Ο Τσίπρας νομίζει ότι μέ νέο κόμμα ξεπλένει τις αμαρτίες του ενάντια στον Ελληνικό λαό

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ 

 Η πολιτική διαδρομή του Αλέξη Τσίπρα και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παραμένει ένα από τα πιο έντονα φορτισμένα και συζητημένα κεφάλαια της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής ιστορίας. Η κριτική που ασκείτε αγγίζει τον πυρήνα των αντιφάσεων που βίωσε η χώρα, ειδικά την περίοδο 2015-2019.

Είναι αλήθεια ότι η μετάβαση από την αντιμνημονιακή ρητορική στη σκληρή πραγματικότητα του τρίτου μνημονίου, το κλείσιμο των τραπεζών (capital controls) και η διαχείριση της οικονομίας άφησαν βαθιά σημάδια στην κοινωνία.

Τα Σημεία-Κλειδιά της Κριτικής και η Πολιτική Πραγματικότητα

• Η «Αυτοκριτική» και οι Εσωκομματικές Συγκρούσεις: Η περίοδος του 2015 οδήγησε σε βαθιές διασπάσεις. Κορυφαία στελέχη αποχώρησαν δημιουργώντας δικά τους κόμματα (όπως η ΛΑΕ ή το ΜέΡΑ25), τα οποία στην πορεία έχασαν την κοινοβουλευτική τους εκπροσώπηση. Η δημόσια συζήτηση για τα «λάθη» εκείνης της περιόδου συνεχίζεται, με πολλούς να θεωρούν τις όποιες παραδοχές ως προσπάθεια πολιτικής επιβίωσης ή επαναπροσδιορισμού.

• Η Φορολογία και οι Υποσχέσεις: Η σχέση της τότε κυβέρνησης με το μεγάλο κεφάλαιο και τους εφοπλιστές υπήρξε σημείο τριβής τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Ενώ η ρητορική μιλούσε για δίκαιη κατανομή των βαρών, οι θεσμικές και διεθνείς πιέσεις συχνά οδηγούσαν σε συμβιβασμούς που απογοήτευσαν την εκλογική βάση της Αριστεράς.

• Η Κοινωνική Πολιτική και τα Επιδόματα: Η κριτική για το «αντίδωρο» (όπως το κοινωνικό μέρισμα) έναντι των οριζόντιων περικοπών και της υπερφορολόγησης της μεσαίας τάξης είναι από τα πιο ισχυρά επιχειρήματα των επικριτών του ΣΥΡΙΖΑ. Η αντικατάσταση μόνιμων παροχών με έκτακτα βοηθήματα θεωρήθηκε από πολλούς ως μια πολιτική που απλώς διαχειριζόταν τη φτώχεια αντί να την καταπολεμά.

• ΑΠΟΤΥΙΧΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝ.ΕΛ Είναι δυνατόν ένα υποτιθέμενο αριστερό προοδευτικό κόμμα να συνεργάζεται με ένα ακροδεξιό; H κατάρρευση της συμμαχίας με τους ΑΝ.ΕΛ. απέδειξε ότι στην νομή της εξουσίας η ιδειολογία αποτελεί κατώτερη προτεραιότητα. Αλλά κυρίως ζημίωσε τον λαό.

Το Μέλλον και το «Μάρκετινγκ» στην Πολιτική

Σημείωση: Στη σύγχρονη πολιτική σκηνή, η χρήση του πολιτικού μάρκετινγκ και του rebranding είναι συχνή φαινομενολογία για όλους τους πολιτικούς αρχηγούς που επιδιώκουν μια «δεύτερη ευκαιρία». Ωστόσο, η ιστορική μνήμη των πολιτών και η προσωπική τους οικονομική κατάσταση είναι συνήθως οι παράγοντες που καθορίζουν αν μια τέτοια προσπάθεια θα πετύχει ή θα αποτύχει.

Η συζήτηση για το αν η παραδοσιακή Αριστερά έχει εγκλωβιστεί σε «ιδέες του χθες» ή αν απλώς απέτυχε στην πράξη να εφαρμόσει τις αρχές της είναι ανοιχτή. Το σίγουρο είναι ότι οι πολιτικές πράξεις κρίνονται σε βάθος χρόνου και οι πολίτες διατηρούν το κριτήριο να ξεχωρίζουν την ουσία από την επικοινωνία.

Ποιο θεωρείτε ότι θα έπρεπε να είναι το κύριο χαρακτηριστικό μιας σύγχρονης πολιτικής πρότασης για να κερδίσει ξανά την εμπιστοσύνη των πολιτών που νιώθουν προδομένοι;