ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΟΔΗΓΗΣΗΣ ΜΕ ΑΝΑΕΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΞΤΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΑ 65

 Κανείς δεν μπορεί να αφήσει εύκολα στην άκρη τα κλειδιά του αυτοκινήτου του, ωστόσο ορισμένες φυσιολογικές βιολογικές αλλαγές επιδεινώνουν τις ικανότητες που απαιτεί η ασφαλής οδήγηση.

Παρόλο που η μεγάλη ηλικία δεν αποτελεί απαγορευτικό παράγοντα στην οδήγηση, κάθε οδηγός υποχρεούται να είναι ικανός να αντιδράσει σε ξαφνικά συμβάντα, να έχει ορθή κρίση, να πληροί ορισμένα κριτήρια υγείας, και να είναι συνολικά έτοιμος για κάθε πιθανή εξέλιξη.

Στην Ελλάδα, μολονότι το δίπλωμα οδήγησης έχει ημερομηνία λήξης, ο οδηγός έχει τη δυνατότητα να ανανεώνει την ισχύ του. Με τη συμπλήρωση του 65ού έτους της ηλικίας του η ανανέωση πρέπει να γίνεται ανά 3ετία, ενώ απαιτούνται ιατρικές εξετάσεις. Εφόσον οι γιατροί δώσουν το «πράσινο» φως, ο ηλικιωμένος οδηγός μπορεί να κάθεται κανονικά πίσω από το τιμόνι.

BUY NOW

Ακόμα, ωστόσο, και αν υπάρχει θετική γνωμοδότηση από τους γιατρούς, υπάρχουν κάποια σημάδια που εφόσον γίνουν αντιληπτά από τον οδηγό, αυτός καλό είναι να… πετάξει το δίπλωμά του και να ξεχάσει το αυτοκίνητό του. Ας δούμε ποια είναι αυτά παρακάτω.

Προβλήματα όρασης

Η όραση είναι η πιο σημαντική αίσθηση κατά την οδήγηση, καθώς το 90% των πληροφοριών που χρειάζεται ένας οδηγός φτάνει μέσω των ματιών. Ακόμα και αν έχουμε λάβει το «πράσινο φως» από τον οφθαλμίατρο, όταν αισθανόμαστε ότι τα μάτια μας μάς προδίδουν (π.χ. δεν μπορούμε να διακρίνουμε τα μηνύματα των πινακίδων οδικής σήμανσης) καλό είναι να ξεχάσουμε τη συμβίωση με το αυτοκίνητό μας.

Προβλήματα ακοής

Καθοριστικό ρόλο στην οδήγηση διαδραματίζουν και τα ακουστικά ερεθίσματα, όπως είναι μία κόρνα, ο ήχος από μία μοτοσικλέτα, ένα τρένο κ.α. Δεν ακούμε πλέον αυτούς τους ήχους; Όχι, οι οδηγοί δεν σταμάτησαν να πατούν τις κόρνες, αλλά τα αυτιά μας μάς προδίδουν.

Πολλές ζημιές στο αυτοκίνητο

Σίγουρα, όταν κινούμαστε καθημερινά στην αστική ζούγκλα, τις μικροζημιές πρέπει να τις περιμένουμε. Σε περίπτωση, όμως, που βλέπουμε ότι οι ζημιές έχουν αρχίσει να πολλαπλασιάζονται καλό είναι να αναζητήσουμε περαιτέρω τους λόγους που συμβαίνει αυτό.

«Βροχή» οι κλήσεις από την Τροχαία

Ελάχιστοι είναι οι πολίτες που έχουν καταφέρει, κατά την οδηγική ζωή τους, να μη δουν ούτε μια κλήση από την Τροχαία. Εφόσον, όμως, τα «ραβασάκια» σκάνε… βροχή, τότε αυτό ίσως σημαίνει ότι υπονομεύουμε την οδική ασφάλεια και έτσι καλό είναι να δώσουμε τα κλειδιά του αυτοκινήτου σε ένα οικογενειακό μας πρόσωπο.

Αποπροσανατολισμός

Πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι ένα ή δύο στα 10 άτομα άνω των 65 ετών μπορεί να έχουν ήπια γνωστική έκπτωση (mild cognitive impairment, MCI), ένα από τα συμπτώματα της οποίας είναι ο αποπροσανατολισμός. Όπως είναι κατανοητό, η σύγχυση σχετικά με το χρόνο και το μέρος στο οποίο βρισκόμαστε μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική όταν βρισκόμαστε πίσω από το τιμόνι, καθώς δεν αποκλείεται να οδηγήσει στην πρόκληση σοβαρού τροχαίου ατυχήματος.

Πόνοι

Έρευνες από τα Κέντρα Ελέγχου Νοσημάτων (CDC) έχουν δείξει ότι σχεδόν το 50% των ανθρώπων 65 ετών και άνω πάσχουν από αρθρίτιδα. Πρόκειται για την ασθένια της Τρίτης Ηλικίας που αφορά στην προοδευτική αλλοίωση και φλεγμονή των χόνδρων των αρθρώσεων. Πολλές φορές εκδηλώνεται με πόνους στον αυχένα, στη ράχη ή στην οσφυϊκή χώρα, οι οποίοι, φυσικά, δεν αποτελούν καλό σύμμαχό μας όταν καθόμαστε πίσω από το τιμόνι.

Έντονη ανησυχία της οικογένειας

Με δεδομένο ότι τα οικογενειακά μας πρόσωπα νοιάζονται πραγματικά για εμάς, καλό είναι να συμμεριζόμαστε τη γνώμη τους. Σίγουρα, η γνώμη τους δεν γίνεται να είναι πάντα σωστή. Εφόσον, ωστόσο, κάθε μέλος της οικογένειάς μας επιμένει ότι πρέπει να σταματήσουμε να οδηγούμε, τότε μάλλον πρέπει να τους ακούσουμε.

carandmotor.gr

Continue Reading

Πόσα δις χρωστάνε στο Δημόσιο νοικοκυριά και επιχειρήσεις

 

Απλήρωτοι φόροι 2,8 δισ. ευρώ στο πρώτο τρίμηνο του 2026. Με χρέη στο Δημόσιο 4.797.755 φορολογούμενοι.

Έκρηξη σημείωσε τον Μάρτιο ο αριθμός των φορολογούμενων που άφησαν απλήρωτους φόρους. Συγκεκριμένα, τα στοιχεία της ΑΑΔΕ δείχνουν ότι τον Μάρτιο, μήνα κατά τον οποίο καταβάλλεται η πρώτη δόση του ΕΝΦΙΑ, οι φόροι που δεν πληρώθηκαν ανήλθαν σε 840 εκατ. ευρώ, ανεβάζοντας το ύψος των νέων «κόκκινων» φορολογικών οφειλών στα 2,819 δισ. ευρώ το πρώτο τρίμηνο του έτους.

Τον ίδιο μήνα ο αριθμός των οφειλετών αυξήθηκε κατά 30,31% και έφθασε σε 4.797.755 φυσικά και νομικά πρόσωπα από 3.681.752 που ήταν το Φεβρουάριο του 2026. Τα στοιχεία της ΑΑΔΕ για το πρώτο τρίμηνο του έτους δείχνουν ότι τα «φρέσκα» ληξιπρόθεσμα χρέη έφθασαν σε 3,023 δισ. ευρώ εκ των οποίων 2,819 δισ. ευρώ είναι φόροι.

 

Συνολικά, τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο έχουν ανέλθει σε 114,516 δισ. ευρώ, εκ των οποίων 35,264 δισ. ευρώ είναι ανεπίδεκτα είσπραξης με αποτέλεσμα το καθαρό χρέος να διαμορφώνεται σε 79,252 δισ. ευρώ.

Από τους 4.797.755 οφειλέτες, οι 2.300.333 είναι ανοιχτοί σε κατασχέσεις καταθέσεων και περιουσιακών στοιχείων ενώ για 1.684.592 οφειλέτες έχουν επιβληθεί αναγκαστικά μέτρα είσπραξης οφειλών.

Continue Reading

Αγορά ακινήτων: οΙ παγίδες και τα μυστικά που πρέπει να προσέξουν νοικοκυριά και επενδυτές

 

Η αγορά ακινήτων στην Ελλάδα συνεχίζει να κινείται σε υψηλούς ρυθμούς, με το ενδιαφέρον τόσο από εγχώριους όσο και από ξένους επενδυτές να παραμένει έντονο.

Ωστόσο, πίσω από τις αυξημένες συναλλαγές, τις ανακαινίσεις και την αναζήτηση ευκαιριών, κρύβεται πλέον μια αγορά αρκετά πιο σύνθετη σε σχέση με το παρελθόν.

Νέο περιβάλλον στην αγορά ακινήτων

Η άνοδος των τιμών, το αυξημένο κόστος κατασκευής και χρηματοδότησης, οι νέες ενεργειακές απαιτήσεις αλλά και οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης διαμορφώνουν ένα νέο περιβάλλον, όπου η σωστή αξιολόγηση κινδύνου αποκτά κομβικό ρόλο για κάθε αγορά ή επένδυση.

Με αφορμή την 6η Premium Real Estate Expo 2026, που θα πραγματοποιηθεί από τις 15 έως τις 17 Μαΐου 2026 στο Metropolitan Expo, ο Δημήτρης Καραγιώργος, Founder & CEO της Magna Estate, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αναφέρεται στους βασικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν σήμερα οι αγοραστές και οι επενδυτές ακινήτων, αλλά και στα συχνότερα λάθη που εξακολουθούν να γίνονται στην αγορά.

Όπως επισημαίνει, ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους σήμερα είναι η λανθασμένη αξιολόγηση της ίδιας της επένδυσης και η υπερεκτίμηση της μελλοντικής ανόδου της αγοράς. Σε αρκετές περιπτώσεις, αγοραστές και επενδυτές βασίζονται αποκλειστικά στην αίσθηση ότι οι τιμές θα συνεχίσουν να αυξάνονται, χωρίς να εξετάζουν σε βάθος όλα τα δεδομένα που επηρεάζουν την πραγματική αξία ενός ακινήτου.

Ο ίδιος τονίζει ότι ιδιαίτερα σημαντικός παραμένει ο νομικός και τεχνικός έλεγχος πριν από οποιαδήποτε συμφωνία. Όπως αναφέρει, στην ελληνική αγορά εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά ακίνητα με νομικές, πολεοδομικές ή τεχνικές εκκρεμότητες, οι οποίες συχνά δεν είναι άμεσα εμφανείς στον αγοραστή. Αυθαίρετες κατασκευές, προβλήματα στους τίτλους ιδιοκτησίας, ελλιπή έγγραφα ή πολεοδομικές παραβάσεις μπορεί να οδηγήσουν είτε σε καθυστερήσεις είτε ακόμη και σε αδυναμία ολοκλήρωσης της μεταβίβασης.

Παράλληλα, ο τεχνικός έλεγχος αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία, ειδικά στα παλαιότερα ακίνητα. Στατικά προβλήματα, φθορές, ανάγκες ανακαίνισης και ενεργειακής αναβάθμισης μπορούν να αυξήσουν σημαντικά το πραγματικό κόστος μιας επένδυσης, ανατρέποντας πολλές φορές τον αρχικό οικονομικό σχεδιασμό του αγοραστή.

Ο Δημήτρης Καραγιώργος σημειώνει επίσης ότι η αγορά ακινήτων δεν βασίζεται πλέον μόνο στην τοποθεσία και την τιμή. Όπως εξηγεί, η αξιολόγηση κινδύνου έχει γίνει πλέον απολύτως απαραίτητη, καθώς προστίθενται συνεχώς νέοι παράγοντες που επηρεάζουν τη βιωσιμότητα και τη μελλοντική αξία ενός ακινήτου.

Σύμφωνα με τον ίδιο, τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί σημαντικά οι κίνδυνοι που σχετίζονται με φυσικά φαινόμενα, όπως οι πλημμύρες και οι πυρκαγιές, παράγοντες που στο παρελθόν δεν επηρέαζαν στον ίδιο βαθμό τις αποφάσεις αγοράς. Την ίδια στιγμή, οι διεθνείς οικονομικές και γεωπολιτικές εξελίξεις, ο πληθωρισμός αλλά και η αύξηση του κόστους κατασκευής και χρηματοδότησης δημιουργούν νέα δεδομένα στην αγορά.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει και στις νέες ευρωπαϊκές απαιτήσεις για την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων. Όπως επισημαίνει, η ενεργειακή απόδοση ενός ακινήτου επηρεάζει πλέον άμεσα τόσο την εμπορική του αξία όσο και τη δυνατότητα αξιοποίησής του στο μέλλον. Σε πολλές περιπτώσεις, ένα ακίνητο με χαμηλή ενεργειακή κλάση μπορεί να απαιτεί υψηλές δαπάνες προκειμένου να παραμείνει ανταγωνιστικό ή να μπορέσει να αξιοποιηθεί επενδυτικά.

Αναφερόμενος στα συχνότερα λάθη που κάνουν σήμερα οι αγοραστές και οι επενδυτές, ο Δημήτρης Καραγιώργος ξεχωρίζει κυρίως δύο. Το πρώτο αφορά την ελλιπή αξιολόγηση του ίδιου του ακινήτου πριν από την αγορά. Όπως αναφέρει, αρκετοί επικεντρώνονται αποκλειστικά στην τιμή ή στην περιοχή, χωρίς να εξετάζουν πιθανούς νομικούς κινδύνους, τεχνικά προβλήματα, αυθαιρεσίες ή το πραγματικό κόστος ανακαίνισης και ενεργειακής αναβάθμισης.

Το δεύτερο, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η απουσία ξεκάθαρης επενδυτικής στρατηγικής. Όπως εξηγεί, διαφορετική προσέγγιση απαιτεί ένα ακίνητο που προορίζεται για ιδιοκατοίκηση και διαφορετική ένα ακίνητο που αγοράζεται για εκμετάλλευση μέσω ενοικίασης ή για μεταπώληση μετά από ανακαίνιση. Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία έχει και το λεγόμενο «exit plan», δηλαδή ο τρόπος και ο χρόνος με τον οποίο ένας επενδυτής σχεδιάζει να αξιοποιήσει ή να ρευστοποιήσει την επένδυσή του στο μέλλον.

Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι σήμερα περισσότερο από ποτέ, μια επιτυχημένη επένδυση στην αγορά ακινήτων απαιτεί πλήρη προετοιμασία, σωστή αξιολόγηση κινδύνου και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό από την πρώτη στιγμή.

Αναφερόμενος στα νοικοκυριά που προχωρούν στην αγορά πρώτης κατοικίας ή σε μικρές επενδύσεις, ο Δημήτρης Καραγιώργος σημειώνει ότι το σημαντικότερο βήμα είναι η συνεργασία με σωστούς και αξιόπιστους επαγγελματίες. Όπως αναφέρει, ένας ρεαλιστικός προϋπολογισμός δεν πρέπει να περιλαμβάνει μόνο την τιμή αγοράς, αλλά και όλα τα επιπλέον κόστη, όπως φόρους, έξοδα μεταβίβασης, πιθανή ανακαίνιση, ενεργειακή αναβάθμιση και μελλοντικά έξοδα συντήρησης.

Παράλληλα, κάθε αγοραστής πρέπει να καθορίζει εξαρχής τις πραγματικές του ανάγκες, καθώς διαφορετικά κριτήρια έχει μια οικογένεια με παιδιά και διαφορετικά ένας εργένης ή ένα ζευγάρι συνταξιούχων. Σε κάθε περίπτωση, όπως τονίζει, ο πλήρης νομικός και τεχνικός έλεγχος πριν από την τελική απόφαση αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αποφυγή μελλοντικών προβλημάτων και απρόβλεπτων εξόδων.

Η αγορά ακινήτου, καταλήγει, παραμένει μία από τις σημαντικότερες οικονομικές αποφάσεις για κάθε νοικοκυριό ή επενδυτή και για αυτό απαιτεί σωστή ενημέρωση, ρεαλισμό και μακροπρόθεσμη στρατηγική.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Continue Reading

Πανελλαδικές: «Ένα σύστημα αδιάβλητο, όχι όμως και δίκαιο» στην Ελλάδα του σήμερα

 «Είναι ΟΚ να μη σπουδάσεις»: Πόσο δίκαιο σύστημα είναι οι Πανελλαδικές, γιατί η Ελλάδα «διψά» για γιατρούς και δικηγόρους -Ο Στρατηγάκης απαντά

Δύο εβδομάδες απομένουν περίπου για την «πρεμιέρα» των Πανελλαδικών εξετάσεων για το 2026. Ένα σύστημα που στην πάροδο των ετών έχει αλλάξει πάρα πολλές φορές, δίχως όμως να εκλείψει ποτέ το ερώτημα – κλειδί: «Είναι δίκαιο ένα σύστημα που πιέζει τόσο τους εφήβους; Θα μπορούσαμε (να ζήσουμε) χωρίς τις Πανελλαδικές εξετάσεις;».

Ο Στράτος Στρατηγάκης, μαθηματικός – σύμβουλος σταδιοδρομίας, μελετά το σύστημα των Πανελλαδικών εξετάσεων εδώ και δεκαετίες. Κάθε χρόνο «ζυγίζει» μόρια και βάσεις, ενώ ταυτόχρονα είναι σε άμεση επαφή με υποψηφίους, καθηγητές, αλλά και γονείς.

Πανελλαδικές: «Ένα σύστημα αδιάβλητο, όχι όμως και δίκαιο»

«Οι Πανελλαδικές είναι ένα σύστημα το οποίο είναι αδιάβλητο. Στην Ελλάδα δεν έχουμε πάρα πολλά πράγματα τα οποία είναι αδιάβλητα. Γι’ αυτό το λόγο απολαμβάνει την εκτίμηση γονέων και υποψηφίων. Διότι πηγαίνοντας στις Πανελλαδικές δεν φοβούνται ότι κάποιος άλλος θα τους φάει τη θέση από το παράθυρο» εξηγεί ο κ. Στρατηγάκης, μιλώντας στο Orange Press Agency.

Όπως λέει όμως «το ότι είναι αδιάβλητο δεν σημαίνει ότι είναι και δίκαιο. Το σύστημα δεν είναι δίκαιο για πάρα πολλούς λόγους».

Ένας από αυτούς, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι «ότι παιδιά τα οποία διαγωνίζονται σε διαφορετικά μαθήματα κρίνονται ως προς το ποιο έγραψε καλύτερα απ’ όλα. […] Στα παιδαγωγικά αλλά και στα ΤΕΦΑΑ, αυτά ανήκουν σε περισσότερο από ένα πεδίο. Είναι κοινά τμήματα. Ένα παιδί από το 1ο πεδίο θα εξεταστεί σε αρχαία, ιστορία και λατινικά, ενώ ένα παιδί από το 2ο πεδίο για την ίδια σχολή θα εξεταστεί σε μαθηματικά, φυσική, χημεία. Μετά θα κρίνουν ποιος έγραψε καλύτερα. Μα δεν γίνεται να κρίνεις κάποιον που έγραψε αρχαία και να τον συγκρίνεις με κάποιον που έγραψε μαθηματικά. Αυτό είναι τελείως παράλογο».

Σύμφωνα με τον κ. Στρατηγάκη, πριν από 10 χρόνια οι κοινές σχολές αποτελούσαν το 27% των τμημάτων και σήμερα τώρα φτάνουν το 45%.

Αυτό σημαίνει ότι σχεδόν στα μισά τμήματα διεκδικούν θέσεις υποψήφιοι που εξετάστηκαν σε διαφορετικά μαθήματα.

«Αυτό είναι ο ορισμός της αδικίας και τινάζει στον αέρα όλο το σύστημα» σχολιάζει.

Μήπως είναι «μονόδρομος» οι Πανελλαδικές;

«Λένε πολλοί ότι το να κρίνεσαι με τέσσερα διαγωνίσματα δεν είναι σωστό γιατί είναι τέσσερις φωτογραφίες της στιγμής. Μπορεί λοιπόν ένα παιδί σε κάποια από αυτές τις φωτογραφίες να μην τα καταφέρει. Είναι πάρα πολύ λογικό το επιχείρημα» τονίζει.

Γιατί όμως δεν μετρούν οι βαθμοί του σχολείου; Ο κ. Στρατηγάκης απαντά:

«Δυστυχώς η ελληνική κοινωνία δεν εμπιστεύεται τους καθηγητές ότι θα βαθμολογήσουν αντικειμενικά. Αυτό το έχει δεχθεί και η ελληνική πολιτεία, διότι κάθε φορά που μέτραγαν οι προφορικοί βαθμοί υπήρχε η προσαρμογή του προφορικού βαθμού στο γραπτό. Αυτή η δικλείδα συνιστούσε την ομολογία ότι δεν τους εμπιστεύονται. Επιπλέον, αρκετοί γονείς δεν ανέχονται τα παιδιά τους να έχουν χαμηλή βαθμολογία και έτσι δημιουργούν φασαρίες στα σχολεία, μπουκάρουν στα γραφεία καθηγητών και κάνουν επεισόδια. Ενώ θα έπρεπε, αν ήμασταν μια κανονική χώρα, να μετρούν οι βαθμοί του Λυκείου, όλα αυτά μας κάνουν να βγάζουμε το συμπέρασμα ότι δεν μπορούν να μετρούν. […] Όλο αυτό γίνεται γιατί η κοινωνία μας δεν είναι ώριμη, δεν έχει εμπιστοσύνη. Η καχυποψία κυριαρχεί. Πολλές φορές οι γονείς δεν αποδέχονται τους βαθμούς και αυτό περνάει στο παιδί, που γίνεται βαθμοθήρας»

Η κοινωνική πίεση: 7 στους 10 περνάνε, αλλά ο φόβος παραμένει

«Τα παιδιά νιώθουν μια πίεση στη διάρκεια των πανελλαδικών, όχι γιατί οι εξετάσεις καθεαυτές είναι τόσο δύσκολες. Το ποσοστό επιτυχίας είναι 65-70%. Άρα περίπου 7 στους 10 περνάνε» εξηγεί ο Στράτος Στρατηγάκης.

Για εκείνον, είναι πολύ πιο «σκληρό» το σύστημα για τα Πρότυπα σχολεία:

«Πιο δύσκολες είναι οι εξετάσεις στην έκτη δημοτικού για τα Πρότυπα σχολεία, όπου το ποσοστό επιτυχίας είναι γύρω στο 15-20%. Και τα παιδιά είναι πάρα πολύ μικρά για να διαχειριστούν μια τέτοια αποτυχία. Πώς μπορείς σε ένα παιδί στο δημοτικό να του πεις ‘καλός είσαι αλλά δεν έφταναν οι θέσεις’; Δεν γίνεται».

«Ακούς γονείς να λένε ‘σήμερα δίνουμε Μαθηματικά’, έχουν συνδέσει τις Πανελλαδικές με την κοινωνική καταξίωση»

Η κακή διαχείριση, πολλές φορές, ξεκινά από την ίδια την κοινωνία ή και το σπίτι του υποψηφίου. «Στις Πανελλαδικές η πίεση δεν είναι τόσο μεγάλη αντικειμενικά ως προς τις θέσεις. Η πίεση είναι από την κοινωνία, από τις οικογένειες, από γνωστούς και φίλους. Έχουν συνδέσει την επιτυχία με την κοινωνική καταξίωση, κάτι που είναι πάρα πολύ μεγάλο λάθος» λέει ο κ. Στρατηγάκης.

Σε εκείνο το σημείο σχολιάζει το φαινόμενο με τον πρώτο πληθυντικό που ακούγεται συχνά από γονείς:

«Πάρα πολλές οικογένειες λένε ‘σήμερα δίνουμε μαθηματικά’. Δεν δίνουμε μαθηματικά. Το παιδί δίνει. Οι γονείς απλά συμπαραστέκονται. Έχουμε το παράδοξο να έχουμε 60.000 θέσεις και να εισάγονται 180.000, διότι εισάγεται ο υποψήφιος και οι δύο γονείς του. Τρία άτομα που καταλαμβάνουν την κάθε θέση».

Γιατί η Ελλάδα «διψά» για γιατρούς και δικηγόρους

Αναλύοντας τις ιστορικές ρίζες της πίεσης, ο κ. Στρατηγάκης εξηγεί ότι υπάρχουν και οικονομοτεχνικοί παράγοντες για τη «μυθική» αξία που έχουν λάβει οι Πανελλαδικές και η είσοδος στα ΑΕΙ της χώρας:

«Η Ελλάδα δεν είχε ποτέ βαριά βιομηχανία. Οι τεχνικοί που χρειάζονταν ήταν λίγοι, δεν είχαν υψηλές αποδοχές και δεν τύγχαναν κοινωνικής αναγνώρισης. Έτσι οι γονείς έστρεφαν τα παιδιά προς τις πανεπιστημιακές σπουδές. Εδώ και πάνω από 60 χρόνια υπάρχει η λογική του γιατρού, του μηχανικού και του δικηγόρου, η οποία δυστυχώς κατατρώει την ελληνική κοινωνία. Περισσότερη πίεση δημιουργεί το περιβάλλον παρά αυτές καθαυτές οι Πανελλαδικές. Τις έχουμε φορτώσει με πράγματα που δεν θα άξιζε να έχουν».

Όσο για τη διεθνή πραγματικότητα; «Σε όλες τις χώρες τα παιδιά δέχονται μια εξωτερική αξιολόγηση για το απολυτήριο. Είτε με εθνικές εξετάσεις, είτε σε επίπεδο περιφέρειας. Και εκεί δεν γίνεται αυτός ο πανικός που γίνεται εδώ, γιατί δεν υπάρχουν αυτές οι κοινωνικές συνθήκες» υπογραμμίζει.

«Είναι ΟΚ να μη σπουδάσεις»

Και τι θα απογίνουμε χωρίς τις Πανελλαδικές και τα ΑΕΙ;

«Ένα παιδί πρέπει να αποφασίσει το ίδιο κατά πόσον θέλει να δώσει πανελλαδικές και κατά πόσον θέλει να σπουδάσει. Δεν είναι απαραίτητο να σπουδάσουν όλοι.

Δεν πρέπει να οδηγούμε τα παιδιά στις πανελλαδικές θέλουν δεν θέλουν. Υπάρχουν παιδιά που δεν επιθυμούν να σπουδάσουν ή παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Τα παιδιά με δυσλεξία έχουν πρόβλημα με τις λέξεις, μπορεί να μη θέλουν τις σπουδές. Άλλα παιδιά θέλουν δουλειές που γίνονται με τα χέρια, είναι πρακτικοί τύποι.

Όλοι αυτοί δεν χρειάζεται να σπρώχνονται δια της βίας στις πανελλαδικές εξετάσεις. Είναι ΟΚ και να μην σπουδάσεις και να μην πας στα ΑΕΙ» λέει κλείνοντας ο Στράτος Στρατηγάκης.

in.gr

Continue Reading

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ τα στοιχεία για τις αυτοκτονίες και τις απόπειρες στην Ελλάδα

 

Αύξηση 11,2% στις αυτοκτονίες (σύνολο 516 σε απόλυτο αριθμό) για το έτος 2022, σε σύγκριση με το 2021, καταγράφουν τα τελευταία επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) σχετικά με τις αιτίες θανάτου.

Τα στοιχεία αυτά, που επεξεργάστηκε το Παρατηρητήριο Αυτοκτονιών του Κέντρου Ημέρας για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας της ΚΛΙΜΑΚΑ, αναδεικνύουν τη σοβαρότητα του φαινομένου και την ανάγκη για άμεσες παρεμβάσεις πρόληψης.

Στην περίοδο 2012-2022, ο συνολικός αριθμός αυτοκτονιών στην Ελλάδα ανήλθε σε τουλάχιστον 5.686 περιστατικά. Ωστόσο, αυτός ο αριθμός δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική διάσταση του προβλήματος, καθώς η υποκαταγραφή των αυτοκτονιών αποτελεί παγκόσμια πρόκληση, όπως επισημαίνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ).

Εκτιμάται ότι για κάθε αυτοκτονία αντιστοιχούν 15-20 απόπειρες που δεν καταγράφονται επίσημα. Με βάση αυτή την αναλογία, οι 516 αυτοκτονίες του 2022 αντιστοιχούν σε σχεδόν 10.000 απόπειρες και περισσότερους από 6.000 ανθρώπους που βίωσαν την απώλεια ενός οικείου τους προσώπου, με σοβαρές ψυχοκοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις.

Η δυσκολία στην καταγραφή των αυτοκτονιών οφείλεται, μεταξύ άλλων, στην αδυναμία επιβεβαίωσης της πρόθεσης σε περιπτώσεις όπως:

• Θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα
• Πτώσεις από ύψος
• Δηλητηριάσεις από φάρμακα ή αλκοόλ
• Πνιγμοί άγνωστης αιτίας
• Ηλεκτροπληξίες κ.α.

Επιπλέον, το κοινωνικό στίγμα και οι πολιτισμικές προκαταλήψεις συχνά οδηγούν σε λανθασμένες ταξινομήσεις. Σε πολλές περιπτώσεις, οι αυτοκτονίες καταγράφονται υπό διαφορετικές κωδικοποιήσεις του ICD-10 (Διεθνής Στατιστική Ταξινόμηση Νόσων), όπως «θάνατοι ακαθορίστου προθέσεως» (Y10-Y34), «άγνωστα αίτια θνησιμότητας» (R95-R99) ή «βίαιοι θάνατοι» (V01-Y89). Αυτό υποδηλώνει ότι ο πραγματικός αριθμός των αυτοκτονιών είναι πολύ υψηλότερος από τα επίσημα καταγεγραμμένα στοιχεία.

Η σημασία της αξιόπιστης καταγραφής και της πρόληψης

Η ακριβής καταγραφή των αυτοκτονιών αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την ανάπτυξη αποτελεσματικών στρατηγικών πρόληψης. Το Κέντρο Ημέρας για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας της ΚΛΙΜΑΚΑ έχει αναδείξει διαχρονικά το ζήτημα της υποκαταγραφής, καθώς η έλλειψη αξιόπιστων δεδομένων καθιστά δυσχερή την εφαρμογή παρεμβάσεων που ανταποκρίνονται στις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος.

Πρόσφατα το Παρατηρητήριο Αυτοκτονιών της ΚΛΙΜΑΚΑ εξέδωσε τα δεδομένα για το 2024, όπου συνολικά καταγράφηκαν 469 περιστατικά αυτοκτονίας στην Ελλάδα. Τα συγκεκριμένα στοιχεία, τα οποία καταγράφονται σε πραγματικό χρόνο από την ΚΛΙΜΑΚΑ, ώστε να μπορέσει να καλυφθεί το ερευνητικό κενό των δύο ετών που μεσολαβούν μεσοσταθμικά μέχρι την ανακοίνωση των σχετικών στοιχείων από την ΕΛ.ΣΤΑΤ, αποκαλύπτουν σημαντικές τάσεις, παρέχοντας μια πληρέστερη εικόνα του φαινομένου που σε σημαντικό βαθμό εξακολουθεί, να παραμένει δυσνόητο, λόγω της έντονης υποκαταγραφής, που αγγίζει το 15%-20%. Πρέπει να αναφέρουμε, ότι τα στοιχεία του Παρατηρητηρίου Αυτοκτονιών της ΚΛΙΜΑΚΑ, τα οποία συλλέγονται από την ειδησεογραφία αλλά και από δίκτυο ανθρώπων και φίλων του φορέα σε όλη την Ελλάδα, παρουσιάζουν μια σταθερή απόκλιση έως και 10% σε σχέση με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ, με μέση απόκλιση 8%, ως αποτέλεσμα πολλαπλών παραγόντων μεταξύ των οποίων η σημαντική υποκαταγραφή, όπως προαναφέρθηκε, η πιθανή καταγραφή αυτοκτονιών με άλλη κωδικοποίηση κ.α.

Η ανάγκη για:

• Ακριβή πιστοποίηση των αιτιών θανάτου από αρμόδιους επιστήμονες
• Συστηματική ανάλυση των εξωτερικών παραγόντων κάθε περίπτωσης
• Δημιουργία αξιόπιστων βάσεων δεδομένων είναι κρίσιμη για τη διαμόρφωση στρατηγικών με ουσιαστικά αποτελέσματα στην πρόληψη της αυτοκτονίας.

Αναγκαίες παρεμβάσεις και Εθνική Στρατηγική Πρόληψης

Η πρόληψη της αυτοκτονίας απαιτεί μια ολιστική και διεπιστημονική προσέγγιση πέρα από την ψυχιατρική φροντίδα. Κρίσιμες παρεμβάσεις περιλαμβάνουν:

• Εξασφάλιση καθολικής πρόσβασης σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας
• Εκπαίδευση επαγγελματιών πρώτης γραμμής (π.χ. γιατροί, εκπαιδευτικοί, σωφρονιστικοί υπάλληλοι)
• Ενίσχυση προληπτικών υποδομών σε σημεία υψηλού κινδύνου (γέφυρες, σταθμοί μετρό)

Τέλος, η θεμελίωση μιας Εθνικής Στρατηγικής Πρόληψης της Αυτοκτονίας αποτελεί επιτακτική ανάγκη. Η αυτοκτονία είναι ένα ζήτημα δημόσιας υγείας, και η προστασία της ανθρώπινης ζωής απαιτεί συντονισμένες δράσεις από το κράτος, τους φορείς ψυχικής υγείας και την κοινωνία.

Καινοτόμες Προσεγγίσεις στην Πρόληψη της Αυτοκτονίας

Το Κέντρο για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας της ΚΛΙΜΑΚΑ εφαρμόζει καινοτόμες προσεγγίσεις βασισμένες στις σύγχρονες εξελίξεις της γενετικής και των νευροεπιστημών. Η γενετική, που μέχρι πρόσφατα δεν ήταν στο επίκεντρο της ψυχιατρικής, παίζει πλέον κεντρικό ρόλο στην κατανόηση και πρόληψη της αυτοκτονίας. Μέσω του προσυμπτωματικού ελέγχου και της πρώιμης παρέμβασης μπορούμε να ανιχνεύσουμε έγκαιρα τις ψυχικές ευαλωτότητες και να παρέμβουμε με εξειδικευμένες στρατηγικές.

Ακολουθείται η λογική της ιατρικής ακριβείας, όπως αυτή εφαρμόζεται στις παθολογικές παθήσεις, προσαρμόζοντας τις θεραπευτικές προσεγγίσεις στην ατομική γενετική και νευροβιολογική κατάσταση του κάθε ατόμου. Αυτή η στρατηγική επιτρέπει την πιο στοχευμένη και αποτελεσματική παρέμβαση στην ψυχική υγεία, εναρμονισμένη με τις διεθνείς στρατηγικές που ακολουθούνται στην ιατρική.

Επιπλέον, οι νέες τεχνολογίες, όπως η πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης (AI) για την εκτίμηση κινδύνου αυτοκτονίας και η διερεύνηση νέων τεχνολογιών, όπως η εικονική πραγματικότητα (VR), για την ενίσχυση της κατανόησης κρίσιμων καταστάσεων και την υποστήριξη στην ψυχική υγεία συμβάλλουν σημαντικά στην πρόληψη.

iefimerida.gr

Continue Reading

8 στους δέκα εργαζόμενους βιώνουν έντονη πίεση στον χώρο εργασίας στην Ελλάδα

 

Οκτώ στους δέκα εργαζόμενους βιώνουν έντονη πίεση στον χώρο εργασίας, σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, η οποία καταγράφει ένα ιδιαίτερα επιβαρυμένο εργασιακό περιβάλλον, με τις συνέπειες να επεκτείνονται τόσο στην προσωπική όσο και στην κοινωνική ζωή των εργαζομένων.

Χιλιάδες εργαζόμενοι σε καθημερινή βάση βιώνουν ένα εργασιακό περιβάλλον με έντονο άγχος, αυξημένη ψυχολογική πίεση, φαινόμενα εκφοβισμού και σεξουαλικής παρενόχλησης.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι το 73% εργάζεται υπό αυστηρά χρονοδιαγράμματα, ενώ το 87% αναφέρει πως βρίσκεται συχνά ή μόνιμα σε συνθήκες άγχους. Παράλληλα, περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους (51%) εκτιμούν ότι η ψυχολογική επιβάρυνση επηρεάζει αρνητικά την προσωπική και κοινωνική τους ζωή.

Ανησυχητικά είναι και τα στοιχεία που αφορούν τη σεξουαλική παρενόχληση και τον εργασιακό εκφοβισμό

Τι έδειξε η έρευνα για τα ποσοστά άγχους

Ιδιαίτερα υψηλά εμφανίζονται τα ποσοστά άγχους σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Στους εργαζόμενους ηλικίας 17 έως 34 ετών, το 47% δηλώνει ότι βιώνει πίεση «πάντα» ή «τις περισσότερες φορές». Το ποσοστό αυξάνεται στο 50% για την ομάδα 35-54 ετών και φτάνει το 53% στους εργαζόμενους άνω των 55 ετών. Αντίστοιχα, το 57% των ατόμων ηλικίας 35-54 ετών και το 52% των άνω των 55 ετών αναφέρουν ότι η εργασιακή πίεση επηρεάζει ουσιαστικά τη ζωή τους εκτός εργασίας.

Ανησυχητικά είναι και τα στοιχεία που αφορούν τη σεξουαλική παρενόχληση και τον εργασιακό εκφοβισμό. Η έρευνα αναδεικνύει ότι τα φαινόμενα αυτά δεν περιορίζονται σε μεμονωμένες περιπτώσεις, αλλά συνδέονται με βαθύτερες κοινωνικές και εργασιακές ανισότητες. Ως βασικοί παράγοντες παρενόχλησης καταγράφονται η ηλικία (36%), το φύλο (27%), ο σεξουαλικός προσανατολισμός (10%) και η εθνικότητα (7%).

Στις γυναίκες, το φύλο αναφέρεται ως η βασική αιτία παρενόχλησης σε ποσοστό 42%, ενώ στους άνδρες κυριαρχεί η ηλικία με 35%. Σημαντικό είναι επίσης το ποσοστό των νέων εργαζομένων 17-34 ετών που δηλώνουν ότι έχουν δεχθεί παρενόχληση λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, το οποίο φτάνει το 10%, το υψηλότερο μεταξύ όλων των ηλικιακών ομάδων.

Τα υψηλότερα ποσοστά εντατικοποίησης της εργασίας εντοπίζονται στην εκπαίδευση (79%), στις επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες (77%), στη μεταποίηση (76%), καθώς και στους κλάδους της εστίασης και της φιλοξενίας (76%). Αυξημένη πίεση καταγράφεται επίσης στην υγεία, τις κατασκευές και το λιανεμπόριο.

Η έρευνα καταδεικνύει ακόμη ότι όσο μεγαλύτερη είναι μια επιχείρηση, τόσο αυξάνεται και η πίεση που βιώνουν οι εργαζόμενοι. Στις μικρές επιχειρήσεις το ποσοστό εργασιακής πίεσης φτάνει το 65%, ενώ στις επιχειρήσεις με περισσότερους από 250 εργαζόμενους αγγίζει το 84%. Παράλληλα, το 62% των εργαζομένων σε μεγάλες επιχειρήσεις δηλώνει ότι η εργασία επηρεάζει αρνητικά την προσωπική του ζωή.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η συνεχής εργασιακή επιβάρυνση μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές συνέπειες για τη σωματική και ψυχική υγεία, όπως επαγγελματική εξουθένωση, προβλήματα ύπνου, μειωμένη παραγωγικότητα, αυξημένα λάθη και περισσότερες απουσίες από την εργασία.

Οι επιπτώσεις αυτές μεταφέρονται τελικά και στα συστήματα υγείας και κοινωνικής ασφάλισης, επιβαρύνοντας συνολικά την οικονομία και την κοινωνία.

Πηγή: ot.gr

Continue Reading

Η μεσαία τάξη χάνει ΟΡΙΣΤΙΚΆ την πρόσβαση στην πρώτη κατοικία στην Ελλάδα

 

Η στεγαστική κρίση στην Αθήνα παύει πλέον να αφορά μόνο τα χαμηλά εισοδήματα και αγγίζει μετωπικά τη μεσαία τάξη, η οποία βλέπει την πρόσβαση στην πρώτη κατοικία να γίνεται όλο και δυσκολότερη. Τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος επιβεβαιώνουν αυτό που χιλιάδες νοικοκυριά βιώνουν καθημερινά: ακόμη και όσοι διαθέτουν σταθερή εργασία και δυνατότητα τραπεζικού δανεισμού δυσκολεύονται να αποκτήσουν σπίτι στην Αττική.

Πίσω από τις διαπιστώσεις περί «ανάπτυξης της αγοράς ακινήτων» και «επενδυτικής αναβάθμισης» κρύβεται μια πραγματικότητα εκτόξευσης των τιμών που δεν ακολουθείται από αντίστοιχη αύξηση των εισοδημάτων. Από το 2018 έως το 2024 οι τιμές κατοικιών στην Αθήνα αυξήθηκαν πάνω από 84%, ενώ το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών ενισχύθηκε μόλις κατά 35%. Το αποτέλεσμα είναι ότι ένα ολοένα μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας αδυνατεί να καλύψει ακόμη και τις βασικές απαιτήσεις αγοράς κατοικίας.

Η εικόνα είναι πιο έντονη στα νότια και βόρεια προάστια, περιοχές όπου η επενδυτική έκρηξη των τελευταίων ετών έχει αλλάξει πλήρως τα δεδομένα. Η εισροή ξένων κεφαλαίων, η ανάπτυξη της Golden Visa και η επέκταση των βραχυχρόνιων μισθώσεων δημιούργησαν μια αγορά προσανατολισμένη περισσότερο στον επενδυτή και λιγότερο στον κάτοικο που αναζητά πρώτη κατοικία.

Σε αρκετές περιπτώσεις, ακόμη και οι περιοχές που εμφανίζονται θεωρητικά «προσιτές» κρύβουν παγίδες. Στο κέντρο της Αθήνας, για παράδειγμα, μεγάλο μέρος των διαθέσιμων ακινήτων είναι κατασκευασμένο τη δεκαετία του 1970 και απαιτεί ακριβές ανακαινίσεις ή ενεργειακές παρεμβάσεις. Έτσι, το πραγματικό κόστος απόκτησης ανεβαίνει πολύ πάνω από τις αρχικές τιμές πώλησης.

AdChoices

ADVERTISING

Το πιο προβληματικό στοιχείο είναι ότι οι επίσημοι δείκτες αποτυπώνουν μόνο μέρος της κρίσης. Οι υπολογισμοί βασίζονται στην παραδοχή ότι τα νοικοκυριά διαθέτουν ήδη σημαντικά ίδια κεφάλαια, κάτι που απέχει από την πραγματικότητα για τη μεγάλη πλειονότητα των νέων ζευγαριών. Επιπλέον, δεν συνυπολογίζεται το αυξημένο κόστος ανακαίνισης, οι υψηλές δόσεις δανείων ούτε η διαρκής άνοδος των εξόδων διαβίωσης.

Την ίδια στιγμή, τα προγράμματα «Σπίτι μου» εμφανίζονται ως απάντηση στο στεγαστικό πρόβλημα, όμως στην πράξη λειτουργούν συχνά ως μηχανισμός τόνωσης της ζήτησης σε μια αγορά με περιορισμένη προσφορά διαθέσιμων κατοικιών. Η συνέπεια είναι οι τιμές να διατηρούνται υψηλές ή και να αυξάνονται περαιτέρω, περιορίζοντας το πραγματικό όφελος για τους δικαιούχους.

Αντίστοιχα, οι παρεμβάσεις για ανακαινίσεις παλαιών ακινήτων μπορεί να εκσυγχρονίζουν το οικιστικό απόθεμα, ωστόσο συμβάλλουν και στην αύξηση των αξιών, ενισχύοντας τις πιέσεις τόσο στις τιμές αγοράς όσο και στα ενοίκια.

Η Τράπεζα της Ελλάδος προτείνει αξιοποίηση δημόσιων ακινήτων, περιορισμό της γραφειοκρατίας και δημιουργία νέων κατοικιών χαμηλότερου κόστους. Ωστόσο, το πρόβλημα φαίνεται πλέον βαθύτερο και συνδέεται με το ίδιο το μοντέλο ανάπτυξης της αγοράς ακινήτων των τελευταίων ετών.

topontiki.gr

Continue Reading

Νέο κύμα ανατιμήσεων σε τρόφιμα, στέγαση και μεταφορές με την ακρίβεια

 

Σε ασφυκτική πίεση παραμένουν τα νοικοκυριά, καθώς τρόφιμα, στέγαση και μεταφορές συνεχίζουν να οδηγούν το νέο κύμα ακρίβειας. Ο πληθωρισμός αυξήθηκε στο 5,4% τον Απρίλιο, από 3,9% τον Μάρτιο, αποτυπώνοντας τη συνεχιζόμενη επιβάρυνση στο κόστος ζωής και στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.

Οι αυξήσεις σε αρκετές κατηγορίες προϊόντων και υπηρεσιών κινούνται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, φθάνοντας σε ορισμένες περιπτώσεις από 20% έως και 40%. Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι μεγαλύτερες πιέσεις εντοπίζονται σε βασικά είδη διατροφής, στην ενέργεια και στα καύσιμα, με άμεσες συνέπειες τόσο για τα νοικοκυριά όσο και για τις επιχειρήσεις.

Στον τομέα της διατροφής και των μη αλκοολούχων ποτών, οι τιμές αυξήθηκαν κατά μέσο όρο 4,4% σε ετήσια βάση. Την αντίστοιχη περσινή περίοδο η αύξηση ήταν 2%, γεγονός που δείχνει σαφή επιτάχυνση των ανατιμήσεων στα είδη πρώτης ανάγκης.

Τη μεγαλύτερη επιβάρυνση καταγράφουν βασικά προϊόντα του καθημερινού τραπεζιού. Το μοσχαρίσιο κρέας ανατιμήθηκε κατά 19,2%, ενώ το αρνί και το κατσίκι αυξήθηκαν κατά 13,3%. Σημαντική άνοδος σημειώθηκε και στη μαργαρίνη και τα φυτικά λίπη, με αύξηση 11,6%.

Ανοδικά κινήθηκαν επίσης οι τιμές στα φρούτα κατά 7,5%, στον καφέ κατά 7,9%, στις σοκολάτες κατά 7% και στα λαχανικά επίσης κατά 7%. Οι ανατιμήσεις συνεχίστηκαν και σε μηνιαία βάση, με τα ζυμαρικά να αυξάνονται κατά 4%, το αρνί και το κατσίκι κατά 5,7% και το χοιρινό κατά 2,5%.

Ακόμη πιο έντονη είναι η πίεση στο κόστος στέγασης. Η αύξηση έφθασε το 13,8% μέσα σε έναν χρόνο, έναντι 3,4% την αντίστοιχη περίοδο του 2025. Η επιβάρυνση συνδέεται κυρίως με τις ενεργειακές ανατιμήσεις, οι οποίες επηρεάζουν άμεσα τα έξοδα διαβίωσης.

Το πετρέλαιο θέρμανσης κατέγραψε άλμα 53,2%, ενώ το ηλεκτρικό ρεύμα αυξήθηκε κατά 14% και το φυσικό αέριο κατά 19,3% σε ετήσια βάση. Ενδεικτικό της έντασης των πιέσεων είναι ότι μόνο μέσα σε έναν μήνα η τιμή του φυσικού αερίου αυξήθηκε σχεδόν κατά 40%.

Την ίδια στιγμή, ανοδικά κινούνται και τα ενοίκια κατοικιών, τα οποία αυξήθηκαν κατά 7,6%. Ακριβότερες έγιναν και οι εργασίες επισκευής και συντήρησης κατοικιών, με τις σχετικές δαπάνες να ενισχύονται κατά 7,3% σε σύγκριση με πέρυσι.

Σημαντικές ανατιμήσεις καταγράφονται και στις μεταφορές, κυρίως λόγω της ανόδου στα καύσιμα. Η αύξηση αυτή επηρεάζει τόσο τις καθημερινές μετακινήσεις όσο και το κόστος των ταξιδιών.

Ο δείκτης τιμών στις μεταφορές αυξήθηκε κατά 10% σε ετήσια βάση, ενώ την ίδια περίοδο πέρυσι είχε σημειωθεί μείωση 0,8%. Η μεταβολή αυτή αποτυπώνει την πλήρη αντιστροφή της εικόνας μέσα σε έναν χρόνο.

Το ντίζελ κίνησης ανατιμήθηκε κατά 32,4% και η βενζίνη κατά 17,1%, επιβαρύνοντας σημαντικά το κόστος χρήσης αυτοκινήτου για νοικοκυριά και επαγγελματίες. Παράλληλα, αύξηση 18,6% σε σχέση με πέρυσι κατέγραψαν και οι τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων.

Η εικόνα των τιμών δείχνει ότι η ακρίβεια παραμένει ένας από τους βασικούς παράγοντες πίεσης για τα νοικοκυριά, με τις αυξήσεις να αγγίζουν κρίσιμες καθημερινές ανάγκες, όπως το φαγητό, η κατοικία

Continue Reading

ΠΟΙΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ

 

Ποιες ευρωπαϊκές χώρες επιβάλλουν τους υψηλότερους και ποιες τους χαμηλότερους φόρους εισοδήματος φυσικών προσώπων επί των ακαθάριστων μισθών; Εξακολουθούν οι Έλληνες να πληρώνουν τους περισσότερους φόρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Οι συντελεστές του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές σε ολόκληρη την Ευρώπη, καθώς οι πολιτικές και οι φορολογικές δομές συμβάλλουν σε αυτή τη διαφοροποίηση.

Το επίπεδο εισοδήματος, η οικογενειακή κατάσταση και ο αριθμός των εξαρτώμενων παιδιών παίζουν σημαντικό ρόλο στον καθορισμό του ποσοστού των ακαθάριστων μισθών που καταβάλλεται ως φόρος.

Με βάση την έκθεση «Taxing Wages 2026» του ΟΟΣΑ, το Euronews εξετάζει τους συντελεστές φόρου εισοδήματος ανά χώρα.

Άγαμος/η χωρίς παιδιά

Το πρώτο σενάριο αφορά ένα άγαμο άτομο χωρίς παιδιά, με εισόδημα ίσο με το 100% του μέσου μισθού. Το 2025, για αυτή την περίπτωση, ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων (PIT) κυμαίνεται από 6,6% στην Πολωνία έως 35,3% στη Δανία, μεταξύ 27 ευρωπαϊκών χωρών, 22 από τις οποίες είναι μέλη της ΕΕ.

Ο μέσος όρος της ΕΕ ανέρχεται στο 17,2%, ενώ ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι ελαφρώς χαμηλότερος, στο 15,5%.

Η Δανία είναι η μόνη χώρα που υπερβαίνει το 30%, ενώ η Ισλανδία (27,1%) και το Βέλγιο (25,6%) βρίσκονται πάνω από το 25%. Οι φορολογικοί συντελεστές υπερβαίνουν επίσης το 20% στην Εσθονία (21,6%), τη Φινλανδία (21,1%), την Ιρλανδία (21%) και τη Νορβηγία (20,4%).

Μεταξύ των κορυφαίων οικονομιών της Ευρώπης, η Ιταλία (19,1%) και το Ηνωμένο Βασίλειο επιβάλλουν φόρους άνω του μέσου όρου της ΕΕ, ενώ η Γερμανία (17,2%) τον ισοσταθμίζει. Η Ισπανία (17,1%) και η Γαλλία (16,7%) βρίσκονται ελαφρώς κάτω από αυτόν, όπως και η Ελλάδα (12,7%).

Εκτός από την Πολωνία, η Τσεχία (9,7%) βρίσκεται και αυτή σε μονοψήφια ποσοστά. Η Ελβετία και η Σλοβακία παραμένουν επίσης κάτω από το 12%.

Ζευγάρι με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά

Στις περισσότερες περιπτώσεις, ένα ζευγάρι με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά πληρώνει λιγότερους φόρους από έναν άγαμο χωρίς παιδιά. Αυτό αντανακλάται στους μέσους όρους της ΕΕ (17,2% έναντι 11%) και του ΟΟΣΑ (15,5% έναντι 11%).

Στην Ελλάδα, ωστόσο, πληρώνουμε πάνω από το μέσο όρο (12,8%) τόσο της ΕΕ όσο και του ΟΟΣΑ σε φόρους.

Σε αυτό το σενάριο, οι συντελεστές φόρου εισοδήματος κυμαίνονται από -6,5% στη Σλοβακία έως 31,8% στη Δανία. Ένας αρνητικός φορολογικός συντελεστής σημαίνει ότι οι φόροι επιστρέφονται αντί να αφαιρούνται. Η Γερμανία πλησιάζει αυτό το όριο, επιβάλλοντας συντελεστή μόλις 0,7%.

Ένα ζευγάρι με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά πληρώνει επίσης λιγότερο από 5% στην Πολωνία (1,1%), την Τσεχία (3,3%), την Πορτογαλία (4,5%) και τη Σλοβενία (4,7%).

Σε αυτό το σενάριο, ο συντελεστής εξακολουθεί να υπερβαίνει το 20% στην Εσθονία (21,6%), τη Φινλανδία (21%), την Ισλανδία (20,4%) και τη Νορβηγία (20,4%).

Ζευγάρι με δύο εισοδήματα και δύο παιδιά

Στο τρίτο σενάριο, ένα ζευγάρι με δύο εισοδήματα και δύο παιδιά, όπου και οι δύο σύζυγοι κερδίζουν το 100% του μέσου μισθού, πληρώνει ελαφρώς λιγότερους φόρους από ό,τι ένα άγαμο άτομο χωρίς παιδιά. Οι μέσοι όροι για την ΕΕ-22 και τον ΟΟΣΑ είναι 15,5% και 14,3% αντίστοιχα, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται στο 12,8%.

Σε αυτό το σενάριο, τα ποσοστά κυμαίνονται από 4,7% στη Σλοβακία έως 35,3% στη Δανία.

Ο Alex Mengden, οικονομολόγος στο Tax Foundation, εξήγησε ότι, γενικά, σε ένα σύστημα κατ’ αποκοπή φόρου εισοδήματος, τα νοικοκυριά με δύο παιδιά υπόκεινται στον ίδιο φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν ένας ή δύο εργαζόμενοι. Στα προοδευτικά φορολογικά συστήματα, τα ζευγάρια με δύο εργαζόμενους πληρώνουν υψηλότερους φόρους.

Γιατί ο συνδυασμός φόρων έχει σημασία για τις διαφορές μεταξύ των χωρών

Ο Edoardo Magalini, αναλυτής και στατιστικολόγος στον ΟΟΣΑ και επίσης συν-συγγραφέας της έκθεσης, επισημαίνει διάφορους λόγους για τις διαφορές σε επίπεδο χωρών.

«Πρώτον, οι χώρες έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις όσον αφορά στο «φορολογικό μίγμα» τους, ανάλογα με τις ανάγκες τους σε έσοδα, τη δομή της οικονομίας τους, αλλά και την ιστορική εξέλιξη των δημοσιονομικών τους θεσμών», όπως δήλωσε στο Euronews Business.

«Ορισμένες χώρες ενδέχεται να βασίζονται περισσότερο στη χρήση του ΦΠΑ ή σε φόρους επί διαφόρων ειδών εισοδήματος (όπως ο φόρος εισοδήματος εταιρειών, ο φόρος κεφαλαιουχικών εισοδημάτων κ.λπ.), ενώ άλλες ενδέχεται να βασίζονται περισσότερο στους φόρους εργασίας».

Ο φόρος εισοδήματος από μόνος του δεν αποτυπώνει την πλήρη εικόνα

Ο Magalini επισήμανε ότι το συνολικό φορολογικό βάρος επί των εισοδημάτων από εργασία εξαρτάται επίσης από άλλες πληρωμές εκτός από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, όπως οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης που καταβάλλουν τόσο οι εργαζόμενοι όσο και οι εργοδότες.

Για παράδειγμα, η Δανία ξεχωρίζει ως η χώρα με τον υψηλότερο συντελεστή φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων. Ωστόσο, οι εργαζόμενοι εκεί δεν καταβάλλουν σχεδόν καθόλου εισφορές κοινωνικής ασφάλισης. Από την άλλη πλευρά, η Γαλλία εμφανίζεται κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ, ενώ έχει σημαντικό μερίδιο εισφορών κοινωνικής ασφάλισης.

Ο Alex Mengden του Tax Foundation τόνισε επίσης ότι η διαφορετική εξάρτηση από τις κοινωνικές εισφορές είναι ο κύριος παράγοντας που καθορίζει τις διαφορές σε επίπεδο χωρών. Οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των χωρών, επηρεάζοντας το συνολικό ποσοστό του καθαρού μισθού.

Ο John Hurley, ανώτερος διευθυντής έρευνας στο Eurofound, σημείωσε ότι γενικά οι χώρες με υψηλότερα ποσοστά φορολογίας της εργασίας τείνουν επίσης να έχουν πιο προοδευτικά φορολογικά συστήματα, φορολογώντας περισσότερο τους υψηλόμισθους και λιγότερο ή καθόλου τους χαμηλόμισθους.

in.gr

Continue Reading