβαλε την κατάσχεση.

Η αμοιβή του δικαστικού επιμελητή καθορίζεται ανάλογα με το ποσό της απαίτησης. Για ποσά έως 8.000 ευρώ ορίζεται στα 150 ευρώ, ενώ για ποσά από 8.000,01 ευρώ και πάνω διπλασιάζεται στα 300 ευρώ.

Υπάρχει επιπλέον τέλος χρήσης της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, ίσο με το 3% της αμοιβής του δικαστικού επιμελητή. Το συγκεκριμένο τέλος δεν φορτώνεται ούτε στον οφειλέτη ούτε στον πιστωτή, αλλά βαρύνει αποκλειστικά τον δικαστικό επιμελητή.

Το 25% που «ξεκλειδώνει» τον λογαριασμό

Για τους οφειλέτες του Δημοσίου, η πιο κρίσιμη αλλαγή βρίσκεται στην άλλη πλευρά της διαδικασίας: στο πώς μπορεί να φύγει η κατάσχεση από έναν τραπεζικό λογαριασμό.

Το νέο πλαίσιο της ΑΑΔΕ βάζει τρία «κλειδιά» για την αποδέσμευση. Πρώτο και βασικό είναι η πληρωμή τουλάχιστον του 25% της οφειλής για την οποία επιβλήθηκε η κατάσχεση, μαζί με τους τόκους και τις προσαυξήσεις.

Το υπόλοιπο χρέος πρέπει να έχει μπει σε ενεργή ρύθμιση ή να βρίσκεται σε αναστολή πληρωμής. Παράλληλα, ο φορολογούμενος πρέπει να έχει καθαρίσει και το υπόλοιπο μέτωπο των οφειλών του. Εάν υπάρχουν άλλα ληξιπρόθεσμα χρέη, ατομικά ή από αλληλέγγυα ευθύνη, θα πρέπει να έχουν εξοφληθεί ή να έχουν υπαχθεί σε ρύθμιση.

Η αίτηση για την άρση υποβάλλεται ηλεκτρονικά στο myAADE, μέσα από την εφαρμογή «Τα Αιτήματά μου», ενώ η σχετική απόφαση μπορεί να εκδοθεί μία φορά ανά οφειλέτη.

Το τοπίο των κατασχέσεων αλλάζει έτσι αισθητά: οι πιστωτές αποκτούν ταχύτερη πρόσβαση στη διαδικασία δέσμευσης καταθέσεων και οι τράπεζες λειτουργούν πλέον με το χρονόμετρο. Για τον οφειλέτη, από την άλλη πλευρά, υπάρχει δρόμος επιστροφής σε έναν «καθαρό» λογαριασμό, αλλά περνά υποχρεωτικά από την πληρωμή και τη ρύθμιση των χρεών του.

Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2026

Στα 3,27 δισ. ευρώ τα «φέσια» του Δημοσίου στους ιδιώτες: ΕΤΣΙ θα λειτουργεί η πλατφόρμα «Συνέπεια»

Στα 3,27 δισ. ευρώ τα «φέσια» του Δημοσίου στους ιδιώτες: ΕΤΣΙ θα λειτουργεί η πλατφόρμα «Συνέπεια»

 


Άνω των 3,2 δισ. ευρώ συνεχίζουν να κινούνται τα ληξιπρόθεσμα χρέη
τουΔημοσίου προς τους ιδιώτες (προμηθευτές, φορολογούμενους, συνταξιούχους), παρά τις κοινοτικές συστάσεις για μηδενισμό των χρεών και ακολούθως τις κυβερνητικές προσπάθειες να περιοριστούν οι οφειλές, για να αμβλυνθεί και το πρόβλημα ρευστότητας που προκαλείται στην αγορά.

Με τα νοσοκομεία να παραμένουν ο μεγαλύτερος οφειλέτης, το οικονομικό επιτελείο προωθεί τη «Συνέπεια», προκειμένου έως το τέλος του έτους να αποκτήσει για πρώτη φορά αναλυτική εικόνα για τους φορείς που εμφανίζουν τα μεγαλύτερα προβλήματα στις πληρωμές.

 Πώς θα λειτουργεί η «Συνέπεια»

Η νέα ηλεκτρονική πλατφόρμα θα παρέχει αναλυτική ενημέρωση για τα τιμολόγια που έχουν εξοφληθεί, αλλά και για εκείνα που παραμένουν για καιρό στα «συρτάρια».

Το νέο «εργαλείο» θα συγκεντρώνει, θα καταγράφει και θα εμφανίζει δημόσια σε πραγματικό χρόνο την πορεία των πληρωμών των κρατικών φορέων προς την αγορά. Κάθε ενδιαφερόμενος θα μπορεί να βλέπει: ποια τιμολόγια του Δημοσίου έχουν εξοφληθεί, ποια παραμένουν ανεξόφλητα ή σε εκκρεμότητα και ποιος φορέας χρωστάει και ποιο ποσό.

Στη φόρα

Η βασική φιλοσοφία της πλατφόρμας είναι η δημόσια «έκθεση» των φορέων εκείνων που καθυστερούν τις πληρωμές τους.

Έως σήμερα, τα χρέη των φορέων κρύβονταν πίσω από γενικά και αόριστα στατιστικά στοιχεία. Πλέον, η πλατφόρμα θα βγάζει στη… φόρα την ταυτότητα του ασυνεπούς φορέα και η διοίκηση του κάθε φορέα θα εκτίθεται άμεσα τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην κοινή γνώμη για τη διαχειριστική της ανικανότητα, με ότι αυτό συνεπάγεται για τις διοικήσεις, καθώς οι οργανισμοί του Δημοσίου που καθυστερούν συστηματικά τις πληρωμές θα μπαίνουν σε «μαύρη λίστα».

Στελέχη του ΥΠΕΘΟΟ, σημειώνουν, σύμφωνα με το ERTNews, ότι η ανάγκη για τη συγκεκριμένη πλατφόρμα είναι τεράστια, καθώς πρόκειται για τιμολόγια αξίας δισ. ευρώ.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι έως τα τέλη Αυγούστου 2026 είχαν ήδη καταγραφεί 265.000 τιμολόγια του Δημοσίου, συνολικής αξίας 22,6 δισ. ευρώ, από τις αρχές του έτους, με την έναρξη της υποχρεωτικής εφαρμογής.

Οφειλές δισ. ευρώ

Στο τέλος Ιουλίου 2026, το κράτος χρωστούσε πάνω από 3,2 δισ. ευρώ σε επιχειρήσεις, προμηθευτές, φορολογούμενους και συνταξιούχους, παρά την μείωση κατά 118 εκατ. ευρώ που σημειώθηκε από μήνα σε μήνα.

Όπως προκύπτει από τα νεότερα στοιχεία που δημοσιοποίησε το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, οι οφειλές υποχώρησαν στα 2,646 δισ. ευρώ από 2,764 δισ. ευρώ τον Ιούνιο.

Όμως, στον λογαριασμό, θα πρέπει να προστεθούν και οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων, ύψους 629 εκατ. ευρώ, με αποτέλεσμα το συνολικό ποσό που εξακολουθεί να οφείλει το Δημόσιο να διαμορφώνεται στα 3,275 δισ. ευρώ.

Ο “χάρτης” των χρεών του Δημοσίου προς τους ιδιώτες έως το τέλος Ιουλίου

Αναλυτικότερα, ο «χάρτης» των χρεών του Δημοσίου προς τους ιδιώτες, στο τέλος Ιουλίου, διαμορφώθηκε ως εξής:

  • Τα δημόσια νοσοκομεία οφείλουν 1,235 δισ. ευρώ σε προμηθευτές, ποσό μικρότερο κατά 70 εκατ. ευρώ σε σχέση με τον Ιούνιο του 2026, όταν οι οφειλές είχαν ανέλθει σε 1,305 δισ. ευρώ. Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η αποκλιμάκωση των τελευταίων μηνών συνεχίζεται, ωστόσο το ύψος των οφειλών παραμένει ιδιαίτερα υψηλό και εξακολουθεί να δημιουργεί σημαντική πίεση στις επιχειρήσεις που συνεργάζονται με το δημόσιο σύστημα υγείας.
  • Οι οφειλές των ασφαλιστικών ταμείων ανήλθαν σε 681 εκατ. ευρώ, μειωμένες κατά 34 εκατ. ευρώ σε σχέση με τα 715 εκατ. ευρώ του Ιουνίου με σημαντικό μέρος των εκκρεμοτήτων να συνδέεται με την απονομή συντάξεων. Αν και ο e-ΕΦΚΑ έχει επιταχύνει σημαντικά τη διαδικασία και ο μέσος χρόνος απονομής κύριας και επικουρικής σύνταξης έχει περιοριστεί περίπου στις 40 ημέρες, εξακολουθούν να υπάρχουν περιπτώσεις που απαιτούν περισσότερο χρόνο, ιδιαίτερα όταν ο ασφαλισμένος έχει διαδοχικό ή παράλληλο χρόνο ασφάλισης ή συμμετοχή σε περισσότερα επικουρικά Ταμεία.
  • Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης διαμορφώθηκαν τον Ιούλιο στα 326 εκατ. ευρώ, από 333 εκατ. ευρώ τον Ιούνιο. Η μείωση είναι περιορισμένη, ωστόσο δείχνει ότι συνεχίζεται η προσπάθεια εξόφλησης παλαιών υποχρεώσεων από δήμους και περιφέρειες.
  • Τα χρέη των Νομικών Προσώπων διαμορφώθηκαν στα 237 εκατ. ευρώ, από 243 εκατ. ευρώ τον Ιούνιο.

Επιστροφές φόρων

Οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων μειώθηκαν κατά 159 εκατ. ευρώ Ιούλιο και ανήλθαν σε 629 εκατ. ευρώ από 788 εκατ. ευρώ τον Ιούνιο.

Από το συνολικό ποσό των εκκρεμών επιστροφών φόρων:

  • 181 εκατ. ευρώ αφορούν άμεσους φόρους, 320 εκατ. ευρώ έμμεσους φόρους, 121 εκατ. ευρώ μη φορολογικά έσοδα και 6 εκατ. ευρώ λοιπούς φόρους.
  • 254 εκατ. ευρώ αφορούν επιστροφές που καθυστερούν πάνω από 90 ημέρες. Από το ποσό αυτό, 161 εκατ. ευρώ δεν έχουν επιστραφεί στους δικαιούχους λόγω έλλειψης δικαιολογητικών ή αδυναμίας επικοινωνίας με τους φορολογούμενους. Έτσι, η ΑΑΔΕ αναζητά χιλιάδες πολίτες προκειμένου να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες και να τους καταβληθούν τα ποσά που δικαιούνται.
  • 375 εκατ. ευρώ εκκρεμούν για διάστημα μικρότερο των 90 ημερών.

enikos.gr

Τετάρτη 26 Αυγούστου 2026

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΚΡΙΒΟΤΕΡΑ ΔΙΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ....

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΚΡΙΒΟΤΕΡΑ ΔΙΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ....

 


Η εικόνα που κυκλοφορεί στα κοινωνικά δίκτυα μιλά για 174 σταθμούς διοδίων σε περίπου 2.320 χιλιόμετρα αυτοκινητοδρόμων. Η αριθμητική διαίρεση δίνει πράγματι έναν σταθμό ανά 13,3 χιλιόμετρα. Το πρόβλημα είναι ότι συνδυάζονται στοιχεία διαφορετικών περιόδων και διαφορετικών τρόπων καταγραφής.


Με βάση τα τελευταία πλήρως συγκρίσιμα ευρωπαϊκά στοιχεία της ASECAP, με ημερομηνία αναφοράς την 31η Δεκεμβρίου 2024, στην Ελλάδα καταγράφονταν 175 σταθμοί διοδίων σε 2.202 χιλιόμετρα αυτοκινητοδρόμων που βρίσκονταν τότε σε λειτουργία.

Αυτό σημαίνει ότι η επίσημη ευρωπαϊκή αναλογία ήταν ένας σταθμός ανά περίπου 12,6 χιλιόμετρα και όχι ανά 13,3 χιλιόμετρα. Το 174 της εικόνας βρίσκεται πολύ κοντά στο πραγματικό μέγεθος εκείνης της περιόδου, δεν αποτελεί όμως το τελευταίο διαθέσιμο συγκρίσιμο στοιχείο.


Γιατί άλλοι μετρούν 174 και άλλοι πάνω από 200 διόδια
Η ελληνική συγκεντρωτική έκθεση για τα οδικά τέλη καταγράφει συνολικό δίκτυο παραχωρήσεων 2.322,4 χιλιομέτρων. Από αυτά, στο κοινό έτος αναφοράς βρίσκονταν σε λειτουργία 2.202 χιλιόμετρα και άλλα 120,3 χιλιόμετρα ήταν υπό κατασκευή. Επομένως, η εικόνα των «174 σταθμών σε 2.320 χιλιόμετρα» χρησιμοποιεί ουσιαστικά ολόκληρο το μήκος των παραχωρήσεων, συμπεριλαμβανομένων τμημάτων που τότε δεν είχαν ακόμη παραδοθεί, και το διαιρεί με έναν αριθμό σταθμών άλλης περιόδου.

Υπάρχει και μία δεύτερη, σημαντικότερη… παγίδα. Στην Ελλάδα λειτουργούν μετωπικοί σταθμοί πάνω στον κύριο άξονα, πλευρικοί σταθμοί στις εισόδους και εξόδους των κόμβων, λωρίδες συμβατικής πληρωμής, ηλεκτρονικές λωρίδες, καθώς και πύλες ελεύθερης ροής.

Αν ένας πλευρικός σταθμός μετρηθεί ως μία εγκατάσταση, προκύπτει ένας αριθμός. Αν κάθε κατεύθυνση, είσοδος και έξοδος καταγραφεί χωριστά, ο αριθμός αυξάνεται σημαντικά. Γι’ αυτό σε ιδιωτικούς χάρτες διαδρομών εμφανίζονται ακόμη και 212 σημεία χρέωσης. Πρόκειται όμως για διαφορετικό τρόπο μέτρησης και όχι για 212 κλασικούς σταθμούς με μπάρες.

Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο σύνθετη μετά την ολοκλήρωση της Πατρών–Πύργου τον Δεκέμβριο του 2025 και την παράδοση του τελευταίου τμήματος του Ε65 τον Ιούλιο του 2026.

Η Πατρών–Πύργου διαθέτει δύο μετωπικούς και πλευρικούς σταθμούς, αλλά και πύλες χιλιομετρικής χρέωσης χωρίς την κλασική λογική του ταμείου. Στον ολοκληρωμένο Ε65 λειτουργούν πλέον συνολικά τέσσερις μετωπικοί και πέντε πλευρικοί σταθμοί.

Κατά συνέπεια, οι 175 σταθμοί αποτελούν το τελευταίο επίσημα δημοσιευμένο και ενιαία συγκρίσιμο ευρωπαϊκό μέγεθος, όχι έναν ζωντανό μετρητή της 24ης Αυγούστου 2026. Με τις νέες υποδομές, ο πραγματικός σημερινός αριθμός σημείων χρέωσης είναι μεγαλύτερος, αλλά δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί νεότερη πανευρωπαϊκή απογραφή με την ίδια μεθοδολογία.

Στο ίδιο ευρωπαϊκό αρχείο η Ελλάδα εμφανίζεται με 914 λωρίδες διοδίων, από τις οποίες οι 620 ήταν ηλεκτρονικές ή μικτής λειτουργίας. Οι συνδρομητές συστημάτων τηλεδιοδίων έφθαναν τους 1.649.706, ενώ τα έσοδα από διόδια το 2024 υπολογίστηκαν σε 875,27 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς ΦΠΑ και άλλους φόρους.

Πόσους σταθμούς έχουν οι άλλες χώρες της ΕΕ
Η σύγκριση της ASECAP αφορά τα δίκτυα που διαχειρίζονται τα μέλη της και χρησιμοποιεί κοινή έννοια για τους σταθμούς διοδίων. Τα αποτελέσματα είναι αποκαλυπτικά:Η Ελλάδα βρίσκεται στην τέταρτη θέση ως προς τον απόλυτο αριθμό σταθμών, πίσω από τη Γαλλία, την Ιταλία και την Πορτογαλία.

Ως προς την πυκνότητα, όμως, η Πορτογαλία έχει περίπου έναν σταθμό ανά εννέα χιλιόμετρα, η Ιταλία ανά 11,9 και η Κροατία ανά 12,3 χιλιόμετρα. Η Ελλάδα ακολουθεί με έναν ανά 12,6 χιλιόμετρα, ενώ αμέσως μετά βρίσκεται η Ισπανία με έναν ανά 12,8 χιλιόμετρα.


ΧώραΣταθμοί διοδίωνΔίκτυο αναφοράςΧλμ. ανά σταθμό
Γαλλία6449.327,8 χλμ.14,5
Ιταλία4605.480,6 χλμ.11,9
Πορτογαλία3703.321,9 χλμ.9,0
Ελλάδα1752.202 χλμ.12,6
Κροατία1101.355,5 χλμ.12,3
Ισπανία1041.334,9 χλμ.12,8
Πολωνία24468 χλμ.19,5
Ιρλανδία18325,9 χλμ.18,1
Αυστρία62.266 χλμ.377,7
Δανία243 χλμ.21,5
Σλοβενία1624,9 χλμ.624,9
Ουγγαρία01.378 χλμ.
Γερμανία050.827,8 χλμ.
Σλοβακία0851,5 χλμ.

Επομένως, ούτε σε απόλυτο αριθμό ούτε σε πυκνότητα κατέχει η χώρα μας την πρώτη θέση.

Οι πολύ χαμηλοί ή μηδενικοί αριθμοί σε Αυστρία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Σλοβενία δεν σημαίνουν ότι οι οδηγοί κυκλοφορούν παντού δωρεάν. Οι χώρες αυτές χρησιμοποιούν κατά κύριο λόγο βινιέτες, δηλαδή χρονική χρέωση για τη χρήση των αυτοκινητοδρόμων. Η Αυστρία διαθέτει επιπλέον έξι σταθμούς σε ειδικές ορεινές διαδρομές, ενώ η Σλοβενία έναν σταθμό σε ειδική υποδομή.

Η Γερμανία δεν επιβάλλει γενικά διόδια στα επιβατικά αυτοκίνητα στους Autobahn, αλλά εφαρμόζει ηλεκτρονική χρέωση στα βαρέα οχήματα. Η Δανία χρεώνει κυρίως τις μεγάλες γεφυρώσεις, ενώ αρκετές άλλες χώρες, όπως η Φινλανδία, η Κύπρος, η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία, το Λουξεμβούργο και η Μάλτα, δεν διαθέτουν εθνικό σύστημα διοδίων αυτοκινητοδρόμων για τα Ι.Χ.

Η Βουλγαρία, η Τσεχία και η Ρουμανία χρησιμοποιούν ηλεκτρονικές βινιέτες, ενώ το Βέλγιο, η Ολλανδία και η Σουηδία έχουν κυρίως ειδικές χρεώσεις σε σήραγγες, γέφυρες ή μεμονωμένες υποδομές. Οι συγκεκριμένες περιπτώσεις δεν μπορούν να συγκριθούν ευθέως με το ελληνικό δίκτυο σταθμών.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαχωρίζει άλλωστε σαφώς τα διόδια, τα οποία σχετίζονται με την απόσταση που διανύεται, από τις βινιέτες, οι οποίες εξασφαλίζουν δικαίωμα χρήσης του δρόμου για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υποχρεώνει τα κράτη να χρησιμοποιούν ένα ενιαίο σύστημα ούτε καθορίζει πόσοι σταθμοί πρέπει να υπάρχουν.

Το συμπέρασμα είναι ότι η Ελλάδα διαθέτει πράγματι πολύ πυκνό δίκτυο διοδίων. Ο ισχυρισμός, όμως, ότι αποτελεί «παγκόσμια πρωτοτυπία» με 174 σταθμούς δεν επιβεβαιώνεται. Το τελευταίο συγκρίσιμο μέγεθος είναι 175 σταθμοί στο τέλος του 2024, ενώ η Πορτογαλία, η Ιταλία και η Κροατία εμφάνιζαν μεγαλύτερη πυκνότητα.

Και, κυρίως, ο αριθμός των σταθμών δεν αποκαλύπτει από μόνος του πόσο επιβαρύνεται ο οδηγός. Για μία ουσιαστική σύγκριση πρέπει να εξετάζονται το κόστος ανά χιλιόμετρο, το συνολικό κόστος αντιπροσωπευτικών διαδρομών, η αγοραστική δύναμη, οι φόροι και το μοντέλο χρηματοδότησης κάθε αυτοκινητοδρόμου.

newsauto.gr

Παρασκευή 21 Αυγούστου 2026

Εργασιακό bullying: Εκρηκτική αύξηση 43% στις καταγγελίες με  ψυχολογική και λεκτική βία

Εργασιακό bullying: Εκρηκτική αύξηση 43% στις καταγγελίες με ψυχολογική και λεκτική βία


 Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αποφασίζουν να σπάσουν τη σιωπή τους και να καταγγείλουν περιστατικά βίας και παρενόχλησης στον χώρο εργασίας. Οι επώνυμες προσφυγές για εργατικές διαφορές αυξήθηκαν κατά 43%, ενώ πίσω από τη μεγάλη πλειονότητα των περιστατικών δεν βρίσκεται η σωματική βία, αλλά η ψυχολογική πίεση, οι προσβολές και οι λεκτικές επιθέσεις.

Τα στοιχεία της Επιθεώρησης Εργασίας σκιαγραφούν μια δύσκολη πραγματικότητα μέσα σε αρκετούς χώρους δουλειάς. Συνολικά υποβλήθηκαν 455 αιτήσεις εργατικών διαφορών αποκλειστικά για περιστατικά βίας και παρενόχλησης, ενώ σχεδόν οκτώ στις δέκα καταγεγραμμένες περιπτώσεις αφορούν ψυχολογικές και λεκτικές συμπεριφορές.

Η αύξηση των καταγγελιών δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι αυξήθηκαν με την ίδια ένταση και τα ίδια τα περιστατικά. Η Επιθεώρηση Εργασίας συνδέει την εξέλιξη και με τη μεγαλύτερη διάθεση των εργαζομένων να μιλήσουν, αλλά και με την καλύτερη γνώση των δικαιωμάτων τους και των διαδικασιών που μπορούν να ακολουθήσουν.

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον περισσότερο στην πρόληψη και στην έγκαιρη παρέμβαση και όχι μόνο στη διαχείριση μιας υπόθεσης αφού αυτή καταγγελθεί. Στο πλαίσιο αυτό ενισχύονται οι δράσεις ενημέρωσης και επιμόρφωσης εργαζομένων και επιχειρήσεων για την αναγνώριση και αντιμετώπιση τέτοιων συμπεριφορών.

Ψυχολογική και λεκτική βία στο 79%

Η ακτινογραφία των καταγγελιών δείχνει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα βρίσκεται στις συμπεριφορές που πολλές φορές είναι δυσκολότερο να αποδειχτούν.

Η ψυχολογική και λεκτική βία αντιστοιχεί στο 79% των καταγεγραμμένων περιστατικών. Πρόκειται για συμπεριφορές που μπορεί να περιλαμβάνουν συστηματικές προσβολές, απαξίωση, εκφοβισμό και άσκηση έντονης ψυχολογικής πίεσης.

Πολύ χαμηλότερα, αλλά σε κάθε περίπτωση σε σημαντικά επίπεδα, βρίσκεται η σωματική βία, η οποία αντιστοιχεί στο 15% των περιστατικών. Το υπόλοιπο 6% αφορά υποθέσεις σεξουαλικής παρενόχλησης.

Ένα ακόμα στοιχείο που αναδεικνύεται από την Επιθεώρηση Εργασίας είναι ότι σημαντικός αριθμός διαφορών μπορεί να επιλυθεί εξωδικαστικά μέσω της ειδικής διαδικασίας της Αρχής. Αυτό συμβαίνει συχνότερα όταν ο εργαζόμενος εξακολουθεί να εργάζεται στην ίδια επιχείρηση κατά τον χρόνο που υποβάλλεται η καταγγελία.

Επτά στις δέκα περιπτώσεις από πάνω προς τα κάτω

Ιδιαίτερα αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία για τη σχέση ανάμεσα στον καταγγέλλοντα και στο πρόσωπο σε βάρος του οποίου γίνεται η καταγγελία.

Σχεδόν τρεις στις τέσσερις περιπτώσεις, συγκεκριμένα το 73%, εκδηλώνονται στο πλαίσιο κάθετης ιεραρχικής σχέσης. Δηλαδή, η καταγγελλόμενη συμπεριφορά προέρχεται κυρίως από εργοδότες ή προϊσταμένους προς εργαζόμενους που βρίσκονται χαμηλότερα στην επαγγελματική ιεραρχία.

Ταυτόχρονα, μεγαλύτερη κινητικότητα εμφανίζουν οι νεότεροι εργαζόμενοι. Η ηλικιακή ομάδα 25-34 ετών αντιπροσωπεύει πλέον το 21,8% του συνόλου των καταγγελιών, έναντι 14% το προηγούμενο έτος.

Η μεγάλη αυτή αύξηση δείχνει ότι οι νεότερες ηλικίες εμφανίζονται περισσότερο πρόθυμες να προσφύγουν στους ελεγκτικούς μηχανισμούς, όταν θεωρούν ότι παραβιάζονται τα όριά τους στον χώρο εργασίας.

Αλλαγές καταγράφονται και στο φύλο των προσώπων σε βάρος των οποίων υποβάλλονται καταγγελίες. Οι άνδρες εξακολουθούν να αποτελούν την πλειονότητα με 62%, ωστόσο το ποσοστό των γυναικών αυξήθηκε στο 38%, από 30% προηγουμένως.

Για πρώτη φορά καταγράφηκαν επίσης επίσημα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Το ποσοστό διαμορφώθηκε στο 10% μεταξύ γυναικών και στο 11% μεταξύ ανδρών.

Σε ποιους κλάδους χτυπά «κόκκινο»

Μεγάλες αποκλίσεις εμφανίζονται και μεταξύ των επαγγελματικών κλάδων. Ο συνολικός δείκτης παραβατικότητας διαμορφώνεται στο 9%, αλλά σε ορισμένους τομείς φτάνει ακόμη και το 23%.

Υψηλές συγκεντρώσεις παραβάσεων καταγράφονται στις υπηρεσίες υγείας, στη διαχείριση ακινήτων, στις υπηρεσίες αισθητικής και κομμωτικής, καθώς και στις νομικές και λογιστικές υπηρεσίες.

Αντίθετα, στο λιανικό εμπόριο ο δείκτης βρίσκεται στο 8%, στα ξενοδοχεία και τα καταλύματα στο 9% και στην εστίαση στο 12%. Σύμφωνα με την Επιθεώρηση Εργασίας, η εικόνα στους συγκεκριμένους κλάδους συνδέεται και με τους εκτεταμένους προληπτικούς ελέγχους.

Η Αρχή έχει παράλληλα αποστείλει ενημερωτικές επιστολές σε περίπου 2.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις εμπορίου και τουρισμού, ενώ σχετικές οδηγίες έχουν αναρτηθεί και στο πληροφοριακό σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ».

Στο θεσμικό σκέλος, υποβλήθηκαν προς κύρωση 271 νέοι κανονισμοί εργασίας που περιλαμβάνουν ειδικές πολιτικές για την πρόληψη και τη διαχείριση περιστατικών βίας και παρενόχλησης. Το 68% προέρχεται από επιχειρήσεις της Αττικής και της Κεντρικής Μακεδονίας, ενώ ένα επιπλέον 19% αφορά μεγάλες τουριστικές μονάδες σε Κρήτη και Αιγαίο.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η βία στον χώρο εργασίας δεν περιορίζεται στις ακραίες περιπτώσεις που φτάνουν στη δημοσιότητα. Το μεγαλύτερο μέρος των καταγγελιών αφορά καθημερινές συμπεριφορές ψυχολογικής και λεκτικής πίεσης, ενώ το γεγονός ότι το 73% των περιστατικών συνδέεται με την εργασιακή ιεραρχία αναδεικνύει και το βασικότερο πρόβλημα: την κατάχρηση της θέσης ισχύος μέσα στον χώρο δουλειάς.

Κυριακή 16 Αυγούστου 2026

3 χρόνια αυξήθηκε σε μια δεκαετία ο πραγματικός χρόνος παραμονής των Ελλήνων στην αγορά εργασίας,

3 χρόνια αυξήθηκε σε μια δεκαετία ο πραγματικός χρόνος παραμονής των Ελλήνων στην αγορά εργασίας,

 




Πάνω από 3 χρόνια αυξήθηκε μέσα σε μια δεκαετία ο πραγματικός χρόνος παραμονής των Ελλήνων στην αγορά εργασίας, εξαιτίας των αλλαγών στο ασφαλιστικό σύστημα.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat η αναμενόμενη διάρκεια του εργασιακού βίου το 2025 αυξήθηκε στα 35,3 χρόνια, από 34,8 χρόνια το 2024 και από 32,1 χρόνια μια δεκαετία νωρίτερα, το 2014.

Σημειώνεται πως ο συγκεκριμένος δείκτης αποτελεί μια στατιστική εκτίμηση της συνολικής διάρκειας συμμετοχής ενός ατόμου στην αγορά εργασίας, είτε ως εργαζόμενου είτε ως ανέργου, με βάση τα σημερινά ποσοστά απασχόλησης και το προσδόκιμο ζωής.

Άρα ο δείκτης επηρεάζεται από τον χρόνο που κάποιος αποκτά πρόσβαση στην αγορά εργασίας ή ξεκινάει επίσημα να αναζητά δουλειά, κάτι που στατιστικά φαίνεται να συμβαίνει με κάποια καθυστέρηση στην Ελλάδα σε σχέση με άλλες χώρες της ΕΕ.

Αυτός είναι και ο λόγος που παρότι οι Έλληνες εμφανίζονται σταθερά – βάσει των στοιχείων της Eurostat – να εργάζονται τις περισσότερες ώρες την εβδομάδα (39,6), εν τούτοις στο συνολικό χρόνο του εργασιακού βίου βρίσκονται κάτω από το μέσο όρο της ΕΕ, ο οποίος το 2025 διαμορφώνεται στα 37,5 χρόνια, έναντι 37,2 το 2024.

Ωστόσο η αύξηση του χρόνου παραμονής στην αγορά εργασίας την τελευταία δεκαετία είναι μεγαλύτερη στην Ελλάδα σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ, καθώς αυτός έχει αυξηθεί κατά 2,3 χρόνια.

Οι «πρωταθλητές» της ΕΕ στον εργασιακό βίο

Σε επτά χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αναμενόμενη μέση διάρκεια του εργασιακού βίου φτάνει ή ξεπερνά τα 40 χρόνια. Πρόκειται για την Ολλανδία με 44 χρόνια, τη Σουηδία με 43,4, τη Δανία με 42,6, την Εσθονία με 41,5, την Ιρλανδία με 40,7, τη Γερμανία με 40,2 και τη Φινλανδία με 40,1 χρόνια.

Στον αντίποδα, τη μικρότερη μέση διάρκεια εργασιακού βίου καταγράφουν η Ρουμανία με 32,7 χρόνια, η Ιταλία με 33 και η Βουλγαρία με 34,6 χρόνια.

Χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών

Σημαντικές αποκλίσεις καταγράφονται και στη σύγκριση του εργασιακού βίου μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Στην Ελλάδα μάλιστα καταγράφεται ένα από τα μεγαλύτερα χάσματα μεταξύ των δύο φύλων.  Συγκεκριμένα, η αναμενόμενη διάρκεια του εργασιακού βίου για τους άνδρες φθάνει τα 38,5 χρόνια, ενώ για τις γυναίκες περιορίζεται μόλις στα 31,8 χρόνια, επίδοση που αποτελεί τη δεύτερη χαμηλότερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά την Ιταλία.

Η εικόνα αυτή, όπως σημειώνει το Euro2day που δημοσιεύει και τα σχετικά στοιχεία της Eurostat, αποτυπώνει τις διαχρονικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στην ελληνική αγορά εργασίας, τόσο ως προς την πρόσβαση όσο και ως προς τη διάρκεια της επαγγελματικής τους πορείας.

Στο σύνολο της ΕΕ, οι άνδρες εμφανίζονται να εργάζονται κατά μέσο όρο για 39,5 χρόνια. Τη μεγαλύτερη διάρκεια εργασιακού βίου μεταξύ των ανδρών καταγράφει η Ολλανδία με 45,9 χρόνια, ενώ ακολουθούν η Σουηδία και η Δανία με 44,5 χρόνια και οι δύο, καθώς και η Ιρλανδία με 43,4 χρόνια.

Αντίθετα, τη μικρότερη διάρκεια εργασιακού βίου για τους άνδρες παρουσιάζουν η Βουλγαρία με 35,9 χρόνια, η Ρουμανία με 36 και η Κροατία με 36,3 χρόνια. Για τις γυναίκες, η αναμενόμενη μέση διάρκεια του εργασιακού βίου στην ΕΕ διαμορφώνεται στα 35,4 χρόνια. Τις υψηλότερες επιδόσεις καταγράφουν η Σουηδία με 42,3 χρόνια, η Ολλανδία με 41,9 και η Εσθονία με 41,8 χρόνια.